USS Fanning (DD 37) – бірінші Полдинг классының эсминеці. 1912 ж. құрылып, 1- және 2-дүниежүзілік соғыстарда, сондай-ақ АҚШ Құзғы флотында қызмет етті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Паулдинг класының эсминеці
Paulding class destroyer
Бірінші USS Fanning (DD 37) – Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінде, кейіннен АҚШ Жағалау күзетінде CG 11 болып тағайындалды. Оның аты Натаниел Фэннинг есімімен аталды. Фэннинг 1912 жылдың 11 қаңтарында Ньюпорт Ньюс кеме құрылысы компаниясы (Ньюпорт Ньюс, Вирджиния штаты) құрастырып, Кеннет МакАльпин ханымның қолдауымен, 1912 жылдың 21 маусымында қолданысқа енгізілді. 1920 жылдың 17 шілдесінде DD 37 деп жіктелді.
The first USS Fanning (DD 37) was a modified in the United States Navy during World War I and later in the United States Coast Guard, designated as CG 11. Her namesake was Nathaniel Fanning. Fanning was launched on 11 January 1912 by Newport News Shipbuilding Company, Newport News, Virginia; sponsored by Mrs. Kenneth McAlpine; and commissioned on 21 June 1912. She was classified DD 37 on 17 July 1920.
Бірінші дүниежүзілік соғыстан бұрын
Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі жылдары Фэннинг Атлантика флотының оқу жоспарына қатысып, қыста Кариб теңізінде маневрлер жасады, ал жазда Жаңа Англия жағалауында жаттығулар өтті. Жылдың көп бөлігін Виргиния штатының Норфолк қаласында өткізіп, ол осы аймақта атыс жаттығуларына қатысты. Еуропада соғыс өршіген кезде Фэннинг кез келген жағдайға дайындық шараларын күшейтті. 1916 жылдың қыркүйегінде екі неміс қосымша крейсері Норфолкке келгенде, Фэннинг оларға сүйемелдеуші күш ретінде қызмет етті, олар АҚШ-тың теңіз суларында жүзіп өтті. 8 қазанда Фэннинг Род-Айленд штатының Ньюпорт қаласынан Нантакеттен шалқары алыс емес жерде неміс SM U 58 суасты қайығының шабуылынан батып кеткен кемелердің экипаждарын іздеуге шықты. Дестройер алты аман қалған адамды құтқарып, келесі күні оларды Род-Айленд штатының Ньюпорт қаласында жағаға шығарды. U 58-дің пайда болуы Лонг-Айленд бұғазы мен Блок-Айленд бұғазы аймағында немістердің құпия суасты кемелерінің базасы болуы мүмкін деген күдік тудырды; Фэннинг 12-14 қазан аралығында мұндай базаның бар екенін дәлелдеуге тырысты, бірақ ештеңе таппады және әдеттегі жұмыс кестесіне оралды. 1916 жылдың қазан айының соңында Фэннинг пен "Джейсон" жанармай тасымалдау кемесі теңізде майлау әдістерін жетілдіру үшін тәжірибелер жүргізді, бұл техника АҚШ Әскери-теңіз күштеріне шексіз жылдамдық пен теңізде сақталу мүмкіндігін сыйлады. Келесі сегіз айда торпедалық және артиллериялық жаттығулар, сондай-ақ флоттық маневрлер Фэннингтің соғысқа дайындығын арттырды, осылайша 1917 жылдың маусым айында қажет болған жағдайда алысқа сапар шегуге мүмкіндік алды.
In the years that preceded World War I, Fanning took part in the training schedule of the Atlantic Fleet, sailing to the Caribbean for winter maneuvers, and exercising off the coast of New England in the summers. Based at Norfolk, Virginia during the major portion of each year, she joined in gunnery practice in this area. As war raged in Europe, Fanning intensified her preparations for any eventuality. When two German auxiliary cruisers visited Norfolk in September 1916, Fanning acted as part of their escort while they sailed in United States territorial waters. On 8 October, Fanning put out of Newport, Rhode Island, to search for the crews of ships sunk not far from Nantucket Light Ship by the German submarine SM U 58. The destroyer recovered six survivors and landed them at Newport, Rhode Island the next day. The presence of U 58 led to the speculation that a secret German submarine base might exist in the Long Island Sound—Block Island Sound area; Fanning searched from 12 to 14 October for evidence of such a base but found nothing, and returned to her regular operating schedule. During the latter half of October 1916, Fanning and the fuel ship Jason conducted experiments to develop methods of oiling at sea, a technique which has since given the United States Navy unbounded mobility and sea keeping qualities. Torpedo and gunnery practices, and fleet maneuvers during the next eight months sharpened Fannings war readiness, so that she was able to sail for distant service when called on in June 1917.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Ирландияның Куинстаун қаласында орналасқан «Фэннинг» және оның бірге жүретін эсминецтері Атлантиканың шығысында патрульдеп, конвойларды сүйемелдеп, батып кеткен сауда кемелерінің құтқарылғандарын іздестіріп алып шықты. 1917 жылғы 17 қарашада сағат 16:15-те борттағы Дэниел Дэвид Лумис U 58 су асты кемесінің перископын көріп, палуба офицері, лейтенант Уолтер Оуэн Генри эсминецке шабуыл жасауға бұйрық берді. «Фэннингтің» алғашқы тереңдік заряды тиді, ал «Николсон» эсминці шайқасқа қосылғанда, су асты кемесі су бетіне шықты, экипажы қолдарын көтеріп, қарсылық көрсетпеді. Тереңдік заряды су асты кемесінің рульдеріне жақын жерге тиіп, оны су бетіне көтеруге мәжбүр етті, сонымен қатар «Фэннингтің» бас генераторын істен шығарды. «Фэннинг» зақымдалған су асты кемесі батып бара жатқанда тұтқындарды жинап алуға маневр жасады. Бұл Бірінші дүниежүзілік соғыста АҚШ Әскери-теңіз күштерінің эсминецтеріне құрбан болған екі U-кемесінің біріншісі болды. Осы әрекеті үшін борттағы Дэниел Дэвид Лумис және лейтенант Уолтер Оуэн Генри Әскери-теңіз кресімен марапатталды. «Фэннинг» соғыс аяқталғанға дейін конвойды сүйемелдеу және патрульдеу міндетін жалғастырды. Ол көптеген су асты кемелерімен байланысқа түссе де, барлық шабуылдары нәтижесіз аяқталды. Көптеген реттерде ол торпедалық шабуылға ұшыраған кемелерге көмекке келді, құтқарылғандарды алып, портқа жеткізді. 1918 жылғы 8 қазанда ол барлығы 103 құтқарылғанды алды, олардың 25-і сауда кемесінен, ал 78-і француз броненосцы «Dupetit Thouars»-тан болды. «Фэннинг» 13 желтоқсанда Брест портында президент Вудро Вильсонның алдынан өтті, содан кейін келесі жылдың наурызына дейін Брест қаласында қалды. Англияның Плимут қаласына қысқа сапардан кейін «Фэннинг» бірнеше басқа эсминецтермен бірге Португалияның Лиссабон қаласы және Азор аралдарындағы Понта-Делгада арқылы АҚШ-қа бет бұрды. «Фэннинг» 1919 жылғы 24 қарашада Филадельфияда қызметтен босатылды.
Based on Queenstown, Ireland, Fanning and her sister destroyers patrolled the eastern Atlantic, escorting convoys and rescuing survivors of sunken merchantmen. At 1615 on 17 November 1917, Coxswain Daniel David Loomis sighted the periscope of U 58, and the Officer of the Deck Lieutenant Walter Owen Henry ordered the destroyer to attack. Fannings first depth charge pattern scored, and as destroyer Nicholson joined the action, the submarine broke surface, her crew pouring out on deck, hands raised in surrender. The depth charge had hit near the submarines diving planes, forcing the submarine to surface, and also knocked out the main generator aboard Fanning. Fanning maneuvered to pick up the prisoners as the damaged submarine sank, the first of two U boats to fall victim to US Navy destroyers in World War I. Coxswain Daniel David Loomis and Lieutenant Walter Owen Henry both received the Navy Cross for this action. Fanning continued escort and patrol duty for the duration of the war. Though she made numerous submarine contacts, all of her attacks were inconclusive. On many occasions, she went to the aid of torpedoed ships, rescuing survivors and carrying them into port. On 8 October 1918, she picked up a total of 103 survivors, 25 from a merchantman and 78 from the French armoured cruiser Dupetit Thouars. Fanning passed in review before President Woodrow Wilson on board the transport in Brest Harbor on 13 December, then remained at Brest until March of the following year. After a quick voyage to Plymouth, England, Fanning departed Brest for the States, by way of Lisbon, Portugal, and Ponta Delgada, Azores, in company with several other destroyers, and escorting a large group of submarine chasers. Fanning was placed out of commission at Philadelphia on 24 November 1919.
Соғыс аралығы
1924 жылдың 7 маусымында Фэннинг жағалау күзетіне жіберілді және 1930 жылдың 24 қарашасына дейін осы қызметте болды. 1934 жылдың 2 мамырында ол металлға сатып жіберілді.
On 7 June 1924, Fanning was transferred to the Coast Guard with whom she served until 24 November 1930. She was sold for scrap on 2 May 1934.
Белгілі экипаж
Роберт Карни «Фэннинг» кемесінде артиллерия және торпеда офицері болып қызмет етті және U 58 неміс суасты қайығын батыруға үлес қосты. 1943 жылғы 29 шілдеде ол контр-адмирал дәрежесіне көтеріліп, Оңтүстік Тынық мұхиты күштерінің қолбасшысы адмирал Уильям Холсидің штаб бастығы болды, бұл күштерге Оңтүстік Тынық мұхиты аймағындағы барлық құрлық, теңіз және әуе күштері кірді. Карни кейін «Адмирал Холси жетістіктер үшін әрқашан өзінің бағыныштыларына құрмет көрсетті, ал сәтсіздіктердің барлық жауапкершілігін өзіне алды» деп жазды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде «Фэннинг» кемесіне лейтенант Артур С. Карпендер басшылық етті, ол екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Атлантика мұхитындағы эсминецтер флотының вице-адмиралы болды. 1925-1926 жылдары «Фэннинг» кемесіне командир-лейтенант Джеймс Пайн басшылық етті, ол кейін вице-адмирал және АҚШ жағалау күзет академиясының бастығы болды.
Robert Carney served aboard Fanning as gunnery and torpedo officer, and contributed to the sinking of German submarine U 58. On 29 July 1943, he was promoted to Rear Admiral and became Chief of Staff to Admiral William Halsey, Jr., commander, South Pacific Force, which included all ground, sea, and air forces in the South Pacific area. Carney later wrote that "Admiral Halsey unfailingly gave credit to his subordinates for successes achieved, and took all blame for failures on his own shoulders." During World War I, Fanning was commanded by Lieutenant Arthur S. Carpender, later Vice Admiral in charge of the entire Atlantic Destroyer fleet during World War II. From 1925 to 1926, Fanning was commanded by Lieutenant Commander James Pine, later Vice Admiral and Superintendent of the United States Coast Guard Academy.