Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Прованс және Форкалькьер графы Рамон Беренгуер V (1198 – 19 тамыз 1245) – Барселона әулетінің мүшесі, Прованс және Форкалькьер графы болған. Ол жүз жылдан астам уақыттан бері Прованс графтығында тұрған алғашқы граф еді. Бұрынғы графтың кәмелетке толмауы кезінде, регенттік Рамон Беренгуер IV де Барселонаға жүктелді, оны кейде Прованс графтарының қатарына қосады.
Count of Provence and Forcalquier
Ramon Berenguer V (; 1198 – 19 August 1245) was a member of the House of Barcelona who ruled as count of Provence and Forcalquier. He was the first count of Provence to live in the county in more than one hundred years. During the minority of a previous count, the regency was exercised by Ramon Berenguer IV de Barcelona, who is sometimes counted among the counts of Provence.
Ереже
Рамон Беренгуер мен оның әйелі трубадурларды қолдауымен белгілі болды, олар әрқашан сарайдың маңында болады. Ол жомарттығымен танымал еді, бірақ оның кірісі әрдайым жеткіліксіз болды. Ол ақсүйектерге егіншілік сияқты қара жұмыс істеуге тыйым салатын заңдар шығарды. Рамон Беренгуердің Тулуза графтарымен шекаралық даулары жиі болды. 1226 жылы Рамон Марсельде билік құқығын қайта бекітуге кірісті. Бастапқыда қала тұрғындары Рамонның қайнағасы, Савой графы Томасқа, императорлық викарий ретінде көмек сұрады. Бірақ кейіннен олар Тулуза графы Рамон VII-ден көмек сұрады. 1228 жылы Рамон Беренгуер өзінің қайнағасын Турин және Гвиге VI-ға қарсы екі жақты қақтығыста қолдады. Бұл шағын соғыс Италиядан Францияға сауданы бақылауды нығайтуға бағытталған көптеген әрекеттердің бірі болды, ал Прованс бірнеше маңызды жолдарды қамтыды. Албигой крест жорығы Тулузаға қарсы оның пайдасына жұмыс істесе де, Рамон Беренгуер Париж шартындағы оның шешімі оны осал жағдайда қалдырды деп алаңдады. Раймонд әскерін Францияға қарсы күресуден Прованстан жерлерді иеленуге бұрды. Кастилияның Бланкасы 1233 жылы өзінің рыцарын Тулузаға және Провансқа жібергенде, Рамон Беренгуер оны жомарттықпен қарсы алды, рыцарь граф пен оның үлкен қызы Маргаретқа қатты әсерленді. Одан кейін Бланш Маргарет пен оның ұлы Луи арасындағы некеге он мың күміс марканы қалыңдық ретінде белгілеп келісім жасады. Рамон Беренгуер одақтастарынан бір бөлігін алуға міндетті болды, ал қалғанын жабу үшін бірнеше қамалдарына кепіл қойды. Рамон Беренгуер мен Беатрис 1234 жылы Лионға қызымен бірге неке шартына қол қою үшін сапар шекті, содан кейін Маргаретті оның екі ағасы, Савойлық Вильгельм мен Томас Сен қаласындағы үйлену тойына алып кетті. Одан кейін Вильгельм Рамон Беренгуердің атынан Англияның Генрих III-імен оның қызы Элеонораға үйлену туралы келіссөздер жүргізе бастады. Генрих 1235 жылдың басында Провансқа өзінің өкілін жіберді, ал Рамон Беренгуер және оның отбасы оны қайтадан жомарттықпен қарсы алды. Генрих 22 маусымда Вильгельмге өте қызығушылық танытқанын жазып, қазан айында неке туралы келіссөздер жүргізу үшін делегация жіберді. Генрих өзінің әпкесі Изабелла үшін төлеген қалыңдықты өтеуге көмектесу үшін жиырма мың күміс маркаға дейін қалыңдық іздеді. Алайда, ол неке шартының жеті түрлі нұсқасын жасады, әртүрлі сомаларда қалыңдық, ең төменгісі – нөл. Рамон Беренгуер бұл опцияны ақылмен келісті, оған өсиетінде он мың марка қалдыруға уәде берді. 1238 жылы Рамон Беренгуер өзінің күйеу ағасы Амадей IV-ке қосылып, император Фридрих II-нің сарайында Туринде болды. Фридрих Италияны бақылауды күшейту үшін күш жинады. Тулуза графы Рамон VII де шақырылды, және барлығы соғыста бірлесіп жұмыс істеуі керек еді. 1244 жылдың қаңтар айында Рим папасы Иннокентий IV Рамон Беренгуерді тек папа ғана қауымнан шығара алатынын жариялады. 1245 жылы Рамон Беренгуер крест жорықтары мен Фридрихті қауымнан шығару мәселелерін талқылау үшін Лионның бірінші кеңесіне өкілдерін жіберді. Рамон Беренгуер 1245 жылдың тамызында Экс-ан-Прованста қайтыс болып, графтығын кіші қызы Беатрисқа қалдырды.
Ramon Berenguer and his wife were known for their support of troubadors, always having some around the court. He was known for his generosity, though his income did not always keep up. He wrote laws prohibiting nobles from performing menial work, such as farming or heavy labour. Ramon Berenguer had many border disputes with his neighbours, the counts of Toulouse. In 1226, Ramon began to reassert his right to rule in Marseille. The citizens there initially sought the help of Ramon's father in law Thomas, Count of Savoy in his role as imperial vicar. However, they later sought the help of Raymond VII, Count of Toulouse. In 1228, Ramon Berenguer supported his father in law in a double sided conflict against Turin and Guigues VI of Viennois. This small war was one of many rounds intended to more firmly establish control over trade from Italy into France, and Provence included several key routes. While the Albigensian Crusade worked in his favour against Toulouse, Ramon Berenguer was concerned that its resolution in the Treaty of Paris left him in a precarious position. Raymond turned his troops from fighting France to attempting to claim lands from Provence. When Blanche of Castile sent her knight to both Toulouse and Provence in 1233, Ramon Berenguer entertained him lavishly, and the knight left well impressed by both the count and his eldest daughter, Margaret. Soon after, Blanche negotiated the marriage between Margaret and her son, Louis, with a dowry of ten thousand silver marks. Ramon Berenguer had to get contributions from allies for a portion, and had to pledge several of his castles to cover the rest. Ramon Berenguer and Beatrice travelled with their daughter to Lyon in 1234 to sign the marriage treaty, and then Margaret was escorted to her wedding in Sens by her uncles William and Thomas of Savoy. Shortly after, William began negotiating on Ramon Berenguer's behalf with Henry III of England to marry his daughter Eleanor. Henry sent his own knight to Provence early in 1235, and again Ramon Berenguer and his family entertained him lavishly. Henry wrote to William on 22 June that he was very interested, and sent a delegation to negotiate the marriage in October. Henry was seeking a dowry of up to twenty thousand silver marks to help offset the dowry he had just paid for his sister, Isabella. However, he had drafted seven different versions of the marriage contract, with different amounts for the dowry, the lowest being zero. Ramon Berenguer shrewdly negotiated for that option, offering as consolation a promise to leave her ten thousand marks in his last will. In 1238, Ramon Berenguer joined his brother in law Amadeus IV at the court of Emperor Frederick II in Turin. Frederick was gathering forces to assert more control in Italy. Raymond VII of Toulouse was also summoned, and all were expected to work together in the war. In January 1244, Pope Innocent IV decreed that no one but the pope could excommunicate Ramon Berenguer. In 1245, Ramon Berenguer sent representatives to the First Council of Lyon, to discuss crusades and the excommunication of Frederick. Ramon Berenguer died in August 1245 in Aix en Provence, leaving the county to his youngest daughter, Beatrice.