Кіріспе
Америка Құрама Штаттарындағы көпір
Медвежья гора көпірі, ресми түрде Purple Heart Veterans Memorial Bridge деп аталады, Нью-Йорк штатындағы ақы төлемелі аспалы көпір. Ол Оранж округіндегі Беар Маунтин мемлекеттік паркі мен Вестчестер округіндегі Кортлендт арасында Гудзон өзені арқылы 6 және 202 АҚШ тас жолдарын жүргізеді. 1924 жылы құрылысы аяқталғанда ол әлемдегі ең ұзын аспалы көпір болды, бірақ 19 айдан кейін Филадельфия мен Кэмден, Нью-Джерси арасындағы Бенджамин Франклин көпірі бұл көрсеткішті басып өтті. Жаңа Йорк қаласындағы Уильямсбург көпірі сияқты, Медвежья гора көпірінің кіріспе бөлімдері аспалы емес; тек оның басты бөлімі (мұнаралар арасында) кабельдермен аспалы. Бұл көпір Беар Маунтин жанындағы батыс жағалаудағы Palisades Interstate Parkway және 9W тас жолымен, сондай-ақ шығыс жағалаудағы 9D тас жолымен және одан шығысқа қарай 9 тас жолы мен Bear Mountain Parkway көпірлерін байланыстырады. Ол сонымен қатар Аппалачиан жолын және Нью-Йорк штатының 9-шы велосипед жолын Гудзон арқылы өткізеді. Көпірдің екі бөлінген жолағы бар, екі жағында жаяу жүргіншілерге арналған тротуарлар орналасқан. Велосипедшілер автокөлікпен бірге жүре алады немесе велосипедтерін тротуарда алып жүре алады.
Хадсон-Хайленд аспалы көпірі
Бұл жерде көпір салу жоспарлары 1868 жылы Губернатор Фентон қол қойған заң қабылданғаннан кейін Хадсон Хайленд аспан көпір компаниясының жарғысымен басталды. Компанияның алғашқы инвесторларының арасында Эрастус Корнинг, Исаак Белл және Аддисон П. Джонс болды. 1887 жылы хабарларға сәйкес, көпір екі жылда аяқталады деп күтілді. 1889 жылы "іргетас шұңқырларындағы жұмыс қарқынды жүргізіліп жатты". 1896 жылдың 5 наурызында Хадсон Хайленд көпірі және теміржол компаниясы 84 900 долларлық капиталмен тіркеу үшін өтініш берді. Компания бұрынғы Хадсон аспалы көпірі және Жаңа Англия теміржол компаниясының қайта ұйымдастырылуы болды. Көпірді салуға жасалған бұл әрекеттердің ешқайсысы сәтті аяқталмады, тек іргетас дайындығына қана жұмыс істелді.
Bear Mountain Hudson River Bridge компаниясы
1922 жылдың наурыз айында С. Эрнест Смит енгізген заң жобасы арқылы штаттық заң шығарушы орган жобаны аяқтау үшін жеке Bear Mountain Hudson River Bridge Company компаниясын құруға уәкілдік берді. Көпір енді темір жолдың орнына автомобильдер үшін салынды және Пикскиллдің солтүстігіндегі Албани Пост жолынан басталатын 5 километрлік қосымша жол болды. Директорлар кеңесінің 11 мүшесінің арасында қаржыгерлер Э. Роланд Харриман және Джордж В. Перкинс та бар еді. 1922 жылғы жарғыға сәйкес, көпірдің меншігі 1962 жылға қарай Нью-Йорк штатына қайтарылуға тиіс болды, сонымен қатар штат кез келген уақытта көпірді сатып алу құқығына ие болды. Харриман банктік және брокерлік фирмасы арқылы сол жылдың сәуір айында 4,5 миллион долларлық облигациялар шығарылды.
Аяқтау
1924 жылы 27 қарашада көпір ресми түрде ашылғанда, ол әлемдегі ең ұзын аспалы көпір болып, бетон қаптамасы бар алғашқы көпір еді. Ол Альбаниден оңтүстікке қарай Гудзон өзенін кесіп өтетін алғашқы автомобиль көпірі болды және 1888 жылғы Поукипси теміржол көпірінен оңтүстікке қарай өзенді кесіп өтетін ең төменгі нүкте болды. Bear Mountain көпірінде қолданылған құрылыс әдістері Джордж Вашингтон (1931) және Голден Гейт (1937) көпірлері сияқты, одан кейінгі ірі жобаларға үлкен әсер етті. Көпірдің аяқталуы штатта Бронкс өзенінің саябағын Кенсико бөгетінен солтүстікке қарай кеңейтуге түрткі болды, бұл жұмыс Bear Mountain Parkway және Taconic State Parkway-дің бірінші кезеңіне ұласты.
Нью-Йорк штатының көпірлер басқармасы
1940 жылы 26 қыркүйекте меншік құқығы Нью-Йорк штатының көпірлік басқармасына берілді, ал жол ақысы бір автомобиль үшін 50 центке дейін төмендетілді. Бастапқыда жол ақысы екі бағытта да жиналды. 1970 жылдың тамызында батысқа қарай жүретін жүргізушілер үшін жол ақысы жойылды, ал сол уақытта шығысқа қарай жүретін жүргізушілер үшін жол ақысы екі есеге артты. Оңтүстіктегі Outerbridge Crossing-тен солтүстіктегі Rip Van Winkle Bridge-ке дейінгі 130 миль (209 км) аралықтағы Нью-Йорк және Нью-Джерси арасындағы басқа он бір өткелдердің жол ақысы да сол кезде шығысқа қарай ғана жиналатын болды. 1982 жылы көпір және оның сол кездегі қолданыстан шығарылған бастапқы төлем қабылдау орны, Пекскиллге жақын 6 және 202 тас жолдарында орналасқан, Ұлттық тарихи орындар тізіміне қосылды. 2019 жылы көпір басқармасы Гудзон өзеніндегі бес өткеліндегі жол ақысы 2020 жылдан бастап 2023 жылға дейін жыл сайын өсетінін хабарлады. 2021 жылдың 1 мамырында Mid Hudson көпірінен шығысқа қарай саяхаттайтын жеңіл автокөліктер үшін жол ақысы қолма-қол ақшамен төленгенде 1,75 доллар, E-ZPass пайдаланушылары үшін 1,45 доллар болды. 2022 жылдың мамыр айында E-ZPass пайдаланушылары үшін жол ақысы 1,55 долларға, ал қолма-қол ақшамен төлеушілер үшін 2 долларға өсті. 2023 жылы E-ZPass жол ақысы 1,65 долларға, ал қолма-қол ақша 2,15 долларға белгіленді. Жол ақысы тек шығысқа қарай саяхаттайтындардан ғана жиналады. 2021 жылдың 1 қазанында түн ортасында көпір толығымен электронды жол ақы төлеу жүйесіне көшті және тек шығыс бағытында ғана қолданылатын болды. Автокөлік жүргізушілері жол ақысын төлеу үшін E-ZPass-ты пайдалана алады. E-ZPass-ы жоқ жүргізушілерге пошта арқылы есептеу жіберіледі.
Техникалық қызмет көрсетуде инновациялар
Көпірде көпір кабельдерін жөндеудің құнын және қоршаған ортаға тигізетін зиянды азайтуға арналған бірнеше жаңа материалдарды сынау үшін пайдаланылды. Олардың бірі үміт беруші болды. Кез келген реттегі тексерулер кезінде көпір кабельдері ашылып, жеке жіптерді бөлу үшін клиндер қолданылады. Инспекторлар кабельдің бойындағы ылғал мен коррозияның белгілерін іздейді. 100 жылдан астам уақыт бойы жіптерді ылғалдан қорғау үшін қызыл қорғасын пастасы қолданылды. Бұл уақыт ішінде қоршаған ортаға қауіп келтіргенімен қатар, паста бірнеше жылдан кейін кеуіп, жарылуға бейімделді, соның салдарынан үнемі жөндеу жұмыстарын қажет етті. 1990 жылдары инженерлер Bear Mountain көпірі кабельдерінің кішкентай бөлігінде бірнеше материалды сынап көрді. Бір жылдан кейін сынақ участалары қайта тексерілді және полимер негізіндегі, зиянды емес пастаның жақсырақ екені анықталды. 2000 жылы көпір кабельдері осы материалды қолданып қайта оралды. Жеті жыл өткен соң кабельдерде қосымша ылғал немесе коррозия табылмады. Нью-Йорк штатының көпірлер басқармасының бас инженері Уильям Мороу жаңа материал кабельдердің қызмет ету мерзімін ұзартуға және тексеру мен жөндеу қажеттілігін азайтуға мүмкіндік береді деп үміттенедінін мәлімдеді.