"Афроамерикалық әнші, "Қара құс" атымен танымал Элизабет Тейлор Гринфилд"
Elizabeth Greenfield
Елизабет Тейлор Гринфилд – "Қара құс" атымен танымал американдық әнші, сол заманғы ең белгілі афроамерикандық концерт артисі. Биографиясы, өмірі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық әнші (1809–1876)
American singer (1809–1876)
Элизабет Тейлор Гринфилд (1817 – 31 наурыз 1876), "Қара лебедь" (Дженни Линдтің "Швед тырнасы" және Кэтрин Хейздің "Ирландиялық лебедь" деген лақаптарымен ойнаған), өз заманының ең танымал афроамерикандық концерт әртісі саналды. Джеймс М. Троттер оны "өте әдемі әуенділігі мен кең дауыс диапазоны" үшін жоғары бағалаған. Троттер оны алғашқы афроамерикандық концерт әншісі деп атады, бұл туралы көптеген өмірбаяндық еңбектерде айтылған.
Elizabeth Taylor Greenfield (1817 – March 31, 1876), dubbed "The Black Swan" (a play on Jenny Lind's sobriquet, "The Swedish Nightingale" and Catherine Hayes's "The Irish Swan"), was an American singer considered the best known Black concert artist of her time. She was lauded by James M. Trotter for her "remarkably sweet tones and wide vocal compass". Trotter described her as the first African American concert singer, which has been repeated through many biographies.
Ерте өмір
Гринфилд 1808-1826 жылдар аралығында Миссисипи штатының Нэтчез қаласында Анна Гринфилд пен, аты "Тейлор" болуы мүмкін ер адамның құлдығында дүниеге келді. 1854 жылы "Три Уикли Коммерциал" газетінде жарияланған мақалада "оның анасы үнді тегінен, әкесі африкалық тегінен" екені айтылған. Оның отбасы туралы көп мәлімет жоқ, алайда өсиетінде әпкесі Мэри Паркер және туған-туыстары туралы сөз болған. 1820-ші жылдардың басында Гринфилдтің құл иесі, бұрынғы плантация иесі Элизабет Гринфилд екінші күйеуінен ажырасып, құлдарын босатып, Филадельфияға көшіп кетті. Э. Гринфилд Америкалық Эмансипациялық Қоғаммен бірлесіп, Гринфилд плантациясының 18 бұрынғы құлы, соның ішінде Анна Гринфилд пен оның екі қызын 1831 жылдың 2 тамызында "Критерион" бригімен Либерияға жіберді. Ол 1851 жылы Буффалоға көшуге дейін Филадельфияда музыка сабақтары беріп жұмыс істеді, онда оның туыстары мен достары болды. Бір дерек бойынша, ол Буффалоға келе жатқан кемеде ән айтуға мәжбүр болғанда танымал болды. 1853 жылы Мартин Делани жариялаған мәліметке сәйкес, Вуд Гринфилдтің кәсіби мүмкіндіктерін пайдаланып, оның қаржысын басқарып, оны дерлік құлдық және оқшаулық жағдайында ұстады. Саяхаттан кейін Гринфилд Буффалода Хайрам Э. Говардтың отбасымен қысқа уақыт тұрды, олардың ұлын тәрбиелеуге көмектесті, кейіннен ол оның құрметіне "Гринфилд" деп аталды (әсіресе ақ бала үшін ерекше жағдай). Осы шарада Барнум Гринфилдтің өкілі болуды ұсынды. Сазерленд Гринфилдті Виктория патшайымының шіркеуінің корольдік органисі Джордж Томас Смартпен таныстырды. Ол Смартты қызықтырды, ол оны шәкірт ретінде қабылдап, концертте таныстырды. Виктория патшайымы оған 20 фунт төлеп, АҚШ-қа қайту жолына шығарды. Гарриет Бичер Стоу Гринфилдтің "элиталық" ағылшын қоғамы алдындағы өнерін "Шетелдердегі жарқын естеліктер" кітабында сипаттады.
Greenfield was born into slavery in Natchez, Mississippi sometime between 1808 and 1826. to Anna Greenfield and a man whose name may have been "Taylor." According to an 1854 article in The Tri Weekly Commercial, "her mother was of Indian descent, her father an African." Not much is known about her family, though her will referenced a sister, Mary Parker, and nieces and nephews. In the early 1820s, Greenfield's enslaver, Elizabeth H. Greenfield, a former plantation owner, moved to Philadelphia after divorcing her second husband and manumitted her slaves. E. H. Greenfield worked with the American Emancipation Society to send 18 formerly enslaved residents of the Greenfield plantation, including Anna Greenfield and two of her daughters, to Liberia on August 2, 1831, aboard the brig Criterion. She established herself as a music teacher in Philadelphia before moving to Buffalo in 1851, where she had relatives and friends. According to one biographical account, she was discovered when compelled to sing on the boat ride to Buffalo. According to an 1853 exposé by Martin Delany, Wood took advantage of Greenfield professionally, handling her money and keeping her in a state of near slavery and isolation. Following the tour, Greenfield lived briefly with Hiram E. Howard's family in Buffalo, helping raise their son who was later nicknamed "Greenfield" in her honor (particularly unique for a white child). Allegedly, around this time, Barnum offered to represent Greenfield. Sutherland introduced Greenfield to Queen Victoria's Chapel Royal organist, George Thomas Smart. She charmed Smart, who took her on as a student and presented her in concert. Queen Victoria paid her twenty pounds, passage for her to return to the United States. Harriet Beecher Stowe wrote about Greenfield's appearance before the "elite" English society in "Sunny Memories of Foreign Lands"
Лондоннан кейінгі мансап
АҚШ-та Гринфилд Вудпен қайта байланысты, бірақ оның кемсітушілік әрекеттеріне қарсы қатаң ұстанымда болды, алайда жағдай оны әлі де жиі бөлектелген орындарда ән салуға мәжбүр етті. Англиядан оралғаннан кейін ол көптеген қайырымдылық концерттерін өткізді, олардың көпшілігі қара шіркеулер мен мектептерін қолдады, бұл концерттер кеңінен танымал болды және көп қаражат жинады. 1855 жылға қарай ол бос және құл болған афроамерикандықтар үшін шабыттандыратын тұлға ретінде құрметке ие болды. 1850-ші жылдардың соңында оның қайырымдылық жұмыстарының бір бөлігі даулы болды, себебі ол Африка миссияларына, экспедицияларға және Либерия қоныстанғандарға көмек көрсету үшін ақша жинады, бұл көбінесе отаршылдық мақсаттарға бағытталған еді. Ол Филадельфия Шило баптист шіркеуінің мүшесі болды және хорын басқарды. Оның репертуарында Чарльз Уильям Гловер оған арнап жазған "Мен еркінмін" атты туындысы да бар еді. Гринфилд сопрано және тенор ретінде әйел және ер адам дауысының регистрінде ән шырқады. Оның дауыс диапазоны оған ақ және қара мәдени орталарына қатысуға мүмкіндік берді.
In the United States, Greenfield reconnected with Wood, though with a strong stance against his discriminatory practices, though circumstances still required her to frequently sing at segregated venues. Following her return from England, she performed many charity concerts, many supporting Black churches and schools, which were widely popular and raised considerable funds. By 1855, she was hailed as an inspirational figure for both free and enslaved Blacks. In the late 1850s, some of her charitable work became controversial, as she raised money for African missions, expeditions, and aid for Liberian settlers, largely colonialist causes. She was a member of the Philadelphia Shiloh Baptist Church, and directed its choir. Her repertoire also included "I'm Free," a piece written for her by Charles William Glover. Greenfield performed in both masculine and feminine vocal registers as a soprano and a tenor. Her vocal compass gave her entry into both Black and white cultural spaces.