Кіріспе

Үнді флейташы және композитор

Пандит Панналал Гош (24 шілде 1911 – 20 сәуір 1960), сондай-ақ Амал Жоти Гош деп те белгілі, – үнді флейтасы (бансури) шебері және композитор. Ол Аллауддин Ханның шәкірті болды және Хиндустани классикалық музыкасында флейтаны концерттік аспап ретінде танымал етуге үлкен үлес қосты, сонымен қатар "Үнді классикалық флейтасының негізін қалаушысы" атанды.

Ерте өмір

Панналл Гош 1911 жылғы 24 шілдеде Британдық Үндістанның Бенгал президенттігіндегі Барисал қаласында дүниеге келді. Ол Амал Жоти Гош деп ат қойылған, ал Панналл – оның лақап аты болған. Оның әкесі Аксхай Кумар Гош ситарда ойнайтын музыкант еді. Гош музыканың негіздерін әкесінен алды, ситар тартуды үйренді. Бала кезінде болған екі аңызға айналған оқиға Гошты флейта тартуға ынталандырған деп саналады. 1924 жылы ол Парул Гошқа (қызметтік аты Бисвас) үйленді, ол кезде ол тоғыз, ал Гош он үш жаста болған. Парул – Гоштің досы Анил Бисвастың кіші қарындасы еді, кейін ол танымал композитор атанды. Парул өзі де талантты әнші болған және кейін белгілі эстрада әншісіне айналды. 1928 жылы Гош Үндістанның тәуелсіздік қозғалысына қатысты. Ол гимназияға жазылып, жартылай жекпе-жек, бокс және таяқпен күресуді үйренді.

Мансап

Ол Калькуттада New Theatres Ltd компаниясында жұмыс істеген кезде музыка өндірісіне көмектесті. 1940 жылы музыкалық мансабын одан әрі дамыту үшін Бомбейге келді. "Снех Бандхан" (1940) фильмі – оның тәуелсіз музыка композиторы ретіндегі тұңғыш жұмысы болды. Фильмдегі танымал әндердің қатарында Хан Мастан мен Биббо орындаған "Aabroo Ke Kamaanon Mein" және "Sneh Bandhan Mein Bandhe Hue" әндері бар. 1952 жылы Панналл Гош Устад Әли Акбар Хан мен Пандит Рави Шанкармен бірлесіп "Aandhiyan" фильміне музыкалық фон жазды. Ол жеті тесігі бар сырнайды алғаш рет пайдаланған.

Жаңалықтар

Панналал Гош флейтаның төменгі жағында, саусақ тесіктерінің орта сызығынан ығыстырылған, Теевра Мадхьям саңылауын, сонымен қатар Дхрува Мадхьям саңылауын енгізді. Оның тікелей шәкірті, ардагер флейтист Нитьянанд Халдипур, бұл саңылаудың төменгі октаваның Теевра Мадхьямын («Ма» немесе 4-ші нота) ойнауға арналғанын, әсіресе Пурия, Дарбари және Бихаг сияқты рагаларда, онда Мадхьямнан Панчамға меенд (сырғанау) қажет екенін түсіндіреді. Ол тіпті харадж ка гандхарды (төменгі октаваның 3-ші нотасы «Га») да бере алады. Бұл саңылауға кішкентай саусақтың жетуіне мүмкіндік беру үшін, соңғы аңыз ұстауын да өзгертті. Дарбари сияқты төменгі октава (Мандра Саптақ) егжей-тегжейлі зерттелетін рагалар үшін Панналал Гош 40-42 дюйм ұзындықтағы, тек 4 саңылауы бар бас флейтаны ойлап тапты. Бұл қосымша саңылау үнді флейтасын батыс рекордері сияқты ойнауға мүмкіндік береді, ол тек ауыз тесігіне қарай орналасқан, сол жақ бас бармағымен тығыз ұсталған қосымша артқы саңылауға ие. Оның жасаған ұзын бамбук флейталарын кейінгі флейташылар Хиндустани классикалық музыкасын орындау үшін танымал түрде пайдаланады.