Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Кеме түрі
Ship type
Кабель тарту кемесі немесе кабель кемесі – телекоммуникация, электр қуатын беру, әскери мақсаттар немесе басқа да қолданулар үшін су асты кабельдерін төсеуге арналған және пайдаланылатын терең теңіз кемесі. Кабель кемелері кабельді кеменің алдыңғы немесе артқы бөлігіне, немесе екеуіне де бағыттау үшін үлкен кабельді дөңгелектерімен ерекшеленеді. Бұрынғы кабель кемелерінің көптеген кемелерінде үлкен дөңгелектер болған, бірақ қазіргі заманғы кемелер көбінесе тек артқы дөңгелектерді ғана пайдаланады, мысалы, осы беттегі Порт-Астория портындағы CS Cable Innovator суретінде көрініп тұрғанындай. Кабель кемелерінің атаулары көбінесе "CS" деп басталады, мысалы, CS Long Lines. Бірінші трансатлантикалық телеграф кабелі 1857-58 жылдары кабель тарту кемелерімен төселді. Ол Еуропа мен Солтүстік Америка арасындағы телекоммуникацияны қысқа мерзімге мүмкін етті, бірақ дұрыс пайдаланбау нәтижесінде желі істен шықты. 1866 жылы екі трансатлантикалық кабель сәтті төселді, бұл континенттер арасындағы болашақ байланысты қамтамасыз етті.
A cable layer or cable ship is a deep sea vessel designed and used to lay underwater cables for telecommunications, for electric power transmission, military, or other purposes. Cable ships are distinguished by large cable sheaves for guiding cable over bow or stern or both. Bow sheaves, some very large, were characteristic of all cable ships in the past, but newer ships are tending toward having stern sheaves only, as seen in the photo of CS Cable Innovator at the Port of Astoria on this page. The names of cable ships are often preceded by "C. S." as in CS Long Lines. The first transatlantic telegraph cable was laid by cable layers in 1857–58. It briefly enabled telecommunication between Europe and North America before misuse resulted in failure of the line. In 1866 the successfully laid two transatlantic cables, securing future communication between the continents.
Қазіргі заманғы кабельдік кемелер
Кабельдік кемелер кабельді төсеу немесе жөндеу кезінде портта ұзақ уақыт күту, кабель жұмыстары кезінде теңізде төмен жылдамдықпен немесе тоқтау, көбінесе қазіргі кезде кор қабаттағыштарының қолданылуына байланысты корға қарай ұзақ жүру, жоғары маневрлік қабілет және жұмыс аймақтарына жете алу үшін лайықты жылдамдық сияқты ерекше талаптарға ие. Қазіргі заманғы кабельдік кемелер өз алдыңғыларынан күрт өзгеше. Кабельдік кемелердің екі негізгі түрі бар: кабельді жөндеу кемелері және кабельді төсеу кемелері. Жапондық "Цугару Мару" сияқты кабельді жөндеу кемелері көбінесе кішкентай және маневрлі болады; олар кабельді төсеуге қабілетті, бірақ олардың басты міндеті – үзілген кабель бөліктерін жөндеу. "Long Lines" сияқты кабельді төсеу кемесі жаңа кабельдерді төсеу үшін жасалған. Мұндай кемелер жөндеу кемелерінен ірілеу және маневрлік қабілеті төмен; олардың кабель сақтау барабандары да үлкен және қатарластырылған, бір барабан екіншісіне кабельді беруге мүмкіндік береді, бұл оларға кабельді әлдеқайда жылдам төсеуге көмектеседі. Бұл кемелерде сондай-ақ кабельді жылдам төсеуге көмектесетін сызықтық кабельдік қозғалтқыш (СҚҚ) жиі орнатылады. Кабельді өндіріс орны портының жанында орналасқан болса, кабель кемеге тиеу кезінде-ақ өндіріледі. Дегенмен, кабель төсегіштердің ең соңғы дизайны – кабельді төсеу және жөндеу кемелерінің біріктірілген түрі. Мысалы, АҚШ-тың жалғыз кабельді төсеу және жөндеу кемесі. "Зевс" екі дизельдік-электрлік қозғалтқышты пайдаланады, олардың әрқайсысы және 1000 мильге (1609 км) дейін телекоммуникациялық кабельді 9000 фут (2743 м) тереңдікке дейін тасымалдай алады. "Зевстің" мақсаты – кез келген талапқа сай келетін кабельдік кеме болу болғандықтан, кеме кабельді оңай төсеу және жинау үшін жасалған. Бұл дизайн алғашқы кабельдік кеме – "Great Eastern" кемесіне ұқсас. "Зевс" екі рөлді де орындай алу үшін мүмкіндігінше маневрлі болу үшін жасалды: кабельді төсеуші немесе кабельді жөндеуші кеме ретінде.
Cable ships have unique requirements related to having long idle periods in port between cable laying or repairs, operation at low speeds or stopped at sea during cable operations, long periods running astern (less frequent as stern layers are now common), high maneuverability, and a fair speed to reach operation areas. Modern cable ships differ greatly from their predecessors. There are two main types of cable ships: cable repair ships and cable laying ships. Cable repair ships, like the Japanese Tsugaru Maru, tend to be smaller and more maneuverable; they are capable of laying cable, but their primary job is fixing or repairing broken sections of cable. A cable laying ship, like Long Lines, is designed to lay new cables. Such ships are bigger than repair ships and less maneuverable; their cable storage drums are also larger and are set in parallel so one drum can feed into another, allowing them to lay cable much faster. These ships are also generally equipped with a linear cable engine (LCE) that helps them lay cable quickly. By locating the manufacturing plant near a harbor, cable can be loaded into the ship's hold as it is being manufactured. The newest design of cable layers, though, is a combination of cable laying and repair ships. An example is the only U. S. naval cable layer repair ship. Zeus uses two diesel electric engines that produce each and can carry her up to She can lay about 1000 mile (1609 km) of telecommunications cable to a depth of 9000 feet (2743 m). The purpose of Zeus was to be a cable ship that could do anything required of it, so the ship was built to be able to lay and retrieve cable from either the bow or the stern with ease. This design was similar to that of the first cable ship, Great Eastern. Zeus was built to be as maneuverable as possible so that it could fulfill both roles: as a cable layer or a cable repair ship.