Ханс фон Люк: Екінші дүниежүзілік соғыстағы неміс офицері, 7-ші және 21-ші танк дивизияларында қызмет еткен. «Танк командирі» кітабының авторы. Ұлыбританияда туған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нацистік Германияның әскери шенеунігі Ханс-Ульрих Фрайхерр фон Лак унд Виттен (15 шілде 1911 – 1 тамыз 1997), көбінесе Ханс фон Лак деп аталады, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде нацистік Германияның Вермахтындағы неміс офицері болды. Лак 7-ші және 21-ші танк дивизияларында қызмет етті. Лак "Панцер командирі" кітабының авторы.
Military officer of Nazi Germany
Hans–Ulrich Freiherr von Luck und Witten (15 July 1911 – 1 August 1997), usually shortened to Hans von Luck, was a German officer in the Wehrmacht of Nazi Germany during World War II. Luck served with the 7th Panzer Division and 21st Panzer Division. Luck is the author of the book Panzer Commander.
Ерте өмір және соғыстар аралығы
Лак Фленсбургте, әскери тамырлары бар пруссиялық отбасында дүниеге келді. Лактың әкесі Отто фон Лак Императорлық неміс теңіз флотында қызмет еткен және 1918 жылдың шілдесінде грипп вирусынан қайтыс болды. Оның анасы рейхсмарин капелланына қайтадан тұрмысқа шықты. 1929 жылы Лак рейхсверге (армия) қосылды. 1931–1932 жылдардың қысында Лак Дрездендегі жаяу әскер мектебінде, сол кездегі капитан Эрвин Роммель басқарған офицерлік курстарға қатысты. 1934 жылдың 30 маусымында Лактың бөлімшесі Штеттинде бірнеше Штурмбадтильген (SA) мүшелерін тұтқындап, Ұзын пышақтар түніне қатысты. 1939 жылы Лак 2-ші жеңіл дивизияға жіберілді, онда бронетанк барлау батальонында қызмет етті.
Luck was born in Flensburg, into a Prussian family with old military roots. Luck's father, Otto von Luck, served in the Imperial German Navy and died in July 1918 of an influenza virus. His mother remarried a Reichsmarine Chaplain. In 1929, Luck joined the Reichswehr (army). Through the winter of 1931−1932, Luck attended a nine month course for officer cadets, led by then Captain Erwin Rommel, at the infantry school in Dresden. On 30 June 1934 Luck's unit took part in the Night of the Long Knives, arresting several Sturmabteilung (SA) members in Stettin. In 1939 Luck was posted to the 2nd Light Division, serving in its armoured reconnaissance battalion.
Польша мен Францияға шабуыл
1939 жылдың 1 қыркүйегінде генерал Георг Штумме басқарған 2-жеңіл дивизия Польшаға басып кіруге қатысты. Лак дивизияның барлау батальонында рота командирі болып қызмет етті. Дивизия қайта ұйымдастырылып, 7-ші танк дивизиясын құру үшін қайта жарақтандырылды, ал Роммель 1940 жылдың 6 ақпанында оған қолбасшылық етті. Лак бронетехникалық барлау батальонында рота командирі болып қызмет етті. 7-ші танк дивизиясы генерал Герман Хоттың басқаруындағы XV армия корпусының құрамына кірді. 1940 жылдың 10 мамырында дивизия Францияға басып кіруге қатысты. Лактың барлау батальоны дивизияның Бельгияға ілгерілеуіне жетекшілік етіп, үш күнде Маас өзеніне жетті. Лак өзінің естеліктерінде дивизияның Маас өзенін кесіп өтуін және Роммельдің осы кесіп өтудегі белсенді рөлін сипаттайды. 28 мамырда Лак барлау батальонының командирі болып тағайындалды. Лактың бөлімі Руан, Фекамп және Шербург қалалары арқылы жылжыды. 1941 жылдың ақпан айында Роммель генерал Фрайхерр фон Фанкпен ауыстырылды, ал маусым айында Лак дивизиясымен бірге Кеңес Одағына басып кіруге дайындалу үшін Шығыс Пруссияға көшті.
On 1 September 1939 the 2nd Light Division, under General Georg Stumme, participated in the invasion of Poland. Luck served as a company commander in the division's reconnaissance battalion. The division was reorganized and reequipped to form the 7th Panzer Division, with Rommel assuming command on 6 February 1940. Luck served as a company commander in an armoured reconnaissance battalion. The 7th Panzer Division was a part of the XV Army Corps under General Hermann Hoth in Army Group A. On 10 May 1940, the division participated in the invasion of France. Luck's reconnaissance battalion led the division's advance into Belgium, reaching the Meuse in three days. In his memoir Luck describes the division's crossing of the Meuse and Rommel's active role in gaining the crossing. On 28 May, Luck was appointed commander of the reconnaissance battalion. Luck's unit advanced through Rouen, Fecamp, and Cherbourg. In February 1941 Rommel was replaced by General Freiherr von Funk, and in June Luck moved with his division to East Prussia in preparation for the invasion of the Soviet Union.
Кеңес Одағына шабуыл
Лак капитан болып тағайындалды және 7-ші танк дивизиясының штаб-пәтеріне бекітілді. Оның дивизиясы Орталық армия тобының 3-ші танк тобы құрамына кірді. Осы қызметінде ол Барбаросса операциясына, Кеңес Одағына басып кіруге қатысты. 7-ші танк дивизиясы 3-ші танк тобының алдында шығысқа қарай жылжып, Литвадағы Вильнюсті басып алды, содан кейін Минскіге қарай Белосток-Минск қаптамасының солтүстік ішкі қоршау бөлігін құру үшін шабуылдады. Минскіні басып алғаннан кейін бронетанкі тобы Витебскке қарай шығысқа қарай жол тартты. Витебскте Лак дивизияның барлау батальонының командирі болып тағайындалды. Дивизия Смоленскінің үлкен қаптамасын құруға қатысып, Смоленск-Мәскеу тас жолын кесіп тастады. Лак және оның бөлімі Мәскеуге қарай жол жүрді. Оның естеліктерінде кеңес әскерлерінің қарсылығының күшейгенін және неміс әскерлерінің ауа райы мен жол жағдайларына байланысты туындаған қиындықтарын сипаттайды. Қараша айынан бастап Роммель Лакты Африкаға ауыстыруды сұрады, ол өзінің барлау батальондарының біріне басшылық етуі керек болды. Ауыстыру қаңтар айының соңында, Кеңес әскерлерінің қысқы шабуылының қаупі сейілгеннен кейін мақұлданды.
Luck was made Hauptmann and attached to the 7th Panzer Division's headquarters staff. His division was a part of the 3rd Panzer Group of Army Group Center. In this capacity he participated in the Operation Barbarossa, the invasion of the Soviet Union. The 7th Panzer Division spearheaded the 3rd Panzer Group as it drove east and captured Vilnius in Lithuania, before driving on Minsk to form the northern inner encirclement arm of the Bialystok Minsk pocket. Following the capture of Minsk the armoured group continued east towards Vitebsk. At Vitebsk, Luck was assigned as commander of the division's reconnaissance battalion. The division participated in creating the large pocket around Smolensk, cutting the Smolensk–Moscow road. Luck and his unit continued on towards Moscow. In his memoirs, he describes the stiffening Soviet resistance and problems the German forces faced relating to weather and road conditions. Since November Rommel had requested Luck be transferred to Africa to take over command of one of his reconnaissance battalions. The transfer was approved in late January once the crisis of the Soviet winter offensive had passed.
Солтүстік Африка
Лак майор болып тағайындалып, 1942 жылдың ақпан және наурыз айларын демалыста өткізді. 1942 жылдың 1 сәуірінде қызметке оралған ол, 8 сәуірде Африкаға жетіп, 21-ші танк дивизиясының 3-ші танк барлау батальонының басшылығын қабылдады. Лак маусымнан қыркүйек айының ортасына дейін Германияда жарақаттан кейін сауығып жүрді. Африкаға оралғаннан кейін, ол 3-ші барлау батальонының басшылығын қайтадан иеленді. 1942 жылдың 23 қазанында британдықтар Эль-Аламейннің екінші шайқасына шабуыл жасады. Оккупанттардың жағдайы нашарлап, шегінуге алып келді. Лак Роммельдің ең тәжірибелі командирлерінің бірі болды және ол шегінуін жабу үшін Лактың барлау батальонын пайдаланды. Желтоқсан айына қарай Оккупанттардың күштері Триполиге шегінді. 6 мамырда Африкадағы күштер капитуляциялады, 130 000-нан астам неміс тұтқынға алынды. Ол кезде Лак Германияда болды.
Luck was promoted to major, spending February and March 1942 on leave. Reporting back for duty on 1 April 1942, he reached Africa on 8 April and assumed command over the 3rd Panzer Reconnaissance Battalion of the 21st Panzer Division. Luck spent June to mid September in Germany, recuperating from a combat wound. Returning to Africa, he resumed command of the 3rd Reconnaissance Battalion. On 23 October 1942, the British launched the attack of the Second Battle of El Alamein. The Axis position deteriorated leading to a retreat. Luck was one of Rommel's most experienced commanders, and he called upon Luck's reconnaissance battalion to screen his withdrawal. By December the Axis forces had retreated to Tripoli. On 6 May the forces in Africa surrendered, with more than 130,000 Germans taken prisoner. By that time Luck was in Germany.
Нормандияға шабуыл
Солтүстік Африкадан Берлинге оралғаннан кейін, Лак 1943 жылдың тамызында Париждегі танк барлау мектебінде нұсқаушы болып тағайындалды. 1944 жылдың наурыз айында Францияда Фриц Байерлейннің басшылығымен жаңа "Panzer Lehr" дивизиясының танк полкінің командирі болып тағайындалуға тиіс болды. Алайда, сәуірдің ортасында Байерлейн оған Феухтингер штабта ықпалды болғандықтан, Феухтингердің қол астында қызмет етуі керектігін айтты. Лак Бретаньде орналасқан 21-ші танк дивизиясына тағайындалды, оған Эдгар Фойтингер басшылық етті. Мамыр айының басында Лак 125-ші танк-гренадер полкіне қолбасшылық етті. Лактың полкі Каеннің оңтүстік-шығысындағы Вимонтта орналасқан, оған екі шабуылдық зениттік артиллерия ротасы қолдау көрсетті. 1944 жылдың 6 маусымында Нормандияға шабуыл басталды. Түнде Лакты аймағына десантшылар түсіріліп, Орн өзенінің шығыс жағында көпір басына орналасқаны туралы хабарлар таң қалдырды. Лак шабуыл жасауға рұқсат сұрады, бірақ 21-ші танк дивизиясының командирі Фойтингер оған рұқсат беруден бас тартты, жоғары командалықтан рұқсат алмаса, ірі операцияларға қатыспауға қатаң бұйрық берді. Таңғы сағат 4:30-да дивизияның басқа бөлімдеріне британдық 6-шы әуе десанттық дивизиясының десанттықтарына қарсы қозғалуға нұсқау бергеннен басқа, 21-ші танк дивизиясы көбінесе қозғалмай қалды. Таң атқанда жағалаудағы қорғанысшылар жеңіліп, британдық жағажайлар қауіпсіз болды. Таңғы сағат 10:30-да 21-ші танк дивизиясының қосылған LXXXIV корпусының қолбасшысы генерал Эрих Маркс 21-ші дивизияға дивизияның 22-ші танк полкінен бір ротаны қалдырып, десантшылармен күресуге және дивизияның қалған бөлігін Каенге қарай жағалаудан алға жылжып келе жатқан британдық күштерге шабуыл жасауға бұйырды. Фойтингер ақыры дивизиясын алға жылжытты, бұйрық бойынша танк ротасын қалдырды, сонымен қатар Лактың 125-ші танк-гренадер полкін де қалдырды. Бұл бұйрық кейін 7-ші армиядан қайта қаралды, және тек Лактың жасағы Орнның шығысында десантшыларға шабуыл жасауға қалды. Неміс командасының шатастығы мен икемсіздігі неміс жауабын едәуір кешіктірді. Дегенмен, кешкі сағат 17:00-де Лак өзінің бронетранспортерлерімен Беновильдегі Орн өзенінің көпірлеріне жетуге тырысты, бірақ оның күштерін көпірлерді ұстап тұрған майор Джон Ховардтың басшылығындағы британдық десанттықтарды қолдаған әскери кемелердің қатты атысы кері тартты. Бұған қоса, британдық десантшылар полктің артқы аймағына қонып, Лактың кейбір күштері кері шегінді. 9 маусым күні таңертең Лактың командасы "Kampfgruppe von Luck" деп аталды, және Лактың қолбасшылығындағы 125-ші танк-гренадер полкінің бөлімдеріне қоса, ол батальоннан, үш шабуылдық артиллерия батареясынан және 88 мм-лік зениттік артиллериялық ротадан құралды. Осы күшпен Лакқа Орн көпірлеріне шабуыл жасап, оларды британдық десанттықтардан қайтарып алу тапсырылды. Британдық теңіз және әуе көмегінің ең нашар түрінен қашу үшін таң атқанға дейін бір сағат бұрын басталған "Kampfgruppe" Ренвилл ауылына қарай алға жылжиды, жауды сол жерден қуып шықты, бірақ ол британдық сызықтарын бұзып, көпірлерге жете алмады. Британдық десантшылар, британдық 51-ші (Highland) дивизиясы мен 4-ші бронетанкті бригадамен күшейтілді, содан кейін Каеннің шығыс шетінен қоршау шабуылдың сол жағы ретінде алға жылжуға тырысты, бірақ олардың күш-жігерін Лактың бөлімшесі тоқтатты. Келесі бірнеше күн ішінде Лактың тобы британдық бөлімшелерді байлап, бұзатын шабуылға кірісті. 12 маусымда "Kampfgruppe von Luck" басып алу жағалауларына қарап жатқан төбеде жатқан Сент-Онорин ауылы үшін шайқасқа қатысты. Британдық күштер Орнның шығысында 16 маусымға дейін алға жылжуға мүмкіндік алмады.
After North Africa and leave in Berlin, Luck was assigned in August 1943 as an instructor at a panzer reconnaissance school in Paris. In March 1944 he was to be appointed as commander of a panzer regiment in the new Panzer Lehr Division in France under Fritz Bayerlein. However, in mid April he was told by Bayerlein that as Feuchtinger apparently had more influence at Headquarters he was to serve under Feuchtinger. Luck was assigned to the 21st Panzer Division, stationed in Brittany and commanded by Edgar Feuchtinger. In early May, Luck was placed in command of the 125th Panzer Grenadier Regiment. Luck's regiment was stationed at Vimont, southeast of Caen, with two companies of assault guns in support. On 6 June 1944, the invasion of Normandy started. During the night Luck was startled by the reports of paratroopers landing in his area, and establishing a bridgehead on the east side of the Orne River. Luck requested permission to attack, but Feuchtinger, the 21st Panzer Division's commander, refused to allow him to do so, citing strict orders not to engage in major operations unless cleared to do so by the high command. Apart from an order at 4:30 a. m. directing other elements of the division to move against the paratroopers of the British 6th Airborne Division, the 21 Panzer Division remained mostly motionless. As the morning wore on, the defenders on the coast were overcome and the British beachheads secured. Around 10:30 a. m. General Erich Marcks, commander of the German LXXXIV Corps to which the 21st Panzer Division was attached, ordered the entire 21st to leave a single company from the division's 22nd Panzer Regiment to deal with the paratroopers and move the rest of the division to attack the British forces advancing from the beachhead toward Caen. Feuchtinger finally ordered his division forward, leaving a company of panzers as ordered, but also leaving Luck's 125 Panzergrenadier Regiment. This order was later countermanded, this time from 7th Army, and only Luck's detachment was left to attack the paratroopers east of Orne. The confusion and inflexibility of the German command situation markedly delayed the German response. Nevertheless, at 1700 p. m. Luck attempted to break through to the Orne river bridges at Bénouville with his armoured personnel carriers, but heavy fire from the warships supporting the British paratroopers, under Major John Howard, holding the bridges drove his forces back. Added to this, more British paratroopers landed in the rear area of the regiment, causing some of Luck's forces to fall back. On the morning of 9 June Luck's command was designated Kampfgruppe von Luck, and in addition to the elements of the 125th Panzer Grenadier Regiment already under Luck's command, it consisted of a battalion, three assault gun batteries and one antitank company with 88mm guns. With this force, Luck was tasked with assaulting the Orne bridges, and recapturing them from the British paratroopers. Starting one hour before dawn to avoid the worst of the British naval and aerial support, the Kampfgruppe advanced on the village of Ranville, dislodging the enemy there, but it could not penetrate the British lines to reach the bridges. The British paratroopers, reinforced by the British 51st (Highland) Division and the 4th Armoured Brigade, then attempted to advance around the eastern edge of Caen as the left side of an envelopment attack, but their efforts were thwarted by Luck's unit. Over the next several days Luck's group initiated what amounted to a spoiling attack, tying up the British units. On 12 June Kampfgruppe von Luck engaged in the fighting for the village of Sainte Honorine, lying on a hill overlooking the invasion beaches. The British forces east of the Orne were unable to move forward until 16 June.
Гудвуд операциясы
Шілде айының басында Лактың Капфгруппасы қорғаған аумақ Obergruppenführer Sepp Dietrich басқаратын I СС танк корпусының бақылауына көшті. Жақын маңда 503-ші ауыр танк батальоны орналасқан еді, оның құрамында бір рота Tiger II және екі рота Tiger I танктері болды. 18 шілдеде фельдмаршал Бернард Монтгомери Гудвуд операциясын бастады; бұл операцияның мақсаты – Нормандиядағы неміс бронетанкілік күштерін әлсірету, сонымен қатар Каеннің шығыс жағындағы Бургебус–Вимонт–Бреттевилл аймағына дейінгі аумақты басып алу еді. Егер сәтті аяқталса, британдықтар бұл шектеулі шабуылдан кейін барлау күштерін Фалаизға қарай оңтүстікке итеруді жоспарлаған. Шабуыл ауқымды әуе шабуылдарымен басталды, одан кейін артиллерия мен теңіз артиллериясының атысы жүргізілді, мақсаты – шабуыл жолындағы барлық қорғанысты басып тастау немесе жою болатын. Таңертең Лак Париж қаласынан үш күндік демалыстан оралды. Әуе шабуылдары туралы хабар алған соң, ол жағдайды анықтау үшін алға жылжыды және жақын арада ірі шабуыл басталғанын түсінді. Әуе шабуылдары алдыңғы шепте орналасқан 16-шы Люфтваффе далалық дивизиясының қалдықтарын, сондай-ақ 21-ші танк дивизиясының бөлімдерін (әсіресе 22-ші танк батальонының бөлімдері мен 200-ші шабуылдау батальонының 1-ші батареясын) бейтараптандырды, осылайша неміс қорғаныс шебінде олқылық пайда болды. Британдық 11-ші бронетанкілік дивизиясының бөлімдері 200-ші шабуылдау батальонының өздігінен жүретін артиллериясымен ұрысқа түскен кезде, 2-ші Файф және Форфар еоманрилері Кагниден өтті. Режимент алға жылжығанда, олар танкіге қарсы күшті атысқа түсті, нәтижесінде төрт танк жойылды. Соғыстан кейін Лак бұл танкіге қарсы атысқа өзінің жауапты екенін жазды, ол Люфтваффе офицерін қорқытып, 88 мм-лік зениттік пушкалармен алға жылжып келе жатқан танктерге атуға мәжбүр еткенін айтты. Лактың бұл есебі кеңінен таралды, бірақ оған қарсы теориялар да ұсынылды: Британдық 8-ші корпустың тарихында әуе шабуылынан құтылған Сольерде орналасқан неміс танкіге қарсы пушкалары жауапты болды деп көрсетілген. Лактың есебіне сын көзбен қараған Ян Даглиш "Лактың нұсқасын растайтын дәлелдер таңқаларлықтай аз екенін" және Кагнидегі 88 мм-лік зениттік пушкалардың танкіге қарсы қолданылуы туралы барлық мәліметтер "Лактан және басқа ешкімнен келмейтінін" жазды. Ол сондай-ақ 200-ші шабуылдау батальонының командирі де, Люфтваффе зениттік пушкаларының командирі де бұл оқиғаға қатысты ешқандай түсінік бермегенін және зениттік пушкалардың орналасқан жеріне қарағанда, ауыр зениттік батареяның сол жерде орналасқаны логикалық емес екенін жазды. Даглиш сондай-ақ Лактың пушкалардың орналасуы туралы есебі "нақты емес" екенін және "орта күні түсірілген әуе суреттерінің сарапшы талдауы [батареяның] не сүйрейтін көліктердің не олардың іздерінің ізін көрсетпейді" деп жазды. Мұндай қару-жарақ пен көліктерді "қайта орналастырудан кейін бір-екі сағат ішінде жасыру мүмкін емес еді". Даглиш Лактың соғыстан кейінгі британдық ресми саяхаттарында өзінің рөлін асыра көрсеткенін, оқиғалардың оның нұсқасы ақырында (жазбадан тыс) күмәндік тудырғанын айтты. Даглиш 200-ші шабуылдау батальонының бөлімдері сол аймақта болғанын және кез келген неміс танкіге қарсы пушкалары 2-ші Файф және Форфарға атуы мүмкін екенін және 88 мм-лік танкіге қарсы пушкалар күні бойы Кагни аймағына орналастырылғанын жазды. Джон Бакли де Лактың есебіне сын көзбен қарады және оны "көзге жағып, қызықты" деп атады. Бакли Лак өзінің рөлін асыра көрсеткенін айтты. Нейпер Лактың Люфтваффе офицерін қорқыту туралы есебінің "88 мм-лік зениттік пушка экипаждары III Флак Корп саясаты бойынша ұрысқа түседі деп күтпегендіктен және олардың тікелей қатысуы кейде сендіруге тура келгендіктен" сенуге болатындығын жазды. Нейпердің айтуынша, "Тигр" танктерінің екісін достық атыс жойғаны "тәжірибесіз Люфтваффе экипажының әрекеті" екенін көрсетеді. Лак күні бойы қолда бар ресурстарын пайдаланып, желідегі олқылықтарды тексерді. Түстен кейін 1-ші СС дивизиясының алғашқы бөлімдері Лейбстандарте СС Адольф Гитлер қолдау көрсетті және жағдай біршама тұрақтанды. Келесі күні Лактың Капфгруппасы 1-ші СС-тің бронетехникасымен қолдана отырып, британдықтарды ұстап тұрып, британдықтардың қанаттарына қарсы шабуыл жасады. Британдық шабуыл 20 шілдеде аяқталды. Кешке қарай Хитлерюгендтің 12-ші СС танк дивизиясы Лактың әскерін ауыстырды. Гудвуд операциясы кезінде көрсеткен қызметі үшін Лак темір кресттің рыцарь крестімен марапатталды және 8 тамызда подполковник шеніне көтерілді.
At the beginning of July, the area defended by Luck's Kampfgruppe came under the control of I SS Panzer Corps under the command of Obergruppenführer Sepp Dietrich. Nearby was the Heavy Tank Battalion 503 equipped with one company of Tiger II tanks and two companies of Tiger I tanks. On 18 July, Field Marshall Bernard Montgomery launched Operation Goodwood; an operation aimed to wear down the German armoured forces in Normandy in addition to seizing territory, on the eastern flank of Caen, to the extent of the Bourguébus–Vimont–Bretteville area. If successful, the British hoped to follow this limited attack by pushing reconnaissance forces south towards Falaise. The offensive opened with a massive aerial bombardment, followed by artillery and naval gunfire, intended to suppress or destroy all defences in the path of the attack. During the morning, Luck had just returned from a three day leave in Paris. Informed of the air raids, he moved forward to determine the exact situation and soon realized that a major offensive was underway. The air raid had neutralized the remnants of the 16th Luftwaffe Field Division, which held the front line, as well as elements of the 21st Panzer Division (in particular, elements of the 22nd Panzer Battalion and the 1st battery of Assault Gun Battalion 200) leaving a hole in the German defensive line. While elements of the advancing British 11th Armoured Division were held up in an engagement with self propelled guns of the 200th Assault Gun Battalion, the 2nd Fife and Forfar Yeomanry advanced past Cagny. As the regiment did, they came under heavy anti tank fire resulting in the loss of four tanks. After the war, Luck wrote that he was responsible for this barrage of anti tank fire, saying that he used his sidearm to threaten a Luftwaffe officer into action, to fire upon the advancing tanks with 88 mm flak guns. Luck's account has been widely repeated, although competing theories have also been suggested: The British 8 Corps history states that German anti tank guns based in Soliers, which had escaped the aerial bombardment, were responsible. Ian Daglish, critical of Luck's account, stated "there turns out to be surprisingly little" evidence to support Luck's version of events, and that all accounts of 88 mm flak guns in Cagny being used in an anti tank capacity "can be traced directly to Luck and no one else." He further wrote that neither the commander of the 200th Assault Gun Battalion nor the commander of Luftwaffe flak guns made any comment in regards to this action and that based on locations of flak positions, it was illogical for a heavy flak battery to have been located there. Daglish also wrote that Luck's account of the placement of the guns "is imprecise" and "expert analysis of aerial photographs of the area taken at midday reveals no trace of [the battery] nor of any towing vehicles or their distinctive tracks". Such weapons and vehicles "could not be hidden within a mere couple of hours of relocation". Daglish argued that Luck embellished his role during post war official British tours of the battlefield, with his version of events eventually coming into question (off the record). Daglish wrote that elements of the 200th Assault Gun Battalion were in the area and that any number of German anti tank guns could have fired on the 2nd Fife and Forfar and that 88 mm anti tank guns were deployed to the Cagny area throughout the day. John Buckley is also critical of Luck's account, and called it "colourful and enthralling". He argued that despite there being "no doubt that heavy anti tank gunfire from in and around Cagny began to account for British tanks", no evidence that the Luftwaffe had guns in Cagny at the time given the dispositions of other Luftwaffe batteries. Buckley wrote that Luck had embroidered his role. Napier wrote that Luck's account of threatening a Luftwaffe officer is plausible given that "88mm anti aircraft crews did not expect to become embroiled in fighting as per III Flak Korps policy, and their direct involvement occasionally took some persuasion." Napier further writes that the fact that two Tiger tanks were destroyed by German friendly fire "suggests the actions of an inexperienced Luftwaffe crew" unable to identify retreating German tanks. Luck spent the rest of the day using the resources he had to check the gaps in the line. In the afternoon, the first elements of the 1st SS Division Leibstandarte SS Adolf Hitler had moved up in support and the situation was somewhat stabilized. The following day, Luck's Kampfgruppe, supported by the armour of the 1st SS, held the British in check, and launched counterattacks on the British flanks. The British attack ended on 20 July. In the evening, the 12th SS Panzer Division Hitlerjugend relieved Luck's men. For his service during Operation Goodwood, Luck was awarded the Knight's Cross of the Iron Cross, and on 8 August, he was promoted to the rank of lieutenant colonel.
Фалаиза қалтасы және Германияға шегіну
Бір аптадан кейін, қысқа демалыстан және жөндеуден өткен соң, 21-ші танк дивизиясы Баеодан оңтүстікке қарай Виллерс-Бокаж аймағына жіберілді. 26 шілдеде Panzer Lehr желісі бұзылып, 21-ші танк дивизиясы осы жаңа қатерге қайта бағытталды. 31 шілдеде генерал Паттонның әскерлері Аваншеде ашық жерге шығып, шабуылдады. Неміс моторизацияланған күштері американдық әскерлердің жабдықтау және байланыс желілерін кесіп тастау үшін батысқа қарсы шабуылға тартылды, бірақ «Ультра» шифрларын бұзу арқасында қарсы шабуыл алдын ала болжалды және шабуылдаушы бөлімдерге ауыр артиллериялық оқтар мен бомбалар тиді, шабуыл басталудан бұрын тоқтатылды. Америкалық бронетехниканың шабуылын тоқтату мүмкін болмағандықтан, Нормандиядағы барлық неміс дивизиялары қоршауға түсу қаупіне тап болды. Екі апталық кешіктіруден кейін Фалезге сәттілік келді. 17 тамызда британдық шабуыл 21-ші танк дивизиясын екіге бөліп, жартысын қазір пайда бола бастаған Фалез қабында қалдырды, ал Лактың басқаруы сыртта қалды. Kampfgruppe von Luck-қа 21 тамызға дейін қабының батыс жағын ашық ұстау міндеті жүктелді. Қоршауға түскен 100 000 әскердің шамамен жартысы қашып құтыла алды, бірақ ауыр техника мен көлік құралдарының көп бөлігі қабының ішінде жойылды. Жаңа қауіп пайда болды, Паттон Сена өзенінің оңтүстігінде тағы бір қап құрумен қауіптендірді. Лак 21-ші танк дивизиясының қалдықтарына басшылық етуге тағайындалды.
A week later, after a brief rest and refit, the 21st Panzer Division was sent to the Villers Bocage area south of Bayeux. On 26 July Panzer Lehr's lines were broken, and the 21st Panzer Division reoriented themselves on this new threat. On 31 July General Patton's forces broke through at Avranches into open country. The German motorized forces were brought west to counterattack in an effort to cut the supply and communication lines of the advancing American forces, but the counterattack was known due to Ultra decrypts and the attacking formations were heavily shelled and bombarded, stopping the attack before it could jump off. Unable to check the advancing American armour, all the German divisions in Normandy were in danger of being encircled. Luck reached Falaise after two weeks of delaying action. On 17 August a British attack split the 21st Panzer Division, leaving half inside the now emerging Falaise Pocket, while Luck's command found itself on the outside. Kampfgruppe von Luck was now tasked with holding the Western end of the gap open, which it did until 21 August. About half of the 100,000 trapped troops managed to escape, though most of the heavy materiel and vehicles were destroyed in the pocket. A new threat was already emerging, with Patton threatening to create yet another pocket, south of the Seine River. Luck was put in command of the remains of 21st Panzer Division.
Германияны қорғау
9 қыркүйекте Лактың басқаруы Страсбургке жетті, онда ол генерал Хассо фон Мантеуффельдің Бесінші танк армиясына қосылды. Бірнеше күннен кейін болған Домпаир шайқасында 112-панцер бригадасы көптеген танктарын жоғалтты. Лак қиын жағдайды түзетуге тырысты, бірақ күштерін сақтау үшін кері шегінуге мәжбүр болды. 1945 жылдың қаңтар айында дивизия Одер майданына ауыстырылғанда, дивизия Рейтвайн учаскесіндегі шайқастарға қатысты. Лак 1945 жылдың 27 сәуірінде Халбе қапшығынан шығуға тырысқанда Кеңес күштеріне тұтқынға берілді.
On 9 September, Luck's command reached Strasbourg, where it was attached to General Hasso von Manteuffel's Fifth Panzer Army. During the Battle of Dompaire which was fought a few days later, the 112 Panzer Brigade suffered heavy tank losses. Luck attempted to salvage a desperate situation but ended up having to retreat in order to conserve his forces. In January 1945, when the division was moved to the Oder front, the division took part in fighting along the Reitwein Spur. Luck surrendered to the Soviet forces while attempting a breakout from the Halbe pocket on 27 April 1945.
Соғыстан кейін
Соғыстан кейін Лак ГУПВИ-ге 518/I Ткибулидегі Грузиядағы мәжбүрлі еңбек лагеріне, ГУЛАГ лагеріне ұқсас, әскери тұтқындар мен интернированныхтар лагеріне қамалды. 1949 жылдың желтоқсан айында босатылып, Батыс Германияға оралды. Ол ардагерлер қауымдастығының жұмысына қатысып, әскери мектептерде лекция оқуды жиі сұрады. Нормандия шайқасы далаларын аралаған жазғы сапарларында британдық штаб колледжі үшін жыл сайын дәріс оқыды, содан кейін бірнеше басқа да әскери семинарларда сөйлеуге шақырды. Ол Ұлыбритания Қорғаныс министрлігінің Армия департаментінің «Operation Goodwood» лекциялық фильмінің көрсетіліміне қатысты. Әскери лекцияларда баяндамашы ретінде қатысқанда ол бұрынғы қарсыластарымен жақын дос болып кетті, олардың ішінде бригадир Дэвид Стилман, 4/7 Корольдік драгун гвардиясының майоры Аластер Моррисон және британдық 6-шы әуе десанттық дивизиясының майоры Джон Ховард болды. Ол сондай-ақ танымал тарихшы Стивен Амброзбен де достық қарым-қатынас орнатты, ол оны «Panzer Commander» деп аталатын естеліктерін жазуға ынталандырды. Ханс фон Лак 1997 жылдың 1 тамызында 86 жасында Гамбургте қайтыс болды.
After the war Luck was interned at GUPVI forced labour camp 518/I in Tkibuli Georgia, a camp for POWs and internees, similar to a GULAG camp. He was released in December 1949 and returned to West Germany. He became involved in veterans' associations and was frequently asked to lecture at military schools. He spoke annually for the British Staff College during their summer tours of the Normandy battlefields, and subsequently was asked to speak at a number of other military seminars. He was a participant in the UK's Ministry of Defence Army Department film presentation on Operation Goodwood Lectures. Through his involvement as a speaker at military lectures he came to be good friends with several of his former adversaries, including Brigadier David Stileman, Major Alastair Morrison of the 4th/7th Royal Dragoon Guards, and Major John Howard of the British 6th Airborne Division. He also formed a friendship with popular historian Stephen Ambrose, who encouraged him to write his memoirs, which was titled Panzer Commander. Hans von Luck died in Hamburg on 1 August 1997 at the age of 86.