Кіріспе
Француз философы және жазушысы Пол Ив Низан (nizɑ̃; 7 ақпан 1905 – 23 мамыр 1940) – француз философы және жазушысы. Ол Тур қаласында, Индре-и-Луар департаментінде дүниеге келді және Парижде оқыды, онда Лицей Генри IV-те Жан-Поль Сартрмен дос болды. Ол Франция Коммунистік партиясының мүшесі болды, және оның көптеген жазбалары оның саяси нанымдарын көрсетеді, бірақ ол 1939 жылы Молотов-Риббентроп пактісінен кейін көп ұзамай партиядан шықты. Ол Екінші дүниежүзілік соғыста Дюнкерк шайқасында, неміс әскеріне қарсы күресте қаза тапты. Оның еңбектеріне «Антуан Блой» (1933), «Троялық жылқы» (Le Cheval de Troie) және «Конспирация» (La Conspiration) (1938) романдары, сондай-ақ «Қорғаушы итттер» (Les Chiens de garde) (1932) және «Аден Арабиясы» (Aden Arabie) (1931) эсселері кіреді. Ол 1960 жылы Сартрдың алғы сөзімен қайта басылып шыққанда жаңа оқырмандарға таныстырылды. Атап айтқанда, «Мен жиырма жаста болдым, ешкімге осы өміріңнің ең жақсы жылдары демеуге рұқсат бермеймін» (J’avais vingt ans. Je ne laisserai personne dire que c’est le plus bel âge de la vie.) деген бастапқы сөйлем 1968 жылғы мамыр айындағы студенттік наразылықтардың ең ықпалды ұранына айналды.
Paul Yves Nizan (nizɑ̃; 7 February 1905 – 23 May 1940) was a French philosopher and writer. He was born in Tours, Indre et Loire and studied in Paris where he befriended fellow student Jean Paul Sartre at the Lycée Henri IV. He became a member of the French Communist Party, and much of his writing reflects his political beliefs, although he resigned from the party soon after the Molotov–Ribbentrop Pact in 1939. He died in the Battle of Dunkirk, fighting against the German army in World War II. His works include the novels Antoine Bloye (1933), Le Cheval de Troie [The Trojan Horse] and La Conspiration [The Conspiracy] (1938), as well as the essays "Les Chiens de garde" ["The Watchdogs"] (1932) and "Aden Arabie" (1931), which introduced him to a new audience when it was republished in 1960 with a foreword by Sartre. In particular, the opening sentence "I was twenty, I won't let anyone say those are the best years of your life" (J’avais vingt ans. Je ne laisserai personne dire que c’est le plus bel âge de la vie.) became one of the most influential slogans of student protest during May '68.
Өмір
Низан орта таптық отбасында дүниеге келді, оның әкесі Бірінші дүниежүзілік соғыстан бұрын теміржол саласында жұмыс істеген. Низанның әкесі француз индустриясының бюрократиялық жүйесінде өткен жолы кейіннен Антуан Блой романының негізін құрады және Низанның әлеуметтік бөлінуді түсінуінің маңызды кезеңі болды. 1926 жылы ол Париж университетінің Жоғары нормалдық мектебіндегі оқуын үзіліспен тоқтатты және француз туған миллионер бизнесмен Антонин Бессенің ұлына ұстаздық қызметі үшін Аденге кетті. Адендегі алты айлық тәжірибесін ол 1931 жылы жарық көрген "Аден, Арабия" атты алғашқы повесін жазу үшін пайдаланды. Содан кейін Низан француз коммунистік партиясының (ФКП) төңірегінде түрлі жұмыстар істеді, партияның журналына белсенді түрде жазып, тіпті бір кезде Париждегі партиялық кітап дүкенін басқарды. Кейін Низан әдебиет пәнінен профессорлық қызметке кірісті, студенттер арасында жайлы және көңілді профессор ретінде танылды, кейде сабақ кезінде студенттеріне тілім ұсынды. Оқытушы ретінде ол марксистік теорияға қатысты өз пікірін жасырып, студенттерін өздерінің қорытындыларына дербес жете беруге ынталандырды. Осы кезеңде, Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін, Низан өзінің маңызды туындыларын жазды, оның ішінде материалистік философияны ашып көрсететін "Қорғаушы итттер", сондай-ақ "Антуан Блой" және "Қастандық" атты романдарды жазды. 1939 жылдың тамызында ол Молотов-Риббентроп пактісіне қол қойылғаннан кейін француз коммунистік партиясымен жол айырды. Оның себебі КСРО-ға қарсы моральдық бағалау емес, керісінше, ол француз коммунистерін цинизмнің жетіспеуі үшін сынады: "Тек оқиғалар ғана мені растайды немесе жоққа шығарады. Бірақ моральдық тұрғыдан емес. Мен КСРО-ның Берлинмен жасаған келісімін "жаман" деп ойлағандықтан бұл шешімді қабылдаған жоқпын. Дәл осы себепті француз коммунистеріне қауіпті дипломатиялық операциядан ең көп пайда табу үшін қажетті саяси цинизм мен жалған айтудың саяси күші жетпеді деп ойладым. Неге оларда ресейліктердің батылдығы болмады?" Антифашистік қозғалысқа белсенді қатысқанын және Испания азамат соғысының республикалық мүддесіне берілгендігін ескере отырып, Низан партияның Халық майданына қарсы күрт өзгерісін қабылдай алмады. Осыдан кейін Низан Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда француз армиясына қатысты, 1940 жылдың 23 мамырында Дюнкеркке қарсы неміс шабуылы кезінде Рекус-сюр-Хемдегі Коков сарайында шайқаста қаза тапты.
text=Only events will confirm or invalidate me. But not arguments of the moral type. It was not because I thought the USSR's agreement with Berlin was "bad" that I took the resolution I took. It is precisely because I thought that the French Communists lacked the necessary political cynicism and the political power to lie that would have been necessary to derive the greatest benefits from a dangerous diplomatic operation. Why didn't they have the audacity of the Russians? Given his active participation in the anti fascist movement, as well as his commitment to the republican cause of the Spanish Civil War, Nizan could not accept the party's rapid shift against the Popular Front. Soon thereafter, Nizan enlisted to fight in the French army with the onset of World War II, and was killed in action on 23 May 1940 at the Château de Cocove in Recques sur Hem, during the German offensive against Dunkirk.
Саясат
Низанның саясаты өмірі бойында бірнеше рет күрт өзгерді, Сартр Низанның жастық шағында фашистік және коммунистік көзқарастар арасында тартысқанын, саяси спектрдің екі ұшына да қызығушылық танытқанын айтады. Низан жас кезінде дін қызметкері болуға да ойланды, бірақ бұл шешімінен тез бас тартты. Соңында Низан француз коммунистік партиясына мүше болып, осы партияның қолдауымен Низанның автор ретіндегі қоғамдық өмірі басталды. Партия ішінде Низан коммунистік басылымдар үшін көп жазды және оның еңбектері партияның кітап дүкендерінде сатылды, алайда бүгінде оның ең танымал туындылары – көркем әдебиеттері. Әртүрлі романдарының ішінде Низан қазіргі заманғы рухани дағдарысты, сондай-ақ, күшті таптардың арасында қалған радикалды шағын буржуазияның жағдайын зерттейді. Низан коммунистік партия саясатына адал болғанымен, оның жазбалары соғыстан кейінгі радикалды экзистенциализмнің белгілерін көреміз, бұл қазіргі оқырмандарға Низанның саяси ұстанымы туралы күмәнді пікір қалыптастырады.