Қасиетті Публий: Мальтаның алғашқы епископы және қасиеттісі
Saint Publius
Қасиетті Публий – Мальтаның бірінші епископы, христиандықты қабылдаған алғашқы елдің бастауы. Пауыл апостолмен байланысы, тарихы мен мерекесі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1 ғасырдағы Мальталық епископ және христиан қасиеттісі
1st century Maltese bishop and Christian Saint
Паблиус (; ) – 1 ғасырдағы Мальталық христиан дінбасы. Ол Мальтаның алғашқы епискобы және Афинаның алғашқы епископтарының бірі саналады. Паблиус – Мальтаның алғашқы қасиеттіленген қасиеттісі, ол Елшілердің істері кітабында аралдың «бастығы» немесе князі ретінде сипатталған. Мальта христиандық дәстүріне сәйкес, Паблиус қабылданған дінінің нәтижесінде Мальта батыстағы алғашқы христиан мемлекеті болды. Оның мерекесін католик және православие шіркеулері тойлайды, олардың дәстүрлері байланысты, бірақ мереке күні әртүрлі.
Saint Publius (; ) was a first century Maltese Christian prelate. He is considered the first Bishop of Malta and one of the first Bishops of Athens. Publius is Malta's first canonised saint, who is described in the Book of Acts as the 'chief' or prince of the island According to Maltese Christian tradition, Publius' conversion led to Malta being the first Christian nation in the West. His feast day is celebrated by the Catholic Church and the Orthodox Church, in which the traditions are related but the day of celebration differs.
Тарих және дәстүр
Христиан дәстүріне сәйкес, Пауылдың кеме апатына ұшыраған аралда оны қабылдаған Публиус болды. Елшілердің істері кітабында Пауыл Публиус әкесінің дизентериямен ауырғанын және оны сауықтырғанын айтады. "Сол жерге жақын жерде Публиус деген адамның жері болды, ол аралдың басшысы еді. Ол бізді құшақтап, үш күн бойы қонақ ретінде жылы қабылдады. Содан кейін Публиус әкесі қызбадан және дизентериядан ауырды. Пауыл оның қасына барды, дұға етіп, қолын қойды, сосын ол сауығып кетті. Бұл оқиғадан кейін аралдағы басқа аурулар да Пауылға келіп, жазылды. Олар бізге үлкен құрмет көрсетіп, біз теңізге шығар кезде қажетті азық-түлікпен қамтамасыз етті." – Елшілердің істері 28:7–10, Жаңа американдық Библия.
According to Christian tradition, it was Publius who received Paul the Apostle during his shipwreck on the island as recounted in the Acts of the Apostles. According to the Acts of the Apostles, Paul cured Publius' dysentery afflicted father. "In the vicinity of that place were lands belonging to a man named Publius, the chief of the island. He welcomed us and received us cordially as his guests for three days. It so happened that the father of Publius was sick with a fever and dysentery. Paul visited him and, after praying, laid his hands on him and healed him. After this had taken place, the rest of the sick on the island came to Paul and were cured. They paid us great honor and when we eventually set sail they brought us the provisions we needed." — Acts 28:7–10, New American Bible
Публиус Флориананың ғана емес, сонымен қатар Пауылмен бірге Мальтаның екі қамқоршысының бірі болып саналады. Ол шамамен 125 жылы император Адрианның қуғыны кезінде шейіт болды. Рим-католик шіркеуінде оның мерекесі 22 қаңтарда атап өтіледі, ол оны Дионисий Ареопагиттің ізбасары ретінде көрсетеді және шейіттігін шамамен 112 жылға жатқызады. Алайда, Шығыс Православ шіркеуінде оның мерекесі 13 наурызда тойланады, ал Коринф епископы Дионисийдің хатына сәйкес, ол Афиналық Нарцисс ізімен келген және шейіттігі Марк Аврелийдің қуғыны кезінде болды делінеді.
Apart from being patron saint of Floriana, Publius is also one of the two patron saints of Malta beside Paul. He was martyred c. 125, during the persecution of Emperor Hadrian. His feast is celebrated on 22 January in the Roman Catholic Church, which places him as the successor of Dionysius the Areopagite, dating his martyrdom to c. 112. In the Eastern Orthodox Church, however, his feast day is observed on 13 March, and according to an epistle of Dionysius, Bishop of Corinth, he is placed as the successor of Narcissus of Athens, dating his martyrdom to the period of the persecution under Marcus Aurelius .