Кіріспе

Маймылдың түрі – Клосс гибоны (Hylobates klossii), сонымен қатар Ментауай гибоны, билу немесе карлик сиаманги деп те аталады, гибондар тұқымдасына жататын, құрып бара жатқан примат. Оны қара түсті болғандықтан, сиамангиге ұқсатуға болады, бірақ ол одан әлдеқайда кішідірек және сиамангиге тән мойын қалтасы жоқ. Клосс гибонының бойы 44-тен 63 сантиметрге дейін жетеді, ал салмағы 6 килограмнан аспайды. Барлық гиббондар сияқты, олардың да ұзын қолдары мен құйрығы жоқ. Еркек және ұрғашыларын ажырату қиын. Бұл аралдар биоәртүрліліктің алдындағы ошақтар және көптеген эндемикалық түрлердің мекені болып табылады. Барлық гиббон түрлері сияқты, бұл да 20-дан 30 гектарға дейінгі аумақты қорғайтын жұптармен бірге өмір сүреді. Бұл аумақ басқа гиббондарға қарсы қатаң қорғалады. Оның рационы негізінен жемістерден тұрады, кейде әртүрлі өсімдік бөліктерін, құс жұмыртқаларын, жәндіктерді және ұсақ омыртқалы жануарларды жейді.

Байланыс

Клосс гиббондары ерекше, себебі олардың екі жынысы да әндерді бір уақытта шырқамайды. Еркек Клосс гиббондары күн шықпай тұрып ән салады, ал дишалары күн шыққаннан кейін ән айтады. Дишалардың шығаратын дыбыстары түрдің басқа өкілдеріне ағаш қапталындағы орналасқан жерлері туралы мәлімет бере алады. Аумақтар көбінесе талас тудырады және Клосс гиббондары өз аумақтарын агрессия мен қауіп-қатерлер арқылы қорғайды. Клосс гиббондарының тағамы жемістер, жапырақтар, жас бұтақтар мен жәндіктерден тұрады. Табиғатына үйренбеген Клосс гиббондары кейде адамдарды өздеріне тарту үшін ескерту белгісі ретінде әрекет етеді. Клосс гиббондарына қауіп төндіретін бірнеше фактор бар. Клосс гиббондарының табиғи жауы жоқ, ал адамдар осы приматтың өмір сүруіне ең басты қауіпті құрайды. Жолдардың салынуы және пневматикалық қарулардың қолданысқа енуі жергілікті тұрғындарға Клосс гиббондарын оңай және көптеп өлтіруге мүмкіндік береді. Клосс гиббондары өмірінің көп бөлігін ағаш қапталында өткізеді, сондықтан олардың тірі қалуы үшін бұзылмаған, ескі өсімдіктерге толы орман мекендеу орталары қажет. Клосс гиббондарының мекендеу ортасының жоғалуы олардың қорғалу қаупін арттырады, өйткені олардың туған аралдары орманның жойылуынан зардап шегуде. Клосс гиббондарының жойылу қаупін азайтуға күш салатын сақтаушылар осы гиббондарға қажетті жоғары сапалы мекендеу ортасын қорғау және сақтау керек. Мекеңдеу ортасының фрагменттерін біріктіру қажет, осылайша олар өз қозғалыстарын қауіпсіздікке кепілдіксіз, өзгертілген аймақтарда жүзеге асыра алады. Жергілікті үкімет ЮНЕСКО сияқты халықаралық ұйымдармен ынтымақтаса, халықтың олар туралы білуін арттыру және Ментавай аралдарында қорғалатын жерлердің ауданын ұлғайту жұмыстарын жүргізуде.