Винсент Фостер: американдық адвокат, Ақ үй кеңесшісі, қасіреті мен өлімі туралы ақпарат. Ресми сараптамалар өзіне-өзі қол жұмсау деп санайды, бірақ күмәндер бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық заңгер (1945–1993)
American lawyer (1945–1993)
Винсент Уокер Фостер (Vincent Walker Foster Jr.) (15 қаңтар 1945 – 20 шілде 1993) – американдық адвокат, ол Клинтон әкімшілігінің алғашқы алты айында Ақ үй кеңесшісінің орынбасары болды. Фостер Арканзас штатының Литтл-Рок қаласындағы Роуз заң фирмасының серіктесі болған, онда, The Washington Post кейінірек жазғандай, ол "Арканзас заңгерлері қатарының ең жоғары деңгейіне" жеткен. Ақ үйде ол саяси жұмыстан қанағаттанбады және депрессияға түсті, ал 1993 жылдың шілдесінде Форт Марси паркінде оқтан жараланған күйі өлген күйде табылған. Бес ресми мемлекеттік тергеу оның өлімін өз-өзіне қол жұмсау деп сақты, бірақ бірнеше артық көңіл теориялары пайда болды.
Vincent Walker Foster Jr. (January 15, 1945 – July 20, 1993) was an American attorney who served as deputy White House counsel during the first six months of the Clinton administration. Foster had been a partner at Rose Law Firm in Little Rock, Arkansas, where, as The Washington Post later wrote, he rose to "the pinnacle of the Arkansas legal establishment." At the White House, he was unhappy with work in politics and spiraled into depression, and in July 1993, he was found dead of a gunshot wound in Fort Marcy Park. Five official governmental investigations ruled his death a suicide, but several conspiracy theories emerged.
Ерте өмір және білім
Фостер Арканзас штатының Хоуп қаласында Винсент У. Фостер аға мен Элис Мей Фостердің (1914–2012) отбасында дүниеге келді. Оның әкесі табысты жылжымайтын мүлік дамытушысы болды. Тағы бір балалық шақтағы досы – Мак Макларти, ол кейін Клинтонның Ақ үй штабының бастығы болады. 1950 жылы Клинтонның анасы қайтадан тұрмысқа шығып, олар Хоуптың басқа бөлігіне көшіп кетті. Дегенмен, Клинтон жаздарды, сондай-ақ демалыс күндері мен мерекелерді Хоуптағы әже-шешесіне баруға жиі оралып тұратын және ол ондағы адамдармен байланысын үзбеді. Фостер оқу және спорт саласында өте жақсы нәтижелер көрсетті. Әкесі оның отбасының жылжымайтын мүлік бизнесіне қосылуын қалаған, бірақ ол заң факультетіне оқуға түсуді жөн көрді.
Foster was born in Hope, Arkansas, to Vincent W. Foster Sr. and Alice Mae Foster (1914–2012). His father became a successful real estate developer. Another childhood friend was Mack McLarty, who would one day become White House Chief of Staff for Clinton. In 1950, Clinton's mother remarried and they relocated to a different part of Hope. However, Clinton would often return to visit his grandparents in Hope during summers, weekends, and holidays and he maintained connections with the people there. Foster excelled as a student and athlete. His father wanted him to join the family real estate business, but instead, he opted to attend law school.
Арканзастағы заңгер
1971 жылы Фостер Арканзас штатының Литтл-Рок қаласындағы Роуз заң фирмасына қосылды, ал 1974 жылы серіктес атанды. Бұл орынға Билл Клинтон Арканзас штатының бас прокуроры болып сайланғаннан кейін көп ұзамай қабылданды, соның нәтижесінде Клинтон мен Родхэм Фейетвиллден Литтл-Рокқа көшіп келді. Көп ұзамай ол жылына шамамен 300 мың доллар таба бастады. Роуз заң фирмасында ол тек қана табысқа жетті; кейін серіктестердің бірі былай деді: "Мен оның ешқандай кәсіби сәтсіздікке ұшырағанын көрген емеспін. Ешқашан. Тіпті ең кішкентай да емес". 1993 жылдың маусымында оны "Жылдың үздік заңгері" деп атады. Ол сондай-ақ "Америкадағы ең үздік заңгерлер" кітабына енді. Фостер Литтл-Рок қоғамында белгілі бір беделге ие болды, Арканзас репертуарлық театрының кеңесінің төрағасы болды және Литтл-Роктың эксклюзивті Кантри клубының мүшесі болды. Фостердің тұрғын үйі Вашингтондағы Джорджтаундағы шағын жалдамалы үй болды, сонымен қатар бірнеше Уайтвотерге қатысты салық декларациялары да болды. Ол аптасына алты немесе жеті күн, күніне он екі сағат жұмыс істеді, және бастапқыда бойы жұқа болғанымен, салмағын жоғалта бастады. Арканзастағы дәрігері оған телефон арқылы антидепрессант – тразодон тағайындады, төмен дозадан бастады. Ол 48 жаста болды. Оның портфелінен 27 бөлікке жыртылған отставка туралы хат табылды. Хатта наразылықтардың тізімі болды, оның ішінде "WSJ редакторлары жазасыз өтірік айтады" және "Мен бұл жұмысқа немесе Вашингтондағы қоғамдық өмірге лайық емеспін. Бұл жерде адамдарды қирататындық спорт саналады" деген сөздер бар еді. Оның қоштасу рәсімі Литтл-Роктегі Сент-Эндрюс соборында өтті. Фостер өзінің туған қаласы Хоуптағы Мемори Гарденс зиратында жерленді. Оның артында әйелі мен үш баласы қалды.
In 1971, Foster joined Rose Law Firm in Little Rock, Arkansas, and in 1974 was made partner, The hiring occurred soon after Bill Clinton was elected attorney general of Arkansas, which led Clinton and Rodham to move from Fayetteville to Little Rock. eventually earning nearly $300,000 a year. He appeared to experience only success at Rose Law; a partner later said, "I never saw a professional setback. Never. Not even a tiny one." and in June 1993 would name him as its Outstanding Lawyer of the Year. He was also listed in the Best Lawyers in America book. He was also an established figure in Little Rock society, serving as the chair of the board of the Arkansas Repertory Theatre and belonging to the exclusive Country Club of Little Rock. The Foster residence was a small rented house in Georgetown in Washington, D. C. and also several Whitewater related tax returns. He worked twelve hour days, six or seven days a week, and although thin to begin with, began losing weight. Foster was prescribed the anti depressant medication trazodone over the phone by his Arkansas doctor, starting with a low initial dosage. He was 48 years old. A draft resignation letter was found torn into 27 pieces in his briefcase. The letter contained a list of grievances, including, "The WSJ editors lie without consequence" and saying, "I was not meant for the job or the spotlight of public life in Washington. Here ruining people is considered sport." His funeral mass was held at the St. Andrew's Cathedral in Little Rock. Foster was buried in Memory Gardens Cemetery in his hometown of Hope. Foster was survived by his wife and three children.
Кейінгі тергеулер
Бес ресми немесе үкіметтік тергеу Фостердің өлімінің өзіне қол жұмсау салдарынан болғанын анықтады. Алғашқы тергеу 1993 жылы өлім оқиғасы болған АҚШ Парк полициясымен жүргізілді. 1994 жылғы 30 маусымда жарияланған 58 беттік есепте сот медициналық сарапшысы және тәуелсіз прокурор Роберт Б. Фиске де Фостердің өлімінің өзіне қол жұмсау екенін мәлімдеді. Тағы бірі – Пенсильвания штатының өкілі Уильям Ф. Клингер, Палатаның Үкіметтік реформалар және қадағалау комитетінің жетекші республикашысы, 1994 жылғы 12 тамызда жарияланған қорытындысында осы тұжырымға келді. Үш жылдық тергеуден кейін 1997 жылғы 10 қазанда Уайтуотер ісі бойынша тәуелсіз прокурор Кен Старр да өлімнің өзіне қол жұмсау екенін растаған есеп жариялады. Старр тергеуіне Фостердің өлімін қосу және тергеудің ұзақтығы, ішінара Старрдың көмекші прокуроры Брет Каваноның рөлімен байланысты болды. Каваноның бұл істегі рөлі екі он жылдан кейін оның Жоғарғы Сотқа үміткерлігі кезінде даулы мәселеге айналды.
Five official or governmental investigations into Foster's death all concluded that he died of suicide. The first investigation was conducted by the United States Park Police, in whose jurisdiction the death occurred, in 1993. Investigations by a coroner and Independent Counsel Robert B. Fiske, in a 58 page report released on June 30, 1994, also concluded that Foster's death was a suicide. One was by Representative William F. Clinger Jr. of Pennsylvania, the ranking Republican on the House Government Reform and Oversight Committee, who reached this conclusion in findings published on August 12, 1994. After a three year investigation, Whitewater independent counsel Ken Starr released a report on October 10, 1997, also concluding that the death was a suicide. The inclusion of Foster's death in the Starr investigation, and the length of time it took, was in part due to the role of Starr associate counsel Brett Kavanaugh. Kavanaugh's role in this became controversial two decades later during his Supreme Court nomination process.
Мұра
Жаңа әкімшілік құрылғанына енді алты ай болғанда, Фостердің қазасы Ақ үй қызметкерлерінің үмітін және қалған тазалығын жойды деп есептейді. Ақ үй штабының басшысы және балалық шағынан бергі досы Мак Макларти: «Бұл терең жара болды. Бұл орасан зор әсер етті», – деді. Бірнеше жыл өткен соң Билл Клинтон Фостер туралы қауесеттер мен теорияларға деген ашуын білдіріп, сөйлеген кезде қолымен жұдырық жасады: «Мен оңшыл ток-шоулардың көптеген сөздерін және олардың айтқан барлық жамандықтарын естідім. Олар оның өз-өзіне қол жұмсағанын, отбасының қайғыға батқанын, олардың [Фостердің достары мен отбасы] жүрегін ауырта алатынын ескермеді. Бұл бізді қаралау және адамдық бейнемізден айыру үшін пайдаланған тағы бір қару ғана еді». Фостердің қазасы «Роуз» заң фирмасына да әсер етті, себебі фирманың көптеген қызметкерлері Фостер Вашингтондағы қызметтен оралғаннан кейін олардың басшысы болады деп күткен еді. Оның құрметіне Арканзас университетінің құқық мектебінде «Винсент Фостер университетінің заң этикасы және кәсіби жауапкершілік профессоры» атты профессорлық қызмет құрылды.
Foster's death, occurring just six months into the new administration, is thought by some to have ended the optimism and remaining innocence of the White House staff. White House chief of staff and childhood friend Mack McLarty said that "It was a deep cut. It clearly had a tremendous impact." Years later, Bill Clinton expressed his continued anger about the Foster rumors and theories, clenching a fist as he spoke: "I heard a lot of the right wing talk show people and all the sleazy stuff they said. They didn't give a rip that he had killed himself or that his family was miserable or that they could break the hearts [of Foster's friends and family]. It was just another weapon to slug us with, to dehumanize us with." Foster's death also had an effect on Rose Law Firm, as many within the firm had expected Foster to become its leader once he returned from service in Washington. An endowed chair at the University of Arkansas School of Law, the Vincent Foster University Professor of Legal Ethics and Professional Responsibility, was created in his name.