Америка Құрама Штаттарында банкроттық туралы шолу

АҚШ-та банкроттық: заңнама, тарихы, негізгі қағидалары. 1801 жылдан бергі реформалар, БАҚ-тың Конституциялық негізі, 11-тарау кодексі туралы ақпарат.

27 мин оқу

100%

Дереккөз: Bankruptcy in the United States — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Америка Құрама Штаттарында банкроттыққа шолу

АҚШ-та банкроттық көбінесе "Банкроттық кодексі" ("Кодекс") деп аталатын федералды заңмен реттеледі. АҚШ Конституциясы (1-бап, 8-бөлім, 4-тармақ) Конгреске "АҚШ-тың барлық штаты бойынша банкроттық туралы бірыңғай заңдарды" қабылдауға өкілеттік береді. Конгресс 1801 жылдан бері осы өкілеттікті бірнеше рет пайдаланды, соның ішінде 1978 жылғы Банкроттық реформа туралы заңды қабылдау арқылы, ол АҚШ Кодексінің 11-тарауында және 2005 жылғы Банкроттықтан қорғану және тұтынушылардың құқықтарын қорғау туралы заңда (BAPCPA) енгізілген өзгертулермен кодталған. Банкроттыққа қатысты кейбір заңдар АҚШ Кодексінің басқа бөлімдерінде де табылады. Мысалы, банкроттық қылмыстары АҚШ Кодексінің 18-тарауында (Қылмыстар) келтірілген. Банкроттықтың салық салдарын АҚШ Кодексінің 26-тарауында (Ішкі кірістер кодексі) табуға болады, ал банкроттық соттарының құрылуы және юрисдикциясы АҚШ Кодексінің 28-тарауында (Сот жүйесі және сот процедурасы) сипатталған. Банкроттық істер АҚШ банкроттық сотына (АҚШ округтік соттарының бөлімшелері) беріледі, ал банкроттық істері бойынша процедураны федералды заң реттейді. Дегенмен, мемлекеттік заңдар көбінесе банкроттықтың борышкерлердің мүліктік құқықтарына қалай әсер ететінін анықтау үшін қолданылады. Мысалы, кепілдіктің күшін куәландыратын заңдар немесе кредиторлардан белгілі бір мүлікті қорғайтын ережелер (босатулар деп белгілі) мемлекеттік немесе федералды заңнан туындауы мүмкін. Мемлекеттік заң көптеген банкроттық істерде маңызды рөл атқаратындықтан, кейбір банкроттық мәселелерді штаттар арасында жалпылау жиі ақылға сыймайды.

Тарих

Бастапқыда, Америка Құрама Штаттарындағы банкроттық, дерлік барлық жеке азаматтарға тікелей қатысты мәселелер сияқты, штаттық заңның қарауында болды. Дегенмен, 1898 жылғы Актіге дейін бірнеше қысқа мерзімді федералдық банкроттық заңдары қабылданды: 1800 жылғы Банкроттық туралы заң, ол 1803 жылы күштен шығарылды; 1841 жылғы Акт, ол 1843 жылы күштен шығарылды; және 1874 жылы өзгертілген және 1878 жылы күштен шығарылған 1867 жылғы Акт. Алғашқы, ұзақ мерзімді федералдық банкроттық заңы, кейде "Нельсон Актісі" деп аталады, алғаш рет 1898 жылы күшіне енді. Қазіргі Банкроттық кодексі 1978 жылғы Банкроттық реформасы туралы заңтың 101-тармағымен 1978 жылы қабылданды және, негізінен, 1979 жылдың 1 қазанында күшіне енді; ол 1938 жылғы бұрынғы "Чандлер Актісін" толықтай алмастырды, ол банкроттық өтінімдерін реттеу үшін Бағалы қағаздар және биржа комиссиясына беспрецеденттік билік берген еді. Ағымдағы кодекс 1978 жылдан бері көптеген рет өзгертілді. Сондай-ақ, 2005 жылғы Банкроттыққа қарсы шаралар және тұтынушыларды қорғау туралы заңға да қараңыз.

Банкроттық кодекстің тараулары

Банкроттық кодексі бойынша қорғау іздейтін тұлғалар, жағдайларға байланысты Кодекстің әртүрлі тараулары бойынша қорғау туралы өтініш бере алады. 11-тарауда тоғыз тарау бар, олардың алтысы өтініш беруді қарастырады. Қалған үш тарау банкроттық істерін жалпы реттейтін ережелерді қамтиды. Іс әдетте өтініш берілген тарау бойынша аталады. Осы тараулар төменде сипатталған.

7-тарау: Өтемақы

7-тарау бойынша тарату – банкроттықтың ең көп кездесетін түрі. Тарату процедурасы борышкердің сақталатын мүлкін қоспағандағы барлық мүлкін жинап, оны сатуды және түскен қаражатты кредиторларға бөлуді қамтиды. Барлық штаттар борышкерлерге қажетті мүлікті сақтап қалуға рұқсат беретіндіктен, 7-тарау бойынша көптеген істер «мүліксіз» болып саналады, яғни банкроттық эстайтеде кредиторларға тарату үшін қолданылатын сақталмайтын мүлік жоқ. 7-тарау бойынша банкроттық туралы ақпарат банкротқа өтініш берген адамның кредиттік тарихында 10 жыл бойы сақталады. АҚШ-тың банкроттық заңнамасы 2005 жылы Банкроттықтың теріс пайдалануын болдырмау және тұтынушыларды қорғау туралы заңның (АҚШ) қабылдануымен маңызды өзгерістерге ұшырады, бұл тұтынушы борышкерлер үшін банкротқа өтініш беруді, әсіресе 7-тарау бойынша, қиындатты. BAPCPA-ны қолдаушылар оның қабылдануы кредиторлардың, мысалы, несие картасы компанияларының шығындарын азайтады және олар бұл үнемделген қаражатты басқа қарыз алушыларға төмен пайыздық ставкалар арқылы береді деп мәлімдеді. Бұл талаптардың жалған екенін сыншылар айтады, себебі заң қабылданғаннан кейін несие картасы компанияларының шығындары төмендесе де, клиенттерге ұсынылатын бағалар өсті және несие картасы компанияларының табысы артты.

9-тарау: Муниципалитеттерді қайта ұйымдастыру

9-бөлім бойынша банкроттық тек қана муниципалитеттерге қолжетімді. 9-бөлім – мүлік сату емес, қайта ұйымдастыру нысаны. Муниципалдық банкроттықтардың айқын мысалдарына Калифорния штатының Ориндж округінің банкроттығы (1994-1996 жылдар) және 2013 жылы Мичиган штатының Детройт қаласының банкроттығы жатады.

11, 12 және 13-тараулар: Қайта ұйымдастыру

11-тарау, 12-тарау немесе 13-тарау бойынша банкроттық – күрделірек қайта ұйымдастыру болып табылады, және борышкерге өзінің мүлкін толығымен немесе ішінара сақтап қалуға, ал болашақ табысын кредиторларға төлеуге мүмкіндік береді. Тұтынушылар көбінесе 7-тарау немесе 13-тарау бойынша өтініш береді. Жеке тұлғалардың 11-тарау бойынша банкротқа өтініш беруіне рұқсат етіледі, бірақ мұндай жағдайлар сирек кездеседі. 12-тарау 13-тарауға ұқсас, бірақ ол белгілі бір жағдайларда "шағын фермерлерге" және "балықшыларға" ғана қолжетімді. 12-тарау, әдетте, дебиторлар үшін 13-тараудағы ұқсас жағдайларға қарағанда тиімдірек шарттар ұсынады. 2004 жылдың ортасына дейін 12-тараудың күші жойылуы күтілген, бірақ 2004 жылдың соңында ол қайта жаңартылып, тұрақты күшке енді.

15-тарау: Шекаралық төлемсіздік

2005 жылғы банкроттықпен күрес және тұтынушыларды қорғау туралы заң 15-тарауды (304-тараудың орнына) қосты, ол шекаралық банкроттық мәселелерін реттейді: АҚШ-тағы қарызы бар шетелдік компаниялар.

Ерікті немесе еріксіз банкроттық

Банкроттық істер ерікті немесе ерікті емес болып бөлінеді. Банкроттық істерінің басым көпшілігін құрайтын ерікті банкроттық жағдайларында борышкерлер банкроттық сотына өтініш түсіреді. Ал ерікті емес банкроттық жағдайында борышкердің өзі емес, кредиторлар банкроттық туралы өтініш береді. Дегенмен, ерікті емес өтініштер сирек кездеседі және кейде бизнес аясында кредиторлар өз құқықтарын қорғау үшін компанияны банкроттыққа түсіруге тырысады.

Елі

9-тараудан басқа жағдайларда, банкроттық істі бастау "мүлік" құрады. Әдетте, борышкердің кредиторлары өз талаптарын қанағаттандыру үшін мүліктің активтеріне жүгінуі керек. Мүлікке борышкер іс қозғалған кездегі барлық мүліктік мүдделері кіреді, бірақ белгілі бір ерекшеліктер мен босатулар бар. Егер борышкердің әйелі/ері ортақ мүліктік мемлекетте болса, мүлікке оның әйелінің/ерінің мүліктік мүдделері де кіруі мүмкін, тіпті әйелі/ері банкротқа жүгінбеген жағдайда да. Мүлікке басқа да заттар да кіруі мүмкін, оның ішінде, бірақ оған шектеліп қоймай, қозғалған іске дейін 180 күн ішінде өсиет немесе мұра бойынша алынған мүлік. Федералдық табыс салығы мақсатында, 7 немесе 11-тарау бойынша жеке тұлғаның банкроттық мүлігі борышкерден бөлек салық төлеуші субъекті болып табылады. Корпорацияның, серіктестіктің немесе басқа да ұжымдық ұйымның банкроттық мүлігі немесе 12 немесе 13-тараудағы жеке тұлғаның мүлігі борышкерден бөлек салық төлеуші субъекті болып табылмайды.

Банкроттық сот

1982 жылы "Northern Pipeline Co. v. Marathon Pipe Line Co." ісі бойынша АҚШ Жоғарғы Соты I бап бойынша банкроттық судьяларына (өмір бойы тағайындалмайтын "III бап" судьялары емес) қатысты заңның белгілі бір ережелері конституцияға қайшы екенін анықтады. Конгресс 1984 жылы конституциялық кемшіліктерді жою мақсатында өзгерістер енгізді. Жаңа заң бойынша, әрбір сот округіндегі банкроттық судьялар тиісті АҚШ округтік сотының "бірлігін" құрайды. Әр судья тиісті округ орналасқан апелляциялық округ бойынша АҚШ Апелляциялық соты тарапынан 14 жылға тағайындалады. АҚШ округтік соттары банкроттық мәселелерді қарау құзыретына ие. Дегенмен, әрбір мұндай округтік сот банкроттық мәселелерді Банкрот сотына "жіберуге" құқылы, және көптеген округтік соттарда осы мақсатта тұрақты "жіберу" бұйрығы бар, сондықтан барлық банкроттық істер Банкрот сотында қаралады. Көрінеу емес жағдайларда, округтік сот "жіберуді кері қайтаруға" (яғни, банкроттық соттан нақты бір істі немесе ішкі мәселені алып, өзі қарауға) құқылы және мәселені өзі шешеді. Банкрот сотының шешімдеріне әдетте округтік сотқа, содан кейін апелляциялық сотқа шағымдануға болады. Алайда, кейбір юрисдикцияларда банкроттық апелляциялық комиссия деп аталатын жеке сот (банкроттық судьялардан құралған) банкроттық соттардан келіп түскен белгілі бір шағымдарды тыңдайды.

АҚШ-тың сенімгерлік өкілі

АҚШ Бас прокуроры бес жылдық мерзімге жиырма бір географиялық аймақтың әрқайсысы үшін жеке АҚШ сенімдісін тағайындайды. Әр сенімдіні қызметтен алуға болады және ол Бас прокурордың жалпы бақылауында жұмыс істейді. АҚШ сенімділері федералды сот округтерімен сәйкес келетін аймақтық кеңселерді ұстайды және олар Вашингтондағы АҚШ Сенімділерінің Атқарушы кеңсесімен әкімшілік тұрғысынан басқарылады. Әрбір АҚШ сенімдісі, АҚШ Әділет министрлігінің лауазым иесі, 7-тарау бойынша банкроттық істер үшін жеке сенімділер тобын ұстауға және қадағалауға жауапты. Сенімдінің басқа да міндеттері бар, оның ішінде көптеген банкроттық істерді және сенімділерді басқару. АҚШ Кодексінің 11-тарауының 307-бабына сәйкес, АҚШ сенімдісі "банкроттық іс немесе процедурада кез келген мәселені көтере және оған қатыса алады, тыңдала алады, бірақ 11-тараудағы іс бойынша қайта ұйымдастыру жоспарын ұсына алмайды".

Автоматты тоқтату

Банкроттық кодекстің 362-бабы банкроттық өтініш берілген сәтте автоматты тоқтатуды күшінге енгізеді. Автоматты тоқтату, әдетте, банкроттық өтінішті беруге дейін туындаған талап бойынша борышкерге қарсы сот және әкімшілік шараларды бастауды, күшіне енгізуді немесе шағымдануды тыйым салады. Автоматты тоқтату банкроттық иеліктің мүлкіне бағытталған өндіріп алу шараларын және сот іс-қимылдарын да тыйым салады. Кейбір соттарда тоқтатуды бұзу заң бойынша бастапқыда күшін жойған болып есептеледі, бірақ сот бұзуды күшін жою үшін тоқтатуды жоюға құқылы. Басқа соттар бұзуды күшін жоюға жататын жағдай деп қарастырады (бірақ бұл міндетті түрде бастапқыда күшін жойғандығын білдірмейді). Тоқтатуды кез келген бұзушылық бұзушы тарапқа өтемақы төлеуге себеп болуы мүмкін. Тоқтатуды қасақана бұзбаған жағдайларда, көбінесе жазасыз кешіріледі, бірақ қасақана бұзушылар жазалық өтемақы төлеуге жауапты болуы және соттың құрметсіздігіне кінәлі деп танылуы мүмкін. Қамтамасыз етілген кредитор соттан рұқсат алған жағдайда, тиісті кепілдікті алуға құқылы. Кредитор автоматты тоқтатудан босату туралы өтініш беру арқылы рұқсат сұрайды. Сот өтінішті қанағаттандыруы тиіс немесе қамтамасыз етілген кредиторға кепілдіктің құны тоқтату кезеңінде төмендемейтініне кепілдік беретін тиісті қорғауды ұсынуы керек. Автоматты тоқтатудың банкроттық қорғаусыз, кредиторлар борышкерге қарсы жағдайларын жақсарту үшін сотқа шабуылдауы мүмкін. Егер борышкердің бизнесі уақытша қиындыққа тап болса, бірақ ұзақ мерзімді перспективада өмір сүруге қабілетті болса, ол кредиторлардың «шабуылына» төтеп бере алмайды. Мұндай шабуыл сондай-ақ ұқсас жағдайдағы кредиторлар арасында ысырапшылыққа және әділетсіздікке әкелуі мүмкін. Банкроттық кодекстің 362(d) тармағы кредиторға автоматты тоқтатуды жоюдың төрт жолын көрсетеді.

Артықшылықтар

Преференциялық шаралар, әдетте, сенімдіге борышкердің мүлкін кредиторларға тиесілілігі бар белгілі бір аударымдарды жоюға (яғни, заңды күші бар мәмілені күштен шығаруға) мүмкіндік береді, егер аударымдар банкроттыққа өтініш берген күннен бастап 90 күн ішінде жасалса. Мысалы, егер борышкердің достас кредиторға және достас емес кредиторға қарызы болса, және ол достас кредиторға төлесе, содан кейін бір аптадан соң банкрот болып жарияланса, сенімді басқарушы 11 AҚШ кодексінің § 547 тармағы бойынша достас кредиторға төленген ақшаны қайтарып алуға құқылы. Бұл "өткен шаққа қайта оралу" кезеңі әдетте банкроттық күнінен 90 күнге дейін созылады, бірақ "ішкі тұлғалар" үшін бұл мерзім ұзағырақ – әдетте бір жыл. Ішкі тұлғаларға борышкердің туыстары мен жақын бизнес байланыстары жатады.

Қалпына келтіру

Банкроттық туралы заңның іс жүзінде банкроттық емес заңмен алаяқтық аударымдарға қатысты қолданылуы ұқсас. Дегенмен, кейбір шарттар банкроттық жағдайында басқа жағдайларға қарағанда көбірек мүмкіндік береді. Мысалы, банкроттық ісіндегі талаптардың мерзімі екі жылды құрайды, ал банкроттық емес жағдайларда бұл мерзім қысқарақ болуы мүмкін. Жалпы, алаяқтық аударымға қатысты іс, артықшылықты жою ісі сияқты жұмыс істейді. Алайда, кейде алаяқтық аударымды дәлелдеу үшін кредитордан мүлікті жасыру ниетін көрсету қажет болуы мүмкін. Алаяқтық аударым нақты немесе "жасалма" болуы мүмкін. Нақты алаяқтық аударым берушінің ниетіне негізделеді, ал жасалма алаяқтық аударым экономикалық факторларға сүйене отырып болжануы мүмкін. Алаяқтыққа алып келуі мүмкін факторларға аударымның құнының адекваттығы және аударым жасалған кезде борышкердің төлемге қабілетсіздігі жатады. Банкроттық алдындағы босатылмаған активтерді босатылған активтерге айналдыру, өзінен-өзі алаяқтық белгісі емес. Бірақ, босату сомасы мен айналымға байланысты жағдайларға қарай сот мұны алаяқтық аударым деп тануы мүмкін. Бұл әсіресе, егер айналым уақытша шара болса, орын алады. Алаяқтық аударым деп табылған жағдайда, соттар айналымның тәуелсіз себебіне назар аударады. Мысалы, егер борышкер үй шаруашылығынан босатумен қорғалған тұрғын үйді сол тұрғын үйде тұру ниетімен сатып алса, онда бұл босатылмаған мүліктің рұқсат етілген түрлендірілуі болып есептеледі. Бірақ, егер борышкер тұрғын үйді барлық қолдағы ақшасымен сатып алып, тіршілікке жеткізе алатын қаражаты қалмаса, онда айналым уақытша деп есептеліп, алаяқтық аударымды көрсетеді. Соттар аударым жасалған уақытты ең маңызды фактор деп қарастырады.

Банкроттыққа жатпайтын заңды кредитор "күшті қол"

Қарулы қамаудан сақтану құқығы 11 AҚШ Кодексінің § 544-тарауынан туындайды және сенімдіге тиісті штат заңнамасы бойынша сол жағдайдағы борышкерге берілген құқықтарды пайдалануға мүмкіндік береді. Атап айтқанда, § 544(a) сенімдіге (1) сот шешімімен сақталған талапкердің, (2) қанағаттандырылмаған талапкердің және (3) жылжымайтын мүлікті адал ниетпен сатып алған тұлғаның талаптарын жобау құқығын береді. Іс жүзінде, осы сақтану құқықтары жиі артықшылықты және алаяқтық мәмілелерді жобау құқықтарымен байланысты болады.

Кредиторлар

Қауіптік мүдделері банкроттық іс басталганнан кейін де сақталатын кепілдікпен қамтамасыз етілген кредиторлар соттан рұқсат алғаннан кейін (автоматты тоқтатудан босату нысанында) өз кепілдік мүдделеріне жататын мүлікті пайдалана алады. Қамтамасыз етілген мәмілелер арқылы құрылған кепілдіктер – борышкердің мүлкіне заңдық талаптар. Қамтамасыз етілмеген кредиторлар әдетте екі классқа бөлінеді: басымдыққа ие кепілсіз кредиторлар және жалпы кепілсіз кредиторлар. Басымдыққа ие кепілсіз кредиторлар заңда сипатталғандай, тағы да классқа бөлінеді. Кейбір жағдайларда, мүліктің құны барлық басымдыққа ие кепілсіз кредиторларды толық төлеуге жеткіліксіз болуы мүмкін; мұндай жағдайларда жалпы кепілсіз кредиторлар ештеңе алмайды. Банкроттық заңның басымдық және реттілік қағидаларына байланысты, борышкерлер кейде басқа адамдармен (борышкермен байланысты болуы мүмкін) бірігіп, оларға артықшылық беруге тырысады, мысалы, бұрын кепілге берілмеген мүлікті кепілге қою арқылы. Осы себепті, банкроттық әкімшісі борышкердің банкроттыққа қатысты өтініш берген күніне дейінгі белгілі бір кезеңдегі кейбір мәмілелерін кері қайтаруға құқылы. Бұл кезең тараптардың борышкермен байланысына және мәміленің сипатына байланысты өзгереді. 7, 12 және 13-тарауларда кредиторлар төлем алу үшін «талапты растау» құжатын ұсынуы керек. 11-тарау бойынша істе кредитордан талапты растау құжатын ұсыну талап етілмейді (яғни, талапты растау құжаты «жолданған» деп есептеледі), егер кредитордың талабы борышкердің банкроттық кестелерінде тіркелген болса, талап «даулы, шартты немесе есептелмеген» деп белгіленбеген жағдайда. Егер кредитордың талабы 11-тарау бойынша істе кестеде көрсетілмесе, кредитор талапты растау құжатын ұсынуы тиіс.

Абсолюттік басымдық

АҚШ банкроттық заңнамасының ерекшелігі – 11 U.S.C. § 1129(b)(2)(B)(ii) тармағында бекітілген абсолютті басымдық ережесі болып табылады. Бұл ережеде: «Қамтамасыз етілмеген талаптардың тобына қатысты, осындай топтағы талаптардан төмен тұрған кез келген талап немесе мүдде иесі, осындай төмен тұрған талап немесе мүдде есебінен жоспар бойынша мүлікке ие болмайды немесе сақтап қалмайды» делінген. Бұл талап кредиторлардың кез келген тобы қайта ұйымдастыру жоспарына қарсы дауыс берсе, егер осы дауыс берген топтан төмен тұрған талаптар немесе мүдделер тобы (мысалы, бағынышты кредиторлар немесе акционерлер) борышкердің мүлкін жоспарға сәйкес бөліп алса, банкрот соты жоспарды бекіте алмайды. Іс жүзінде, бұл ереже борышкерлердің жоспар бойынша кіші кредиторларға немесе акционерлерге мүлік таратудан бұрын, жоғары кредиторлардың талаптарын толық қанағаттандыруын талап етеді. Алайда, жоғары кредиторлар көбінесе кіші мүдделі тараптарға жоспарға қолдау көрсеткені үшін минималды сомада өндіріп алуға келіседі. Жоғарғы Сот абсолютті басымдық ережесінен «жаңа құн» ерекшелігі деп аталатын ерексік таныды. Бұл ерекшелік кіші мүдделі тараптарға жоғары дәрежелі кредиторлардың қарсылығына қарамастан, жоспар бойынша мүлікті алуға мүмкіндік береді, егер кіші мүдделі тараптар қайта құрылған кәсіпорынға «жаңа құн» ұсынса (әдетте, бұл қайта ұйымдастырылған борышкерге жоспар бойынша алынған немесе сақталған мүлікке пропорционалды аванстық ақшалай салым түрінде болады). «Жаңа құн» ерекшелігінің негізі – мұндай жағдайда төменгі дәрежелі талап немесе мүдде иесі «осындай төменгі дәрежелі талап немесе мүдде есебінен жоспар бойынша мүлікке ие болмайды немесе сақтап қалмайды», керісінше, жаңа құн салымы есебінен мүлікті алады немесе сақтап қалады. 11 U.S.C. § 1129(b)(2)(B)(ii) (көшірме қосылды).

Атқарушылық келісімшарттар

Банкроттық басқарушы белгілі бір орындалатын шарттар мен мерзімі өтпеген жалға алу шарттарын қабылдаудан бас тартуға құқылы. Банкроттық рәсімдер үшін шарт, егер шарттың екі тарапы да маңызды міндеттемелерін толық орындамаған жағдайда, орындалатын шарт ретінде қарастырылады. Егер басқарушы (немесе иеленуші борышкер, көптеген 11-тарау жағдайларында) шартты қабылдаудан бас тартса, борышкердің банкроттық эстатесі шарт бұзудың салдарынан туындаған зиянға жауапкершілікке тартылады, бірақ зиян сомасы міндеттеме болып есептеліп, әдетте кепілсіз талап ретінде қарастырылады.

Комитеттер

Кейбір тарауларда, әсіресе 7, 9 және 11-тарауларда, банкроттық сот түрлі мүдделі тараптардан комитеттерді тағайындайды. 11-ші және 9-шы тараулардағы комитеттер комитет өкілдік ететін санаттағы ең ірі жеті талап иелерінен құралады. Сот басқа да комитеттерді тағайындауға құқылы. Комитеттер борышкермен және оның кеңесшілерімен үнемі байланыста болады және өздерінің функциялары мен жауапкершіліктері шеңберінде кең ауқымды құжаттарға қол жеткізе алады.

Ашық мүлік

Теориялық тұрғыдан алғанда, банкроттық кодекс бойынша борышкердің мүлкіне жатпайтын барлық мүлігі банкроттық массасына өтеді (яғни, борышкерден банкроттық массасына автоматты түрде ауысады) іс қозғалған кезде. Жеке борышкер (серіктестік, корпорация сияқты емес) белгілі бір мүлікті "қорғалатын" деп талап етуге және осылайша осы мүлікті сақтап қалуға құқылы (бірақ, егер мүліктің үстінде заңды талаптар немесе басқа да салмақтар болса, бұл құқық шектеледі). Жеке борышкер федералдық қорғау тізімі мен банкроттық іс қозғалған штаттың заңнамасында көзделген қорғау тізімі арасынан таңдау жасай алады, егер банкроттық іс қозғалған штат борышкерге федералдық тізімнен қорғауды таңдауға тыйым салатын заң қабылдамаса, мұндай заңды шамамен 40 штат қабылдады. Борышкерге федералдық және штаттық қорғаудың арасынан таңдауға рұқсат етілген штаттарда, борышкер өзіне ең пайдалы қорғауды таңдау мүмкіндігіне ие және көптеген жағдайларда банкроттық ісі қозғалғанға дейін мүлкінің бір бөлігін қорғалмайтын нысанынан (мысалы, қолма-қол ақша) қорғалатын нысанға (мысалы, ипотеканы төлеу үшін қолма-қол ақшаны пайдалану арқылы үйдегі меншік үлесінің ұлғаюы) ауыстыруы мүмкін. Қорғау туралы заңдар штаттан штатқа өте көп өзгеріп отырады. Кейбір штаттарда қорғалатын мүлікке үйге немесе көлікке, кәсіптік құралдарға және кейбір жеке заттарға иелік ету құқығы кіреді. Басқа штаттарда кәсіптік құралдар сияқты мүлік класы, егер ол жалпы жеке мүлікке арналған қорғау бойынша талап етілмесе, оның класы бойынша қорғалмайды. Банкроттықтың басты мақсатының бірі – қарызды тиімді және ұқыпты басқару. Сондықтан жеке заттарға арналған қорғаулар экономикалық құндылығы жоқ немесе өте төмен заттарды (жеке заттар, жеке күтім заттары, қарапайым киім) жазалау мақсатында тәркілеуге жол бермейді, себебі мұндай әрекеттерге экономикалық мағынасы жоқ. Сол сияқты, қол жетімді қорғауларға байланысты, кәсіптік құралдар рұқсат етілген қорғау болып табылуы мүмкін, өйткені олардың сақталуы төлемсіз борышкерге мүмкіндігінше тезірек өнімді еңбекке кірісуге мүмкіндік береді. 2005 жылғы Банкроттықпен күрес және тұтынушыларды қорғау туралы заң 1974 жылғы "Жұмыспен қамту және зейнетақылық қауіпсіздік туралы заңға" (ERISA) бағынбайтын зейнетақы жоспарларын (мысалы, 457 және 403(b) жоспарларын) ERISA-ға бағынған жоспарлармен бірдей мәртебеге ие етті, олар қорғау құқығына ие. SEP IRA және SIMPLE жоспарлары әлі де федералдық қорғаудан тыс және штаттық заңнамаға сүйенуі керек.

Although in theory all property of the debtor that is not excluded from the estate under the Bankruptcy Code becomes property of the estate (i. e., is automatically transferred from the debtor to the estate) at the time of commencement of a case, an individual debtor (not a partnership, corporation, etc.) may claim certain items of property as "exempt" and thereby keep those items (subject, however, to any valid liens or other encumbrances). An individual debtor may choose between a federal list of exemptions and a list of exemptions provided by the law of the state in which the debtor files the bankruptcy case unless the state in which the debtor files the bankruptcy case has enacted legislation prohibiting the debtor from choosing the exemptions on the federal list, which almost 40 states have done. In states where the debtor is allowed to choose between the federal and state exemptions, the debtor has the opportunity to choose the exemptions that most fully benefit him or her and, in many cases, may convert at least some of his or her property from non exempt form (e. g., cash) to exempt form (e. g., increased equity in a home created by using the cash to pay down a mortgage) prior to filing the bankruptcy case. The exemption laws vary greatly from state to state. In some states, exempt property includes equity in a home or car, tools of the trade, and some personal effects. In other states an asset class such as tools of trade will not be exempt by virtue of its class except to the extent it is claimed under a more general exemption for personal property. One major purpose of bankruptcy is to ensure orderly and reasonable management of debt. Thus, exemptions for personal effects are thought to prevent punitive seizures of items of little or no economic value (personal effects, personal care items, ordinary clothing), since this does not promote any desirable economic result. Similarly, tools of the trade may, depending on the available exemptions, be a permitted exemption as their continued possession allows the insolvent debtor to move forward into productive work as soon as possible. The Bankruptcy Abuse Prevention and Consumer Protection Act of 2005 placed pension plans not subject to the Employee Retirement Income Security Act of 1974 (ERISA), like 457 and 403(b) plans, in the same status as ERISA qualified plans with respect to having exemption status akin to spendthrift trusts. SEP IRAs and SIMPLEs still are outside federal protection and must rely on state law.

Ақша үнемдеу трестері

Көптеген штаттардың меншік заңдары сенімгерлік келісімде сенімгерлік мүддесін беруге қатысты заңды күші бар шектеулерді (кейде "мүлікті иеленуге қарсы ереже" деп аталады) қамтуға мүмкіндік береді. Мүлікті иеленуге қарсы ереже, әдетте, бенефициардың кредиторларына бенефициардың сенімгерлік үлесін алуына кедергі келтіреді. Мұндай сенім кейде "сақтандырылған сенім" деп аталады. Алдауды болдырмау үшін көптеген штаттар бұл қорғауды тек пайда алушы мүлкін сенімгерлікке бермеген жағдайда ғана мойындайды. Сонымен қатар, мұндай ережелер ақшалай қаражатты немесе басқа да мүлікті пайда алушыға сенімгерліктен берілгеннен кейін қорғамайды. АҚШ-тың банкроттық кодексіне сәйкес, сақтандырылған сенімдегі мүлікті иеленуге қарсы ереже мойындалады. Бұл бенефициардың сенімгерлік қордағы үлесі, әдетте, банкроттық иеліктің бір бөлігіне жатпайды дегенді білдіреді.

Қалпына келтіру

7-тарау бойынша таратылатын жағдайда жеке борышкер кепілдікпен сақталған, негізінен жеке, отбасылық немесе үй шаруашылығына арналған белгілі бір "материалдық жеке мүлікті" өтеуге құқылы. Осы құқыққа ие болу үшін мүлік, әдетте, (А) Банкроттық кодекстің 522-бабына сәйкес босатылуға тиіс немесе (Б) Банкроттық кодекстің 554-бабына сәйкес сенімді басқарушы тарапынан тасталған болуы керек. Мүлікті өтеу үшін борышкер мүлікке қатысты бекітілген кепілдік талабының толық сомасын кепілдік берушіге төлеуге міндетті.

Борышкердің борышын өтеу

Банкроттықтың негізгі ұғымдарына борышкердің босатылуы және осыған байланысты "жаңа бастама" кіреді. Босатылу кейбір жағдайларда ғана, барлығында емес, қолданылады. Мысалы, 7-тарау бойынша іс бойынша тек жеке борышкер (корпорация, серіктестік және т.б. емес) босатылуға құқылы. Банкроттықтан босатудың салдары – борышкердің жеке жауапкершілігін жою, бірақ кепілдікпен қамтамасыз етілген борыш бойынша кепілдіктің құнына дейін емес. "In rem" термині негізінен "өз нәрсесіне қатысты" (яғни кепілдікке) дегенді білдіреді. Мысалы, егер 100 000 доллар сомасындағы борыш 80 000 доллар құны бар мүлікпен қамтамасыз етілсе, 20 000 долларлық тапшылық банкротта кепілсіз талап ретінде қарастырылады (ол "қамтамасыз етілген" борыштың бөлігі болса да). Борыштың 80 000 доллары қамтамасыз етілген талап ретінде қарастырылады. Егер босатылу шешімі қабылданса және 20 000 долларлық тапшылықтың ешқайсысы төленбесе (мысалы, қаражат жеткіліксіз болғандықтан), 20 000 долларлық тапшылық – борышкердің жеке жауапкершілігі – босатылады (егер борыш басқа Банкроттық кодексінің ережесінде босатылмауға жатпаса). Борыштың 80 000 доллары – нақты міндеттеме, және ол соттың босату шешімімен өтелмейді. Бұл міндеттеме кредитордың мүлікті өзіне алуы арқылы қанағаттандырылуы мүмкін. Маңызды ұғым – түсіндірушілер қарыз "босатыла алады" десе, олар тек қарыз алушының жеке жауапкершілігін меңзейді. Егер міндеттеме кепілдіктің құнымен қамтылса, борыш босатылмайды. Алайда, бұл талдау кепілдіктің құны іс басталғаннан кейін өспейді деп ескереді. Егер кепілдіктің құны өсіп, борышкер (мұра орнына) кепілдікті сақтап қалса (мысалы, мүлік босатылса немесе сенімді басқарушы оны борышкерге қайтарса), кредитордың кепілдік мүддесінің сомасы өсуі немесе өспеуі мүмкін. Егер борышкерге (кредиторға емес) кепілдіктің құнының өсуінен пайда табуға рұқсат берілсе, бұл "кепілдікті алып тастау" немесе "қайта бағалау" деп аталады. Кепілдікті алып тастауға тек кепілдіктің түріне және Кодекстің тиісті тарауына байланысты белгілі бір жағдайларда ғана рұқсат етіледі. Сондай-ақ, босату кредитордың борышкерге қатысты кейбір талаптары бойынша кредитордың борышкерге қатысты кейбір өзара борыштарын өтеуге (немесе "сальдолауға") құқығын жоймайды, егер кредитордың борышы мен борышкерге қатысты талап іс басталғанға дейін туындаған болса. Кодекстің әр тарауы бойынша барлық қарыз босатыла бермейді. Кейбір салықтар федералды, штаттық немесе жергілікті үкіметке, студенттік несиелер және балаларды асырау міндеттемелері босатылмайды. (Кепілдік берілген студенттік несиелер, егер борышкер несие берушіге қарсы сотта жеңіске жетсе, босатылуы мүмкін. Сондай-ақ, борышкер сотқа қаржылық қиындықтарға байланысты босату туралы өтініш бере алады, бірақ мұндай босатулар сирек кездеседі.) Борышкердің қамтамасыз етілген қарыз бойынша, мысалы, үйге ипотека немесе жөндеушінің талабы бойынша жауапкершілігі босатылуы мүмкін. Алайда, ипотека немесе жөндеушінің талабының әсері, егер талап тіркелгенге дейін қойылса, көп жағдайда босатылмайды. Сондықтан, егер борышкер мүлікті сақтап қалғысы келсе, қарызды әдетте келісім бойынша төлеу керек. (Сондай-ақ, кепілдіктің күшін жою, қайта растау туралы келісімді қараңыз.) (Ескерту: 13-тарауда қаржыландырылған автокөлік сияқты артық қамтамасыз етілген кепілдікпен айналысатын борышкерлерге қосымша икемділік болуы мүмкін, егер артық қамтамасыз етілген мүлік борышкердің негізгі тұрғын үйі болмаса.) Банкроттық кодексімен танылған әртүрлі заңсыз әрекеттердің бірімен, оның ішінде қаржыны жымқырумен, тұтынушылардың сатып алуларымен немесе белгілі бір сомадан жоғары ақшалай аванстармен байланысты кез келген қарызды босату мүмкін емес. Алайда, кейбір қарыздар, мысалы, алаяқтықпен алынған қарыздар 13-тарау арқылы босатылуы мүмкін. Жалпы алғанда, 2005 жылғы деректер бойынша, 7-тарау бойынша банкроттық бойынша босатуға болмайтын 19 қарыз түрі бар, ал 13-тарау бойынша босатуға болмайтын қарыздар саны азырақ.

Key concepts in bankruptcy include the debtor's discharge and the related "fresh start". Discharge is available in some but not all cases. For example, in a Chapter 7 case only an individual debtor (not a corporation, partnership, etc.) can receive a discharge. The effect of a bankruptcy discharge is to eliminate only the debtor's personal liability, not the in rem liability for a secured debt to the extent of the value of collateral. The term "in rem" essentially means "with respect to the thing itself" (i. e., the collateral). For example, if a debt in the amount of $100,000 is secured by property having a value of only $80,000, the $20,000 deficiency is treated, in bankruptcy, as an unsecured claim (even though it is part of a "secured" debt). The $80,000 portion of the debt is treated as a secured claim. Assuming a discharge is granted and none of the $20,000 deficiency is paid (e. g., due to insufficiency of funds), the $20,000 deficiency—the debtor's personal liability—is discharged (assuming the debt is not non dischargeable under another Bankruptcy Code provision). The $80,000 portion of the debt is the in rem liability, and it is not discharged by the court's discharge order. This liability can presumably be satisfied by the creditor taking the asset itself. An essential concept is that when commentators say that a debt is "dischargeable", they are referring only to the debtor's personal liability on the debt. To the extent that a liability is covered by the value of collateral, the debt is not discharged. This analysis assumes, however, that the collateral does not increase in value after commencement of the case. If the collateral increases in value and the debtor (rather than the estate) keeps the collateral (e. g., where the asset is exempt or is abandoned by the trustee back to the debtor), the amount of the creditor's security interest may or may not increase. In situations where the debtor (rather than the creditor) is allowed to benefit from the increase in collateral value, the effect is called "lien stripping" or "paring down". Lien stripping is allowed only in certain cases depending on the kind of collateral and the particular chapter of the Code under which the discharge is granted. The discharge also does not eliminate certain rights of a creditor to setoff (or "offset") certain mutual debts owed by the creditor to the debtor against certain claims of that creditor against the debtor, where both the debt owed by the creditor and the claim against the debtor arose prior to the commencement of the case. Not every debt may be discharged under every chapter of the Code. Certain taxes owed to federal, state or local government, student loans, and child support obligations are not dischargeable. (Guaranteed student loans are potentially dischargeable, however, if the debtor prevails in a difficult to win adversary proceeding against the lender commenced by a complaint to determine dischargeability. Also, the debtor can petition the court for a financial hardship discharge, but the grant of such discharges is rare.) The debtor's liability on a secured debt, such as a mortgage or mechanic's lien on a home, may be discharged. The effects of the mortgage or mechanic's lien, however, cannot be discharged in most cases if the lien affixed prior to filing. Therefore, if the debtor wishes to retain the property, the debt must usually be paid as agreed. (See also lien avoidance, reaffirmation agreement) (Note: there may be additional flexibility available in Chapter 13 for debtors dealing with oversecured collateral such as a financed auto, so long as the oversecured property is not the debtor's primary residence.) Any debt tainted by one of a variety of wrongful acts recognized by the Bankruptcy Code, including defalcation, or consumer purchases or cash advances above a certain amount incurred a short time before filing, cannot be discharged. However, certain kinds of debt, such as debts incurred by way of fraud, may be dischargeable through the Chapter 13 "super discharge". All in all, as of 2005, there are 19 general categories of debt that cannot be discharged in a Chapter 7 bankruptcy, and fewer debts that cannot be discharged under Chapter 13.

Бағалау және қайта капиталдандыру

Корпоративтік немесе бизнес-банкротта, банкротқа түскен қарызды компания әдетте қайта капиталдандырылады, нәтижесінде банкроттан шығарда көбірек меншік үлесімен және аз қарызбен шығады. Осы процесте көптеген қарыздар "жабылуы" мүмкін, яғни компания енді оларды төлеуге заңды міндеттілікке ие болмайды. Қай қарыздар жабылады және меншік үлесі мен басқа да құқықтар инвесторлардың әртүрлі топтарына қалай бөлінеді деген мәселелер көбінесе бағалауға байланысты туындайды. Банкроттық бағалау көбінесе қатты дау тудырады, себебі ол субъективті және сот шешіміне үлкен әсер етеді. Банкроттық бағалауға қолданылатын әдістер уақыт өте келе өзгеріп келді, әдетте инвестициялық банкингте, Делавэр корпоративтік құқығында және корпоративтік және академиялық қаржыда қолданылатын әдістерге ұқсас, бірақ маңызды уақыт айырмасымен.

Борышкер бола алмайтын субъектілер

Банкроттық кодексінің банкроттық туралы өтініш беруге рұқсат етілген тұлғаларды анықтайтын бөлімінде банктер және басқа да салымдарды қабылдайтын мекемелер, сақтандыру компаниялары, теміржолдар, сондай-ақ федералды және штаттық үкіметтер тарапынан реттелетін белгілі бір қаржы мекемелері мен ұйымдар қарастырылған. Жеке және жеке сенім қорлары (Statutory Business Trusts емес), кейбір штаттарда рұқсат етілген жағдайларды қоспағанда, Банкроттық кодексі бойынша борышкер бола алмайды. Олардың таратылуы немесе қайта ұйымдастырылуы арнайы штаттық және федералдық заңдармен реттеледі. АҚШ контекстінде банк немесе сақтандыру компаниясын "банкрот" деп атау дұрыс емес. Кейбір жағдайларда "қарызға батқан", "таратылып жатыр" немесе "қабылдаушы басқаруында" сияқты терминдер қолданылуы мүмкін.

Банкроттық жағдайда белгілі бір зейнетақы жинақтары бойынша зейнетақы жинақтары бойынша міндеттемелердің жағдайы

Пенсиялық жәрдемақыларды кепілдендіру корпорациясы (PBGC) – белгілі бір толық төленетін зейнетақы жоспарлары бойынша міндеттемелерді сақтайтын АҚШ мемлекеттік корпорациясы, банкроттық жағдайында екі бөлек заңдық норманың біріне сәйкес өндіріп алу құқығын пайдалана алады. Біріншісі – Ішкі кіріс кодексінде, онда PBGC-нің иелігіндегі өндіріп алу құқығы салық өндіріп алу құқығының мәртебесіне ие. Осы нормаға сәйкес, төленбеген міндетті зейнетақы жарналарының сомасы бір миллион доллардан асып кеткен жағдайда ғана өндіріп алу құқығы туындайды. Екінші заң – , онда PBGC-нің өндіріп алу құқығы банкроттық жағдайында салық өндіріп алу құқығының мәртебесіне ие. Осы нормаға сәйкес, өндіріп алу құқығы жекелеген норма бойынша жауапты барлық тұлғалардың таза активтерінің 30% -ынан аспауы тиіс. Банкроттық істе PBGC-нің өндіріп алу құқығы (Федералды салық өндіріп алу құқығы сияқты) PBGC-нің өндіріп алу құқығы туралы хабарлама тіркелгенге дейін тіркелген кейбір бәсекелес өндіріп алу құқықтарына қарсы жарамсыз болып табылады.

Банкроттық шығындар

2013 жылы АҚШ-та банкротқа өтініш берген адамдардың 91 пайызы 7-тарау бойынша өтінішін беру үшін адвокатты жалдаған. Адвокаттың орташа құны 1170 долларды құрады. Өтінішті дайындаушыны жалдау немесе өтінішті жасау үшін онлайн бағдарлама қолдану да мүмкін. АҚШ-тың банкроттық соты да төлемдер қабылдайды. Бұл төлемдердің мөлшері банкроттық процедурасының түріне байланысты өзгереді. 2016 жылдан бастап 7-тарау үшін 335 доллар, ал 13-тарау үшін 310 доллар төленеді. Қаржылық қиындықтар туындаған жағдайда, бөліп төлеу жоспарына өтініш беруге болады. Іске кредиторларды қосу үшін (31 доллар), істі бір тараудан екінші тарауға ауыстыру үшін (10-45 доллар) және істі қайта ашу үшін (7-тарау үшін 245 доллар, 13-тарау үшін 235 доллар) қосымша төлемдер алынады.

Банкроттық қылмыстары

Құрама Штаттарда банкроттық алаяқтық және басқа да банкроттық қылмыстарына қатысты қылмыстық ережелер Құрама Штаттар кодексінің 18-тарауының 151-ден 158-ге дейінгі бөлімдерінде қарастырылған. Банкроттық алаяқтыққа банкроттық туралы өтінішті немесе банкроттық ісіндегі кез келген басқа да құжатты алаяқтық схеманы немесе айла-шарғыны іске асыру немесе жасыру мақсатымен беру кіреді. Сондай-ақ, банкроттық ісі басталар алдында немесе кейін, алаяқтық схеманы немесе айла-шарғыны іске асыру немесе жасыру мақсатымен банкроттық ісіне байланысты жалған немесе алаяқтық мәлімдеме, талап немесе уәде беру де банкроттық алаяқтық болып есептеледі. Банкроттық алаяқтық айыппұлмен, бес жылға дейін бас бостандығынан айырумен немесе екеуімен бірге жазаланады. Мүлікті сақтаушыдан, сенімді тұлғадан, маршалдан немесе басқа да сот өкілінен мүліктің иелігін біліп тұрып, алаяқтықпен жасыру жеке қылмыс болып табылады және айыппұлмен, бес жылға дейін бас бостандығынан айырумен немесе екеуімен бірге жазалануға болады. Іс қозғалғаннан кейін дебитордың мүлкіне немесе қаржылық жағдайына қатысты барлық кітаптарға, құжаттарға, жазбаларға, қағаздарға немесе басқа да жазылған ақпараттарға қасақана және алаяқтықпен жасыру, жою, бүлдіру, бұрмалау немесе жалған жазба енгізу үшін де осы жаза қолданылуы мүмкін. Банкроттыққа қатысты алаяқтыққа байланысты белгілі бір құқық бұзушылықтар "Рэкетке бейім және жемқорлық ұйымдар туралы" заң (RICO) мақсатында "рэкеттік қызмет" ретінде жіктелуі мүмкін. Мұндай рэкеттік қызметтің "үлгісінен" (әдетте, он жыл ішінде екі немесе одан да көп қылмыстық әрекет) тікелей немесе жанама түрде алынған табысты алған және осы табыстың кез келген бөлігін мемлекетаралық немесе шетелдік саудамен айналысатын (немесе оған әсер ететін) кез келген кәсіпорынды сатып алуға, құруға немесе пайдалануға жұмсаған кез келген адам жиырма жылға дейін бас бостандығынан айырылуы мүмкін. Банкроттық қылмыстарды АҚШ прокуроры, әдетте, АҚШ сенімді тұлғасынан, іс сенімді тұлғасынан немесе банкроттық судьясынан алған хабарламадан кейін қудалайды. Банкроттық алаяқтық кейде мемлекеттік соттарда да қылмыстық қудалауға алып келуі мүмкін, егер борышкер алған тауарлар немесе қызметтерді ұрлаған деген айып тағылса, онда алаяқтық банкроттық өтініші арқылы төлемнің толық немесе ішінара өтелмеуіне себеп болған.

In the United States, criminal provisions relating to bankruptcy fraud and other bankruptcy crimes are found in sections 151 through 158 of Title 18 of the United States Code. Bankruptcy fraud includes filing a bankruptcy petition or any other document in a bankruptcy case for the purpose of attempting to execute or conceal a scheme or artifice to defraud. Bankruptcy fraud also includes making a false or fraudulent representation, claim or promise in connection with a bankruptcy case, either before or after the commencement of the case, for the purpose of attempting to execute or conceal a scheme or artifice to defraud. Bankruptcy fraud is punishable by a fine, or by up to five years in prison, or both. Knowingly and fraudulently concealing property of the estate from a custodian, trustee, marshal, or other court officer is a separate offense, and may also be punishable by a fine, or by up to five years in prison, or both. The same penalty may be imposed for knowingly and fraudulently concealing, destroying, mutilating, falsifying, or making a false entry in any books, documents, records, papers, or other recorded information relating to the property or financial affairs of the debtor after a case has been filed. Certain offenses regarding fraud in connection with a bankruptcy case may also be classified as "racketeering activity" for purposes of the Racketeer Influenced and Corrupt Organizations Act (RICO). Any person who receives income directly or indirectly derived from a "pattern" of such racketeering activity (generally, two or more offensive acts within a ten year period) and who uses or invests any part of that income in the acquisition, establishment, or operation of any enterprise engaged in (or affecting) interstate or foreign commerce may be punished by up to twenty years in prison. Bankruptcy crimes are prosecuted by the United States Attorney, typically after a reference from the United States Trustee, the case trustee, or a bankruptcy judge. Bankruptcy fraud can also sometimes lead to criminal prosecution in state courts, under the charge of theft of the goods or services obtained by the debtor for which payment, in whole or in part, was evaded by the fraudulent bankruptcy filing.

Банкрот және федерализм

2006 жылдың 23 қаңтарында Жоғарғы Сот, «Орталық Вирджиния қауымдастық колледжіне қарсы Кац» ісінде, «Семиноль тайпасы Флоридаға қарсы» ісіндегі мемлекеттік егемендік иммунитетін қолданудан бас тартты. Бұл, сенімгердің борышкердің мемлекеттік мекемеге жасаған артықшылықты трансферттерін қайтаруға бағытталған іс-қимылына кедері келтірмеу үшін жасалды. Сот АҚШ Конституциясының I бабының 8-тармағының 4-бөлігі (конгреске банкроттық туралы бірыңғай заңдарды қабылдауға уәкілеттік беру) артықшылықты төлемдерді қайтару туралы талап арыздарында мемлекеттің егемендік иммунитетін жоятынын мәлімдеді.

Әлеуметтік және экономикалық факторлар

2008 жылы АҚШ соттарында 1 117 771 банкроттық іс тіркелді. Олардың 744 424-і 7-тарау бойынша, ал 362 762-сі 13-тарау бойынша банкроттыққа қатысты. Білім мен табыс сияқты әлеуметтік және экономикалық факторлардан бөлек, нәсіл мен банкроттық процесінің нәтижесі арасында да байланыс жиі кездеседі. Мысалы, жеке банкроттық істерінде, аз ұлт өкілдерінің 13-тарау бойынша банкроттықтан босатылу мүмкіндігі шамамен 40%-ға төмендеген. Бұл нәсілдік теңсіздіктердің себебі, көптеген аз ұлт өкілдерінің тиісті заң қорғанысынан құр алақан қалғандығында.

Жеке банкроттық

Жеке банкроттықтарға бірнеше фактор себеп болуы мүмкін. 2008 жылы барлық банкроттық өтініштерінің 96% астамы бизнеске қатысты емес өтініштер болды, ал олардың шамамен үштен екісі 7-тарау бойынша тіркелді. Жеке банкроттықтар көбінесе 7-бөлім немесе 13-бөлім бойынша беріледі. Жеке 11-тарау бойынша банкроттықтар салыстырмалы түрде сирек кездеседі. "Американ медицина журналы" мәлімдегендей, 5 жеке банкроттың 3-і медициналық қарыздарға байланысты. 2020 жылдың бірінші тоқсанында АҚШ-та 175 146 жеке банкроттық тіркелді. Олардың 66,5 пайызы медициналық мәселелермен тікелей байланысты. Ауыр науқастарды сақтандыру қауымдастығының есебі, 2 маусым 2020 жыл.

Корпоративтік банкроттық

Кәсіпорынның банкротқа ұшырауы екі негізгі себептен туындайды: іскерлік сәтсіздік немесе қаржылық қиындық. Іскерлік сәтсіздік компанияның бизнес-моделіндегі кемшіліктерден туындайды, бұл оған капиталға салынған инвестицияларды ақтауға қажетті пайда деңгейін өндіруге мүмкіндік бермейді. Ал қаржылық қиындық компанияның қаржыландырылу жолындағы немесе капитал құрылымындағы кемшіліктерден туындайды. Ұзаққа соққан қаржылық қиындықтар техникалық төлемсіздікке (активтер пассивтерден көп болғанымен, фирма ағымдағы міндеттемелерді орындай алмайды) немесе банкроттыққа (пассивтер активтерден көп, фирманың таза құны теріс) алып келеді. Іскерлік сәтсіздікке ұшыраған компания, қаржыландыруға қол жеткізе алғанша банкроттықтан сақтануы мүмкін; керісінше, қаржылық сәтсіздікке ұшыраған компания, бизнес-моделінің дұрыстығына қарамастан, банкротқа ұшырайды. Корпоративтік банкроттықтардың нақты себептерін анықтау қиын, себебі сыртқы (макроэкономикалық, салалық) және ішкі (іскерлік немесе қаржылық) факторлардың күрделі әсері болады. Дегенмен, кейбір зерттеулер көрсеткендей, қаржылық тәуелділік және айналымды капиталды тиімсіз басқару АҚШ-тағы корпоративтік сәтсіздік пен банкроттықтың екі маңызды себебі болып табылады.

Ең ірі банкроттар

АҚШ тарихындағы ең ірі банкроттық 2008 жылдың 15 қыркүйегінде Lehman Brothers Holdings Inc. 639 миллиард доллардан астам активтерімен 11-тарау бойынша қорғаныс үшін өтініш бергенде болды. + 20 ірі корпоративтік банкроттықтар Компания Банкроттық күні Банкроттыққа дейінгі жалпы активтер Сипаттамасы Lehman Brothers Holdings, Inc. 15 қыркүйек 2008 $691,063,000,000 Инвестициялық банк Washington Mutual 26 қыркүйек 2008 $327,913,000,000 Жинақтау және несие холдингі Worldcom, Inc. 21 шілде 2002 $103,914,000,000 Телекоммуникациялар General Motors 1 маусым 2009 $82,290,000,000 Автомобиль өндірушісі CIT Group 11 қаңтар 2009 $71,000,000,000 Банк холдингі Enron Corp. 2 желтоқсан 2001 $65,503,000,000 Энергия саудасы, табиғи газ Conseco, Inc. 17 желтоқсан 2002 $61,392,000,000 Қаржылық қызметтер холдингі MF Global 11 тамыз 2011 $41,000,000,000 Қаржылық туындылар брокері Chrysler 30 сәуір 2009 $39,300,000,000 Автомобиль өндірушісі Thornburg Mortgage 5 қаңтар 2009 $36,521,000,000 Тұрғын үй ипотекалық несие беру компаниясы Pacific Gas and Electric Co. 4 маусым 2001 $36,152,000,000 Электр энергиясы және табиғи газ Texaco 4 желтоқсан 1987 $34,940,000,000 Мұнай және петрохимия Financial Corp of America / American Savings and Loan 9 қыркүйек 1988 $33,864,000,000 Қаржылық қызметтер және жинақ-несие Refco 17 қазан 2005 $33,333,000,000 Брокерлік қызметтер IndyMac Bancorp 31 шілде 2008 $32,734,000,000 Банк холдингі Global Crossing 28 қаңтар 2002 $30,185,000,000 Телекоммуникациялар Bank of New England 1 шілде 1991 $29,773,000,000 Банк холдингі General Growth Properties 16 сәуір 2009 $29,557,000,000 Қаражат инвестициялау компаниясы Lyondell Chemical 1 маусым 2009 $27,392,000,000 Химиялық өнімдер Calpine 20 желтоқсан 2005 $27,216,000,000 Энергия компаниясы

Банкроттыққа балама

Техас бөлімшесінің бірігуі – Техас заңымен рұқсат етілген процесс, онда компания жаңа компания құрып, оған міндеттемелерді жүктесе, ал ескі компания өз қызметін қалыпты түрде жалғастыра береді. Жаңа компания, басқа атаумен, Солтүстік Каролина сияқты банкроттық заңдары өзгеше штатқа орналасып, банкроттық жариялай алады, бұл ретте бастапқы компания төлеуге тиіс сомадан кем төлейді. Техастағы соңғы мұндай бірігу Джонсон және Джонсон компаниясымен болды. Жқында J&J компаниясына қарсы мыңдаған әйелдер сотқа жүгінді, олар J&J балалар шаңырағының құрамындағы тальк олардың жұмыртқа безі қатерлі ісігіне себеп болды деп мәлімдеді. Компания өнімдерінің жұмыртқа безі қатерлі ісігін тудырмайтынын айтса да, көптеген сот ісін ұтып, көп ақша жоғалтты. Осы жағдай Техас бөлімшесінің бірігуіне әкеп соқты. Олар компанияны бөліп, барлық талькқа байланысты міндеттемелерді жаңа компанияға жүктеді, ал барлық активтерді бастапқы компанияда қалдырды. Бұл жұмыртқа безі қатерлі ісігімен ауырған әйелдердің барлық талаптарын тоқтатты және бұл әйелдердің Джонсон мен Джонсоннан өтемақы алу мүмкіндігінен айырылғандықтан, даулы болып саналады.