Кіріспе

Карл Вильгельм Пол фон Бюлов (1846 жылдың 24 наурызы – 1921 жылдың 31 тамызы) – 1914 жылдан 1915 жылға дейін Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Германияның 2-ші армиясына басшылық еткен неміс фельдмаршалы.

Ерте өмір

Бюлов 1846 жылдың 24 наурызында Берлинде, мекленбургтік тегі бар, танымал пруссиялық әскери отбасында дүниеге келді. Ол Мари Вильгельмина Фридерика Йоханна фон Вальдоу (1817–1911) мен Фридрих Генрих Иоганн Пол фон Бюловтың (1807–1874), пруссиялық подполковнигінің ұлы еді.

Мансап

Ол Пруссия армиясына қабылданып, 1864 жылы 2-ші гвардиялық жаяу әскер полкіне тағайындалды. 1866 жылы Аустрия-Пруссия соғысында қатысып, Кенигграцте көзге түсті. Фон Бюлов 1870 жылғы Франко-Пруссия соғысында кіші офицер болып қызмет етіп, Екінші дәрежелі Темір крест орденімен марапатталды. 1877 жылы Германия Бас штабының капитаны фон Бюлов 1894 жылы полковник атағына көтеріліп, 9-шы гвардиялық полкке тағайындалды. 1897 жылы фон Бюлов генерал-майор болды және Германия Соғыс министрлігінің Орталық бөлімінің директоры болды. 1900 жылы генерал-лейтенант, ал 1901 жылы гвардиялық дивизияның бас қолбасшысы болып тағайындалды. 1903 жылдан бастап 1912 жылы Германияның 3-ші армиясының инспекторы болып тағайындалғанға дейін Германияның ІІІ корпусына қолбасшылық етті.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

1914 жылы тамызда Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Германияның 2-ші армиясына тағайындалған фон Бюловтың әскері Бельгияны басып алған неміс күштерінің бір бөлігі болды. Ол 7 тамызда Льежді басып алды және 22-23 тамызда Намур бекінісін жаулап алды. Францияда фон Бюлов 23-24 тамызда Шарлеруа шайқасында және 29-30 тамызда Сент-Квентинде француздық 5-ші армияның генералы Чарльз Ланрезакты жеңді. 31 тамыз бен 2 қыркүйек аралығында 2-ші армия мен генерал Александр фон Клюктің 1-ші армиясы Парижге жақындаған кезде, екі армия арасындағы үлкен алшақтыққа алаңдаған фон Бюлов Клюкке 1-ші армияны оң жағына бұруға бұйрық берді. Алайда, бұл шешім Клюктің Шлиффен жоспарында көрсетілгендей оңтүстік және батысқа емес, Париждің оңтүстік және шығысына қарай жылжуына себеп болды. Фон Бюлов 4 қыркүйекте Марнаны кесіп өтті, бірақ 5-10 қыркүйекте Марнаның бірінші шайқасында Клюктің 1-ші армиясына қарсы француз және британдық күштердің сәтті қарсы шабуылынан кейін Айнға шегінуге бұйрық алды. Германия халқы фон Бюловты немістердің Парижді жаулап алмауына кінәлі деп есептеді. Фон Бюлов келесі жылдың қаңтар айында фельдмаршал дәрежесіне көтерілді. Екі айдан кейін жүрек талмасынан зардап шекті, ал бір айдан кейін, 1915 жылдың 5 сәуірінде оған Pour Le Mérite ордені табысталды. 1916 жылдың басында зейнетке шығып, өмірінің соңына дейін Берлинде тұрды.