Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Филип Уильям Мэй (22 сәуір 1864 – 5 тамыз 1903) – ағылшын суретші-иллюстраторы және карикатурист. Ол өзінің күшті және лаконикалық сызықтары арқылы Виктория дәуірінің иллюстрациялық стилінен арылып, қазіргі заманғы күлкілі карикатураның қалыптасуына зор үлес қосты.
English illustrator and caricaturist
Philip William May (22 April 1864 – 5 August 1903) was an English caricaturist who, with his vigorous economy of line, played an important role in moving away from Victorian styles of illustration towards the creation of the modern humorous cartoon.
Өмірбаян
Фил Мей Лидс қаласына жақын Уортлиде инженердің ұлы болып дүниеге келді, ол Мей тоғыз жасында қайтыс болды. Оның анасы – Дрюри-Лейндегі Корольдік театрдың бір кездегі басқарушысы Юджин Маккартидің қызы. Ол өте кедей жағдайда қалды, ал отбасы тірі қалу үшін күресті. Мейдің әкесінің әкесі, ауылдық помещик, сурет салуға бейім еді және карикатуралар салуды ұнататын. Он екі жасында Лидсте Мей, жаңадан ашылған Гранд Театрда көркем суретші болған Фред Фокспен дос болып, театрға еркін кіру мүмкіндігіне ие болды. Ол онда басқалардың костюмдерінің эскиздерін салып, актерлердің портреттерін жасады, олар үшін бастапқыда бір шиллинг, кейін бес шиллинг алды. Оның замандастарының бірі – Уолтер Кертис, ол музыкалық залдарда комедиялық актер және жалпы ойын-сауық шебері ретінде танымал болды. Мей адвокат кеңсесінде жұмыс істеп ақша табуға кірісті; он бес жасқа дейін ол қорыту зауытында уақытты тіркеуші болып жұмыс істеді, жокей болуға тырысты және Скарборо мен Лидсте сахнада өнер көрсетті. Он төрт жасында «Йоркширдегі әңгімелер» газетіне суреттері қабылданды. Он жеті жасында ол қалтасында бір фунт стерлингпен Лондонға кетті. Ол театр костюмдерін жасаушы дизайнер болып жұмысқа орналасқанға дейін саябақтар мен көшелерде ұйықтап, өте қиын жағдайда болды. Ол сондай-ақ плакаттар мен карикатуралар да салды және екі жылға жуық «Сент-Стефенс ревью» журналында жұмыс істеді, бірақ денсаулығы үшін Австралияға баруға кеңес берді. Австралияда өткізген үш жыл (1886–1889) ішінде ол «The Sydney Bulletin» немесе жай ғана «The Bulletin» журналымен байланыста болды, осы журнал үшін көптеген ең жақсы суреттерін жасады. Ол «The Bulletin» журналы үшін шамамен 800 сурет салды. Еуропаға оралғаннан кейін ол Рим арқылы Парижге барды, онда біраз уақыт бойы тыңғылықты жұмыс істеді, содан кейін 1892 жылы Лондонға келіп, «Сент-Стефенс ревью» журналымен үзілген байланысын қайта жаңартты. Оның Лондонның ағын суларын және «костер қызын» зерттеуі оны тез арада танымал етті. Оның көңілділігі, өз тақырыптарына деген шынайы жанашырлығы және мейірімді әзіл-қалжыңдары оның көркемдік қабілетімен бірдей деңгейде болды. «The Bulletin» журналы үшін сурет салған кезде ол 1886 жылы «Моңғол осьминогі» атты антиқытайлық карикатура жасады, ол «Австралиялық медиадағы ең ұятты және расистік карикатура» деп сипатталды. Осы кезде «The Bulletin» журналының ұраны «Аустралия ақ адам үшін» болды; ал Мейдің өзі «ашық түрде расистік және антисемит» деп сипатталды. Оның суреттерінің ерекшелігі болған сызықтардың экономиясы Сидней бюллетенінің баспа жабдығының жеткіліксіздігіне байланысты болды деп жиі айтылды. Шындығында, бұл бірқатар алдын ала эскиздерді және мұқият жою жүйесін қамтитын еңбекке толы процесс болды. Оның кейінгі жұмыстарының ішінде саяси портреттер де бар. 1896 жылы ол «Punch» журналының штаттық қызметкері болды, ал кейінгі жылдары оның қызметі тек «Punch» және «The Graphic» журналдары үшін сақталды. 1898 жылы ол Лондон эскиз клубының негізін қалаушы мүшесі болды. Ол 1903 жылы Лондонның Сент-Джонс-Вуд қаласындағы үйінде туберкулезден қайтыс болды.
Phil May was born at Wortley, near Leeds, the son of an engineer, who died when May was nine years old. His mother was the daughter of Eugene Macarthy, one time manager of the Theatre Royal, Drury Lane. She was left in very poor circumstances and the family had a great struggle to exist. May's grandfather, a country gentleman, had some talent as a draughtsman and liked drawing caricatures. At the age of twelve, in Leeds, May became friendly with Fred Fox, whose father was the scenic artist at the recently opened Grand Theatre. That gave him a free run of the theatre, where he used to sketch sections of other people's designs for costumes, as well as sketching actors' portraits, for which he received one shilling, later rising to five shillings. Another of his contemporaries was Walter Curtis, who became prominent as a music hall comedian and general entertainer. May had begun to earn his living in a solicitor's office; before he was fifteen he had acted as time keeper at a foundry, had tried to become a jockey and had been on the stage at Scarborough and Leeds. When only fourteen years old, had drawings accepted for the Yorkshire Gossip. When he was about seventeen he went to London with a sovereign in his pocket. He suffered extreme want, sleeping out in the parks and streets, until he obtained employment as designer to a theatrical costumier. He also drew posters and cartoons, and for about two years worked for the St Stephens Review, until he was advised to go to Australia for his health. During the three years (1886–1889) he spent in Australia he was attached to The Sydney Bulletin, or The Bulletin as it was better known, for which many of his best drawings were made. He produced about 800 drawings for The Bulletin. On his return to Europe he went to Paris by way of Rome, where he worked hard for some time, before he appeared in 1892 in London to resume his interrupted connection with the St Stephens Review. His studies of the London guttersnipe and the coster girl rapidly made him famous. His overflowing sense of fun, his genuine sympathy with his subjects, and his kindly wit were on a par with his artistic ability. While drawing for The Bulletin he would produce the illustration “The Mongolian Octopus” (1886), an anti Chinese cartoon which has been described as “the most scandalous and racist cartoon ever to grace the Australian media”. The Bulletin’s motto at this time was “Australia for the White Man”; May himself has been described as “openly racist and anti Semitic”. It was often said that the extraordinary economy of line which was a characteristic feature of his drawings had been forced upon him by the deficiencies of the printing equipment of the Sydney Bulletin. It was in fact the result of a laborious process which involved a number of preliminary sketches, and a carefully considered system of elimination. His later work included some excellent political portraits. He became a regular member of the staff of Punch in 1896, and in his later years his services were retained exclusively for Punch and The Graphic. In 1898, he was a founder member of the London Sketch Club. He died from tuberculosis in 1903 at his home in St John's Wood, London.
ықпал етуі және беделі
Мей 20-ғасырдағы карикатура салу стиліне зор ықпал етті. 1918 жылы Перси Брэдшоу «The Art of the Illustrator» кітабында Мейдің «кез келген суретші бергенінен гөрі бір сызыққа көбірек сиқыр сыйлағаны және ол қазіргі заманғы күлкілі суреттердің қарапайымдатылған техникасын жасаған адам болғаны сөзсіз» деп жазды. Мейдің туындылары Дэвид Лоуға үлкен әсер етті. Лоу өз бастапқы армандарының Punch карикатураларының «күрделі техникалық сапасын» көргеннен кейін, оны қайталаудың өте қиын болғандықтан, көңілі түскенін еске алды: «Бірақ содан кейін мен Фил Мейді кездестірдім, ол сапаны көзге көрінетін оңайдықпен үйлестірді. Фил Мейді тапқаннан кейін мен оны ешқашан жіберген емеспін». Мейдің суреттері 1895 жылы Көркемсурет қоғамында, ал 1903 жылы Лестер галереясында көрмеге қойылды. Оның суреттерінен жасалған таңдаулы жинақтар мерзімді баспасөзде жарияланды. Оның туындыларының мысалдары Австралияның жетекші галереяларында, Виктория және Альберт мұражайында, Британ мұражайында кездеседі, ал үш жүзге жуық суреттері мен акварельдері Лидс көркемсурет галереясының қорында сақталады. 1892 жылдан 1904 жылға дейін Фил Мейдің «Суреттелген қысқы жылнамасының» он үш басылымы және үш қосымша «Жазғы жылнамасы» жарық көрді. Оның «Жазғы» және «Қысқы жылнамаларынан» басқа, «Фил Мейдің эскиздер кітабы» (1895), «Фил Мейдің шұңқырлары» (1896), «Фил Мейдің графикалық суреттері» және «Фил Мейдің А. B. C.» (1897), «Фил Мейдің альбомы» (1899), «Фил Мей, Пунчтан эскиздер» (1903) сияқты әртүрлі жинақтар жарық көрді. Оның өмірінен кейін жарық көрген басылымдар: «Австралиядағы Фил Мей» (1904), «Фил Мейдің жинағы» (1904) және «Қаламгер юмористтері, Фил Мей» (1908).
May was a major influence on the style of cartoon drawing in the 20th century. In 1918, Percy Bradshaw wrote in The Art of the Illustrator that May "surely gave more magic to a single line than any draftsman who has ever lived, and he was unquestionably the creator of the simplified technique of modern humorous drawing". May's work was a major influence on David Low. Low recalled that his early aspirations were dampened when he saw the "intricate technical quality" of most Punch cartoons, which seemed too difficult to emulate: "But then I came on Phil May, who combined quality with apparent facility Once having discovered Phil May I never let him go." There was an exhibition of May's drawings at the Fine Art Society in 1895, and another at the Leicester Galleries in 1903. A selection of his drawings contributed to the periodical press. Examples of his work can be found at the leading Australian galleries, the Victoria and Albert Museum, the British Museum, and around three hundred drawings and watercolours are in the collection of Leeds Art Gallery. From 1892 to 1904 there were thirteen editions of Phil May's Illustrated Winter Annual, with three supplemental Summer Annuals. In addition to his Summer and Winter Annuals, various collections were published, including Phil May's Sketch Book (1895), Phil May's Guttersnipes (1896), Phil May's Graphic Pictures and Phil May's A. B. C. (1897), Phil May's Album (1899), Phil May, Sketches from Punch (1903). Posthumous publications include Phil May in Australia (1904), The Phil May Folio (1904), and Humorists of the Pencil, Phil May (1908).