Кіріспе
Жаңартылған дизельді пойыз
Union Pacific Railroad компаниясының M 10001 дизельдік-электрлік, жылдамдықты арттырылған пойыз болып табылады, ол 1934 жылы Pullman Standard компаниясымен құрастырылған. Оның қуат жүйесі General Motors Electro Motive Corporation компаниясымен әзірленген, Winton 201A дизельдік қозғалтқышы және General Electric генераторы, басқару жабдығы мен жетек моторларын қамтиды. Бұл UP-дің M 10000-нан кейінгі екінші жылдамдықты арттырылған пойзы, олардың дизельдік қозғалтқышпен жабдықталған алғашқы пойзы және бұрынғы үш вагонды пойызға қарағанда ұзын (алты вагонды) болды. Барлық вагондар бір-бірімен байланысты, шассилер әр вагон арасында ортақ пайдаланылды. Ол 1934 жылдың 2 қазанында жеткізілді және келесі екі ай бойы көрмелерге, сынақтарға және рекордтық жүрістерге қолданылды. Содан кейін қуатын және сыйымдылығын арттыру үшін Pullman Standard компаниясына қайтарылды, одан кейін ол "Portland қаласы" пойзы ретінде пайдалануға берілді. Оған "Банан" деген лақап ат қойылған.
Рекордты орнату
1934 жылдың қазан айында "Канарлы Болт" деп аталған және бастапқы қозғалтқышын сақтап қалған M 10001 пойзы АҚШ-тың жағалауынан жағалауға дейін 57 сағаттық бұрынғысынан асып түсетін рекорд орнатты. Ол 22-сі күні кешкі сағат 10-да Лос-Анджелестен шығып, 25-і күні таңғы сағат 9:55-те Гранд-Сентрал терминалына жетті. "Портленд қаласы" ретінде пайдалануға берілгеннен кейін, бұл пойыз Чикаго, Иллинойс штатынан Портленд, Орегон қаласына дейінгі сапарды 58 сағаттан 40 сағатқа дейін қысқартты, бұл жол немесе басқа да инфрақұрылым жаңартылмады.
Техникалық мәліметтер
Құрылғалы бері M 10001 толық құрастырылған алты вагонды пойыз болды, ұзындығы 376 фут (115 м), оның ішінде 48 фут (15 м) қуатты вагоны, теміржол поштасы/багаж вагоны, үш Pullman ұйықтайтын вагоны және дөңгелек құйрықты/буфет/көзбен қарау вагоны болды. Ол Winton 201 A қозғалтқышының V12 нұсқасымен жабдықталған, пойыздың алғашқы екі доңғалақ жұбын қозғайтын. Қызметке кіріспес бұрынғы сынақтар бастапқы қозғалтқыштың күшіне шамадан тыс жүктелгенін және доңғалақ жұбының конструкциясы жоғары жылдамдықтарда тұрақсыз дірілге себеп болғанын көрсетті. 1934 жылдың желтоқсанында пойыз жиынтығы үлкен қозғалтқыш пен ұзартылған доңғалақ жұбын алу үшін Pullman компаниясына қайтарылды. Мартин П. Бломберг доңғалақ жұбын жобалаудағы осы тәжірибесін Electro Motive Corporation компаниясына әкелді, бұл олардың E сериялы локомотивтерінің дизайнында көрінді. Жаңарту пойыздың ұзындығын 455 футқа (139 м) жеткізіп, жеті вагонға дейін ұзартты. Қуатты вагонына V16 Winton дизельді қозғалтқышын орналастыру үшін 12 фут (4 м) қосылды. RPO/багаж вагоны пойызды жылытуға арналған бу генераторын орнату үшін 8 футқа (2 м) ұзартылды, содан кейін тамақ/лаундж вагоны қосылды. Winton дизельді қозғалтқышы соғыстан кейінгі кезеңге дейін жолаушылар пойыздарында қолданылған ең қуатты дизельді қозғалтқыш болды. Ол 1935–36 жылдары салынған Union Pacific локомотивтерінде орнатылды, содан кейін екі қозғалтқыштың дизайны басымдыққа ие болды.
Қызмет ету мерзімі
Қайта құрастырылған пойыз 1935 жылғы 23 мамырда қайта тапсырылды және бірнеше сынақ жүргізілгеннен кейін 5 маусымда Портленд гүл фестивалінде «Портленд қаласының» бірінші пойзы ретінде салтанатты түрде ашылды, ертесі күні Портленд пен Чикаго арасында қызметке кірді. 1938 жылға дейін ол осы қызметте болды, содан кейін Лос-Анджелес қаласынан қайта тағайындалған M 10002 пойыз құрамымен ауыстырылды. Портленд-Сиэтл бағытында қызметтен кейін 1939 жылдың маусымында қызметтен шығарылды; «Денвер қаласы» пойыздарына көбірек қуат қажет болды, ал Union Pacific M 10001 және M 10004 пойыздарын қолданды. Желтоқсан айына қарай дизельдік қозғалтқыш, генератор, доңғалақ жиынтығы және RPO/багаж вагонынан бу генераторы алынып, «Денвер қаласы» үшін CD 07 жиынтығындағы үшінші қуат бөлігіне айналдыру үшін жаңа корпусқа орнатылды. Екі жолсерік вагоны жаңартылып, бұрынғы M 10004 вагонының құрамына қосылды, ол «Денвер қаласының» қосалқы құрамы ретінде қызмет етті, содан кейін 1941 жылы EMC E3 локомотивтерімен жабдықталған «Портленд қаласы» ретінде қызмет етуге тағайындалды. Пойыздың қалған бөлігі 1941 жылдың 13 тамызына дейін сақталып тұрды, содан кейін металл тескісіне сатылды.