Жорж Банкі – Солтүстік Атлант мұхитындағы теңіз асты үстіртқыры. Массачусетс (АҚШ) мен Нова-Скотия (Канада) арасында орналасқан, маңызы зор теңіз аймағы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Солтүстік Атлантика мұхитындағы теңіз жағалауы
Oceanic bank in the North Atlantic
Жорж жағалауы (бұрынғы атауы – Сент-Жорж жағалауы) – Массачусетс штатының Кейп-Код мүйісі мен Нова-Скотия провинциясының Кейп-Сейбл аралы арасындағы теңіз түбінің кең және көтеріңкі аймағы. Ол Мэн шығанағын Атлант мұхитынан бөліп тұрады. Атауының шығу тегі белгісіз. 1610 жылы Англия королі Джеймс I үшін жасалған Веласко картасында «S. Жорж Банк» деген атау қолданылған, бұл Англияның отарлаушы әлемінде әулие Жоржтың есімін жиі қолданумен байланысты болған. 1850 жылдары ол Жорж жағалауы деп белгілі болды.
Georges Bank (formerly known as St. Georges Bank) is a large elevated area of the sea floor between Cape Cod, Massachusetts (United States), and Cape Sable Island, Nova Scotia (Canada). It separates the Gulf of Maine from the Atlantic Ocean. The origin of its name is obscure. The 1610 Velasco map, prepared for King James I of England, used the name "S. Georges Banck", a common practice when the name of the English patron saint, St. George, was sprinkled around the English colonized world. By the 1850s, it was known simply as Georges Bank.
Физикалық орта
Жорж Банкі – Атлантика мұхитындағы ірі балық аулау аймақтарының ең батысында орналасқан. Солтүстік Америка құрлығының қазір су астында қалған бөліктері Ньюфаундлендтің Гранд Банктерінен Жорж Банкіне дейін созылатын континенттік шельфті құрайды. Жорж Банкі 12 мың жыл бұрын ғана Солтүстік Америка құрлығының бір бөлігі болған. Шамамен сопақ пішіндес Жорж Банкінің ұзындығы 240 шақырым, ені 121 шақырымды құрайды. Жағалаудан 100 шақырым қашықтықта орналасқан Жорж Банкі континенттік шельфтің бөлігі болып табылады. Оның тереңдігі бірнеше метрден бірнеше ондаған метрге дейін жетеді; бүкіл аймақ солтүстіктегі Мэн шығанағынан кемінде 101 метр (330 фут) көтеріңкі. Мэн шығанағының сулары Банктің негізгі көзі болып табылады. Олар солтүстік жағынан кіріп, шығыс жағынан сағат тілі бойынша айналып, содан кейін оңтүстік жағынан батысқа қарай ағып, көбінесе Атлант аралық бұғазына (Хаттерас мүйісі мен Жорж Банкі арасындағы континенттік шельфтің теңіз алабы) құяды.
Georges Bank is the most westward of the great Atlantic fishing banks. The now submerged portions of the North American mainland are comprised in the continental shelf running from the Grand Banks of Newfoundland to Georges. Georges Bank was part of the North American mainland as recently as 12,000 years ago. Roughly oval in shape, Georges Bank measures about 149 mile (240 km) in length by 75 mile (121 km) in width. Located 62 mile (100 km) offshore, Georges Bank is part of the continental shelf. Its depth ranges from several metres to several dozen metres; the entire bank is at least 330 feet (101 m) shallower than the Gulf of Maine to the north. Gulf of Maine shelf waters are the Bank's primary source. They enter the northern flank, move clockwise around the eastern end, and then westward along the southern flank, mostly emptying into the Mid Atlantic Bight (the continental shelf ocean between Cape Hatteras and Georges Bank).
Коммерциялық балық аулау
Georges Bank, әлемдегі ең өнімді балық шаруашылығы болмаса да (Grand Banks осы мәлімдемеге ие), ол Солтүстік Атлантикадағы барлық балық аулау аймақтарының арасында географиялық тұрғыдан ең қолжетімдісі болып ерекшеленеді. Жаңа Англияның танымал теңіз порттарының жанында орналасқан Georges Bank, Глостер (Массачусетс) және Ярмут (Нова-Скотия) сияқты қалалардағы жағалау балық шаруашылығының дамуына тікелей себепкер болды. 400 жылдан астам уақыт бойы Georges Bank Атлантикалық треска және палтус балықтарын аулауға мүмкіндік берді. Уақыт өте келе, түбінде сүйреп аулайтын кемелердің тиімділігі артып, кейбіреулері дәстүрлі қайықтар бір маусымда аулайтын балық көлемін бір сағаттың ішінде аулауға жете алды. Алайда, түбінде сүйреп аулау теңіз түбіндегі кораллдар мен губкалардың мекендеу ортасына зиян келтірді, ал федералды балық шаруашылығы ережелері осы кең ауқымды балық аулауды бақылап, болашақтағы тұрақтылықты қамтамасыз етуге бағытталған. 1976 жылдан 1982 жылға дейін мұнай компаниялары Georges Bank-тің АҚШ бөлігінде он зерттеу ұңғымасын бұрғылады. Бірақ, ешқайсысы табысқа жете қойған жоқ, содан кейін Канада мен АҚШ балық шаруашылығын сақтау мақсатында Georges Bank-те мұнайды іздеуге және өндіруге мораторий енгізді. 1977 жылы Канада мен АҚШ балық аулау құқығын 200 шақырымға дейін кеңейткені Georges Bank-ке қатысты таластарға әкеліп соқты, бұл екі елдің балықшылары арасындағы қарым-қатынастың нашарлауына себеп болды. 1979 жылы екі ел теңіз шекарасын белгілеу мәселесін Гаагадағы Халықаралық сотқа жүктеуге келісті. Халықаралық сот 1984 жылы шешім шығарып, Georges Bank-тің балық аулау аймағын екі ел арасында бөлді, бұл американдық балықшыларды көңілсіздікке түсірді. 2016 жылдың 15 қыркүйегінде АҚШ президенті Барак Обама аймақтың теңіз биоәртүрлілігін қорғау үшін Солтүстік-Шығыс каньондары мен теңіз тауларын Ұлттық теңіз қорығы деп жариялады. Бұл Georges Bank-тің бір бөлігін балық аулау және кен өндіруден қорғады. Қорғауға қарамастан, терең теңіздегі қызыл краб пен американдық омарларды коммерциялық аулауға қорық ішінде жеті жылдық жеңілдік мерзімі берілді.
Georges Bank, while not having the most productive fishery in the world (the Grand Banks takes this claim), has great prominence in that it is probably the most geographically accessible of all the fishing banks in the North Atlantic. Lying adjacent to New England's famous seaports, Georges Bank is singlehandedly responsible for the development of coastal fisheries in towns such as Gloucester, Massachusetts, and Yarmouth, Nova Scotia. For over 400 years, Georges Bank supported lucrative fisheries for Atlantic cod and halibut. Over time, bottom trawlers became very efficient, some catching as much cod in an hour as traditional boats caught in a season. Bottom trawlers, however, damaged the sea floor coral and sponge habitats, and federal fisheries regulations aim to control this large scale overfishing to establish future sustainability. From 1976 to 1982, oil companies drilled ten exploratory wells in the U. S. part of the Georges Bank. None were successful, however, and both Canada and the United States have since imposed moratoriums on oil exploration and production on the Georges Bank, to ensure fisheries conservation. The decision by Canada and the United States to extend fisheries jurisdiction out to 200 miles in 1977 led to overlapping claims on Georges Bank, and resulted in quickly deteriorating relations between fishers from both countries. Both nations agreed in 1979 to refer the question of maritime boundary delimitation to the International Court of Justice in The Hague. The ICJ delivered its decision in 1984 dividing Georges Bank fisheries between the two countries in a way that disappointed American fishermen. On September 15, 2016, President of the United States Barack Obama proclaimed the Northeast Canyons and Seamounts Marine National Monument to protect the area's marine biodiversity. This protected a portion of Georges Bank from fishing and mining. Despite the protection, commercial fishing for deep sea red crab and American lobster was allowed to continue within the monument for a grace period of seven years.