Кіріспе

19 ғасырдағы ирланд драматургі және суретшісі Уильям Горман Уиллс (1828 жылғы 28 қаңтар – 1891 жылғы 13 желтоқсан), көбінесе В. Г. Уиллс деп танылатын, ирланд драматургы, романист және суретші болған.

Ерте өмір және мансап

Уиллс Ирландияның Килкенни графтығындағы Томастаун қаласының жанындағы Килмурридегі Блэкуэлл ложасында дүниеге келді. Ол құрметті Джеймс Уиллс (1790–1868) – «Жұмыс жолындағы әйгілі және танымал ирландтардың өмірі» кітабының авторы және оның әйелі Кэтрин Горман Уиллстің ұлы еді. Жас кезінде ол Уотерфорд грамматикалық мектебінде білім алды, кейін Дублиндегі Тринити колледжіне оқуға түсті, бірақ диплом алмады, алайда «Польша» өлеңі үшін вице-канцлер медалімен марапатталды. Кейін университеттен шығып, Дублиндегі Корольдік Гиберния академиясына түсіп, сурет салуды оқыды. Ол бастапқыда заңгер болуды жоспарлағанмен, Уиллс өнерге көбірек бейімділік танытты. Оның алғашқы романы «Ескі заман» болды, ол кітапқа суреттер салып, оларды қалыпқа келтірді. «Олд Таймс» романын ирланд журналында жариялағаннан кейін Лондонға барып, біраз уақыт бойы мерзімді басылымдар үшін жазды, бірақ көп сәттілікке жете алмады. Оның екінші романы «Әйелдің куәлігі» сәл табысқа жетіп, драмалық қойылымға алынды. Уиллс содан кейін богемиялық өмір салтын таңдап, Арундел клубында тұрып қалды. Кейін ол Гаррик клубына қосылды. Бір кездері ол суретші мамандығын меңгеруге тырысты. 1868 жылы портрет суретшісі болып жұмыс істей бастады. Ол өнер саласында жеткілікті дайындық алмағанына қарамастан, біршама жетістікке жетті, бірақ тәртіпсіз өмір салты мен кездесулерді жиі өткізіп жіберуі оның мансабына нұқсан келтірді. Ол сонымен қатар сюжеттік туындыларды да суреттеді.

Драмалық

Ол драмада өзінің нағыз жолын тапты және "Эрлидің адамы" (1867) атты алғашқы үлкен жетістігінен кейін, Лондон мен Нью-Йоркте көрсетілген, 30-дан астам пьеса жазды. 1872 жылы ол Лицей театрымен жылдық жалақы есебінен келісім шарт жасады. Ондағы ең танымал туындыларының ішінде "Коринттегі Медея", "Евгений Арам", "Жейн Шор", "Баккингем" және "Уэйкфилд викарының" драмалық бейімдеуі – "Оливия" пьесасы болды, ол үлкен сәттілікке ие болды. Уиллдің пьесалары көбінесе өлеңмен жазылған, сол кездегі өлеңдік драманың қайта жандануына үлес қосты. Осы уақыттан бастап 1887 жылға дейін оның пьесалары Лондон сахнасынан сирек түсірілді. Оның көптеген пьесалары тарихи оқиғаларға негізделген. Англия королі Карл I туралы пьесасы 1872-73 жылдары Лицейде 200 түн бойы қойылып, оның үлкен жетістіктерінің бірі болды. Басқа тарихи драмаларға Шотландияның Мэри королевасы және Карл II заманындағы Англия кіреді. Бұл туындылар тарихи фактілерге қатысты еркіндігі үшін қатты сынға ұшырады. Ричард Корделл "Ағылшын және американ әдебиетінің Кембридж тарихында" Карл I туралы былай деп жазды: "Кромвеллді зұлымдықпен бейнеленген, адал патшайыммен бірге болған, шарсыз ханшайым Чарльздың керемет суреті". Ирвинг 1890 жылы "Король Артур" пьесасын жазуды тапсырды, бірақ Ирвинг жұмыстан қанағаттанбағандықтан ол қойылған жоқ. Ол Дж. Коминс Каррдан оны қайта жазуын сұрады. Ирвинг сондай-ақ "Дон Кихот" пьесасының нұсқасын тапсырды, бірақ оны сахнаға қоймады. 1887 жылы ол көп жылдар бойы күтіп келген анасы қайтыс болды. Осыдан кейін Уиллдің жұмысқа деген ынтасы азайды және төрт жылдан кейін дүние салды. Бұл пьеса неміс композиторының жас бойжеткенге шабыттанған оқиғасын баяндайды, ол оны Святая Сесилия деп ойлайды. Ол сонымен қатар көптеген әндердің сөздерін де жазды.

Беделі

Оның өмірбаянын, В. Г. Уиллс: драматург және суретші, 1898 жылы ағасы Фримен Уиллс жазды. Алайда, сол кезде-ақ Уиллстің атағы төмендеп бара жатқан еді. Оның өлімінен кейін шығармалары сирек қайта қойылды немесе оқылды және оларға қатысты өткір сын айтылды. Ричард Корделл «Сынған сиқырлы сөздерді» «көпірген Наполеондық туынды» деп сипаттап, Уиллс «шабытсыз өлеңдер мен дауысты мелодрама арасында қыбырлаған» деді. Питер Томсон «Юджин Арамды» «жартылай поэтикалық әуре» деп атайды. Джеймс Джойс «Финнеганс Уэйк» романында оған және оның «Саралық ажырасу» пьесасына (Наполеонның Жозефинадан ажырасуы туралы) көп рет сілтеме жасайды.