Клинтонға қарсы «Арканзас жобасы» тергеуі

Кіріспе

Арканзас жобасы – консервативті кәсіпкер Ричард Меллон Скайфтың негізгі қаржыландыруымен жүзеге асырылған, сол кездегі президент Билл Клинтон мен оның әкімшілігіне қатысты сынды қамтыған бірнеше тергеулік баспасөз материалдары. Скайф бұл жобаға шамамен 2 миллион доллар жұмсады. Тергеулерге Билл мен Хиллари Клинтонның 1970 жылдары «Уайтвотер» деп аталатын даму жобасына салған жылжымайтын мүлік инвестицияларын зерттеу, Арканзас штатының губернаторы Билл Клинтонның штат қызметкерін сексуалдық зорлық-зомбылыққа ұшыратты деген айыптауларды қайта қарау, сондай-ақ бірнеше ресми тергеулерде суицид деп табылған Ақ үйдің қызметкері Винсент Фостердің өліміне қатысты қайта тергеу кірді.

Өмірбаян

1980 және 1990 жылдары саяси консервативті американдық "Spectator" журналы консервативті демеушілерден қаржылай көмек алды. Арканзас жобасы, журналдың ірі демеушілерінің бірі Ричард Меллон Скайф Клинтондарға қатысты құпиялы ақпаратты зерттеуге бағытталған материалдарға қаржысын жұмсауды тапсырғаннан кейін көп ұзамай басталды. "Spectator" журналының бас редакторы Р. Эмметт Тирреллдің айтуынша, Арканзас жобасының идеясы 1993 жылдың күзінде Чесапик шығанағында балық аулау кезінде туды. Кейін әйгілі болған "Арканзас жобасы" атауы әзіл ретінде ойластырылған, ал "Spectator" және Scaife қоры ішінде қолданылған нақты атауы – "Редакциялық жетілдіру жобасы" болды. Жобаға журналистер/тергеушілер жұмысқа алынды, олардың ішінде кейін өзін республикалық "көтерісші" деп сипаттаған Дэвид Брок болды. Сондай-ақ, Билл Клинтонды құлатуға құмар болған балық аулау дүкенінің иесі Паркер Дожиер де жобаға көмектесті. Олардың міндеті Клинтондарды тергеу және оларды кісі өлтіру, есірткі тасымалдау және адалдықтан айырылумен байланыстыратын ақпаратты анықтау болды. Броктың сөзіне сүйенсек, Армистед пен Брок 1993 жылдың соңында Флорида штатының Майами қаласындағы әуежайдағы қонақ үйде кездесті. Онда Армистед "Винс Фостердің қазасын сахналау жоспары" туралы айтты, бірақ Брок кейін бұл жоспарға сенбегенін мәлімдеді. Дегенмен, 1993 жылдың соңына қарай Брок Клинтонды әшкерелеуге бағытталған күшті күштердің біріне айналды. Кейін Джордж У. Буштың "Буш против Гор" ісінде қорғауын қамтамасыз еткен және АҚШ Бас прокуроры лауазымына тағайындалған Тед Олсон, "American Spectator Educational Foundation" қорының мүшесі болды және Арканзас жобасы туралы білген немесе оған қатысқан болуы мүмкін деп есептеледі. Оның "Gibson, Dunn & Crutcher" фирмасы 14 000 долларлық құқықтық қызметтер көрсетті, ал ол өзі жоба қаражатымен төленген бірнеше мақала жазды немесе олардың авторлық құқығын бірлесіп иеленді. Олсонның Бас прокурор лауазымына бекітілуі кезінде Сенаттағы тыңдауда көпшілік республикашылар сенатор Патрик Лихидің Арканзас жобасына қатысты Олсонның ісі бойынша комитеттегі қосымша тергеуді талап етуіне кедергі келтірді.

In the 1980s and 1990s, the politically conservative American Spectator magazine received donations from conservative benefactors. The Arkansas project began shortly after Richard Mellon Scaife, one of the largest donors to the magazine, directed that his donations be used for stories aimed at investigating potentially scandalous material regarding the Clintons. According to R. Emmett Tyrrell Jr., editor in chief of the Spectator, the idea for the Arkansas Project was hatched on a fishing trip on the Chesapeake Bay in the fall of 1993. The "Arkansas Project" name that later became famous was conceived as a joke; the actual name used within the Spectator and the Scaife foundation was the "Editorial Improvement Project". Project reporter/investigators were hired, including David Brock, who later described his role at that of as a Republican "hitman", Also assisting the project was Parker Dozhier, a bait shop owner who was reportedly obsessed with bringing down Bill Clinton. They were tasked with investigating the Clintons and uncovering stories tying the Clintons to murders and drug smuggling as well as adultery. According to Brock, Armistead and Brock met at an airport hotel in Miami, Florida, in late 1993. There, Armistead laid out an elaborate "Vince Foster murder scenario", a scenario that Brock later claimed was implausible. Regardless, by the end of 1993, Brock was writing stories for the Spectator that made him "a lead figure in the drive to" expose Clinton. Ted Olson, who would later represent George W. Bush in Bush v. Gore and be named U. S. Solicitor General, was a board member of the American Spectator Educational Foundation, and is thought to have known about or played some role in the Arkansas Project. His firm Gibson, Dunn & Crutcher provided $14,000 worth of legal services, and he himself wrote or co authored several articles that were paid for with Project funds. During Olson's Senate confirmation hearing for Solicitor General, majority Republicans blocked Senator Patrick Leahy's call for further committee inquiries on the subject of Olson's ties to the Arkansas Project.

Жаңалықтар

Scaife ақшасымен қаржыландырылған тергеулер көбінесе Whitewater инвестицияларына бағытталды, бұл Whitewater-мен байланысы бар Клинтонның көмекшісі Винс Фостердің өлімі төңірегінде туған артық ойларға дейін жетті. Scaife-қа тиесілі Питтсбург Трибьюн Ревью газетінің тілшісі Кристофер В. Рудди Клинтонның Фостердің өзін-өзі өлтіруіне қатысы бар деген бірнеше мақала жариялады. Кен Старр Клинтонның заң бұзғанын анықтамаса да, Рудди өзінің "Винсент Фостердің таңғажайып өлімі" атты кітабын шығарды. Оның Фостерге қатысты артық ойлары кейіннен тіпті Энн Коултер сияқты белсенді консерваторлардың өзі де жоққа шығарды. "The Spectator" басылымы, "[кітаптың] қырағы рецензиясын" жариялағаннан кейін Scaife қаржыландыруын тоқтатты.

1997 жылдың қараша айының соңында Джефф Корридің Руддидің кітабына жазған рецензиясынан кейін, Accuracy in Media ұйымының өкілі Рид Ирвин (1977 жылдан бері Scaife-тан шамамен 2 миллион доллар алған) "өз хабарламасында Scaife Тирреллге қоңырау шалып, оны қолдауын тоқтатып отырғанын айтқанын хабарлады". Одан кейін Батыс журналистика орталығы Руддидің мәлімдемелерін қамтитын "Винсент Фостердің өліміне жауап жоқ" деген видео таратты. Бұл видеоны Ұлттық салық төлеушілер одағының (NTU) төрағасы және "Стратегиялық инвестициялар" бюллетенінің редакторларының бірі Джеймс Дэвидсон жасады.

Паула Джонс

Троупергейт ісінің бастапқы кезеңінде жазушы Дэвид Брок "Енді оның алдамшы жүрегі" атты мақала жариялады, онда Клинтон мен Паула есімді әйел арасындағы қарым-қатынасқа сілтеме жасалған. Бұл Паула Джонс ісіне әкелді, кейін Джонс Клинтонға сотқа жүгінді және соттан тыс келісім шарттары арқылы жүздеген мың доллар өндіріп алды. Брок 1997 жылы "Эсквайр" журналында "Мен консервативті шабуылшы едім" деген мақаласында өз мәлімдемелерінің бір бөлігінен бас тартқанға дейін өз қиялдарын жалғастырды. 1998 жылы ол одан әрі барып, Клинтоннан жеке кешірім сұрады. Брок "Spectator" журналынан босатылды және 2002 жылы "Оңшылдардың көзіне топырақ шашу: Бұрынғы консерватордың жан дүниесі" атты кітабын жариялады.