Кіріспе

"Jump Jim Crow" – 1828 жылы ақ нәсілді артист Томас Дартмут (Т. Д.) "Дэди" Райс қаралап (blackface) орындаған ән және би. Ән Джим Кроудан (кейде Джим Кафф немесе Джо аға деп аталған), физикалық мүгедектігі бар, құл болған африкалық америкалықтан алынған деп есептеледі, ол Сент-Луис, Цинциннати немесе Питтсбург қалаларының бірінде өмір сүрген болуы мүмкін. Ән 19-ғасырда үлкен сәттілікке ие болды және Райс оны "Дэди Попс Джим Кроу" деп орындады. "Jump Jim Crow" – АҚШ-тағы қара нәсілділерді расистік тұрғыдан "еліктеуге" негізделген халық музыкасы дәстүрінің бастапқы қадамы болды. Әннің алғашқы нұсқасы 1830-шы жылдардың басында Е. Райли басылымында жарық көрді. Келесі он жылдықтарда мазақ жанрының танымалдылығы күйдірілген тоқпен қаралап орындалатын миньстрел-шоулардың өркендеуімен бірге өсті. "Атлантиканың екі жағындағы құлдыққа қарсы күрескерлер осы жаңа форматты, соның ішінде күйдірілген тоқпен жасалған қаралапты, құлдықты жоюды насихаттау үшін пайдаланды." Әннің бастапқы нұсқасында "өзгермелі тармақтар" болды, олар басқа да танымал халық әндерінде өңделген түрде кездеседі. Әннің қосымшасы дәстүрлі Джо аға / Хоп Хай Ледилерге ұқсас; кейбір фольклоршылар "Джим Кроу" және "Джо аға" әндерін бір-бірімен байланысты әндер тобы деп санайды. Райстың танымалдылығының арқасында 1838 жылға қарай "Джим Кроу" термині афроамерикандықтарды қаралау үшін қолданылатын сөз болып қалыптасты, және осы уақыттан бастап нәсілдік сегрегация заңдары Джим Кроу заңдары деп аталды.

Шығу тегі

"Джим Кроу" атауының шығу тегі нақты емес, бірақ 1730 жылдары қара нәсілді адамдарды кемсіту үшін қолданылған "қараға" деген сөзден пайда болған болуы мүмкін. "Джим" сөзі "Джимми" сөзінен туындаған болуы мүмкін, ол қарға үшін бұрынғы сленгтік атау, және "қараға" (бұрыш) құралының атауымен байланысты ойынға негізделген. 1900 жылға дейін бұрыштар "қараға" деп аталатын, ал қысқа бұрыштар "жимми" ("жемми" британдық ағылшын тілінде) деп аталатын, ол ұрылардың жиі қолданатын құралы еді. Билейтін қарға туралы халықтағы түсінік "Жамп Джим Кроу" минестрельдік өнерден бұрын пайда болған және оның тамыры ескі фермерлердің жүгеріні араққа малып, қарғаларға тастау әдетіне байланысты. Қарғалар жүгеріні жеп, мас болып, ұша алмай, жерге жақын дөңгеленіп секіріп, фермер оларды таяқпен өлтіруге мүмкіндік алатын еді.