Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық сипаттамалық актер (1902–1985)
American character actor (1902–85)
Линкольн Теодор Монро Эндрю Перри (30 мамыр 1902 – 19 қараша 1985), көбінесе Stepin Fetchit сахналық атымен танымал, ямайкалық және багамдық тегі бар американдық вадевиль, комедия және киноактер, ол кинода сәтті мансап құрған алғашқы қара актер саналады. Оның ең жоғары даңқы 1930-шы жылдарда фильмдерде және сахнада болды, онда оның Stepin Fetchit кейіпкері «әлемдегі ең жалқау адам» деп жарналанды. Перри Fetchit кейіпкерін табысты кино мансабына айналдырып, 1 миллион доллар тапқан алғашқы қара актер болды. Ол сондай-ақ фильмде есімді көрсетілген алғашқы қара актер болды. Перридің кинодағы мансабы 1939 жылдан кейін баяулап, 1953 жылдан кейін дерлік тоқтап қалды. Сол кезде афроамерикандықтар оның Stepin Fetchit кейіпкерін жағымсыз стереотиптерді бейнелейтін ұятты және зиянды ежелгілік ретінде қарастыра бастады. Дегенмен, Stepin Fetchit кейіпкері соңғы уақытта кейбір ғалымдар тарапынан қайта қаралып, оны алаяқтың архетипінің бейнесі ретінде қарастырады.
Lincoln Theodore Monroe Andrew Perry (May 30, 1902 – November 19, 1985), better known by the stage name Stepin Fetchit, was an American vaudevillian, comedian, and film actor of Jamaican and Bahamian descent, considered to be the first black actor to have a successful film career. His highest profile was during the 1930s in films and on stage, when his persona of Stepin Fetchit was billed as the "Laziest Man in the World". Perry parlayed the Fetchit persona into a successful film career, becoming the first black actor to earn $1 million. He was also the first black actor to receive featured screen credit in a film. Perry's film career slowed after 1939 and nearly stopped altogether after 1953. Around that time, Black Americans began to see his Stepin Fetchit persona as an embarrassing and harmful anachronism, echoing negative stereotypes. However, the Stepin Fetchit character has undergone a re evaluation by some scholars in recent times, who view him as an embodiment of the trickster archetype.
Ерте өмір
Перридің шыққан тегі туралы, оның Флорида штатының Ки-Уэст қаласында Батыс Үндістаннан келген иммигранттар отбасында дүниеге келгенінен басқа көп нәрсе белгісіз. Оның анасы Багам аралдарының Нассау қаласынан келген тігінші Дора Монро болған. Оның ата-анасы екеуі де 1890 жылдары АҚШ-қа көшіп келіп, содан кейін үйленген. 1910 жылға қарай отбасы Флорида штатының Тампа қаласына солтүстікке көшіп кеткен. Тағы бір дереккөз бойынша, ол 11 жасында асырап алынып, Алабама штатының Монтгомери қаласына әкелінген.
Little is known about Perry's background other than that he was born in Key West, Florida, to West Indian immigrants. and Dora Monroe, a seamstress from Nassau, The Bahamas. Both of his parents came to the United States in the 1890s, where they married. By 1910, the family had moved north to Tampa, Florida. Another source says he was adopted when he was 11 years old and taken to live in Montgomery, Alabama.
Кино мансабы
Перри көптеген фильмдерде комедиялық рөлдерді ойнады, олардың барлығы "Әлемдегі ең жалқау адам" деп аталатын кейіпкеріне негізделген. Жеке өмірінде ол өте сауатты және бір мезгілде "The Chicago Defender" газетіне мақалалар жазумен айналысты. Ол "Ескі Кентуккиде" (1927) фильміндегі рөлінен кейін студиямен бес жылдық келісімшартқа қол қойды. Фильмнің сюжетіне Перри мен актриса Кэролин Сноуденнің арасындағы романтикалық қарым-қатынас кірді, мұндай қосалқы сюжет осы дәуірде ақ түсті фильмдерде ойнаған қара актерлер үшін сирек кездесетін жағдай еді. Перри сонымен қатар "Диксидегі жүректер" (1929) фильмінде де ойнады, бұл студияның түсірген алғашқы фильмдердің бірі, онда басты рөлдерде негізінен қара түсті актерлер тартылған. Жюль Бледсо Перридің 1929 жылғы "Шоу-бот" фильміндегі Джо рөлінде ән салған дауысын берді. Фетчит "Ол' Ман Ривер" әнін орындамады, бірақ фильмде "Жалғыз жол" әнін айтты. 1930 жылы Хэл Роуч оны 1930 және 1931 жылдары "Біздің топтың" тоғыз эпизодында түсу үшін фильм келісімшартына қол қойды. Алайда, оның осы сериалдағы жалғыз қатысуы "Қатты қыс" эпизодында болды. Перридің келісімшарты оның шығуынан кейін белгісіз себептермен тоқтатылды. Перри әріптес комик актер Уилл Роджерспен жақын дос болды. 1960 жылдары ол ауыр салмақтағы бокс чемпионы Мұхаммед Әлимен достық қарым-қатынас орнатты және Лос-Анджелестегі католиктік Кальварий зиратына жерленді. 1953 жылдан кейін Перри телефильмдердегі "Cutter" (1972), "Amazing Grace" (1974) және "Won Ton Ton, the Dog Who Saved Hollywood" (1976) фильмдерінде эпизодтық рөлдерде пайда болды. Мансабында ол өзінің рөлдері үшін жеке басқа сын айтқан азаматтық құқықтар қозғалысының өкілдерімен келіспеушіліктерге ұшырады. 1968 жылы CBS телеарнасы Энди Руни жазған (осы үшін Руни Эмми сыйлығын алды) және Билл Косби айтқан "Қара тарих: жоғалған, ұрланған немесе адасқан" атты бір сағаттық деректі фильмін көрсетті. Бұл фильм американдық кинодағы қара нәсілділердің бейнеленуін сынады, әсіресе Степин Фетчиттің рөлдерін ерекше атап өтті. Шоу эфирге шыққаннан кейін Перри CBS телеарнасын және деректі фильмнің продюсерлерін ар-намысын қорлау үшін сотқа берді, бірақ сотта жеңіле алмады.
Perry played comic relief roles in a number of films, all based on his character known as the "Laziest Man in the World". In his personal life, he was highly literate and had a concurrent career writing for The Chicago Defender. He signed a five year studio contract following his performance in the film, In Old Kentucky (1927). The film's plot included a romantic connection between Perry and actress Carolynne Snowden, a subplot that was a rarity for black actors appearing in a white film during this era. Perry also starred in Hearts in Dixie (1929), one of the first studio productions to boast a predominantly black cast. Jules Bledsoe provided Perry's singing voice for his role as Joe in the 1929 version of Show Boat. Fetchit did not sing "Ol' Man River", but he did sing "The Lonesome Road" in the film. In 1930, Hal Roach signed him to a film contract to appear in nine Our Gang episodes in 1930 and 1931. However, his only appearance in the series was in A Tough Winter. Perry's contract was canceled for unknown reasons after its release. Perry was good friends with fellow comic actor Will Rogers. He became a friend of heavyweight boxing champion Muhammad Ali in the 1960s, he was buried at Calvary Cemetery, a Catholic institution in Los Angeles.) After 1953, Perry appeared in cameos in the made for television movie Cutter (1972) and the feature films Amazing Grace (1974) and Won Ton Ton, the Dog Who Saved Hollywood (1976). He found himself in conflict during his career with civil rights leaders who criticized him personally for the film roles that he portrayed. In 1968, CBS aired the hour long documentary Black History: Lost, Stolen, or Strayed, written by Andy Rooney (for which Rooney received an Emmy Award) and narrated by Bill Cosby, which criticized the depiction of black people in American film, and especially singled out Stepin Fetchit for criticism. After the show aired, Perry unsuccessfully sued CBS and the documentary's producers for defamation of character.
Өлім
Перри 1976 жылы инсульт алды. Ол католиктік жобалау қызметінен кейін Шығыс Лос-Анджелестегі Кальварий зиратында жерленді.
Perry suffered a stroke in 1976, He was buried at Calvary Cemetery in East Los Angeles following a Catholic funeral Mass.
Мұра
Перри Уили Бест ("Sleep 'n Eat") және Чарли Чанның қорқынышты, кең көзді үй қызметшісі Мантан Морленд сияқты ізбасарларды тудырды. Шындығында, Перри 1935 жылы түсірілген "Чарли Чан Мысырда" фильмінде Морлендтен бұрын "Чарли Чан" сериясында үй қызметшісінің рөлін ойнаған болатын. Перри 1929–1930 маусымының соңында "Біздің топтың" "Қатты қыс" атты қысқаметражды фильмінде пайда болды. Перри 1930–31 маусымында топпен бірге тоғыз фильмде түсуге және "Біздің топ" сериясының құрамына кіруге келісімшартқа қол қойды, бірақ белгісіз себептермен келісімшарт орындалмады және топ Перрисіз жалғасты. Перри фильмдерге түсуге дейін "Біздің топ" қысқаметражды фильмдерінде бірнеше қара нәресте актерлер жұмыс істеді, олардың ішінде Аллен Хоскинс, Дженни Хоскинс, Эрнест Моррисон және Юджин Джексон болды. "Біздің топ" дыбыстық кезеңінде қара нәсілді актерлер Мэтью Берд және Билли Томас та түсті. "Біздің топ" қысқаметражды фильмдеріндегі қара нәсілді актерлердің бейнесі Перридің бейнесіне кері болды. 2005 жылы жарық көрген "Stepin Fetchit: The Life and Times of Lincoln Perry" кітабында афроамерикандық сыншы Мел Уоткинс Степин Фетчит кейіпкерінің шынымен жалқау немесе ақылы нашар болмағанын, керісінше, ақ жұмыс берушілерін оның орнына жұмыс істеуге итермелеу үшін әдейі алдаған әзілкеш екенін айтты. Америкалық құлдықта дамыған бұл тәсіл "эскі массаның киімін кию" деп аталды, ол сол кездегі қара нәсілді көрермендерге таныс болған алаялықтың бір түрі болды.
Perry spawned imitators, such as Willie Best ("Sleep 'n Eat") and Mantan Moreland, the scared, wide eyed manservant of Charlie Chan. Perry had actually played a manservant in the Charlie Chan series before Moreland in 1935's Charlie Chan in Egypt. Perry appeared in one 1930 Our Gang short subject, A Tough Winter, at the end of the 1929–30 season. Perry signed a contract to star with the gang in nine films for the 1930–31 season and be part of the Our Gang series, but for some unknown reason, the contract fell through, and the gang continued without Perry. Previous to Perry entering films, the Our Gang shorts had employed several black child actors, including Allen Hoskins, Jannie Hoskins, Ernest Morrison, and Eugene Jackson. In the sound Our Gang era, black actors Matthew Beard and Billie Thomas were featured. The black performers' personas in Our Gang shorts were the polar opposites of Perry's persona. In the 2005 book Stepin Fetchit: The Life and Times of Lincoln Perry, African American critic Mel Watkins argued that the character of Stepin Fetchit was not truly lazy or simple minded, but instead a prankster who deliberately tricked his white employers so that they would do the work instead of him. This technique, which developed during American slavery, was referred to as "putting on old massa", and it was a kind of con art with which black audiences of the time would have been familiar.
Марапаттар мен құрметтер
Фетчиттің Голливудтың Даңқ аллеясында жұлдызы бар. 1976 жылы оның кейіпкеріне қатысты кең таралған жағымсыз пікірлерге қарамастан, NAACP-тің Голливуд бөлімшесі Перриге арнайы NAACP Image Award сыйлығын табыс етті. Екі жыл өткен соң ол Қара фильм жасаушылардың Даңқ залына енгізілді.
Fetchit has a star on the Hollywood Walk of Fame. In 1976, despite popular aversion to his character, the Hollywood chapter of the NAACP awarded Perry a special NAACP Image Award. Two years later, he was inducted into the Black Filmmakers Hall of Fame.