Карл Томас Кертис: Американдық саяхатшы және заңгер

Кіріспе

Карл Томас Кертис (Carl Thomas Curtis; 15 наурыз 1905 – 24 қаңтар 2000) – АҚШ-тың Небраска штатынан шыққан американдық заңгер және саясаткер. Ол 1939–1954 жылдары АҚШ Өкілдер палатасында, ал 1955–1979 жылдары АҚШ Сенатында республикашыл ретінде қызмет етті. Небраска штатынан ең ұзақ қызмет еткен екінші сенатор болып табылады.

Ерте өмір

Кертис Небраска штатының Керни округіне қарасты Минден қаласының жанындағы отбасылық шаруашылықта дүниеге келді. Ол мемлекеттік мектептерде оқып, кейін Небраска Веслиан университетіне түсті, онда Theta Chi ұйымының мүшесі болды. Ол заңды өздігінен үйреніп, адвокаттық экзаменді тапсырып, практикалық жұмыс істеді. 1931 жылдан 1934 жылға дейін Небраска штатының Керни округінің прокуроры қызметін атқарды. 1954 жылы Небраска штатынан Сенатқа кандидат болып түсті және жеңіске жетті. Кейін, қолдағы лауазымдағы Хейзел Абель отставкаға шығып, Кертис 1955 жылдың 1 қаңтарында орынға тағайындалды, бұл оған қызмет ету мерзімі бойынша екі күндік артықшылық берді. Осылайша Кертис Небраска штатының 2-сыныпты сенаторлық орын үшін 15-ші Сенат сессиясында қызмет еткен алты сенатордың соңғысы болды, ол 1949 жылдың 3 қаңтарынан 1955 жылдың 3 қаңтарына дейін жалғасты. Ол алты жылдық мерзімге тағы үш рет сайланды, 1955 жылдан 1979 жылға дейін қызмет етті. Кертис 1957, 1960, 1964 және 1968 жылдарғы Азаматтық құқықтар туралы заңдарға, сондай-ақ АҚШ Конституциясының 24-ші түзетуіне, 1965 жылғы Дауыс беру құқығы туралы заңға және Тергуд Маршаллдың АҚШ Жоғарғы сотына тағайындалуына қолдау көрсетті. Кертис Республикалық партияға адал болды, әсіресе оның антикоммунистік ұстанымдарын және фискалдық консерватизмін қолдады, соның ішінде Жаңа мәміле және Ұлы қоғам сияқты әлеуметтік бағдарламаларға қарсы шықты. 1963 жылы Демократиялық партия ұйымдастырушысы Роберт Бейкерге қатысты пара алу туралы айыптаулар бойынша жүргізілген тергеу кезінде Кертис өзінің ұстанымдарын ілгерілету үшін құпия хаттаманы жариялаған деген күдік туды. Барри Голдуотер мен Ричард Никсонның жақын серігі Кертис 1964 жылғы Республикалық Ұлттық конвентте Голдуотер номинацияны жеңген кезде төрағалық етті. 1970-ші жылдардың басында Кертис президент Ричард Никсонның Вьетнам соғысын күшейту саясатын қолдады және Уотергейт жанжалы кезінде оған адал болды. 1974 жылдың 6 тамызында, Никсон отставкаға кетерден екі күн бұрын, ол Конгреске асықпауға шақырды. Егер Никсон вице-президент Фордтың пайдасына биліктен қуылса, АҚШ "банана республикасына" айналуы мүмкін екенін ескертті, ол өз кезегінде вице-президенттік лауазымға үміткерді таңдайды. Ол "Бұл Форд пен жаңа вице-президент екеуі де жоғары лауазымға сайланбаған, бірақ вице-президенттік лауазымы бос болған кезде президенттік процедуралар бойынша тағайындалған адамдар болады" деді. Кертис 1975 жылдан 1979 жылға дейін Сенаттың Республикалық конференциясының төрағасы болды.

Curtis was born on his family's farm in Kearney County, Nebraska, near the county seat of Minden. He attended public schools and later attended Nebraska Wesleyan University, where he was a member of Theta Chi. He studied law on his own, passed the bar exam, and began practicing; he served as the county attorney of Kearney County, Nebraska, from 1931 to 1934. He ran for the Senate from Nebraska in 1954 and won; subsequently, incumbent Hazel Abel resigned, and Curtis was appointed to the seat on January 1, 1955, getting a two day jump on seniority. Curtis thus became the last of six Senators to serve during the fifteenth Senate term for Nebraska's Class 2 seat, from January 3, 1949, to January 3, 1955. He was reelected three more times to six year terms, serving from 1955 to 1979. Curtis voted in favor of the Civil Rights Acts of 1957, 1960, 1964, and 1968, as well as the 24th Amendment to the U. S. Constitution, the Voting Rights Act of 1965, and the confirmation of Thurgood Marshall to the U. S. Supreme Court. Curtis was loyal to the Republican Party, particularly supporting its anti communist stances and fiscal conservatism, which included opposition to social programs such as the New Deal and the Great Society. During the 1963 investigation of bribery allegations against Democratic Party organizer Robert Baker, Curtis supposedly leaked a secret memorandum to advance his own positions. A close ally of both Barry Goldwater and Richard Nixon, Curtis served as floor leader during the 1964 Republican National Convention, when Goldwater won the nomination. During the early 1970s, Curtis supported President Richard Nixon's Vietnam War escalation policy, and remained loyal to him throughout the Watergate Scandal. On August 6, 1974, two days before Nixon resigned, he implored Congress not to panic. He warned that the United States would become like a "banana republic" if Nixon was ousted in favor of Vice President Ford, who in turn would then select someone to fill the vice presidential slot. He said "this would mean both Ford and the new Vice President would be men who hadn't been elected to their high office, but merely nominated by a President under procedures for filling the vice presidency when it is vacant." Curtis served as chairman of the Senate Republican Conference from 1975 to 1979.

Кейінгі өмірі

Зейнеткерлікке шыққаннан кейін Кертис Небраска штатының Линкольн қаласына көшіп, заңгерлікпен айналысты, консервативті лоббилік ұйым – «Америкалық Азаттық Коалициясының» басшысы болды және кейде бұқаралық ақпарат құралдарына сұхбат берді. Кертис 2000 жылдың 24 қаңтарында Линкольн қаласында қайтыс болды және көп жылғы туған қаласы Мидендегі Миден зиратына жерленді. Оның қазасынан кейін, 1954 жылы Сенатқа алғаш сайланған құрдасы Стром Турмонд оны жоғары бағалады.