Жылдамды дизельді пойыз жиынтығы

Кіріспе

Ағымдағы сызылды дизельді пойыз жиынтығы

Union Pacific Railroad компаниясының M 10003, M 10004, M 10005 және M 10006 – 1936 жылғы мамыр, маусым және шілде айларында Pullman Standard компаниясынан жеткізілген төрт бірдей ағымдағы сызылды 2 вагондық дизельді-электрлік пойыз жиынтығы. Олар Winton Engine Corporation (General Motors) өндірген қозғалтқыштармен, General Electric генераторларымен, басқару жабдығымен және жетек моторларымен жабдықталған. Олардың біреуі Сан-Франциско қаласы үшін, екеуі Денвер қаласы үшін, ал біреуі екі бағыт бойынша пайдалануға арналған қосалқы жиынтық болды. 1939 жылы M 10004 бөлініп, қалған жиынтықтарға қосымша күшейткіштерге айналдырылды, содан кейін CD 05, CD 06 және CD 07 деп қайта нөмірленді және барлығы Денвер қаласы бағытында жұмыс істеді. M 10001 қуат вагоны үшінші күшейткіш болды. Осы күйде үш пойыз жиынтығы 1953 жылы E8 локомотивтерімен ауыстырылғанға дейін пайдаланылды, содан кейін олар бұзылып, жарамсыз деп танылды.

Тарихи маңызы

M 10003 мен M 10006 аралығындағы локомотивтер Union Pacific жолындағы арнайы жасалған, жылдамдығы жоғары пойыз жиынтығының соңғы жетістігі болды. Олар M 10002 локомотивтерімен енгізілген кабиналық-көмекші бөлімдер тұжырымдамасын пайдаланды. Толық бөлінетін және алмастырылатын кабиналық-көмекші қуат жиынтықтары ретінде, олар келесі жылы EMC компаниясының E сериялы локомотивтерін енгізуіне бағыт берді. Union Pacific компаниясы Чикаго-Денвер бағытында он жеті жыл бойы үздіксіз қызмет көрсетуді қамтамасыз етті, осы бағытқа үш локомотив жиынтығын бөліп, M 10001 және M 10004 (барлығы үш) локомотивтерінен қуат блоктарын қайта пайдаланып, қосымша қуат берді және кез келген уақытта локомотив жиынтығының кем дегенде екеуін жұмыс жағдайында ұстады.

Егжей-тегжейлер

Бұл қуат жиынтықтары Иллинойс Орталық Теміржолының «Жасыл Алмаз» локомотивімен стильдік элементтерді ортақ бөлісті, ол олардан біршама бұрын аяқталған еді. M 10000 мен M 10002 арасындағы «мұнаралы кабина» стилін тастап, бұл локомотивтер «Жасыл Алмаз» сияқты жаңа «автомобиль дизайны» жоғары кабинаны қабылдады, бірақ «Жасыл Алмазға» қарағанда ұзын мұрынның артында. Олардың екі бөлікке бөлінген алдыңғы ауа кіріс торлары мұрынның басым бөлігін құрады және жылтыр тот баспайтын болатпен жиектелген. Астында пилот та «Жасыл Алмаз» сияқты тот баспайтын болаттан жасалған жиектері мен таяқшаларымен безендірілген. «Жасыл Алмаз» фараны кабинаның үстінде орналастырған, ал осы қуат жиынтықтарында үлкен фара мұрынға қарай еңкейтілген. IC121 «Жасыл Алмаз» бір қуат блогынан және кішкентай біріктірілген пойыз жиынтығынан тұрды, және осы тұрғыдан бұрынғы M 10001 локомотивіне көбірек ұқсады. Локомотивтердегі кең дөңгелек терезелер бірнеше жыл бойы Union Pacific локомотивтерінің «фирмендік белгісіне» айналды. Үлкен жылтырап тұрған мұрындар мен дөңгелек терезелер 1937 жылғы UP-дің E2 локомотивтерінің стилінде көшірілген. Әр қуат вагонында 1200 а.к. V16 Winton 201 A қозғалтқышы, генератор және екі осьті күш берілетін арбалар болды. Бірінші қуат вагонының артқы арбасы және екінші қуат вагонының алдыңғы арбасы екі қуат вагонын біріктіретін тіреуге орналасқан, осылайша B-B+B-B конфигурациясымен біртұтас локомотив құрылып, жалпы қуаты 2400 а.к. (1800 кВт) болды. M 10004 жиынтығы бұрынғы M 1000x жиынтықтары үшін салынған конустық көлденең қималы, төмен профильді біріктірілген вагондармен жабдықталды. Алғашқы вагондар тағы бір мұнаралы кабиналы локомотивті күтіп тұрды, бірақ Union Pacific оның орнына ұсынылған мұнаралы кабинаны тоқтатуды, жиынтықты тоғыз вагондарға дейін кеңейтуді және оны жаңа дизайнның қуатты локомотивтер жиынтығымен сәйкес етуді шешті. M 10004 жиынтығының салон вагоны сонымен қатар артқы жағында тамақ дайындау құрылғысымен жабдықталды, ол Сан-Франциско және Лос-Анджелес қалалары арасындағы қызмет кезеңдері арасында жаңа орналасуымен және дөңгелек терезелі артқы терезелерімен қайта жаңартылды. M 10005 және M 10006 жиынтықтары M 10004 жиынтығына қарағанда екі төсемелі вагондармен қысқа, ішкі кеңістікті арттыру үшін тік қабырғалы және жартылай біріктірілген болды. M 1000x жиынтықтарының барлығы стандартты жолаушылар вагондарына қарағанда төмен профильді болды.

These power sets had stylistic elements in common with the Illinois Central's Green Diamond unit, which was completed just previous to them. Abandoning the "turret cab" styling of M 10000 through M 10002, these units adopted a new "automobile design" elevated cab, as with the Green Diamond, behind a longer nose than that of the Diamond. They shared a divided front air intake grille that dominated the nose, edged in shining stainless steel. Beneath, the pilot was edged and barred in stainless steel, very like the Diamond's. The Diamond kept the headlight at the top of the cab, while with these power sets a large headlight tipped the nose. The IC121 Diamond was a single power unit setup with a smaller articulated trainset, and in that regard had more in common with the earlier M 10001. The copious round porthole style windows on the power units became a "trademark" feature of Union Pacific locomotives for a number of years. The big shiny noses and portholes were imitated in the styling of UP's E2 locomotives from 1937. Each power car had a 1,200 hp V16 Winton 201 A engine, generator, and a pair of two axle powered trucks. The rear truck of the first power car and the lead truck of the second power car carried a span bolster to which both power cars were articulated, so they made one unified locomotive of B B+B B configuration and a total of 2,400 hp (1,800 kW). M 10004 was matched with a trainset of tapered cross section, low profile articulated cars of the type built for the earlier M 1000x trainsets. The first cars had been built in anticipation of another tapered turret cab locomotive, but Union Pacific decided instead to cancel the proposed turret cab, expand the set to nine cars, and match it with a more powerful locomotive set of the newer design. The lounge car of the M 10004 set was also built with a food preparation facility occupying its blind rear, which was revised with a new layout and porthole style rear windows between the train's City of San Francisco and City of Los Angeles service periods. The M 10005 and M 10006 trainsets were built straight sided to increase interior space, semi articulated, and shorter by two sleeper cars than the M 10004 set. All of the M 1000x trainsets were lower profile than standard passenger railcars.

Өзгерістер

Денвер қаласындағы қуат жиынтықтарының ең маңызды өзгеруі 1939 жылы болды, олар екі вагондық, 2400 а.к. (жылқы күші) жиынтықтардан үш вагондық, 3600 а.к. (2700 кВт) жиынтықтарға M 10001 және M 10004 қуатты жиынтықтарын пайдалана отырып ауыстырылды. Басқа өзгерістерге Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін бас фараның астына орнатылған айналмалы сигнал шамдары, пилоттағы тот баспайтын болаттан жасалған әрлеудің жойылғаны, мұрынға Чикаго және Солтүстік-Батыс темір жолының эмблемасы, Union Pacific эмблемасына қосымша, және бағыт бойынша мұрын жағындағы төсбелгілердің өзгеруі кірді. Алғашқы Армор Сары және Жапырақты Қоңыр түстегі сыртқы бояуы, негізгі түстерді бөліп тұратын қызыл жолақтармен, арматур Сары және Харбор Туман сұр түсті шатыр мен негізгі бөлігінің қазіргі заманғы сыртқы бояуына бірте-бірте өзгертілді. Сол түсірілімде қуат жиынтығында екі күшейткіш көрсетілген, бұл кеңейтілген M 10003 (CD 07) қуат жиынтығымен Денвер қаласы ретінде қызмет көрсетуді көрсетеді, ал вагондардың саны бастапқы тоғыз вагондан M 10001 немесе M 10002 жиынтығынан алынған вагондармен он бірге дейін ұлғайтылды. 1940 жылдардың ортасынан кейін Slate сұр түсі Harbor Mist сұр түсімен ауыстырылды. 1949 жылғы M 10005 локомотивінің жарнамалық суреті, локомотивтің шатыры Harbor Mist Gray түсінде және бір ғана фарасы бар екенін көрсетеді.

Жеке қуат жиынтығы тарихы

Қалалық қашықтыққа жоғары жылдамдықты пойыздардың талаптары М 1000x автопаркінің оларды орындау мүмкіндігін шектеді. Бастапқыда Winton 201A дизельді қозғалтқыштарымен жабдықталған 2400 а.к. қуатты жиынтықтар, қызмет көрсету талаптарына сай келмейтін және механикалық бөліктерінің қызмет мерзімі қысқа болды – поршень ауыстыру аралығында ең көп дегенде 100 000 мильді ғана жүретін. Осы кемшіліктерге байланысты жабдықтарды ауыстыру, Денвер бағытына тағайындалған локомотивтерді 50% резервтеу, қалған жиынтықтардың қуатын 50%-ға арттыру үшін локомотив жиынтықтарының қуаттарын біріктіру, сондай-ақ бастапқыда поезд жиынтығымен үйлесімді типтің орнына, толыққанды пойыздарға арналған локомотив жиынтығын пайдалану сияқты шаралар қабылданды.

M-10003, кейін CD-07

Бұрынғы нөміріне қарамастан, M 10003 төртіншісінің аяқталған соңғысы болды. Бұл M 10003 нөмірі бұрын M 10001 бауырлас пойыз жиынтығына берілгендіктен болды, бірақ Union Pacific сұранысты қанағаттандыру үшін күштірек және ұзын пойыз жиынтығын қалағандықтан ол жобасы тоқтатылды. Нөмір жаңа локомотивтер жиынтығының төртіншісіне қайта тағайындалды. M 10003 қосалқы қуат жиынтығы ретінде көзделіп, егер басқа үш локомотивтің біреуіне техникалық қызмет көрсету қажет болса, Сан-Франциско немесе Денвер қалаларымен алмастырыла алатын болды. 1937 жылдың 7 наурызында оның күшейткіш блогы Лос-Анджелес бағытындағы M 10002 локомотивіне уақытша берілді. 1937 жылдың маусым айында оны Денвер қаласына тұрақты түрде бекіту туралы шешім қабылданды және ол CD 07 болып қайта нөмірленді. 1939 жылы үшінші қуат вагоны қосылды, ол M 10001 қуат блогынан ауыстырылған еді. CD 07 1953 жылдың наурызына дейін Денвер қаласы бағытындағы басқа екі жиынтықпен бірге қызмет етті және сол жылдың жазында олармен бірге бұзылып, жарамсыз деп танылды.

M-10004, кейіннен LA-4

Ең алдымен 1936 жылдың мамыр айында Сан-Франциско қаласы үшін M 10004 дайын болды. Жаңа қуатты вагондардың тік қабырғалары және бұрынғы жылдам пойыз вагондарына қарағанда биік профилі болды, бірақ пойыздың қалған бөлігі M 10000-ден M 10002-ге дейінгі топтамалардың сүйір қабырғалы профилімен салынды. Ол 1936 жылдың 14 маусымында жолға шықты, бірақ жаңа EMC E2 3 бірліктерімен жабдықталған SF 1, SF 2 және SF 3 пойзы бұл бағытты иеленгенше маршрутта тек 18 ай ғана жүрді. Содан кейін пойыз UP компаниясымен жаңартылып, LA 4 деп қайта нөмірленді және 1938 жылдың шілдесінде Лос-Анджелес қаласының қызметіне қосылды, LA 1, LA 2 және LA 3 3 бірліктерімен жабдықталған пойызбен жұптасып, осы бағыттағы қызмет жиілігін екі есеге арттырды. Лос-Анджелес қаласы ретінде бір жылға жетпей тұрып, LA 4 тағы ауыстырылды, бұл жолы 1939 жылдың наурыз айында жаңа EMC E3 LA 5 және LA 6 вагондарымен жабдықталған пойызбен. Сол жылдың маусым айында пойыздың алдыңғы қуат вагоны CD 06 C болып қайта жаңартылып, бұрынғы M 10006-ға қосылды, ол қазір CD 06 болып қайта нөмірленді. Артындағы қуат вагоны бұрынғы M 10005-ке, енді CD 05-ке, CD 05 C ретінде қосылды. Екі вагон да 1953 жылы тиісті қуат жиынтықтарымен бірге жойылды. M 10004 машинасы 1939 жылдың тамызында Сан-Франциско қаласындағы апаттан кейін қалалық автопарктің қосалқы құралына айналды. Бұл топтама 1941 жылдың шілдесінен 1947 жылдың ақпанына дейін бұрынғы LA 5 және LA 6 E3 локомотивтерімен жұмыс істейтін Портленд қаласының бағытына тағайындалды. Вагонтар 1947 жылдың соңында негізгі топтамалар жаңартылғанда Денвер қаласының құрамына кірді, содан кейін 1948 жылы сақтауға алынып, 1951 жылы жойылды.

M-10005, кейін CD-05

1936 жылғы маусымда аяқталған M 10005, 18 маусымда Денвер қаласының бағытындағы екі жаңа жылдам пойыздың – "Денвер егіздерінің" біріншісі ретінде пайдалануға берілді. Шамамен бір жыл қызмет еткеннен кейін, осы кезеңде пойыз және оның бауыры M 10006 129 000 жолаушыны тасымалдап, екеуі арасында 765 000 миль (1 231 000 км) жол жүрді. Содан кейін пойыз CD 05 болып қайта нөмірленді. 1939 жылы LA 4 (бұрынғы M 10004) локомотивінің бұрынғы қуат блогы үшінші локомотив ретінде қосылды, осымен қуат жиынтығының жалпы қуаты 3600 а.к. (2700 кВт) болды, ал пойыздың құрамы екі вагонда ұзартылып, тоғыз вагондан тұратын болды. CD 05 осы түрінде 1953 жылғы наурызға дейін қызмет етті, содан кейін жаңа E8 локомотивтерімен ауыстырылып, бірнеше айдан кейін бұзылып жатты.

M-10006, кейін CD-06

M 10006 өзінің қарындасы M 10005 сияқты қызмет мерзімін өтті, ол "Денвер егіздерінің" екіншісі болды. 1937 жылғы маусымда CD 06 деп қайта нөмірленді, ал 1939 жылы үшінші күштік вагоны ретінде LA 4 (бұрынғы M 10004) қайта жаңартылған бірінші күштік вагонын қосты. 1953 жылғы наурыз айында басқа бірліктермен бірге пайдаланудан алынып, мақұлданып бұзылды.