Фриц Фидлер: BMW инженері және автомобиль дизайнының шебері
Fritz Fiedler
Фриц Фидлер: BMW 328, BMW New Class машиналарын жасаған автоинженер. Horch-та бас инженер болып жұмыс істеген, 8 және 12 цилиндрлі қозғалтқыштарды ұсынған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фриц Фидлер (Поцдамда 1899 жылдың 9 қаңтарында дүниеге келген, 1972 жылдың 8 шілдесінде қайтыс болған) – автомобиль инженері. Оның жобаларына BMW 328 спорттық көлігі, бұрынғы BMW Bristol тік алты цилиндрлі қозғалтқышы және BMW New Class седаны кірді.
Fritz Fiedler (born Potsdam 9 January 1899: died Schliersee 8 July 1972), was an automotive engineer. His projects included the BMW 328 sports car, the ex BMW Bristol straight six engine, and the BMW New Class sedan.
1945 жылға дейінгі мансабы
Фидлер өзінің инженерлік мансабын Stoewer компаниясында бастады және 1924 жылы Horch компаниясына ауысты, онда ол бас инженер болды. Horch-та ол 8 және 12 цилиндрлі автомобильдерді жобалады. Horch Auto Union құрамына кірген кезде 1932 жылы ол компанияны тастап кетті. Содан кейін ол бұрынғы көмекшісі Рудольф Шлейхердің ұсынысымен BMW компаниясына барды, ол 1927 жылы BMW-ден Horch-қа қосылып, 1931 жылы BMW-ге қайта оралды. Фидлер 32 жасында бұрынғы бас инженер Альфред Бёнингтің орнына бас инженер болды, ал Бёнинг автомобильдік суреттер бюросының басшысы болды. 1933 жылы Фидлерге BMW 303 үшін M78 алты цилиндрлі қозғалтқышты жобалау жұмысы тапсырылды. Фидлердің толыққанды жауапкершілігінде болған алғашқы автомобиль – 1936 жылы Берлинде өткен Халықаралық автомобиль көрмесінде көрсетілген BMW 326 седаны болды. Шлейхер Мюнхенде мотоциклдерді әзірлеумен және BMW автокөліктерінің жарыс бөлімімен айналысып жатқанда, Фидлер Эйзенахта BMW автомобильдерінің барлық бағытын басқарды, шасси, серікпелер және аэродинамикалық дизайн мен дамуға маманданған. Оның Эйзенахтан шыққан соңғы автомобиль дизайны – 3,5 литрлік 6 цилиндрлі BMW 335 седаны, неміс автобандарында 90 миль/сағат жылдамдықпен жүре алатын тамаша машина болды. Соғыс жылдары ол әскери техниканы жобалау және дамытумен шұғылданды және Мюнхенде жұмысын аяқтады, сондықтан соғыс аяқталғаннан кейін ол американдық аймақта болды. Соғыс кезінде ол BMW директоры болды, бірақ 1945 жылы директорлар кеңесінен кетті.
Fiedler began his career in engineering at Stoewer and moved to Horch in 1924, where he eventually became chief engineer. He designed 8 cylinder and 12 cylinder cars at Horch. He left in 1932 when Horch became part of Auto Union. He then went to BMW on the recommendation of his former assistant Rudolf Schleicher, who had joined Horch from BMW in 1927 and returned to BMW in 1931. Fiedler became chief engineer at the age of 32 over former chief engineer Alfred Böning who became head of the automotive drawing office. In 1933 Fiedler was given the project to design the M78 six cylinder engine for the BMW 303. The first car that Fiedler was fully responsible for was the BMW 326 saloon that was shown at the International Automobile Ausstellung in Berlin in 1936. While Schleicher was at Munich on motorcycle development and the competition side of BMW motor car activity, Fiedler was at Eisenach in overall command of the car side of BMW, specialising in chassis, suspension and aerodynamic design and development. His last automotive design from Eisenach was the 3.5 litre 6 cylinder BMW 335 saloon, a fine 90 mph car for the German autobahns. During the war he was occupied with military vehicle design and development and finished up at Munich, so that after the war he was in the American zone. During the war he was a Director of BMW, but left the board in 1945.
Англияда
1947 жылы Фидлер Х. Дж. Олдингтонның көндіруімен AFN Ltd компаниясына қосылды. Ол Бристольге 400-ші типтегі жоба бойынша кеңесші ретінде жіберілгенімен, жұмысының көп бөлігін Англияда, Айлвортта атқарды, онда оны әрқашан доктор Фидлер деп атады, бірақ Германияда ол осындай атаққа ие болған жоқ. Ол AFN компаниясының жұмысшылары арасында өте танымал болды, көптеген адамдар оны мейірімді және тартымды адам деп сипаттады, ал барлығы оның инженерлік қабілеттерін бағалады. Ол соғыстан кейінгі Frazer Nash машинасының дамуын басқарды, шасси, серікпе, кузов дизайны мен құрылысы және FNS Bristol қозғалтқышын жетілдірумен айналысты. Айлворттағы динамометрде ол Бристоль қозғалтқышынан 100 ат күшінен астам қуат алды, тіпті бристольдіктерге дейін.
In 1947 Fiedler joined AFN Ltd at the persuasion of H. J. Aldington. Although he was lent to Bristol as a consultant on their Type 400 project, he did most of his work in England at Isleworth, where he was always known as Dr Fiedler, although he did not have that title in Germany. He was very popular with the workforce at AFN, most people describing him as a kindly and charming man, and everyone admired his engineering qualities. He took charge of the development of the post war Frazer Nash, dealing with chassis, suspension, body design and construction and development of the FNS Bristol engine. On the Isleworth dynamometer he got over 100 bhp from the Bristol engine before the Bristol men did.
Германияға қайту және BMW
AFN Ltd-де үш жыл жұмыс істегеннен кейін Фидлер Германияға оралды. Opel-де қысқа ғана уақыт жұмыс істеген соң, 1952 жылы BMW-ге бас инженер болып қайта келді. Ол жолға қойылған V8 қозғалтқышы жобасын басқарды және BMW 503 және BMW 507 машиналарының жасалуына жауапты болды. 1955-1956 жылдары BMW AG төрағасы қызметін атқарды, ал 1966 жылы BMW-ге ұзақ және жемісті еңбек еткеннен кейін зейнетке шықты. Бірақ одан кейін де екі жыл бойы кеңесші ретінде күн сайын компанияға келіп жұмыс істеді және 1972 жылы дүние салды.
After three years with AFN Ltd, Fiedler returned to Germany. He returned to BMW as chief engineer in 1952 after working at Opel for a short time. He took over responsibility for the ongoing V8 engine project and was responsible for the BMW 503 and BMW 507. He was chairman of BMW AG from 1955 to 1956 and he finally retired in 1966, after a long and active life devoted to BMW, but he attended the firm each day as a consultant for a further two years and died in 1972.