EMD F2 локомотиві: GM EMD өндірісінде 1946 ж. шығарылған, жүк тасымалына арналған дизель локомотив. FT және F3 модельдері арасындағы көпір. Техникалық сипаттамалары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық дизельді жүк локомотиві
American diesel freight locomotive
EMD F2 – 1946 жылдың шілдесінен қарашасына дейін General Motors Electro Motive Division компаниясы құрастырған жүк тасымалдауға арналған дизельді локомотив. Ол GM EMD F сериясының FT моделінен кейін жасалып, өз кезегінде F3 моделімен алмастырылды. F2 көп жағынан осы екеуінің арасындағы кезеңдік модель болды: жаңа D12 генераторының әзірленуі кешіккендіктен FT-ден D8 генераторы сақталды, бірақ F сериясының қалған бөлігінде жалғасатын жаңартылған корпус дизайны мен ішкі құрылымы қолданылды. 74 кабинасы бар жетекші A блогы және 30 кабинасыз B блогы жасалды. F2 локомотивін анықтауға сенімді ерекшеліктер жоқ. Олар «1-тип» деп аталатын үш иллюминаторы және сүзгі торлары жоқ бүйірлік панельдермен жасалды, бірақ бұл ерекшелік F3 өндірісінің алғашқы кезеңдерінде де қолданылды және тапсырыс беруші қалауынша кейіннен өзгертілуі мүмкін еді. Кейбір алғашқы F3 локомотивтері сияқты, олардың алдыңғы бөлігінде кішкентай номерлік тақталар орнатылған. Олар және барлық келесі F сериясы локомотивтері FT-ден екі емес, төрт түтін шығару құбырының болуымен және B блогының соңында үлкен ілмекшелердің болмауымен айырмашылығымен ерекшеленеді, ал доңғалақ жиынтығы басқа ұштарынан сәл алыс орналасқан. Сонымен қатар, оларда төрт радиаторлық желдеткіштер шатырдың ортасында бір қатарға орналасқан, ал емес әр шетінде екі-екіден. Бұл сыртқы ерекшелік ішкі құрылымдағы маңызды өзгерістің нәтижесі болды – радиаторлық желдеткіштер мен тарту моторларының желдеткіштерінің барлық механикалық және белдік жетегі электр моторларымен ауыстырылды. Бұл қосымша жабдықтарға қуатты негізгі тұрақты ток генераторына орнатылған жаңа D14 үш фазалық генератор берді, ол «қосымша генератор» деп аталды. Бұл құрылғы барлық келесі EMD магистральдық локомотивтерінде қазіргі уақытқа дейін қолданылып келеді. Барлық F2 локомотивтері жойылды, осылайша олар EMD F сериясы локомотивтерінің сақталмаған жалғыз моделі болды.
The EMD F2 was a freight hauling diesel locomotive built by General Motors Electro Motive Division between July 1946 and November 1946. It succeeded the FT model in GM EMD's F unit sequence, and was replaced in turn by the F3. The F2 was in many respects a transitional type between those two; it kept the rated D8 generator from the FT due to late development of the new D12 generator intended for the F3, but in a revised carbody design and internal layout that would be continued through the rest of the F unit series. 74 cab equipped lead A units and 30 cabless booster B units were produced. There are no reliable recognition features for an F2. They were built with what has become known as 'Type 1' side panels, with three portholes and no filter grilles, but this was carried over into early F3 production and in any case, could be changed later by the customer. Like some early F3s, they were built with small side numberboards on the nose. They, and all subsequent F units, are readily distinguished from the FT by having two exhaust stacks instead of four, and by having no large overhang on the end of the B units, while the trucks were a little further away from the other ends. They also had four radiator fans at the center of the unit next to each other in line on the roof instead of two at each end. This external feature was the result of a major change in internal arrangement, the replacement of all mechanical and belt drives for radiator fans and traction motor blowers with electric motors. Power for these accessories was produced by a new D14 three phase alternator built into the main DC generator, called a “companion alternator”. This device has been used in all later EMD road locomotives to the present. All F2's were scrapped, making them the only EMD F unit model with no extant examples.
Бастапқы иелері
Теміржол СаныA бірліктері СаныB бірліктері Жол нөмірлеріA бірліктері Жол нөмірлеріB бірліктері Ескермелер Атлантик және Шығыс Каролина темір жолы 2 — 400–401 — Атлантик жағалау желісі 12 12 324–335 324B–335B Барлық бірліктер бу генераторларымен салынған Бостон және Мэн темір жолы 18 3 4224A–4226A, 4250–4264 4224B–4226B Чикаго, Берлингтон және Квинси темір жолы 10 – 150A–154A, 155C–159C — Чикаго, Рок-Айленд және Тынық теңіз темір жолы 12 — 38–49 — Миннеаполис және Сент-Луис темір жолы 2 1 147A,C 147B Барлығы 1957 жылы 1500 ат күшілік GP9M-ге қайта құрылды Нью-Йорк орталық темір жолы 2 — 1604–1605 — Оңтүстік темір жолы (Алабама Ұлы Оңтүстік темір жолы) 2 — 6700,6701 Екі бірлік те бу генераторларымен жабдықталған Ferrocarriles Nacionales de México 14 14 6200A–6213A 6200B–6213B 6210AB 6213AB бу генераторларымен салынған Барлығы 74 30
Railroad QuantityA units QuantityB units Road numbersA units Road numbersB units Notes Atlantic and East Carolina Railway 2 — 400–401 — Atlantic Coast Line 12 12 324–335 324B–335B All units built with steam generatorsBoston and Maine Railroad 18 3 4224A–4226A, 4250–4264 4224B–4226B Chicago, Burlington and Quincy Railroad 10 – 150A–154A, 155C–159C — Chicago, Rock Island and Pacific Railroad 12 — 38–49 — Minneapolis and St. Louis Railway 2 1 147A,C 147B All rebuilt to 1500hp GP9M in 1957 New York Central Railroad 2 — 1604–1605 — Southern Railway (Alabama Great Southern Railroad) 2 — 6700,6701 Both units equipped with steam generators Ferrocarriles Nacionales de México 14 14 6200A–6213A 6200B–6213B 6210AB 6213AB built with steam generators Totals 74 30