SR Z классы локомотивтері: Оңтүстік теміржолы үшін жасалған қуатты, 3 цилиндрлі танк локомотивтері. 1929 ж. пайдалануға енгізілді, бірақ экономикалық дағдарысқа байланысты тапсырыс тоқтатылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
SR Z класы - Ричард Маунселл жобалаған, Оңтүстік теміржолында ауыр маневр жұмыстары үшін арналған 0-8-0T 3 цилиндрлі танк локомотиві. Алғашқы сегіз локомотив 1929 жылы пайдалануға берілді. Бұл жоба табысты болды және одан көп локомотивтер салынған болар еді, бірақ 1930 жылы Ұлы депрессия салдарынан жүк көлемінің төмендеуіне байланысты тағы он локомотивке берілген тапсырыс тоқтатылды.
The SR Z class was an 0 8 0T 3 cylinder tank engine designed by Richard Maunsell and intended for heavy shunting on the Southern Railway, the first eight entering into service in 1929. It was a successful design and would have been built in greater numbers, but an order for a further ten was cancelled in 1930 due to the reduction in freight traffic as a result of the Great Depression.
Өмірбаян
Жаңадан біріктірілген Оңтүстік темір жолы Лондон төңірегіндегі және олар арасындағы жүк тасымалдау жұмыстары үшін қуатты маневрлік танк локомотивтерінің тобына мұқтаж болды. Роберт Уридің G16 класты 4-8-0 локомотивтері бұл міндетті жақсы атқарды, және 1922 жылы қосымша үлгілерге тапсырыс берілді, бірақ Ричард Маунселл оттық шаңғысы тым ірі деп санды, ал супергидтер мұндай локомотивтер үшін артық шығын боларлық жайт деп есептеді. Сондықтан ол жаңа конструкцияға қатысты тапсырыстың орындалуын тоқтатты. Ауыр маневрлік қажеттіліктерді ескере отырып, локомотивтерге жүк аулаларында жиі кездесетін тар бұрылыстарды жеңуге мүмкіндік беру үшін, сүйреуді арттыратын 0-8-0 дөңгелек орналасуы қарастырылды. Тағы бір талап – локомотивтің ұзақ уақыт тоқтағаннан кейін де қуатын сақтай білуі болды, себебі жүк жөнелтуі үзіліс-үзіліс болып жүзеге асырылатын жұмыс еді. Сонымен қатар, су құю жиілігін азайту үшін үлкен су сыйымдылығы қажет болды.
The newly amalgamated Southern Railway needed a group of powerful shunting tank locomotives to work in its marshalling yards around London and on freight transfers between them. Robert Urie's G16 class 4 8 0 performed this task well, and further examples were on order in 1922, but Richard Maunsell considered the firebox to be too large and the superheater an unnecessary expense on such locomotives. He therefore cancelled the order in favour of a new design. Due to the requirement for heavy shunting, the design was provided with an 0 8 0 wheel arrangement to increase traction, whilst enabling the locomotives to negotiate tight curves prevalent in goods yards. Another requirement was for the locomotive to be able to maintain power after long periods of standing idle, as freight marshalling was an intermittent duty. A water capacity was also required to reduce the need for regular watering.
Құрылыс тарихы
Жаңа сынып негізінен Эшфорд теміржол жұмыстарында жобаланды, бірақ күтпеген жағдайға байланысты Эшфордта SECR K класы локомотивтерін қайта жобалау және қайта құру қажет болғандықтан, Маунселл Брайтонда Z класын салуға шешім қабылдады. Бұл өзгерістің бір салдары – қолданылған қазандық, Брайтонның бұрыннан бар дизайны, D. E. Marsh C3 класының дизайны болды. Соның нәтижесінде үш цилиндрлі локомотив құрылды, ол Валсхарт сыртқы клапандық механизмін, сыртқы цилиндрлерді басқаратын және орталық цилиндрді басқаратын арнайы жасалған ішкі механизмді қамтыды. Кластың алғашқы локомотиві 1929 жылдың наурыз айында Брайтоннан шықты, ал қалғандары келесі алты айда дайын болды. Бу және вакуумды тежегіштер, сондай-ақ бумен жылыту жүйесі қарастырылды. Бұл локомотивке қажет болған жағдайда жолаушылар вагондарын маневрлеуге мүмкіндік берді. Он локомотивтен тұратын екінші партияны Истлиде салу жоспарланған, бірақ 1931 жылғы экономикалық жағдай тапсырыстың тоқтатылуына әкелді. 1930 жылдардың ортасында экономика жақсарған кезде Маунселл осы мақсаттар үшін дизель-электрлік маневрлік локомотивтерді сынақтан өткізе бастады және басқа үлгілер жасалмады.
The new class was largely designed at Ashford railway works but, as a result of the unexpected need to redesign and rebuild the SECR K class locomotives at Ashford, Maunsell decided to construct the Z class at Brighton. One result of this change was that the boiler used was of an existing Brighton design, that of the D. E. Marsh C3 class. The resultant design was a three cylinder locomotive that incorporated Walschaerts outside valve gear, controlling the outside cylinders, and custom built inside gear controlling the central cylinder. The first of the class emerged from Brighton in March 1929 followed by the remainder over the next six months. Steam and vacuum brakes, as well as steam heating were provided. This was to enable the locomotive to undertake the shunting of passenger stock should such a role be called for. A second batch of ten locomotives was planned to be constructed at Eastleigh, but the economic climate in 1931 meant that the order was scrapped. By the time trade recovered in the mid 1930s, Maunsell had begun experimenting in the use of diesel electric shunting locomotives for these duties, and no further examples were built.
Операциялық мәліметтер
Жұмыс істеу кезеңінде Z класы локомотивтері Feltham, Hither Green, Norwood Junction, Exmouth Junction және Eastleigh ірі локомотив деполарында ауыр маневрлік локомотивтер ретінде өз қызметін атқарып, 1950 жылдардың басында D3/13 класының (кейін 12-сынып) дизельді маневрлік локомотивтерімен ауыстырылғанға дейін локомотив экипаждары арасында өте танымал болды. Nine Elms депосында олар тиімді болмады, себебі локомотивтердің буферлік балкалары олардың ұштарынан барлығы 3 метрге (11 фут) асып тұрды, бұл шектеулі кеңістікте тар бұрылыстарда маневр жасау кезінде қиындық тудыруы мүмкін еді. 1942 жылдың желтоқсан айында осы сыныптың үш локомотиві Соғыс министрлігіне уақытша берілді және Шотландияда әскер пойыздары мен соғыс материалдарын қисық жолдармен тасымалдау үшін ауыр жүк тасымалдау қабілеттеріне зәрулік болғандықтан, қызмет етті. Бұл локомотивтер локомотивтер экипаждары арасында сирек кездесетін құрылғы саналды, ал ішкі клапан механизмінің ерекшелігіне байланысты реттегіштердің жұмыс принципі әдеттегіден өзгеше болды, бұл осы конструкциямен таныс емес жүргізушілер үшін қиындықтар тудырды. 1943 жылдың мамыр айында олар Оңтүстік темір жолына қайтарылды. 1950 жылдары дизель-электрлік маневрлік локомотивтер жеткізіліп болған соң, сынып біртіндеп Брайтон және Тонбридж жүк деполарындағы аз талапты жұмыстарға ауыстырылды. Қызметтік өмірінің соңына қарай, сыныптың барлық локомотивтері BR Southern Region (BR(SR)) аймағының Батыс бөліміне көшірілді, онда олардың тарту күші Эксетер Сент-Дэвидс және Эксетер Орталық станциялары арасындағы тік көтерілімге пойыздарды итеруге пайдаланылды. Алайда, 1962 жылы BR аймақтарын қайта ұйымдастыру кезінде BR(SR) аймағының Батыс бөлімі BR Western Region (BR(WR)) бақылауына өтті. Z класы локомотивтері BR(WR) бақылауында стандартты конструкция болмағандықтан, 1962 жыл бойына олар қызметтен алынды, ал пойыздарды итеру жұмысын бұрынғы GWR Pannier Tank локомотивтері өз мойнына алды.
Throughout their working lives, the Z class locomotives remained in their role as heavy shunters in the larger marshalling yards at Feltham, Hither Green, Norwood Junction, Exmouth Junction and Eastleigh, and proved to be very popular with the locomotive crews until they were replaced by diesel shunters of the D3/13 class (later Class 12) in the early 1950s. They were less successful at Nine Elms yard as the buffer beams overhung the ends of the locomotives by 11 feet (3 m) in total, which could be a disadvantage when negotiating tight curves in a confined space during shunting. In December 1942 three of the class were loaned to the War Department, and saw service in Scotland where their abilities to move heavy freight were needed to move troop trains and war materials over winding routes. These were considered a rarity amongst locomotive crews, and due to the customised inside valve gear, the regulators worked in a different fashion to the norm, therefore causing problems amongst those unfamiliar with the design. They returned to the Southern Railway in May 1943. As more diesel electric shunters were delivered during the 1950s the class was gradually transferred to less demanding work at Brighton and Tonbridge freight yards. Towards the end of their working lives, the entire class was moved to the Western section of the BR Southern Region (BR(SR)), where their traction was put to good use in banking trains up the steep bank between Exeter St. David's and Exeter Central stations. However, with the reorganisation of the BR regions in 1962, the Western section of the BR(SR) came under the control of the BR Western Region (BR(WR)). As the Z class was not of a standard design under BR(WR) control, they were withdrawn throughout 1962, and banking duties were taken over by ex GWR Pannier Tanks.
Оңтүстік
Ливерь қара түсті, сары нөмірлермен және танктың екі жағында "Оңтүстік" деген жазуы бар еді. Локомотивтер Брайтон қаласында салынғандықтан, логикалық түрде оларға "B" (Брайтон) сериясынан нөмірлер берілуі керек еді, бірақ олар Ашфордтан шыққандықтарын көрсететін A950–A957 нөмірлерімен пайдалануға түсті. Дегенмен, 1931 жылғы қайта нөмірлеу кезінде Ашфорд локомотивтеріне 1000 саны қосылғанда, 1950–1957 нөмірлері бұрыннан берілген еді. Сондықтан, осы топ батыс бөліміндегі тізбек бойынша 950–957 деп нөмірленді.
Livery was black, with yellow numbering and 'Southern' on the tank sides. As the class were built at Brighton the locomotives should logically have been allocated numbers in the ‘B’ (Brighton) series but they rather entered traffic as A950–A957 reflecting their Ashford origins. However, by the time of the 1931 renumbering scheme when Ashford locomotives had 1000 added to their numbers, the numbers 1950–1957 had already been allocated. The class were therefore numbered in the western section sequence 950–957.
1948 жылдан кейін (ұлтандыру)
Локомотивтердің сыртын Бр жүк тасымалының қара түсі сақталды, ал локомотивтердің жанар май бактерінде Бр логотипі орналастырылды, ал нөмірлері көмір бункерінің бүйір жағында көрсетілді. Z класының локомотивтеріне Бр стандартты нөмірлеу жүйесі бойынша 30950–30957 нөмірлері тағайындалды.
Livery remained black in the guise of BR Freight Black, and the locomotives were provided with the BR crest on the tanks, whilst the numbering was located on the sides of the coal bunker. The Z class were given the numbers 30950–30957 under the BR standard numbering system.
Сақтау әрекеті
1960 жылдары Z кластың BR No 30952 локомотивін сақтау үшін жеке бастама жасалды, оны Сассекс округындағы Блюбелл темір жолына орналастыру жоспарланды. Локомотив 1962 жылдың қараша айында қызметтен алынып, 1963 жылдың көктеміне дейін Эксмоут депосында жұмыс жағдайында сақталды. Кейін Фраттон депосына көшіріліп, 1963 жылдың соңына дейін және 1964 жылдың басым бөлігіне дейін онда сақталды. Ақырында, сақтауға жасалған әрекет сәтсіз аяқталды, ал локомотив 1964 жылдың қазан айына дейін Истли депосындағы металл темір жолында тұрды, сонда байланыстырғыш таяқтары алынып, бір жағына байланды. 1965 жылдың басында ол қысқа мерзімге Бристоль (Барроу Роуд) депосында болды, Оңтүстік Уэльске жол ақысымен тасымалдауға бара жатқанда. 1965 жылдың мамыр айында Ньюпорттағы Кашморс фирмасында бөлшектелді.
A private attempt was made in the 1960s to preserve a Z class, BR no 30952 with the intention to locate it on the Bluebell Railway in Sussex. The locomotive was withdrawn from service in November 1962 and stored in working order at Exmouth Junction locomotive shed until the Spring of 1963. It was then moved to Fratton MPD where it was stored for the remainder of 1963 and most of 1964. Eventually the preservation attempt failed, and the locomotive was on the scrap line at Eastleigh Works, with coupling rods removed and tied to one side, by October 1964. It was at Bristol (Barrow Road) MPD for a short period early in 1965 while on its way to South Wales for scrapping. It was cut up at Cashmores of Newport in May 1965.