Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Отриколи – Италияның орталық бөлігіндегі Умбрия аймағының Терни провинциясындағы қала және коммуна. Ол Виа Фламиниа тас жолының жанында, Тибр өзенінің шығыс жағалауына жақын, Римнен шамамен 70 км солтүстікке және Нарниден 20 км оңтүстікке қарай орналасқан. Бұл қаланың алғашқы атауы ежелгі Умбриялық Оцикулум қаласы болған.
Otricoli is a town and comune in the province of Terni, Umbria, central Italy. It is located on the Via Flaminia, near the east bank of the Tiber, some 70 km north of Rome and 20 km south of Narni. It was originally the ancient Umbrian city of Ocriculum.
Тарих
Умбрия қаласы қазіргі қаланың астындағы төбеде орналасқан болуы мүмкін. Самнит соғыстарында Мевния шайқасында Умбрия тайпалары жеңілгеннен кейін Окрикулум тұрғындары б.з.б. 308 жылы Риммен одақ жасады. Осы күннен бастап қала Умбрия, Агер Фалиск және Сабина арасындағы шекаралық қала ретінде стратегиялық маңызға ие болды, әсіресе 220 жылы Фламин жолы салынғаннан кейін. Бұл шамада, қазіргі қаладан оңтүстікке қарай 2 шақырым жерде және төменде, Тибр өзенінің қисығына және Фламин жолына жақын болу үшін қабырғасыз жаңа қала салынды, себебі Фламин жолы осы жерде өзеннен өтіп Умбрияға кіретін. Оның өзен порты – «май порты», бұл оның экономикасын қолдаған зәйтүн өсіруді көрсетеді. Бір жазудағы *pensor lignarius* («ағаш салмағы») ағаш және, мүмкін, отын саудасымен айналысқанын көрсетеді. Қала муниципалитетке айналып, *quattuorvirs* басқаратын, ал Арненсис тайпасына жатқызылды, бұл туралы жергілікті жерде табылған бірнеше эпиграфтар куәлік етеді. Айналасындағы әдемілігі оны патрицийлер үшін тамаша демалыс орнына айналдырды: Цицеронның досы және б.з.д. I ғасырдың ортасындағы маңызды саясаткер Титус Анний Мило онда виллаға ие болды. Ол Клодийді өлтіргені үшін айыпталды (б.з.д. 52 ж.), оның вилласына Тибр арқылы қару-жарақ тасымалдағаннан кейін; Плиний Кішінің өте бай енесі Помпея Целерина да б.з.б. I ғасырдың соңында онда мүлікке ие болды. Императорлық дәуірде қала гүлденді, бұл оның ұлы ескерткіштері мен ерекше өнер туындыларында көрінді, оның экономикасы ауыл шаруашылығына, саудаға және керамика өнеркәсібіне негізделген: «Попилий тостағандары» деп аталатын рельефті тостағандар және Римде Тибрде табылған, мөрлері белгілі плитка және кірпіш фабрикалары әйгілі. Диоклетианның Италия аймақтарын реформалау кезінде Окрикулум Туския мен Умбрияның құрамына кірді. IV ғасырда император Констанций II Римге жол тартқанда осы жерде тоқтады. V ғасырда өмір сүрген тарихшы Гидатийдың айтуынша, қала аумағында болған ең маңызды оқиға – 412 жылы қысында Отикулумда Гераклиан, Африканың узурпаторы (3700 кемемен Карфагеннен келген) мен император Гонорийдің әскері арасындағы қанды шайқас (50 000 қаза тапқан). Төрт епископтың есімдері белгілі: 487 жылғы Рим кеңесіне қатысқан Эркулий, 499 жылғы Рим кеңесіне қатысқан Костанций, Рим папасы Григорий I есімдерін атаған Фулгенций, оның Сан-Витореге орнатқан алтарьдан корбель және 595 және 601 жылғы кеңестерге қатысқан Доминик. Қала 569 және 605 жылдар аралығында Ломбардтардың шапқыны кезінде қиратылды, содан кейін төменгі қала тасталып, төбедегі қала пайдаланылды.
The Umbrian city was probably located on the hill under the modern town. After the defeat of the Umbrian tribes at the battle of Mevania in the Samnite Wars, the inhabitants of Ocriculum concluded an alliance with Rome in 308 BC. From this date that the city began to perform a strategic function as a border town between Umbria, the Ager Faliscus and the Sabina and especially following the construction in 220 BC of the Via Flaminia. A new unwalled city was built about 2 km south of and below the present town probably around this time in order to be closer to the curve of the Tiber and the Via Flaminia, which crossed the river here to enter Umbria. Its river port was the "oil port", signalling the olive culture that supported its economy. A pensor lignarius ("weigher of wood") in an inscription identifies a trade in timber and perhaps firewood. It became a municipium, governed by quattuorvirs, and was ascribed to the Arnensis tribe, as documented by several epigraphs found on site. The beauties of its surroundings made it a desirable place for patricians to holiday: Titus Annius Milo, a friend of Cicero and a leading politician in the mid 1st century BC, had a villa there. He was accused of killing Clodius (in 52 BC) after transporting weapons across the Tiber to his villa in Ocriculum; Pompea Celerina, the very wealthy mother in law of Pliny the Younger, also had estates there at the end of the 1st century AD. In the imperial age it flourished as shown by its great monuments and exceptional works of art, due to an economy based on agriculture, commerce and the pottery industry: famous are the well known cups in relief called "Popilius Cups" and the tile and brick factories whose stamps are known, found in Rome in the Tiber. In the Diocletian reform of the regions of Italy, Ocricolum became part of Tuscia et Umbria. In the 4th century, Emperor Constantius II stopped here on his way to Rome. According to the historian Hydatius who lived in the 5th century, the most important event that took place in its territory would be the bloody battle (50,000 dead) which took place in Otriculum in winter 412 3 between Heraclianus, the usurper and comes of Africa (who came from Carthage on 3700 ships), and the army of emperor Honorius led by the comes Marino who was victorious. The names of four bishops are known, a Erculio who participated in the Roman council of 487, a Costanzo who participated in the Roman council of 499, a Fulgentius mentioned by Pope Gregory I and of whom a corbel from the altar he erected to San Vittore, and a Dominic who took part in the councils of 595 and 601. The city was destroyed between 569 and 605 during the Lombard invasion after which the lower city was abandoned in favour of the one on the hill.
Сайт
Археологиялық аймақ шамамен 36 гектарды құрайды. 1775 жылы және одан кейінгі жылдары римдік учаскедегі қазба жұмыстары моншаларды, театрды, базиликаны және басқа да ғимараттарды табуға әкелді. Үлкен монша ғимараттарының ішінде үлкен "сегізбұрышты бөлме" бар, онда тамаша мозаикалық еден табылды, қазір ол Sala della Rotonda, Museo Pio Clementino-да сақталуда. Көптеген басқа да керемет өнер туындылары (көпшілігі Ватикан мұражайында) арасында атақты Отриколилік Зевс мүсіні және Клавдийдің басы бар, екеуі де Sala della Rotonda-да көрсетілген. IV ғасырда жаңартылғанын көрсететін жазбалар мен мүсін негіздеріне сүйенсек, солтүстік жақта қысқы моншалар да болған. Театр жердің табиғи беткейін пайдаланып салынған, тек қана екі жағында оң және сол жақта үш қабаттан тұратын күмбезді құрылыстар орналасқан. Орындықтардың артында екі жартылай көрінетін амбулатория орналасқан. Жоғарғы галереяның тек бір бөлігі цилиндрлі күмбезбен жабылған; сыртқы шекараны тіректермен нығайтылған тіреу қабырғасы құрайды. Кавеяның алдында қымбат түсті мәрмәрлермен, мүсіндермен және әшекейлермен безендірілген сценалық қасбет болған, соның ішінде қазір Ватикан мұражайында сақталған алып Музалар да бар. Қала орталығында, театрдың жанында "Ұлы субструктуралар" деп аталатын үлкен және бірегей ғимарат орналасқан. Ол қаланың көп бөлігінен биік орналасқан террасаны қолдаған екі деңгейлі он екі күмбезді бөлмеден тұрады. Ол б.з.б. I ғасырдың соңынан б.з. I ғасырының басына дейін салынған. Бұл ғимарат храмға арналған теменос (қоршалған қасиетті аймақ) үшін монументалды алаңды қамтамасыз еткен болуы мүмкін, бұл Тибурдағы сияқты сол кезеңдегі киелі орындарға ұқсас. Жоғарғы қабаттағы бөлмелердің қабырғалары әлі де кейбір жерлерде гипспен жабылған opus reticulatumмен салынған. Жақын жердегі "dell'Olio" деп аталатын өзен портына жақындығын ескере отырып, ол қойма ретінде де пайдаланылған болуы мүмкін. Жақын маңдағы субструктуралардың кішірек нұсқасы орталық қала аумағын террасамен кеңейтті. 50 метрлік монументалды нимфеум аңғардың беткейінде монументалды қасбетті құрайтын ғимараттардың бірі болып табылады. Ол б.з.б. I ғасырдың соңынан б.з. I ғасырының басына дейін салынған және opus reticulatumмен қапталған, сондай-ақ кезектесетін жартылай дөңгелек және тікбұрышты нишаларда үш фонтаны бар. Ол туннельдер жүйесі арқылы Антиквариум Касале Сан Фулгенц ішіндегі цистернамен байланысқан және Сан-Виторе өзенімен сумен жабдықталады. 1778-81 жылдарғы қазба жұмыстары кезінде табылған форум Сан-Виторе өзенінің солтүстігінде орналасқан және көптеген императорлық мүсіндері бар "базилика" деп аталатын ғимаратты қамтыды, бұл императорлық культ немесе Аугустеум үшін арналған қоғамдық ғимаратты көрсетеді. Фламиния жолының жанындағы аңғарда бірнеше монументалды қабірлер орналасқан, олар қала ішінде ерекше көзге түседі, олардың бірі қоғамдық құдық пен орындықтардың жанында үлкен барабан тәрізді және Арненсис руының Каи ұлы Люций Коминус Тускусқа тиесілі. Виа Фламиния жақсы сақталған және қабірлердің алдында үлкен базальт тастармен төселген.
The archaeological area covers about 36 hectares. Excavations on the Roman site in 1775 and following years led to the discovery of the baths, a theatre, a basilica and other buildings. The massive baths buildings include a great "octagonal room’" in which the spectacular mosaic pavement was found, now in the Sala della Rotonda, Museo Pio Clementino. Of the many other superb works of art found (many in the Vatican museum) are the celebrated head of Zeus of Otricoli and the head of Claudius both also shown in the Sala della Rotonda. Winter baths to the north also existed as evidenced by inscriptions, referring to their restoration in the 4th century, and statue bases. The theatre is built using the natural slope of the land for its cavea, only the ends having three built up vaulted structures on both the right and left. Behind the rows of seats are two partially visible ambulatories. Of the upper gallery only a sector covered with a barrel vault remains; the external perimeter is formed by a retaining wall reinforced by pillars. In front of the cavea was the scaenae frons adorned with precious coloured marbles and with statues and decorations including the gigantic Muses now preserved in the Vatican museums. In the city centre next to the theatre is a massive and unique building known as the "Great Substructures" consisting of twelve vaulted rooms on two levels which supported a terrace high above most of the town. It dates from late 1st c. BC to early 1st c. AD. It could have provided a monumental area supporting a temenos (enclosed sacred area) for a temple, similar to sanctuaries of the same period such as at Tibur. The rooms of the upper level have opus reticulatum walls still covered with plaster in some places. It was also perhaps used as a warehouse, given the nearby river port known as "dell'Olio". A smaller version of the substructures nearby expanded the central city area with a terrace. The monumental nymphaeum, 50 m long, is part of a series of buildings that formed a monumental facade on the slope of the valley. It dates from late 1st c. BC and early 1st c. AD and is faced in opus reticulatum and has three fountains in alternating semicircular and rectangular niches. It is connected to the cistern inside the antiquarium Casale San Fulgenz through a system of tunnels and also fed by the river San Vittore. The forum discovered in the excavations of 1778 81 was north of the river San Vittore and included the so called "basilica" containing many imperial statues, indicating a public building for the imperial cult, or Augusteum. Several monumental tombs unusually stand within the city in the valley near the via Flaminia, one of which is of a large drum form next to a public well and seats and belonged to Lucius Cominus Tuscus, son of Caius, of the Arnensis tribe. The Via Flaminia is well preserved and paved with large basalt stones in front of the tombs.