Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландиядағы телекоммуникация саласының шолуы
Overview of telecommunications in New Zealand
Жаңа Зеландиядағы телекоммуникация индустрияланған елге тән қалыпты жағдай. Бұрын кеңжолақты және телефон қызметтері негізінен мыс сымдар арқылы ұсынылған, бірақ қазіргі таңда талшықты желілер қосылымдардың көп бөлігін құрайды. Spark New Zealand, One NZ және 2degrees көптеген қызметтерді ұсынады, сондай-ақ бірнеше шағын мобильді виртуалды желі операторлары да бар.
Telecommunications in New Zealand are fairly typical for an industrialised country. Fixed line broadband and telephone services were largely provided through copper based networks, but fibre based services now represent the majority of connections. Spark New Zealand, One NZ, and 2degrees provide most services, while a number of smaller mobile virtual network operators also exist.
Тарих
Жаңа Зеландияда алғашқы телеграф 1862 жылғы 16 маусымда Литтлтон және Крайстчерч порты арасында ашылды. Желі Литтлтон – Крайстчерч темір жолы бойымен салынды. 1870 жылдан бастап Вогель дәуірі телеграф желісінің, соның ішінде аралдар аралық кабельдің кеңейтілуіне әкелді. Телеграф желілерінің ұзындығы 1866 жылы 699 миль (1125 км) болса, 1876 жылы 3170 миль (5102 км) -ге жетті. Австралия мен Жаңа Зеландия арасындағы алғашқы теңіз асты телеграф кабелі 1876 жылғы 21 ақпанда пайдалануға берілді. Телеграф желісінің өсуін басқару үшін құрылған Электр телеграф департаменті 1881 жылы Пошта департаментімен бірігіп, Жаңа Зеландия Пошта және телеграф департаментін құрды. Телеграф желілерінде телефонмен алғашқы тәжірибелерден кейін, отарлық үкімет 1875 жылғы Электр телеграф заңы арқылы телефонияға мемлекеттік монополия орнатты. 1900 жылы телефон қызметіне 7150 абонент тіркелді. Телефон абоненттерінің саны келесі ғасырда күрт өсті, 1965 жылы Жаңа Зеландиялықтардың 35%-ы телефонға ие болды деп есептелді. Жаңа Зеландиядағы алғашқы автоматты телефон станциялары 1910 жылы орнатылды, бұл АҚШ-тағы алғашқы станциялардан 21 жыл кейін болды. Олар бастапқыда қызыл түсті болды. 1980 жылдарға қарай Жаңа Зеландия Пошта желісінде телефон байланысының үлкен кептелісі пайда болды. Оклендтегі орталық станция артық жүктелген және елдің басқа аймақтарында желінің жүктелуі мен істен шығуы жиі кездесетін. Кейбір аймақтарда қолмен басқарылатын телефон станциялары сақталды; мысалы, Куинстаунда 1988 жылға дейін автоматтандырылмады. Жаңа Зеландия Поштасы тиімсіз жұмыс істеді, өйткені ол үкіметтік департамент ретінде жұмыс істеді және капиталдық инвестициялар үшін Қаржы министрлігіне жүгінуге мәжбүр болды. Пошта монополия болғандықтан, клиенттерге қызмет көрсетуді жақсартуға мүдделі емес еді. Телекоммуникация монополиясы 1987 жылы Telecom New Zealand құрылғанда аяқталды, ол бастапқыда мемлекеттік кәсіпорын ретінде құрылды, ал 1990 жылы жекешелендірілді. 1990 жылдардың басында бәсекелестік пайда болды, нәтижесінде бағалар төмендеді. Нарыққа алғашқы қарсылас Clear Communications болды, ол Солтүстік Америка және Жаңа Зеландия компанияларының консорциумы. 2011 жылы Telecom (қазіргі Spark) компаниясынан бөлінген Chorus телекоммуникациялық инфрақұрылымның көп бөлігіне ие, бірақ басқа провайдерлердің бәсекелестігі күшейді. 2017 жылғы мәліметтер бойынша, Біріккен Ұлттар Ұйымының Халықаралық телекоммуникация одағы Жаңа Зеландияны ақпараттық және коммуникациялық инфрақұрылымның дамуы бойынша 13-шы орынға қойды.
The first telegraph opened in New Zealand between the port of Lyttelton and Christchurch on 16 June 1862. The line was constructed along the Lyttelton Christchurch railway line. The Vogel Era from 1870 saw a major expansion of the telegraph network, including an inter island cable. Telegraph lines increased from 699 mile (1125 km) in 1866 to 3170 mile (5102 km) in 1876. The first overseas telegraph cable between Australia and New Zealand began operation on 21 February 1876. The Electric Telegraph Department formed to manage the growing telegraph network was merged with Post Office Department to form the New Zealand Post and Telegraph Department in 1881. Following early experiments with telephones on telegraph lines, the colonial government established a state monopoly in telephony with the Electric Telegraph Act 1875. By 1900 there were 7,150 subscribers to telephone services. Telephony subscriptions grew greatly over the next century, it was estimated by 1965 that 35% of New Zealanders had a telephone. New Zealand's first payphones were installed in 1910, which was 21 years after the first ones in the United States. They were originally bright red. By the 1980s there was major telephony traffic congestion on the New Zealand Post Office network. In Auckland, the central exchange was overloaded and "verging on collapse" elsewhere in New Zealand users often experienced network overloading and crashes. Some areas still had manual telephone exchanges; Queenstown, for example, wasn't upgraded to automatic service until 1988. The New Zealand Post Office was highly inefficient, being hamstrung as a government department and required to apply to the Treasury for capital investment. As the Post Office was a monopoly, it had no incentive to improve customer service. The monopoly over telecommunications came to an end in 1987 when Telecom New Zealand was formed, initially as a state owned enterprise and then privatised in 1990. Competition began in the early 1990s, greatly reducing prices. The first competitor to market was Clear Communications, a consortium of North American and New Zealand businesses. Chorus, which was split from Telecom (now Spark) in 2011, still owns the majority of the telecommunications infrastructure, but competition from other providers has increased. as of 2017, the United Nations International Telecommunication Union ranks New Zealand 13th in the development of information and communications infrastructure.
Аудиотелефондар
2022 жылы Жаңа Зеландияда шамамен 2000 төлемдік телефон бар, бірақ ұялы телефондардың көптігіне байланысты оларды енді көбі пайдаланбайды. Олардың кейбіреулері 50 метрлік радиуста Wi-Fi ұсынады. Бұл телефондардан жасалған қоңыраулардың көпшілігі 0800 нөмірлеріне бағытталған, бұл телефон карталарының бағасын күрт төмендетті. Бүгінде, жаңа сапасы жоқ карталар 1 долларға сатылады.
as of 2022, there is approximately 2000 payphones in New Zealand, which few people anymore use due the abundance of cell phones. Some of them offer WiFi with a reception radius of 50 metres. Most calls made on these phones are 0800 numbers. which caused prices of phone cards price to drop significantly. Today, mint condition cards sell for $1.
Телекоммуникацияларды дамыту бойынша алым
Үкімет жыл сайын телекоммуникация инфрақұрылымын жақсартуға, мысалы, Ауылдық Жолақты Дамыту Бастамасын қаржыландыру үшін 50 миллион долларлық телекоммуникация дамыту салымын жинайды. Бұл салықты 10 миллион доллардан жоғары операциялық кірісі бар телекоммуникация компаниялары өздерінің білікті кірісіне пропорционал түрде төлейді.
The government charges a $50 million Telecommunications Development Levy annually to fund improvements to communications infrastructure such as the Rural Broadband Initiative. It is payable by telecommunications firms with an operating revenue of over $10 million, in proportion to their qualified revenue.