АҚШ Банкроттық Кодексінің 13-тарауы: Жеке тұлғалардың қаржылық жағдайын жаңарту жолы
Chapter 13, Title 11, United States Code
АҚШ банкроттық кодексінің 13-тарауы жеке тұлғаларға қаржылық жағдайын жақсартуға, кредиторлармен келісімге келуге мүмкіндік береді. 3-5 жылдық жоспарлау.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Құрама Штаттарының банкроттық кодексінің бөлімі
Section of the United States Bankruptcy Code
Америка Құрама Штаттары Кодексінің 11-тарауы АҚШ-та банкроттық бойынша көмек көрсетудің әртүрлі түрлерін реттейтін заңдарды қамтиды. Америка Құрама Штаттарының банкроттық кодексінің 13-тарауы жеке тұлғаға банкрот сотының қорғауында болған кезде өзінің қаржылық мәселелерін қайта ұйымдастыру үшін қайта ұйымдастыру жоспарын ұсыну мүмкіндігін береді. 13-тараудың мақсаты – тұрақты табыс көзі бар жеке тұлғаға кредиторлардың әртүрлі санаттарын қамтитын 13-тарау жоспарын ұсынуға мүмкіндік беру. 13-тараудың талаптарына сәйкес, банкроттық соты кредиторлардың келісімінсіз 13-тарау жоспарын бекітуге құқылы, егер ол 13-тарау бойынша заң талаптарына сай келсе. 13-тарау жоспарлары әдетте үштен бес жылға дейін созылады және бес жылдан аспауы тиіс. 13-тарау 7-тараудың мақсатына қайшы келеді, онда қайта ұйымдастыру жоспары көзделмейді, бірақ белгілі бір қарызды өтеу және босатылмаған мүлікті сату қарастырылады. 13-тарау жоспары қарызды консолидациялаудың бір түрі ретінде қарастырылуы мүмкін, бірақ 13-тарау адамға несие карталары мен жеке несиелер сияқты кепілсіз қарызды консолидациялаудан гөрі көп нәрсеге қол жеткізуге мүмкіндік береді. 13-тарау жоспары төрт негізгі қарыз санатын қамтуы мүмкін: басымдық талаптары, кепілдікпен қамтамасыздандырылған талаптар, басымдық кепілсіз талаптар және жалпы кепілсіз талаптар. 13-тарау жоспарлары көбінесе ипотека бойынша төлемді тоқтатуды жоюға, «су астындағы» екінші ипотекалардан немесе басқа да салымдардан құтылуға, салықтарды уақытында төлеуге немесе жалпы кепілсіз қарызды ішінара өтеуге қолданылады. Соңғы жылдары кейбір банкроттық соттары 13-тарауды ипотеканы өзгерту өтінімін жеделдету үшін платформа ретінде пайдалануға рұқсат берді.
Title 11 of the United States Code sets forth the statutes governing the various types of relief for bankruptcy in the United States. Chapter 13 of the United States Bankruptcy Code provides an individual with the opportunity to propose a plan of reorganization to reorganize their financial affairs while under the bankruptcy court's protection. The purpose of chapter 13 is to enable an individual with a regular source of income to propose a chapter 13 plan that provides for their various classes of creditors. Under chapter 13, the Bankruptcy Court has the power to approve a chapter 13 plan without the approval of creditors as long as it meets the statutory requirements under chapter 13. Chapter 13 plans are usually three to five years in length and may not exceed five years. Chapter 13 is in contrast to the purpose of Chapter 7, which does not provide for a plan of reorganization, but provides for the discharge of certain debt and the liquidation of non exempt property. A Chapter 13 plan may be looked at as a form of debt consolidation, but a Chapter 13 allows a person to achieve much more than simply consolidating his or her unsecured debt such as credit cards and personal loans. A chapter 13 plan may provide for the four general categories of debt: priority claims, secured claims, priority unsecured claims, and general unsecured claims. Chapter 13 plans are often used to cure arrearages on a mortgage, avoid "underwater" junior mortgages or other liens, pay back taxes over time, or partially repay general unsecured debt. In recent years, some bankruptcy courts have allowed Chapter 13 to be used as a platform to expedite a mortgage modification application.
Бөліні таңдау
Қарызға батқан жеке тұлға, әдетте, 7-тарау (сату немесе тікелей банкроттық) немесе 13-тарау (қайта ұйымдастыру) бойынша банкроттыққа өтініш бере алады. Кейбір жағдайларда, мүмкіндіктер 12-тарауды (шағын шаруашылықты қайта ұйымдастыру) және 11-тарауды (кәсіпорынды немесе жеке борышкерді қайта ұйымдастыру, егер оның борыштары 13-тарау бойынша өтініш беру лимитінен асып кетсе) қамтуы мүмкін. 11-тарау бойынша банкроттық 13-тарауға қарағанда әлдеқайда күрделі және қымбат болғандықтан, егер 13-тарау мүмкін болса, көптеген борышкерлер 11-тарауды таңдамайды. Кредиторлар борышкерді мәжбүрлі банкроттыққа түсіруі мүмкін, бірақ бұл тек 7- немесе 11-тараулар бойынша ғана жасалады. Дегенмен, көбінесе борышкер қай тарау бойынша өтініш беруді өзі шешеді. Мәжбүрлі банкроттық жағдайында борышкер мәжбүрлі 7- немесе 11-тарау рәсімінен басқа тарауға ауысуға құқылы. Борышкердің қаржылық жағдайы және қандай жеңілдіктерді алуға тырысатыны тарау таңдауында маңызды рөл атқарады. Кейбір жағдайларда борышкер 13-тарау бойынша өтініш бере алмайды, себебі оның 13-тарау жоспарын іске асыруға жеткілікті қаржылық мүмкіндігі жоқ (төменде қараңыз). Сонымен қатар, АҚШ Кодексінің 11-тарауының 109(e) тармағында жеке тұлғалардың 13-тарау бойынша өтініш беруге құқығы бар борыш мөлшерінің лимиттері белгіленген: кепілсіз борыштар 419 275 доллардан кем, кепілді борыштар 1 257 850 доллардан кем болуы керек. 13-тарау бойынша борышкер кредиторларына 3-5 жыл ішінде төлем жасау жоспарын ұсынады. Бұл жазбаша жоспарда барлық операциялар (олардың мерзімі) толық көрсетіледі, ал жоспарға сәйкес төлемдер іс басталғаннан кейін 30-45 күн ішінде басталуы тиіс. Осы кезеңде кредиторлар борышкердің бұрынғы қарызын тек банкроттық соты арқылы ғана өндіріп алуға тырыса алады. Әдетте, борышкер өзінің мүлкін сақтап қалады, ал кредиторлар борышкерге берілген сомаға үстеме пайызы есептелгенде алатын ақшадан кемірек алады, бұл борышкерге мүлкін жоғалтпай берешегін төлеуге мүмкіндік береді.
An individual who is badly in debt can typically file for bankruptcy either under Chapter 7 (liquidation, or straight bankruptcy) or Chapter 13 (reorganization). In some cases, options may also include Chapter 12 (family farmer reorganization) and Chapter 11 (reorganization of a company, or an individual debtor whose debts exceed the limits for a Chapter 13 filing). As a Chapter 11 bankruptcy is considerably more complex and expensive than a Chapter 13 case, few debtors will choose Chapter 11 if a Chapter 13 bankruptcy is an option. Debtors may also be forced into bankruptcy by creditors in the case of an involuntary bankruptcy, but only under Chapters 7 or 11. However, in most instances, the debtor may choose under which chapter to file. In the case of an involuntary bankruptcy, the debtor may also choose to convert from the forced Chapter 7 or 11 proceeding into a proceeding under another chapter. The debtor's financial characteristics and the type of relief sought play a tremendous role in the choice of chapters. In some cases, the debtor simply cannot file under Chapter 13, as he or she lacks the disposable income necessary to fund a viable Chapter 13 plan (see below). Furthermore, Section 109(e) of Title 11, United States Code sets forth debt limits for individuals to be eligible to file under Chapter 13: unsecured debts of less than $419,275, and secured debts of less than $1,257,850. Under Chapter 13, the debtor proposes a plan to pay his or her creditors over a 3 to 5 year period. This written plan details all of the transactions (and their durations) that will occur, and repayment according to the plan must begin within 30 to 45 days after the case has started. During this period, his or her creditors cannot attempt to collect on the individual's previously incurred debt except through the bankruptcy court. In general, the individual gets to keep their property, and his or her creditors end up with less money than they would have had the amount given to the debtor continued to collect interest, allowing the debtor to find a way to pay the amount owed without losing their assets.
Кемшіліктер
Жеке банкроттыққа өтініш берудің кемшілігі, Әділ несиелік есеп беру туралы заңға сәйкес, осы туралы мәлімет жеке тұлғаның несиелік тарихында 7 жылға дейін (7-тарау үшін 10 жылға дейін) сақталады; алайда, 12–24 ай өткен соң жаңа қарыз немесе несие (карталар, автокөлік немесе тұтыну несиелері) алу мүмкін, ал жаңа FHA ипотекалық несиесін борыштан босатылғаннан кейін 25 айдан соң, Fannie Mae және Freddie Mac несиелерін 36 айдан соң алуға болады. Дегенмен, 13-тарау бойынша сот ісі кезінде, борышкер банкрот сотының рұқсатынсыз қосымша несие ала алмайды. Сонымен қатар, кредиторлар мұндай тұлғаға қарыз беруге құлшынбауы мүмкін, тіпті олардың заңды түрде өтініш беруге құқығы болған жағдайда да. Алайда, бұл кемшілік 13-тарауға ғана тән емес; ол 11-тарау немесе 12-тарау бойынша сот ісінде отырған немесе 7-тарау бойынша сотталған (немесе жақында сотталған) тұлғаларға да қатысты болуы мүмкін.
The disadvantage of filing for personal bankruptcy is that, under the Fair Credit Reporting Act, a record of this stays on the individual's credit report for up to 7 years (up to 10 years for Chapter 7); still, it is possible to obtain new debt or credit (cards, auto, or consumer loans) after only 12–24 months, and a new FHA mortgage loan just 25 months after discharge, and Fannie Mae and Freddie Mac loans after 36 months. However, during the pendency of a Chapter 13 case, the debtor is not permitted to obtain additional credit without the permission of the bankruptcy court. Moreover, creditors may not even be willing to risk lending money to such an individual, regardless of their legal ability to make a request. However, this disadvantage is not unique to Chapter 13; it may also apply to individuals currently in a Chapter 11 or Chapter 12 case or those who are in (or have recently been in) a Chapter 7 case.
Артықшылықтар
13-тараудың 7-тараудан артықшылықтарына мыналар жатады: сот шешімімен иеліктен айыруды тоқтату мүмкіндігі (бірақ банкроттық процедурасы аяқталғаннан кейін сот шешімімен иеліктен айыру қайта басталады); 7-тарау бойынша босатылмайтын борыштардың толыққанды босатылуын қамтамасыз ету; кепілдік мүлкінің құнын сақтау; кредиторлардың белгілі бір мүлікке қатысты талап құқықтарын бөлу, егер кредиторлар тым жоғары пайыз алса немесе кепілдік мөлшері артық болса немесе екеуі де орын алса, осы арқылы борыштың шарттарын өзгертуге қол жеткізу; және банкроттық ісінің барысында кепілдік берушілерге ("бірлескен қарыз алушыларға") қарсы қарыз өндіру шараларын тоқтату.
The advantages of Chapter 13 over Chapter 7 include the ability to stop foreclosures although a foreclosure would be reinstated upon completion of the bankruptcy; achieve a "super discharge" of debts not dischargeable under Chapter 7; "value collateral"; bifurcate the security interest of creditors in certain property that creditors are either charging too much interest for, or are over secured, or both, and leading to a "cram down" modification of the debt; and prevent collection activities against non filing co signers ("co debtors") during the life of the case.