Теодор Уинтроп: Американдық жазушы және Азамат соғысының қаһарманы
Theodore Winthrop
Теодор Уинтроп: американдық жазушы, заңгер, саяхатшы және Азамат соғысында қаза болған бірінші офицерлердің бірі. Өмірбаяны мен шығармалары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық романист майор Теодор Вулси Уинтроп (22 қыркүйек 1828 – 10 маусым 1861) – жазушы, заңгер және әлемді аралаған саяхатшы. Ол Америка Азамат соғысында қаза тапқан бірінші одақтық офицерлердің бірі болды.
American novelist
Major Theodore Woolsey Winthrop (September 22, 1828 – June 10, 1861) was a writer, lawyer, and world traveller. He was one of the first Union officers killed in the American Civil War.
Өмірбаян
Уинтроп Коннектикут штатының Нью-Хейвен қаласында дүниеге келді, ол бірнеше көрнекті Колониялық отбасылардың ұрпағы еді. Ол әкесі арқылы губернатор Джон Уинтроптан, ал анасы арқылы теолог Джонатан Эдвардс және алғашқы қоныс аударушылар Джордж (Жорис) Вулси мен Томас Корнеллден тараған. Ол 1848 жылы өзінің ағасы Теодор Дуайт Вулси президент болған Йель университетін бітірді және ол Delta Kappa Epsilon бауырластығының Phi бөлімінің мүшесі болды. Ол Ұлыбритания мен Еуропаны аралап, кейін АҚШ арқылы бір жыл бойы саяхаттап, 1850 жылдары Стейтен-Айлендке қоныстанды. Уинтроп мерзімді басылымдарға, қысқаша эскиздер мен әңгімелерге үлес қосты, бірақ олар көп назар аудармады. Уинтроп 1861 жылы президент Абрахам Линкольннің әскер шақыруына жауап берген Федералдық армияның ерікті бөлімшесі – Нью-Йорк штатының милициясы, 7-ші полкіне қатысты. Ол осы оқиға туралы "Вашингтонға жорық" атты танымал эссе жазды. Ол майор болып тағайындалды және көп ұзамай Форт-Монро штабында орналасқан Вирджиния департаментінің қолбасшысы генерал-майор Бенджамин Батлердің көмекшісі болды. Уинтроп өзінің кіші інісі Уильям Уинтроппен бірге, кейіннен әскери құқық бойынша елдің жетекші маманы болды, ұзақ жылдар бойы құлдырауға қарсы күресті. Батлер Уинтропқа Одақ әскері бақылауындағы аумаққа өткен қашқан құлдарға автоматты түрде бостандық мәртебесін беру саясатын алғаш рет ұсынғандығын жатқызады.
Winthrop was born in New Haven, Connecticut, a descendant of several prominent Colonial families. He was descended through his father from Governor John Winthrop, and through his mother from theologian Jonathan Edwards and early settlers George (Joris) Woolsey and Thomas Cornell. He graduated in 1848 from Yale University, where his uncle Theodore Dwight Woolsey was President, and he was a member of the Phi Chapter of the Delta Kappa Epsilon fraternity. He traveled for a year in Great Britain and Europe and then through the United States, settling in Staten Island in the 1850s. After contributing to periodicals, short sketches, and stories, which attracted little attention, Winthrop enlisted in the 7th Regiment, New York State Militia, an early volunteer unit of the Federal Army that answered President Abraham Lincoln's call for troops in 1861. He wrote a popular essay about the experience titled "Our March to Washington." He was appointed Major and soon became an aide de camp to Major General Benjamin Butler, commander of the Department of Virginia headquartered at Fort Monroe. Winthrop had, along with his younger brother William Winthrop who later became the nation's leading authority on military law, long been an abolitionist. Butler credited Winthrop with first formulating the policy that automatically conferred freedmen status on escaped slaves who entered into Union Army held territory.
Үлкен Бетел шайқасы
1861 жылғы 10 маусымда Биг-Бетел шайқасында генерал Эбенезер В. Пирстің штабына ерікті болып, шайқас жоспарының қарапайым нұсқасын жасады. Дұшпанның оң жақ қанатына жасалған федералдық шабуыл сәтсіз аяқталғаннан кейін, Уинтроп полковник (кейін генерал-лейтенант) Дэниел Харви Хилл басқаратын Солтүстік Каролинаның 1-ші полкінің төрт ротасы бекінген Конфедерацияның сол жағына сәтсіз шабуылға шықты. Шайқас қызып тұрғанда майор Уинтроп құлаған ағаштың басына секіріп, "Тағы бір шабуыл жасаңдар, жігіттер, жеңіс біздікі!" деп айғайлады. Содан кейін ол жүрекке мылтық оғы тиіп қаза тапты және Азамат соғысының алғашқы құрлық шайқасы саналатын шайқаста солтүстік жақтағы алғашқы қаза тапқан офицер атанды. Иронияға орай, әуезовшіл аболиционист Уинтропты Солтүстік Каролинаның 1-ші жаяу әскер полкіндегі конфедерациялық офицердің афроамерикандық құлы атып өлтірген болуы мүмкін. (Оны өлтірді деп үш сарбаз, сондай-ақ жазбаларда тек "Сэм" деп аталған осы құл мәлімдеді.)
At the Battle of Big Bethel on June 10, 1861, he volunteered for General Ebenezer W. Peirce's staff and drew up a crude plan of battle. After a Federal attack to the enemy right flank was foiled, Winthrop led an ill fated assault on the Confederate left held by four companies of the 1st Regiment North Carolina Infantry, under the command of Colonel (later Lieutenant General) Daniel Harvey Hill. In the heat of battle, Major Winthrop leapt onto the trunk of a fallen tree and reportedly yelled, "One more charge boys, and the day is ours." Soon thereafter, he was killed by a musket ball to the heart and became the first casualty of rank for the Northern side in what history regards as the first pitched land battle of the Civil War. Ironically, ardent abolitionist Winthrop may have been shot by the African American slave of a Confederate officer in the 1st North Carolina Infantry. (Three different soldiers, as well as this slave, referred to in the records only as "Sam," claimed to have killed him.)
Автор
Уинтроптың өмір кезеңінде баспагер таба алмаған романдары оның қайтыс болғаннан кейін жарық көрді. Олардың ішінде алыс батыстағы өміріне негізделген «Джон Брент» және американдық революция туралы «Эдвин Браттофт» романдары бар. Оның ең маңызды туындысы – «Сесил Дриме», Уинтроптың бір кезде тұрған Нью-Йорк университетіндегі әлеуметтік нормалар мен гендерлік рөлдерді көрсететін жартылай автобиографиялық роман. Басқа туындылары: «Каноэ мен ершік» және «Ашық ауадағы өмір». Оның қарындасы Лора Уинтроп Джонсон оның өмірінің кезеңдері бойынша жинақталған өлеңдері мен прозасынан «Теодор Уинтроптың өмірі мен өлеңдері» атты жинақ құрастырды. Уинтроптың өмірінде жарық көрген туындыларының бірі – оның досы Фредерик Эдвин Черчтің 1859 жылы таратқан «Андерс жүрегі» картинасына қосымша жазылған кітапша. Уинтроптың 1861 жылы қайтыс болғаннан кейін «Atlantic Monthly» журналында Вирджиниядағы әскери науқандар туралы, оның жеке тәжірибесіне сүйене отырып жазылған эскиздер жарияланды.
Winthrop's novels, for which he had failed to find a publisher during his lifetime, appeared posthumously. They include John Brent, founded on his experiences in the far West, and Edwin Brothertoft, a story of the American Revolution. Cecil Dreeme, his most important work, was a semi autobiographical novel dealing with social mores and gender roles set at New York University, where Winthrop had once been a lodger. Other works include The Canoe and the Saddle and Life in the Open Air. His sister, Laura Winthrop Johnson, assembled a collection of his poems and prose organized by the time period of his life Life and Poems of Theodore Winthrop. Works published during Winthrop's lifetime include a pamphlet accompanying the painting The Heart of the Andes by his friend Frederic Edwin Church, distributed in 1859. After Winthrop's death in 1861, the Atlantic Monthly published sketches of the military campaigns in Virginia based on his own experiences.