Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Элеонора де Клэр (латынша: Eleanor de Clare, өз құқығымен Гламорганың 6-шы ледисі) (1292 жылдың қазаны – 1337 жылдың 30 маусымы) – Англияның Эдуард II-нің болашақ сүйіктісі Хью Деппенсерге үйленген және Англияның Эдуард I-нің немересі болған күшті ағылшын-уэльстік дворян әйел. Ол әпкелері Елизавета де Клэр және Маргарет де Клэрмен бірге 1314 жылы Баннокберн шайқасында Глостердің 8-ші графы, Херефордтың 7-ші графы Гилберт де Клэр қаза болғаннан кейін әкесінің иеліктерін мұраға алды.
Anglo Welsh noblewoman
Eleanor de Clare, suo jure 6th Lady of Glamorgan (October 1292 – 30 June 1337) was a powerful Anglo Welsh noblewoman who married Hugh Despenser the Younger, the future favourite of Edward II of England, and was a granddaughter of Edward I of England. With her sisters, Elizabeth de Clare and Margaret de Clare, she inherited her father's estates after the death of her brother, Gilbert de Clare, 8th Earl of Gloucester, 7th Earl of Hereford at the Battle of Bannockburn in 1314.
Хью Деспенсер кішіге үйлену
1306 жылы мамыр айында Вестминстерде Элеонора, Уинчестер графы Хью де Деспенсердің ұлы, кіші Хьюге үйленді. Хью де Деспенсердің әйелі, 9-шы Уорвик графы Уильям де Бошамптың қызы Изабелла де Бошамптан туған ұлы еді. Осылайша Деспенсер Гламорган лорды атанды. Оның әкесі, король Эдуард I, Элеонораға 2000 фунт стерлинг көлемінде қалыңмал берді. Элеонораның күйеуі оның інісі, Англия королі Эдуард II-нің жаңа сүйіктісі ретінде көзге түсті. Король Хью мен Элеонораны жақсы көріп, жиі қонаққа келіп, көптеген сыйлықтар сыйлады. 1326 жылдың қыркүйегінде Эдуардтың бұрынғы әйелі, королева Изабелла мен оның жақын досы Роджер Мортимердің шапқынынан кейін Элеонораның бақыты күрт өзгерді. Олар корольді тақтан түсірді. Екі айдан кейін оның күйеуі Хью мемлекетке қарсы қылмыс жасады деп айыпталып, асылып, кесіліп, төрт бөлікке бөлінді.
In May 1306 at Westminster, Eleanor married Hugh le Despenser the Younger, the son of Hugh le Despenser, Earl of Winchester by his wife Isabella de Beauchamp, daughter of William de Beauchamp, 9th Earl of Warwick. Despenser thereby became Lord of Glamorgan. Her grandfather, King Edward I, granted Eleanor a dowry of 2,000 pounds sterling. Eleanor's husband rose to prominence as the new favourite of her uncle, King Edward II of England. The king strongly favoured Hugh and Eleanor, visiting them often and granting them many gifts. Eleanor's fortunes changed drastically after the invasion in September 1326 of Edward's estranged wife, Queen Isabella, and her lover, Roger Mortimer, who overthrew the King; two months later, her husband Hugh was convicted of high treason and subsequently hanged, drawn, and quartered.
Түрмеге қамау
1326 жылдың қарашасында Элеонора Лондон мұнарасына қамалды. Деспенсерлер отбасының бағы да Элеонораның күйеуі мен қайын атасының өлім жазасын алғаннан кейін құлдырады. Элеонора мен Хьюдың үлкен ұлы Хью (1308–1349), 1327 жылдың көктеміне дейін патшайым әскеріне қарсы Керфилли қамалын қорғады, қамалды тапсырғанда өмірі сақталды, бірақ 1331 жылдың шілдесіне дейін тұтқын күйінде қалды, содан кейін ол патшаның құрметіне ие болды. Элеонораның үш қызы күштеп кесілді және монах ретінде өмір сүреуге мәжбүр болды. Тек үлкен қызы Изабел мен кіші қызы Елизавета ғана монастырдан құтылды, себебі Изабел бұрыннан үйленген еді, ал Елизавета тым жас болғандықтан құтылды. 1328 жылдың ақпан айында Элеонора түрмеден босатылды. 1328 жылдың сәуір айында оған өз жерлері қайтарылды, ол үшін ол құрмет көрсетті.
In November 1326, Eleanor was confined to the Tower of London. The Despenser family's fortunes also suffered with the executions of Eleanor's husband and father in law. Eleanor and Hugh's eldest son Hugh (1308–1349), who held Caerphilly Castle against the queen's forces until the spring of 1327, was spared his life when he surrendered the castle, but he remained a prisoner until July 1331, after which he was eventually restored to royal favour. Three of Eleanor's daughters were forcibly veiled as nuns. Only the eldest daughter, Isabel, and the youngest daughter, Elizabeth, escaped the nunnery, Isabel because she was already married and Elizabeth on account of her infancy. In February 1328 Eleanor was freed from imprisonment. In April 1328, she was restored to possession of her own lands, for which she did homage.
Уильям де ла Зушпен неке
1329 жылдың қаңтар айында Элеонораны Ханли қамалынан Уильям ла Зухе, Мортимердің 1-ші бароны, Зухе, ұрлап әкетті. Ол оның бірінші күйеуінің тұтқыны болған және Кэрфилли қамалын қоршауға жетекшілік еткен еді. Бұл қашқындық болуы мүмкін; десе де, Элеонораның жерлері король Эдуард III-тің иелігіне өтті және олардың тұтқындалуына бұйрық берілді. Сол кезде Элеонора Лондон мұнарасынан әшекейлер ұрлаған деп айыпталды. 1329 жылдың ақпан айынан кейін ол екінші рет мұнараға қамалды, содан кейін Девизес қамалына ауыстырылды. 1330 жылдың қаңтар айында ол босатылып, табысты Клэр мұрасының ең құнды бөлігін патшаға беруге келіскеннен кейін кешірілді. Ол жерлерін бір күн ішінде 50 000 фунт төлеген жағдайда ғана қайтарып ала алатын болды. Бірақ сол жылдың ішінде жас болашақ король Эдуард III (Элеонораның бірінші туысы) королева Изабелланың жақыны Роджер Мортимерді құлатып, өлім жазасына кесті. Элеонора Мортимер мен Изабелланың құлауынан пайда тапқандардың қатарында болды. Ол Эдуард III-ке жерлерін қайтару туралы петиция жолдады, егер ол оларға қол қоймаса, ешқашан босатылмайтыны туралы Роджер Мортимердің қорқытуынан кейін оларды қол қойғанын мәлімдеді. 1331 жылы Эдуард III оның петициясын «патшаның санасын жеңілдету үшін» қабылдады және оған 10 000 фунт айыппұл төлеген жағдайда жерлерін қайтаруға рұқсат берді, кейіннен ол 5 000 фунтқа дейін төмендетілді. Элеонора айыппұлдың бір бөлігін төледі, бірақ оның көп бөлігі оның қайтыс болған кезде төленбеген күйде қалды. Дегенмен, Элеонораның қиындықтары осымен бітпеді. Элеонораның Зухеге үйленгеннен кейін Джон де Грей, 1-ші барон Грей де Ротэрфилд, ол оған бірінші болып үйленгенін мәлімдеді. 1333 жылы Грей әлі де Элеонораға үйленуге тырысып жатты; бұл мәселе бірнеше рет Папаға шағым түсірілді. Ақырында, Зухе дауды жеңіп алды және Элеонора оның 1337 жылдың ақпан айындағы қайтысына дейін, Элеонораның өлімінен бірнеше ай бұрын оның әйелі болып қалды. Зухеден Элеонораның бір баласы болды: Уильям де ла Зухе, 1330 жылы туылған, 1360 жылдан кейін қайтыс болған, Гластонбери аббаттығындағы монах.
In January 1329 Eleanor was abducted from Hanley Castle by William la Zouche, 1st Baron Zouche of Mortimer, who had been one of her first husband's captors and who had led the siege of Caerphilly Castle. The abduction may in fact have been an elopement; in any case, Eleanor's lands were seized by King Edward III, and the couple's arrest was ordered. At the same time, Eleanor was accused of stealing jewels from the Tower of London. Sometime after February 1329, she was imprisoned a second time in the Tower, and was later moved to Devizes Castle. In January 1330 she was released and pardoned after agreeing to sign away the most valuable part of her share of the lucrative Clare inheritance to the crown. She could recover her lands only on payment of the enormous sum of 50,000 pounds in a single day. Within the year, however, the young future King Edward III (Eleanor's first cousin) overthrew Queen Isabella's paramour, Roger Mortimer, 1st Earl of March, and had him executed. Eleanor was among those who benefited from the fall of Mortimer and Isabella. She petitioned Edward III for the restoration of her lands, claiming that she had signed them away after being threatened by Roger Mortimer that she would never be freed if she did not. In 1331 Edward III granted her petition "to ease the king's conscience" and allowed her to recover the lands on the condition that she should pay a fine of 10,000 pounds, later reduced to 5,000 pounds, in instalments. Eleanor made part payments of the fine, but the bulk of it was outstanding at her death. Eleanor's troubles were by no means over, however. After Eleanor's marriage to Zouche, John de Grey, 1st Baron Grey de Rotherfield claimed that he had married her first. In 1333 Grey was still attempting to claim marriage to Eleanor; the case was appealed to the Pope several times. Ultimately, Zouche won the dispute and Eleanor remained with him until his death in February 1337, only a few months before Eleanor's own death. By Zouche Eleanor had one child:
William de la Zouche, born 1330, died after 1360, a monk at Glastonbury Abbey.
Теуксбери абатханасының жөндеу жұмыстары
Хью Ле Деспенсер кіші және Элеонора Теуксбери аббаттығының қайта жаңарту жұмыстарын бастаған деп есептеледі, бұл оның ата-бабалары құрған орын болатын және оны бүгінге дейін сақталған көркемдік безендіру стилінің ең көрнекті үлгілерінің біріне айналдырды. Хордағы XIV ғасырға тән әйгілі боялған шыны терезелер, Элеонораның ата-бабаларының, ағасының және екі күйеуінің қарулы суреттерін қамтиды, бұл Элеонораның жеке үлесі болуы мүмкін, бірақ ол олар орнатылғанын көруге үлкермеген болуы керек. Хордың шығыс терезесінде Соңғы Сотқа қадалып отырған жалаңаш әйел Элеонораның өзінің бейнесі болуы мүмкін.
Hugh le Despenser the younger and Eleanor are generally credited with having begun the renovations to Tewkesbury Abbey, a foundation of her ancestors, which transformed it into one of the finest examples of the decorated style of architecture surviving today. The famous fourteenth century stained glass windows in the choir, which include the armour clad figures of Eleanor's ancestors, brother and two husbands, were most likely Eleanor's own contribution, although she probably did not live to see them put in place. The naked kneeling woman watching the Last Judgment in the choir's east window may represent Eleanor.
Шығармалық бейнелер
Элеонора – Морис Дрюонның «Лес Руа Моди» (Күрсінген патшалар) атты француз тарихи романдары сериясындағы көмекші кейіпкер. Ол 1972 жылғы француз мини-сериалында Флоренс Дюноер, ал 2005 жылғы бейімдеуде Анжель Хумо бейнесінде сомдалған. Элеонора 1975/1976 жылдарғы екі бөлімді Эдит Бидл Брауэрдің «Феодалдық отбасы: Глостерлік де Кларлар» романында кездеседі. Ол Сьюзан Хиггинботамның 2005 жылғы «Хайқысшының әйелі: Эдуард II патшалығының романы» тарихи романының басты кейіпкері.
Eleanor is a supporting character in Les Rois maudits (The Accursed Kings), a series of French historical novels by Maurice Druon. She was portrayed by Florence Dunoyer in the 1972 French miniseries adaptation of the series, and by Angèle Humeau in the 2005 adaptation. Eleanor features in the 1975/1976 two part novel, Feudal Family: The De Clares of Gloucester, by Edith Beadle Brouwer. She is the heroine of Susan Higginbotham's 2005 historical novel The Traitor's Wife: A Novel of the Reign of Edward II.