Жұлдызды-жолақты тудың жасаушысы Мэри Пикерсгилл

Кіріспе

Жұлдызды байрақ жасаушы Мэри Пикерсгилл (туған Мэри Янг; 12 ақпан 1776 – 4 қазан 1857) 1812 жылғы соғыста Балтимор шайқасы кезінде Форт МакГенри үстінде көтерілген Жұлдызды байрақтың жасаушысы. Ол тағы бір белгілі ту жасаушы, Ребекка Янгтың қызы. Пикерсгилл өнерді анасынан үйренді, ал 1813 жылы майор Джордж Армистед оған Балтимордың Форт МакГенри үшін, британдықтардың оны алыстан анық көруі үшін үлкен ту жасауды тапсырды. Ту 1813 жылдың тамызында орнатылды. Бір жыл өткен соң, Балтимор шайқасы кезінде Фрэнсис Скотт Кей британдық кемеде тұтқын алмасу туралы келіссөздер жүргізіп жатқанда туды көріп, 1931 жылы АҚШ-тың Ұлттық әнұранына айналған өлең жолдарын жазуға шабыттанды. 29 жасында күйеуін жоғалтқан Пикерсгилл ту жасау бизнесінде жетістікке жетіп, 1820 жылы Балтиморда жалға алып тұрған үйін сатып ала алды. Кейін ол әлеуметтік мәселелерді шешуде белсенділік танытып, әсіресе, мұқтаж әйелдерге баспана мен жұмыс табуға көмектесті. 1828 жылдан 1851 жылға дейін ол 1802 жылы құрылған және 1811 жылы тіркелген «Бейтарап әйелдердің игілікті қоғамының» президенті болды. Ол кедей отбасыларға балаларға арналған мектепке баратын билеттермен және әйелдерге жұмыс табуға көмектесті. Пикерсгиллдің басшылығымен бұл ұйым қарт әйелдерге арналған үй салды, кейін оған іргелес қарт ерлерге арналған үй қосылды. Бір ғасырдан астам уақыт өткен соң, бұл үйлер Мэриленд штатының Таусон қаласындағы Пикерсгилл зейнеткерлер үйіне айналды, ол 1959 жылы ашылды. Пикерсгилл 1857 жылы қайтыс болды және Балтимордың оңтүстік-батысындағы Лаудон Парк зиратында жерленді. Оның қызы оған ескерткіш орнатты, ал кейіннен азаматтық белсенділік танытқан ұйымдар қоладан жасалған тақта орнатты. Пикерсгилл 50 жыл бойы тұрған үй, Балтимордың орталық бөлігіндегі Альбемарл және Шығыс Пратт көшелерінің солтүстік-батыс бұрышында орналасқан, 1927 жылы Жұлдызды байрақ туының үйі деп аталды. Бұл үйді сақтап қалу үшін 1914 жылғы мерейтойлық тойларға дайындық жасаған көптеген азаматтар күш біріктірді.

Maker of the Star Spangled Banner Flag

Mary Pickersgill (born Mary Young; February 12, 1776 – October 4, 1857) was the maker of the Star Spangled Banner hoisted over Fort McHenry during the Battle of Baltimore in the War of 1812. The daughter of another noted flag maker, Rebecca Young, Pickersgill learned her craft from her mother, and in 1813 she was commissioned by Major George Armistead to make a flag for Baltimore's Fort McHenry that was so large that the British would have no difficulty seeing it from a great distance. The flag was installed in August 1813 and, during the Battle of Baltimore a year later, Francis Scott Key could see the flag while negotiating a prisoner exchange aboard a British vessel and was inspired to pen the words that became the United States National Anthem in 1931. Pickersgill, widowed at age 29, became successful enough in her flag making business that in 1820 she was able to buy the house that she had been renting in Baltimore, and later she became active in addressing social issues, such as housing and employment for disadvantaged women. From 1828 to 1851, she was president of the Impartial Female Humane Society which had been founded in 1802 and incorporated in 1811, and helped impoverished families with school vouchers for children and employment for women. Under Pickersgill's leadership, this organization built a home for aged women and later added an Aged Men's Home which was built adjacent to it. These, more than a century later, evolved into the Pickersgill Retirement Community of Towson, Maryland which opened in 1959. Pickersgill died in 1857 and was buried in the Loudon Park Cemetery in southwest Baltimore, where her daughter erected a monument for her, and where some civic minded organizations later erected a bronze plaque. The house where Pickersgill lived for 50 years, at the northwest corner of Albemarle and East Pratt Streets in downtown Baltimore, became known as the Star Spangled Banner Flag House in 1927. The house was saved through the efforts of many preservation minded citizens who were motivated by the Centennial Celebrations of 1914.

Ерте өмір

Мэри Янг 1776 жылдың 12 ақпанында Пенсильвания штатындағы Филадельфия қаласында Уильям Янг пен Ребекка Флауэрдің алты баласының ең кішісі ретінде дүниеге келді. Мэри екі жасқа толғанда әйелі қайтыс болған анасы Филадельфиядағы Уолнат көшесінде байрақ сататын дүкен ашқан, онда ол Континенттік армия үшін байрақтар, гарнизондық байрақтар және «Континенттік түстер» жасады. 1781 жылы «Пенсильвания пакеті» газетінде жарияланған жарнамасында: «Ребекка Янг армия мен флотқа арналған барлық түптес байрақтарды ең қолайлы бағада жасайды және сатады» делінген. Янг отбасы Мэри бала кезінде Балтимор (Мэриленд штаты) қаласына көшіп келді, және Мэри анасынан байрақ жасау өнерін үйренді. Мэридің төрт баласының тек біреуі ғана есейді, ол Каролина есімді қызы болды. Мэридің күйеуі АҚШ үкіметіндегі британдық талаптар кеңсесінде жұмыс істеу үшін Лондонға сапар шекті, бірақ 1805 жылдың 14 маусымында Лондонда қайтыс болды, нәтижесінде Мэри 29 жасында жесір қалды. 1807 жылы Мэри қызы Каролина және 67 жастағы анасы Ребеккамен бірге Балтиморға қайтып келді. Кішкентай отбасы 44-ші Квин-стритте (кейін 844-ші Шығыс Пратт-стрит, ол «Жұлдызды-жолақты байрақ үйі» және 1812 жылғы мұражайға айналды) үйді жалға алды, онда Пикерсгилл интернатқа студенттер қабылдап, «жібек стандарттарын, атты әскер мен дивизияның әр түрлі байрақтарын» сата отырып, байрақ жасау бизнесін ашты. Оның клиенттері АҚШ армиясы, АҚШ теңіз күштері және келіп-кетіп жүретін сауда кемелері болды. Армистед, Смит, Бригадный генерал Джон Стрикер және Пикерсгиллдің жекжаттысы Джошуа Барни Пикерсгиллге келіп, қалаған байрақ туралы толыққанды ақпаратты талқылады. Біздің аудандағы сыра қайнату зауытында, олардың сақтау үйінде оны жайып, мен анамды еденде жұлдыздарды орналастырып жатқанын есімде сақтаймын: байрақ аяқталғаннан кейін, ол оның үстін жабуын қадағалады, оны (зеңбірек) доптарымен жыртылып кетпеуі үшін ең сенімді түрде бекітті: оның сақтығы шайқас кезінде дәлелденді: көптеген оқтар оны тесіп өтті, бірақ ол әлі де тіреуге берік болып тұрды. Сіздің әкеңіз (полковник Армистед) байрақты жасағаннан басқа ешкім оны жөндемеуі керек екенін мәлімдеді және жыртылған жерлерді тек байлап қоюды сұрады. Үлкен байрақ матадан жасалған, онда 15 жолақ және 15 жұлдыз болды, олардың әрқайсысы одақтас 15 штаттың бірін білдірді. Жұлдыздар мақтадан, ал жолақтар мен көк түсті кантон ағылшын шерсті матасынан жасалған.

Mary Young was born in Philadelphia, Pennsylvania on February 12, 1776, the youngest of the six children of William Young and Rebecca Flower. Her mother, who became widowed when Mary was two years old, had a flag shop on Walnut Street in Philadelphia where she made ensigns, garrison flags and "Continental Colors" for the Continental Army. Her 1781 advertisement in the "Pennsylvania Packet" read, "All kinds of colours, for the Army and Navy, made and sold on the most reasonable Terms, By Rebecca Young." Young moved her family to Baltimore, Maryland when Mary was a child, and it was from her mother that Mary learned the craft of flag making. Of Mary's four children, only one survived childhood, a daughter named Caroline. Mary's husband traveled to London to work for the United States Government in the British Claims Office, but died in London on June 14, 1805, leaving Mary widowed at age 29. In 1807 Mary moved back to Baltimore with her daughter Caroline and 67 year old mother Rebecca. The small family rented a house at 44 Queen Street (later 844 East Pratt Street, which became the Star Spangled Banner Flag House and 1812 Museum), where Pickersgill took in boarders and opened a flag making business, selling "silk standards, cavalry and division colours of every description." Her customers included the United States Army, United States Navy, and visiting merchant ships. A delegation consisting of Armistead, Smith, Brig. General John Stricker, and Commodore Joshua Barney, Pickersgill's brother in law, visited with Pickersgill, and discussed the particulars of the desired flag. brewery which was in our neighborhood, to spread it out in their malt house; and I remember seeing my mother down on the floor, placing the stars: after the completion of the flag, she superintended the topping of it, having it fastened in the most secure manner to prevent its being torn away by (cannon) balls: the wisdom of her precaution was shown during the engagement: many shots piercing it, but it still remained firm to the staff. Your father (Col. Armistead) declared that no one but the maker of the flag should mend it, and requested that the rents should merely be bound around.</blockquote>

The large flag contained over of fabric, and included 15 stripes and 15 stars, one for each of the 15 states of the union. The stars were made of cotton and the stripes and blue canton were of English wool bunting.

Мұра

Франсис Скотт Киге Америка Құрама Штаттарының ұлттық әнұранының сөздерін жазуға шабыттандырған ту жасағаннан бөлек, Пикерсгилл қоғамға жасаған гуманитарлық үлесімен де есте қалады. Бұл оның ондаған жылдар бойы Бейтарап Әйел Адамгершілік Қоғамының президенті болғандығынан көрінеді, ол ақырында Төусон, Мэриленд штатындағы Пикерсгилл зейнеткерлер үйіне айналды. Ол сондай-ақ өз үйімен де есте сақталады, ол «Жұлдызды байрақ туының үйі» деп белгілі болды, кейін «Ту үйі және Жұлдызды байрақ мұражайы» деп өзгертілді, ол Балтимор қаласының шығыс орталық бөлігіндегі Ист Пратт көшесі мен Албемарл көшесінің қиылысында орналасқан және Ұлттық тарихи ескерткіш болып табылады. Американың екі жүз жылдық мерейтойы қарсаңында белгілі суретші Роберт МакГилл Макколл Мэри Пикерсгилл мен оның көмекшілерін сыра зауытының малханасында «Жұлдызды байрақты» тігіп отырғанда бейнелейтін сурет жасады. Суреттің көшірмесі Мэриленд тарихи қоғамында сақталады. Мэри Пикерсгилл 1944 жылы теңізге жіберілген екінші дүниежүзілік соғыстағы бостандық кемесіне, SS «Мэри Пикерсгилл» деген ат берді. Сонымен қатар, гүлдің бір түрі Мэри Пикерсгилл раушаны деп аталады. Пикерсгиллдің әйгілі туы туралы 1998 жылы Смитсондар институтының хатшысы И. Майкл Хейман былай деп жазды:

«Маған 140 миллионнан астам экспонаттың қайсысы біздің ең үлкен қазынамыз, ең құнды мүлігіміз деп жиі сұрайды. Маған қойылған барлық сұрақтардың ішіндегі ең оңайы осы: біздің ең үлкен қазынамыз, әрине, Жұлдызды байрақ». Ерлі-зайыптылардың балалары болмаған, себебі өмірінің соңында Джордж Армистедтің қызына жазған хатында Пурди өзін «жесір және баласыз» деп атады. Ол өмірінің соңына қарай біршама қиын жағдайға түсіп, сол хатта қаржылық көмек сұрады, сонымен қатар анасы және Жұлдызды байрақ туының жасалуы туралы тарихты да баяндады.