Йохан Генрих Хоттингер: Швейцар ғалымы мен теологының өмірі мен еңбектері
Johann Heinrich Hottinger
Йохан Генрих Хоттингер (1620-1667) – швейцар тіл білімі және теолог ғалымы. Зюрих және Гейдельберг университеттерінде сабақ берген, шығыс тілдерін зерттеген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Швейцариялық филолог және теолог (1620–1667)
Swiss philologist and theologian (1620–1667)
Иоганн Генрих Хоттингер (10 наурыз 1620 – 5 маусым 1667) – швейцариялық филолог және теолог.
Johann Heinrich Hottinger (10 March 1620 – 5 June 1667) was a Swiss philologist and theologian.
Өмір жолы және шығармашылығы
Хотингер Женева, Гронинген және Лейденде оқыды. Франция мен Англияға сапар жасағаннан кейін 1642 жылы туған қаласы Цюрихте шіркеу тарихының профессоры болып тағайындалды. 1643 жылы Цюрихтегі Каролинумдағы еврей тілі кафедрасы ашылды, ал 1653 жылы ол логика, риторика және теология профессоры болып тағайындалды. Ол шығыс зерттеушісі ретінде үлкен даңққа ие болғандықтан, 1655 жылы Пфальц сайлаушысы оны Гейдельберг университетінде шығыс тілдері мен Киелі кітапты сынау профессоры қызметіне тағайындады. Гейдельбергте ол Реформациялық теологиялық семинария – Collegium Sapientiae-ні қайта құруға да атсалысты. 1661 жылы Цюрихке оралып, 1662 жылы Цюрих университетінің ректоры болып тағайындалды. 1667 жылы ол Лейден университетіндегі профессорлық қызметке Иоганн Хорнбектің (1617–1666) орнын басу туралы шақыруды қабылдады. Алайда, лауазымға кіріспес бұрын, Лиммат өзенін кешіп өту кезінде қайықтың құлауынан үш баласымен бірге суға батып қайтыс болды. Оның өлімінен кейін Цюрихтегі теология кафедрасын оның туған қаласының жас және бұрынғы студенті, Хайдельбергте оқыған Иоганн Генрих Хайдегер иеленді. Оның ең маңызды еңбектері: Historia ecclesiastica Nov. Test. (1651–1667); Thesaurus philologicus seu clavis scripturae (1649; 3-ші басылымы 1698); Etymologicon orientale, sive lexicon harmonicum heptaglotton (1661). Ол сонымен қатар еврей және арамей тілдерінің грамматикасын да жазды.
Hottinger studied at Geneva, Groningen and Leiden. After visiting France and England he was appointed professor of church history in his native town of Zürich in 1642. The chair of Hebrew at the Carolinum in Zürich was added in 1643, and in 1653 he was appointed professor ordinarius of logic, rhetoric and theology. He gained such a reputation as an Oriental scholar that the Elector of the Palatinate in 1655 appointed him professor of Oriental languages and biblical criticism at the University of Heidelberg. While in Heidelberg he also worked to reestablish the Collegium Sapientiae, a Reformed theological seminary. In 1661 he returned to Zürich, where in 1662 he was appointed principal of the University of Zürich. In 1667 he accepted an invitation to succeed Johann Hoornbeck (1617–1666) as professor in the University of Leiden. Before he could take up this position he drowned with three of his children after the upsetting of a boat while crossing the river Limmat. He was succeeded upon his death at the chair of theology in Zürich by his fellow Zürich native younger namesake and former student at Heidelberg, Johann Heinrich Heidegger. His chief works are Historia ecclesiastica Nov. Test. (1651–1667); Thesaurus philologicus seu clavis scripturae (1649; 3rd ed. 1698); Etymologicon orientale, sive lexicon harmonicum heptaglotton (1661). He also wrote a Hebrew and an Aramaic grammar.
Отбасы
Оның ұлы Иоганн Якоб Хотингер (1652–1735), 1698 жылы Цюрихте теология профессоры болды және Рим католик дініне қарсы «Helvetische Kirchengeschichte» (4 томдық, 1698–1729) еңбегінің авторы еді; ал оның немересі Иоганн Генрих Хотингер (1681–1750), 1721 жылы Хайдельбергте теология профессоры болып тағайындалды және догматика бойынша «Typus doctrinae christianae» (1714) атты еңбек жазды.
His son, Johann Jakob Hottinger (1652–1735), who became professor of theology at Zürich in 1698, was the author of a work against Roman Catholicism, Helvetische Kirchengeschichte (4 vols, 1698–1729); and his grandson, Johann Heinrich Hottinger (1681–1750), who in 1721 was appointed professor of theology at Heidelberg, wrote a work on dogmatics, Typus doctrinae christianae (1714).