Кіріспе

Уильям Уолшем Хоу (13 желтоқсан 1823 – 10 тамыз 1897) – ағылшын Англикан епископы. Уолшем Хау деп танылған ол Шрусберидегі заңгердің ұлы; Хау Шрусбери мектебінде, Уадхэм колледжінде (Оксфорд) және Дарем университетінің колледжінде білім алған. Ол 1846 жылы дін қызметкері болып тағайындалды, ал Киддерминстерде қызметтенгеннен кейін, Шропширде шіркеу жұмысына трицадан астам жыл бойы белсенді түрде қатысты, 1848 жылы Шрусберидегі Аббат шіркеуінде пастор болып жұмыс істеді. 1851 жылы ол Уиттингтонның ректоры болды және 1860 жылы Озуэстри ауылдық деканы болды, содан кейін Бедфордтың суфраган епископы (Шығыс Лондон үшін) және Уэйкфилд епископы болды.

Жазбалар

Уиттингтондағы уақытында ол өзінің жарияланған еңбектерінің көп бөлігін жазды және Озуэстридегі алғашқы қоғамдық кітапхананы құрды. 1890 жылдары Христиандық білімді насихаттау қоғамы "Қасиетті Тамақ, дайындық және серік, сонымен қатар жинақтар, хаттар және Ізгі хабарлар" деген атпен жарыққа шығарған бұл кітап кеңінен таратылды және оның көптеген даналары бүгінге дейін сақталған. Шіркеу қызметтеріне, әсіресе кедейлер арасында жаңа рухани өмірді сіңіру қозғалысында Хау үлкен күш болды. Оның ерте жұмысына әйелі Франсис А. Дуглас (1887 жылы қайтыс болған) көп көмектесті.

Ботаникаға қосқан үлесі

Уолшем Хоу "Британ флорасын жақсы білген". 1857 жылы ол Озвестри және Уэлшпул табиғаттанушылар клубы мен археологиялық қоғамын құрушылардың бірі болды. Ол бір кезде оның президенті болды және "Ұлы Орм мүйісінің ботаникасы" (1865) тақырыбында баяндама жасады. Ол сонымен қатар Уэльс үшін арналған "Gossiping Guide" кітабына ботаникалық материалдармен үлес қосты. 1890 жылы ол Йоркшир табиғаттанушылар одағының президенті болды. Ботаника ғылымына қосқан үлесі үшін оның некрологы 1897 жылғы қазан айында "The Naturalist" журналында жарияланды.

Дін қызметі

Ол бірнеше рет жоғарылаудан бас тартты, бірақ оның энергиясы мен жетістіктері оны көпке таныстырды, ал 1879 жылы 25 шілдеде Кентербери архиепискобы Арчибальд Кэмпбелл Тейтпен Санкт-Пол соборында епископқа бекітілді; ол Лондондағы алғашқы заманауи суфраган епискобы болды, Бедфорд епискобы атағымен, оның провинциясы Ист-Энд болды. Ол жерде ол шіркеу жұмысын жаңартқан жаңғырудың шабыттандырушы күшіне айналды. Ол Шығыс Лондон шіркеу қорын құрды және барлық топтар арасында зор құрметке ие болғандықтан, көптеген ынталы көмекшілерді біріктірді. Ол әсіресе балаларды жақсы көретін, сондықтан оны «балалар епископы» деп атады. 1879 жылы Шығыс Лондонға келгенде, «өз епархиясының үлкен аудандарында кедейлерге әйелдердің көмегіне үлкен қажеттілік бар екенін анықтады». Ол содан кейін Диаконисса қауымын құруды жоспарлап, (Батыс) Лондон Диоцездік Диаконисса институтына (LDDI) жүгінді. LDDI 1880 жылдың күзінде Луиза әпкесін жіберді, ал Шығыс Лондон Диоцездік Диаконисса институты Хакни қаласындағы Саттон Плейсте құрылды. Диаконисса әпкелер Шығыс Лондонның әртүрлі аудандарында жұмыс істеді, ал ақырында Мейнелл Крессенттегі (1894/5-1924) Барлық Әулиелер Диаконисса үйіне айналды. Қалған бірнеше әпкелер LDDI-ге қосылды, ол бірнеше жыл бойы Ист-Эндте жұмысын жалғастырды.

Епископтық

1885 жылы Манчестер епископтығына ұсынылып, бірақ одан бас тартқаннан кейін және әйелі қайтыс болғаннан кейін, ол 1888 жылы Уэйкфилдтің алғашқы епископы болып тағайындалды. Англияның солтүстігінде ол құнды қызметін жалғастырды. Оның уағыздары түсінікті, шын ниетті және тартымды болды. Осы уағыздарының бірнеше томын жариялағаннан басқа, ол көптеген өлеңдер жазды, соның ішінде «Бұл кім соншалықты әлсіз және көмексіз?» және «Ие, балаларыңды басшылыққа алып, сақта» сияқты танымал әнұрандар да бар.

Суреттер

Хоу Бернард Померанстың 1979 жылғы Бродвейдегі "Elephant Man" ("Сары адам") пьесасында маңызды кейіпкер ретінде бейнеленеді. 1982 жылғы телеверсиясында оны Уильям Хатт сомдады.