Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Фелдмаршал сэр Патрик Грант (11 қыркүйек 1804 – 28 наурыз 1895) – Үндістан армиясының жоғары шенді офицері. Ол Гвалиор жорығында Махараджпур шайқасында, Бірінші англо-сик соғысында Мудки шайқасында, Фирозеша шайқасында және Собраон шайқасында, ал Екінші англо-сик соғысында Чилианвала шайқасында және Гуджрат шайқасында шайқасты. Үндістан бүлігі кезінде, бас қолбасшы міндетін атқарушы ретінде, ол бүлікшілерге қарсы операцияларды басқарды, Каунпур мен Лакхнауға көмек үшін Генри Хавелок пен Джеймс Отрам қолдарына күш жіберді. Кейіннен ол Мальта губернаторы болды.
Field Marshal Sir Patrick Grant, (11 September 1804 – 28 March 1895) was a senior Indian Army officer. He fought at the Battle of Maharajpore during the Gwalior campaign, at the Battle of Mudki, the Battle of Ferozeshah and the Battle of Sobraon during the First Anglo Sikh War and at the Battle of Chillianwala and the Battle of Gujrat during the Second Anglo Sikh War. During the Indian Mutiny, as acting Commander in Chief, India, he directed the operations against the mutineers, sending forces under Henry Havelock and James Outram for the relief of Cawnpore and Lucknow. He later became Governor of Malta.
Әскери мансап
Грант Инвернесс графтығының Каррбридж маңындағы Аухтерблэрде туған. Ол 97-ші жаяу полкінің майоры Джон Грант пен Анна Трапо Гранттың екінші ұлы болды. 1834 жылы Оуд штатында бригада майоры болып тағайындалды. 1836 жылы Хариана жеңіл жаяу әскерін құрды, ал 1838 жылы Бенгалия президентінің генерал-адъютанты бөлімінде екінші көмекші болып қызмет етті. 1844 жылдың 30 сәуірінде майор шеніне көтеріліп, 1845 жылдың желтоқсанында Мудки шайқасында (мұнда екі рет жараланды), сол жылдың желтоқсанында Фирозеша шайқасында және 1846 жылдың ақпанында Собраон шайқасында Бірінші англо-сикх соғысында әскери генерал-адъютанты болып қызмет етті. Грант 1849 жылдың қаңтарында Чилианвала шайқасына, ал 1849 жылдың ақпанында Гуджрат шайқасына Екінші англо-сикх соғысында қатысты. Патшаның жеке жалдамалы көмекшісі болып тағайындалып, 1850 жылдың 2 тамызында полковник шеніне көтерілді. 1854 жылдың 28 қарашасында генерал-майор шеніне көтеріліп, 1856 жылдың 25 қаңтарында Мадрас армиясының бас қолбасшысы болып тағайындалды. 1857 жылдың мамырында генерал Джордж Ансон көтерілісшілерге қарсы жорықта холерадан қайтыс болғанда, Грант Үндістандағы ең жоғары шенді қолбасшы ретінде Калькуттаға шақырылып, Үндістанның бас қолбасшысы болып тағайындалды, ал 1862 жылдың 24 қазанында генерал-лейтенант шеніне көтерілді. 1864 жылдың ақпанында ол соғыстан алынған олжаның құнын анықтау үшін құрылған Корольдік комиссияға мүше болып тағайындалды. 1867 жылы Мальта губернаторы болып тағайындалды және 1870 жылдың 19 қарашасында толық генерал шеніне көтерілді. Грант сонымен қатар 104-ші жаяу полкінің, 78-ші (Highlanders) жаяу полкінің және кейіннен Корольдік атты гвардияның полковнигі болды. 1877 жылдың 1 қазанында зейнеткерлік тізіміне енгізіліп, 1883 жылдың 24 маусымында фельдмаршал шеніне көтерілді. Грант 1874 жылдың ақпанынан 1895 жылдың 28 наурызында қайтыс болғанға дейін Челси корольдік госпиталінің губернаторы болып қызмет етті. Ол Лондонның Бромптон зиратында жерленген.
Born at Auchterblair, near Carrbridge, Inverness shire, Grant was the second son of Major John Grant of the 97th Regiment of Foot and Anna Trapaud Grant. He became a brigade major in Oudh in 1834 and, having raised the Hariana Light Infantry in 1836, he became second assistant in the adjutant general's department of the Bengal Presidency in 1838. Promoted to brevet major on 30 April 1844, he served as acting adjutant general of the army at the Battle of Mudki in December 1845 (where he was twice wounded), at the Battle of Ferozeshah also in December 1845 and at the Battle of Sobraon in February 1846 during the First Anglo Sikh War. Grant also took part in the Battle of Chillianwala in January 1849 and the Battle of Gujrat in February 1849 during the Second Anglo Sikh War. Appointed aide de camp to the Queen and promoted to brevet colonel on 2 August 1850, he was further promoted to brevet major general on 28 November 1854 before becoming commander in chief of the Madras Army with the local rank of lieutenant general on 25 January 1856. When General George Anson died of cholera on his march against the mutineers in May 1857, Grant, as senior commander in India, was summoned to Calcutta to become acting Commander in Chief, India. and to lieutenant general on 24 October 1862. In February 1864 he was appointed to a Royal Commission formed to inquire into the best mode of realizing the value of booty of war. He became Governor of Malta in 1867 and was promoted to full general on 19 November 1870. Grant was also colonel of the 104th Regiment of Foot, of the 78th (Highlanders) Regiment of Foot and then of the Royal Horse Guards. He was placed on the retired list on 1 October 1877 and promoted to field marshal on 24 June 1883. Grant also served as governor of the Royal Hospital Chelsea from February 1874 until his death there on 28 March 1895. He is buried in Brompton Cemetery, London.