Кіріспе
Американдық ақын, романист, татуировщик (1909–1993), боксшы Сэмюэл Моррис Стюард (23 шілде 1909 – 31 желтоқсан 1993), сонымен қатар Фил Андрос, Фил Спарроу есімдерімен де танымал, американдық татуировщик және порнограф еді. Өмірі бойы ол өзінің жеке өмірі туралы көптеген құпия күнделіктер, жазбалар мен статистикалық мәліметтерді сақтап келді. Ол ересек өмірінің көп бөлігін Чикаго қаласында өткізді, онда АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Ұлы көлдердегі оқу орталығының теңізшілеріне (сондай-ақ, қылмыс жасаған топтардың мүшелері мен көшедегі адамдарға) Оңтүстік Штат көшесіндегі татуировка салонында татуировкалар жасады. Кейін ол Сан-Франциско шығанағына көшіп, 1960-шы жылдардың соңында "Hells Angels" Мотоцикл клубының ресми татуировщигі болды.
the boxer
Samuel Morris Steward (July 23, 1909 – December 31, 1993), also known as Phil Andros, Phil Sparrow, was an American tattoo artist and pornographer. Throughout his life, he kept extensive secret diaries, journals and statistics of his sex life. He lived most of his adult life in Chicago, where he tattooed sailor trainees from the U. S. Navy's Great Lakes Naval Training Station (as well as gang members and street people) out of a tattoo parlor on South State Street. He later moved to the San Francisco Bay area, where he spent the late 1960s as the official tattoo artist of the Hells Angels Motorcycle Club.
Өмір және мансап
Стюард Огайо штатының Вудсфилд қаласында дүниеге келді және 1927 жылы Колумбустағы Огайо мемлекеттік университетіне қабылданды.
Оқыту және жазу
Ол 1932 жылдан 1934 жылға дейін ОшУ-да ағылшын тілінен сабақ берді. Оның алғашқы бір жылдық жұмысы 1934 жылы Монтана штатының Хелена қаласындағы Кэрролл колледжінде ағылшын тілінен сабақ беру болды. 1936 жылы ол өзінің екінші оқытушылық қызметінен, Вашингтон штатының колледжінен (қазіргі Вашингтон штаты университеті) Пульман қаласында, өте жақсы пікір алған комик романында жезөкше бейнелегендігі үшін жұмыстан босатылды. Содан кейін ол Чикагоға көшіп, 1946 жылға дейін Лойола университетінде сабақ берді. Лойоладан кетіп, "Дүниежүзілік кітап энциклопедиясын" қайта жазуға көмектескеннен кейін, ол ДеПол университетінде сабақ берді. Методист отбасында дүниеге келген Стюард университет жылдары католицизмге ауысты, бірақ Лойоладағы оқытушылық лауазымына келген кезде Католик шіркеуінен бұрыннан айырылған еді. 1930 жылдардың ортасынан 1949 жылға дейін ол ауыр алкоголизмге ұшырады, бірақ Алкоголиктер Анонимдігінің көмегімен алкогольге тәуелділігін жеңе алды. Стюард 1932 жылы академиялық кеңесшісі Кларенс Эндрюс арқылы Гертруда Штайнмен танысты, осылайша Штайнмен ұзақ хат алмасу басталды, нәтижесінде жақын достық қалыптасты. Ол 1937 және 1939 жылдары Франциядағы Штайннің жалға алған шағын үйіне барып қайтты. 1937 жылғы сапарында ол Торнтон Уайлдер, Лорд Альфред Дуглас (Оскар Уайльдтың жақыны), Томас Манн және Андре Жид сияқты көптеген басқа әдеби тұлғалармен де кездесті. Ол бұл кездесулердің кейбіреулері, тіпті жыныстық қатынасқа қатыстыларын, өзінің қысқаша естеліктерінде, "Автобиографиядан үзінділер" деп аталатынында баяндады. Ол сондай-ақ Штайн мен Элис Б. Токласпен достығын "Құрметті Сэмми: Гертруда Штайн мен Элис Б. Токластың хаттары" атты еңбегінде сипаттады.
Кинси және басқалармен ынтымақтастық
Стюард 1949 жылдың соңында сексолог Альфред Кинсимен танысып, кейіннен Кинсидің Сексуалдық зерттеулер институтымен ресми емес ынтымақтас азамат болды. Институтта жұмыс істеген жылдары Стюард Кинси архивіне сексуалдық мазмұндағы материалдарды жинап, сыйға берді, Кинсиге өмір бойғы сексуалдық жазбаларына қол жеткізуге мүмкіндік берді, оны Чикаго аймағындағы белсенді жыныстық қатынастағы көптеген ер адамдармен таныстырды және Чикагодағы пәтерінде жиі өткізген, тек ер адамдар қатысқан жыныстық кештестерде түсірген көптеген ерте Полароид суреттерін ұсынды. Ол сондай-ақ Кинсиге осы сексуалдық мазмұндағы пәтердің егжей-тегжейлі суреттерін түсіруге рұқсат берді. Соңында ол өзі салған көптеген суреттерін, картиналарын және сәндік заттарын институтқа сыйға берді. 1950 жылдың көктемінде Кинсидің шақыруымен ол Нью-Йорктік эротикалық суретші Майк Микшемен, сонымен қатар Стив Мастерс ретінде танымал болған, БДСМ сексуалдық қатынасқа түскенін бейнеледі. Гертруда Стайннан кейін Кинси Стюард үшін ең маңызды ұстаз болды; ол кейін Кинсиді "парктегі орындықтай жақын" деп қана емес, сонымен қатар адамзатқа рухани жарық әкелген құдай ретінде сипаттап, оған "Доктор Прометей" деген лақап ат берді. 1950 жылдары профессорлық қызметтен татуировка шеберіне ауысқан кезде Стюард Пол Кадмус, Джордж Платт Лайнс, Жюльен Грин, Фриц Петерс және Гленвей Вескотт сияқты бірнеше гей суретшілерімен және жазушыларымен достық қарым-қатынас орнатты. Кинсидің тікелей өтініші бойынша ол күнделікті сексуалдық әрекеттерінің егжей-тегжейлі жазбаларын күнделіктер мен журналдар түрінде сақтап, оларды "Студ файлы" деп аталатын құпия картотекада тіркеді. 1957 жылдан бастап ол Цюрихтегі гомофильдік журнал "Der Kreis" ("Шеңбер") үшін өзінің көптеген сексуалдық кездесулеріне негізделген қысқа әңгімелер, сонымен қатар эсселер, рецензиялар және гомофильдік журналистикалық материалдар жазды. Чикагодағы соңғы жылдары Стюард Крис Студиясының иегері Чак Ренслоумен және Ренслоудың серігі Дом Ореджудоспен, "Стивен" және "Этьен" аттарымен де танымал гомоэротикалық суретшімен дос болды. Ренслоу мен Ореджудос кейіннен Чикагоның алғашқы былғары бары "Голд-Костты" ашып, әлемнің түкпір-түкпірінен келген былғары киімдерін тағуды ұнататын адамдардың жыл сайынғы жиыны "Халықаралық Мырза Былғары" фестивалін құрды.
Порнографиялық жұмыс
1960 жылдары Стюард Фил Андрос деген атпен эротикалық туындыларын жазуға және жариялауға кірісті, бастапқыда бұл жұмысты Данияның Eos/Amigo журналымен жасады. Оның алғашқы туындыларының кейбіреулерінде оның қатал жағдайлардағы сексуалдық қатынастарға және садомазохистікке деген құштарлығы сипатталған, ал басқалары ерлер арасындағы түрлі нәсілдік топтар арасындағы сексуалдық қатынастардың билік тепе-теңдігіне назар аударды. 1966 жылы американдық баспа заңдарының өзгеруіне байланысты ол $TUD атты әңгімелер жинағын АҚШ-та «Гильд Пресс» баспасы арқылы Фил Андрос псевдонімімен жариялады. 1960 жылдардың соңында Стюард Фил Андрос баяндаушысы болып табылатын, төменгі сападағы порнографиялық романдар сериясын жазуға кірісті.
Татуировка жасау
1950 және 1960 жылдары татуировка жасаудың жетекші шебері болған Стюардты Милуокидегі шебер Амунд Дитцель тәрбиеледі. Стюард өз кезегінде Клифф Инграмды, сондай-ақ Клифф Рейвен және Дон "Эд" Хардиді – кейіннен Эд Харди деп танылғандарды – өзі ең жоғары бағалаған жапон стилінде татуировка жасауға шақырып, олардың дағдыларын жетілдіруге көмектесті. 1970 жылы татуировка жасаудан зейнеткерлікке шыққаннан кейін Стюард 1950 және 60-жылдардағы американдық татуировканың әлеуметтік тарихын жазды, ол кейін "Bad Boys and Tough Tattoos" деген атпен жарық көрді.
Өлім
Стьюардтың жазушылық қабілеті соңғы жылдары тікелей тыныс алу жолдарының шектеулі ауруы және барбитуратқа тәуелділігінен нашарлаған. Ол 84 жасында Калифорния штатының Беркли қаласында дүниеден өтті.
Қабылдау және стипендия
1972 жылы Джек Фричер Стюардты ашып, онымен сұхбат алған алғашқы ашық гей жазушы болды; оның Стюардқа арналған аудиотаспалары Джастин Спрингтің Стюард өмірбаянында қолданылды. 2001 жылдан бастап Джастин Спринг Стюардтың мұрағатын тауып, «Құпия тарихшы: Сэмюэл Стюардтың өмірі мен заманы, профессор, татуировщик және сексуалдық ренегат» атты өмірбаянын жазуға кірісті, ол 2010 жылы Farrar, Straus және Giroux баспасында жарық көрді. Бұл кітап Ұлттық кітап сыйлығының финалисі атанды. 2011 жылы ол Ұлттық былғары қауымдастығының Джефф Мейнс көркем емес әдебиет сыйлығын жеңіп алды. 2018 жылы Джереми Малдериг «Сэмюэл Стюардтың жоғалған өмірбаяны: Ерекше ХХ ғасырлық гей өмірінің естеліктері» кітабын редакциялады. (Чикаго: Чикаго университетінің баспасы, 2018.) 2012, 2014 және 2018 жылдары Eye Zen Presents компаниясының Сет Айзені Стюардтың өмірі мен заманын бейнелейтін «Homo File» пьесасын қойды, бұл гомосексуализмнің «атын айта алмайтын» кезеңнен бастап гей тарихын ашу және тарату жобасының бір бөлігі болды.
Құрметтер
2012 жылы Стюард былғары индустриясының Даңқ залына енгізілді. 2017 жылы Стюард Сан-Францисконың Оңтүстік нарығындағы былғары тарихы аллеясындағы қоладан жасалған басып кірген іздерде басқа да танымал тұлғалармен бірге құрметпен еске алынды.