Никола Фабрици (1804-1885) – Италия саяхатшысы, Италияны біріктіру қозғалысының (Рисорджименто) белсенді жетекшісі. Өмірі мен саяси қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық саясаткер (1804–1885)
Italian politician (1804–1885)
Никола Фабрици (4 сәуір 1804 – 31 наурыз 1885) – Модена билігіндегі Гарфагнананың Сасси қаласында туған итальяндық саясаткер. Фабрици Италияны біріктіруге бағытталған Ризориджменто қозғалысының ең белсенді және сергек көшбасшыларының бірі болды.
Nicola Fabrizi (4 April 1804 – 31 March 1885) was an Italian politician, born at Sassi, Garfagnana under the jurisdiction of Modena. Fabrizi was one of the most militant and dedicated leaders of the Risorgimento, the movement aimed at the unification of Italy.
Көтерілістер
Ол 1831 жылғы Модена көтерілісіне қатысып, Анконаға көмек көрсетуге тырысты, бірақ тұтқындалды. Бостандыққа шыққаннан кейін Марсельге барып, "Жас Италия" қозғалысына қосылды. Кейін ол Джузеппе Маццинимен бірге талқанға ұшыраған Савой экспедициясын ұйымдастырды. Испанияға қашқан ол карлистерге қарсы күресті және 18 шілде 1837 жылы соғыс алаңында көрсеткен батылдығы үшін марапатталды.
He took part in the Modena insurrection of 1831, and attempted to succour Ancona, but was arrested. After his release he went to Marseilles where he joined the Young Italy movement. Afterwards he organized, with Giuseppe Mazzini, the ill fated Savoy expedition. Taking refuge in Spain, he fought against the Carlists, and was decorated for valour on the battlefield (18 July 1837).
Құрлық
1837 жылы ол Мальтада қастандық орталығын құрды, Мацциниді Бандиера жорығынан бас тартуға тырысты, бірақ Криспиге 1848 жылғы Сицилия төңкерісін ұйымдастыруға көмектесті. 1849 жылы еріктілер тобымен Венецияны қорғауда көзге түсті, содан кейін Римге барып, Сан-Панкрационың қорғалуына қатысты. Рим құлағаннан кейін ол Мальтаға қайтып, қару-жарақ және жабдықтар жинады, оларды Сицилияға жеткізді, Криспипен бірлесіп 1860 жылғы Сицилия төңкерісіне дайындалды.
In 1837 he established a centre of conspiracy at Malta, endeavoured to dissuade Mazzini from the Bandiera enterprise, but aided Crispi in organizing the Sicilian revolution of 1848. With a company of volunteers he distinguished himself 1849 in the defence of Venice, afterwards proceeding to Rome, where he took part in the defence of San Pancrazio. Upon the fall of Rome he returned to Malta, accumulating arms and stores, which he conveyed to Sicily, after having worked with Crispi to prepare the Sicilian revolution of 1860.
Басқарушылық
Джузеппе Гарибальди Генуядан Марсалаға қарай теңізде жүзіп бара жатқанда, Фабрици Поццильоға қонды, және қатал шайқас салдарынан Палермода Гарибальдиге қосылды. Гарибальдиан диктатурасы тұсында ол Мессинаның губернаторы және соғыс министрі болып тағайындалды. Неаполь плебисцитінен кейін Мальтаға қайтып келгеннен соң, оны кейінге шегеруге артық күш сарп салған, оны Сиалдиниге қарақшылықты тоқтатуға көмектесу үшін қайта шақырды.
While Giuseppe Garibaldi was sailing from Genoa towards Marsala, Fabrizi landed at Pozzillo, and, after severe fighting, joined Garibaldi at Palermo. Under the Garibaldian Dictatorship he was appointed governor of Messina and minister of war. Returning to Malta after the Neapolitan plebiscite, which he had vainly endeavoured to postpone, he was recalled to aid Cialdini in suppressing brigandage.
Дипломатиялық
1862 жылы Сицилияға жол тартқанда, Гарибальдиді Аспромонте жорығынан бас тартуға көндіру мақсатымен, Неапольде Ла Мармора оны тұтқындады. 1866 жылғы соғыс барысында ол Гарибальдидің штаб бастығының орынбасары болды, ал 1867 жылы Ментана шайқасына қатысты. 1861 жылдан 1865 жылға дейін парламент депутаты ретінде сол жақшыл лидерлер арасында келісімді нығайтуға күш салды. 1878 жылдан бастап Криспинің қайтадан билікке оралуына қол жеткізу үшін жұмыс істеді. Ол 1885 жылдың наурыз айында, осы мақсатына жете алмай тұрып, екі жыл бұрын дүние салды.
While on his way to Sicily in 1862, to induce Garibaldi to give up the Aspromonte enterprise, he was arrested at Naples by La Marmora. During the war of 1866 he became Garibaldis deputy chief of staff, and in 1867 he fought at Mentana. As a member of parliament from 1861 to 1865 he endeavoured to promote agreement between the leaders of the Left. From 1878 onwards worked to secure the return of Crispi to power. He died in March 1885, two years before the realization of this objective.