Кіріспе

1995 жылы Алан Джон мен Денис Уоткинстің операсы, либреттосын Денис Уоткинс жазған, Сидней опера үйінің құрылыс процесі туралы. Алан Джонның "Сегізінші ғажайып" операсы – Алан Джонның 1995 жылы жазған операсы.

Өндіріс тарихы

"Сегізінші ғажайып" австралиялық опера театрымен 1995 жылғы 14 қазанда Сидней опера үйінде композитор мен либреттошының қатысуымен алғаш рет көрсетілді. Операны әлемдік премьерадан кейінгі жұма күні кешке Австралия хабар тарату корпорациясы теледидардан көрсетті. Осы компания (кейін Opera Australia деп аталды) 2000 жылы Сидней опера үйінде оны қайта қойды. Opera Australia-ның көркемдік директоры Линдон Террачини бұл туындының 2016 жылғы маусым аясында Сидней опера үйінде орындалатынын, және "Сидней опера үйі: Опера" деп қайта аталғанын хабарлады. Бұл жаңа қойылым опера үйінің сатыларында ашық ауада өтті, көрермендер әншілер мен оркестрді анық есту үшін құлаққаптар тақты. 2020 жылы композитор Стивен Рей операны тыңдағысы келгенімен, оны таба алмағандықтан, операны насихаттау мақсатында толыққанды веб-сайт құру жобасы қолға алынды. Веб-сайт 2021 жылдың наурызында іске қосылды, нәтижесінде 2021 жылғы сәуір айындағы Limelight журналының мұқабасында мақала жарияланды.

Сюжет

Опера ғимараттың өзінде орындалған тарихты айтады. Құрылысқа тапсырыс беріліп, жұмыс басталғаннан кейін көп ұзамай, оның бастамасын жүзеге асырған мемлекеттік премьер қайтыс болды. Операда айтылғандай, премьер-министр жұмыс жеткілікті деңгейде аяқталмаса және үкімет ауысса, жоба тоқтатылатынына сенген. Сондықтан, сәулетші ғимараттың негізгі құрылымын қалай салу мәселесін шешпес бұрын, іргетас салу жұмыстары басталды. Жұмыстың басталуын қамтамасыз ету үшін уақыт және шығын сметалары да төмендетілді. Жұмыс басталған кезде шешілмеген көптеген инженерлік және жобалау мәселелері болды. Опера архитектордың осы мәселелерді шешуге толыққанды қабілетті екенін, тіпті одан да шабыттанбаған, талантсыз және бір көзқараспен ойлайтын адамдар ұсына алмайтын, әлдеқайда әсем шешімдер табуге шамасы жететінін көрсетеді. Біраз уақыттан кейін үкімет шындығында ауысты. Ғимаратқа қарсылық күшті болды және жаңа үкімет архитекторға жобаны аяқтауға рұқсат бермеді. Жобаның уақыты мен құнына қатысты көптеген жанжалдар туды. Мемлекеттік бюрократия архитектордан бақылауды тартып алды және архитектордың ғимараттың ішкі кеңістігіне қатысты ниеттері ешқашан іске аспады. Архитектор елден кетіп, ғимараттан бас тартты. Операдағы кейіпкерлерге саясаткерлер, архитектор, инженер, қоғамдық қайраткерлер және опера өнерін концерттік музыка үшін сатқан көрнекті дирижер (маэстро) кіреді (толық актерлік тізім төменде қараңыз). Сонымен қатар, болашағын осы ғимаратпен байланыстыратын екі жас суретші де бар. Кейіпкерлердің аттары нақты тұлғалардың аттарымен сәйкес келмейді және, әрине, бірнеше ойдан шығарылған элементтер бар. Операда үлкен хор бар және музыка түсінікті, бірнеше жарқын хорлық биік нүктелері бар. Опера екі бөлімнен тұрады, барлығы 15 сахнаны қамтиды, оның ішінде Парламент үйі, құрылыс алаңы және жас суретшілер отбасыларымен уақыт өткізетін қала маңындағы аула бар. Опера аяқталады, көрермендерге ешқашан іске аспаған толық жобаның жоғалғанына деген сезімді қалдырады, сонымен қатар аяқталған бөлігі үшін зор алғыс пен таңғалыс сезімін сыйлайды.