Кіріспе

Уақытша сенімді басқарушы – бұл Құрама Штаттар кодексінің 11-тарауындағы, банкроттық кодексінің 701-бабында қолданылатын арнайы термин. Кодекстің 7-тарауы бойынша іс қозғалған кезде, АҚШ сенімді басқарушысы дереу сол іс бойынша уақытша сенімді басқарушыны тағайындайды. Уақытша сенімді басқарушының ең маңызды міндеті – кредиторлардың алғашқы отырысын (кейде «341 отырысы» деп аталады) өткізу болып табылады, онда банкрот болған адам өз активтері мен қарыздары туралы ант беру арқылы сұрақтарға жауап беруге міндетті. Егер кредиторлар іс бойынша сенімді басқарушы ретінде басқа білікті адамды сайлап алмаса, онда уақытша сенімді басқарушы «тұрақты» сенімді басқарушы болады. Тұрақты сенімді басқарушы іс аяқталғанға дейін сенімді басқарушы қызметін атқарады, бірақ оны заңды негізде қызметтен алуға болады. Банкроттық істердің көпшілігінде уақытша сенімді басқарушы ауыстырылмайды және іс бойына қызмет етеді. 7-тараудағы сенімді басқарушылар АҚШ сенімді басқарушысы тарапынан банкроттық ісі қозғалған сот округінде тұратын немесе кеңсесі бар адамдардың «тізімінен» таңдалады. Федералды заң АҚШ сенімді басқарушысына сенімді басқарушыдан адвокаттық лицензия талап етуге тыйым салады. Сенімді басқарушылар банкроттық заңнамасы мен рәсімдерін білуге тиіс болғандықтан, тізімдегі сенімді басқарушылардың көпшілігі өздерінің заңдық тәжірибелерін толықтыратын сот міндеттерін орындайтын адвокаттар болып табылады. Уақытша сенімді басқарушының біліктілігі үшін қойылатын жалғыз заңдық талап – сенімді басқарушының іс бойынша жауапкершілігін орындауын қамтамасыз ету үшін кепілдік беру. Әдетте, тізімдегі сенімді басқарушылар АҚШ сенімді басқарушысы кеңсесіне белгілі бір сенімді басқарушының қызмет ететін барлық істерді қамтитын «жалпы кепілдік» ұсынады.