Кіріспе

Британдық дипломат және саясаткер Уильям Иден, 1-ші барон Окленд, ПК (Ирл), ФРС (3 сәуір 1745 – 28 мамыр 1814) – британдық дипломат және саясаткер, 1774 жылдан 1793 жылға дейін Парламент палатасында отырған.

Ерте өмір

Аукленд, ықпалды Эден отбасының мүшесі, граф Роберт Эденнің кіші ұлы, Виндлстон Холлдың 3-ші баронеті, және Уильям Дэвисонның қызы Мэри. Оның бауырларының арасында Сэр Джон Эден, 4-ші баронет, сондай-ақ депутат; Мэрилендтің соңғы патшалық губернаторы, Мэрилендтің 1-ші баронеті Сэр Роберт Эден; және Мортон Эден, 1-ші Хенли бароны, дипломат болды. Ол Дархам мектебінде, Итон және Оксфордтың Крайст-Черч колледжінде білім алды, ал 1768 жылы Мидл-Темплде адвокаттыққа қабылданды.

Мансап

1771 жылы Окленд «Қылмыстық құқық қағидалары» атты еңбегін жариялады және көп ұзамай коммерциялық және экономикалық мәселелер бойынша танымал сарапшыға айналды. 1772 жылы ол Солтүстік мемлекеттік хатшысының орынбасары болып тағайындалды және 1778 жылға дейін осы қызметте болды. Ол 1774 жылдан 1784 жылға дейін Вудсток округінен Парламент мүшесі болды, ал 1776 жылдан 1782 жылға дейін Сауда лорды қызметін атқарды. 1778 жылы ол түрмелердегі тұтқындардың жағдайын жақсартуға бағытталған заң қабылдады және Карлайл графымен бірге Америка Тәуелсіздік соғысын аяқтау мақсатындағы сәтсіз миссиямен Солтүстік Америкаға сапар шекті. Соғыс кезінде ол Еуропадағы британдық тыңшылар желісінің басшысы болды, оның бюджеті 1778 жылға қарай 200 000 фунт стерлингке жетті. Ол Лорд Саффолк үшін ақпарат жинаған шағын топты басқарған болуы мүмкін. 1779 жылы елге оралғаннан кейін ол Карлайл графына арналған «Төрт хат» атты кеңінен таралған еңбегін жариялады. 1780 жылы Окленд Ирландияның бас хатшысы болып тағайындалды және 1782 жылға дейін осы лауазымда қалды, сондай-ақ 1780 жылы Ирландияның құпия кеңесіне қабылданды. Ол 1781 және 1783 жылдар аралығында Ирландияның Төменгі палатасында Дунганнон округін өкілдік етті және 1783 және 1784 жылдар аралығында Ирландияның бірлескен вице-қазынашысы болды. Ирландияда ол Ұлттық банкті құрды. 1784 және 1793 жылдар аралығында Окленд Хейтсбери округінен Парламент мүшесі болды. Ол 1784 жылы Британдық құпия кеңесінің мүшесі болып ант берді және 1785 жылдан 1787 жылға дейін Франциядағы елші, 1787 жылдан 1789 жылға дейін Испаниядағы, ал 1789 жылдан 1793 жылға дейін Нидерландыдағы елші болып қызмет етті (барлығы сауда мәселелерімен айналысты). 1789 жылы ол Ирландия Бароны титулын алып, Окленд бароны аталды. 1793 жылы ол мемлекеттік қызметтен зейнеткерлікке шықты, жылына 2300 фунт стерлинг мөлшерінде зейнетақы алды және Дарем графтығындағы Батыс Оклендтегі Окленд бароны титулымен одан да құрметті атаққа ие болды. Бекенхемде зейнеткерлікте жүргенде ол Холвудтағы көршісі Уильям Питт кішімен достығын жалғастырды, ол бір кезде оның қызына үйленуді ойлаған (қараңыз төменде). Питттің рұқсатымен ол 1795 жылы «Соғыстың қалыптасқан жағдайлары туралы ескертулер» атты еңбегін жариялады, соғыстың аяқталуына қатысты қоғамдық пікірді дайындау мақсатында.

Жеке өмір

1776 жылы Лорд Окленд сэр Гилберт Эллиоттың қызы Элеонора Эллиотқа және Агнес Далримпл Мюррей Киньмондқа (Хью Далримпл Мюррей Киньмондтың қызы және мұрагері) үйленді. Элеонора Минтоның 1-ші графы Гилберт Элиоттың әпкесі болды. Олардың алты ұлы мен сегіз қызы болды, олардың ішінде: Элеонора Агнес Эден (1777–1851), 1797 жылы премьер-министр Уильям Питтпен үйленуге дайындалып жатыр деген қауесет тарағанда көпшіліктің қызығушылығына бөленді; алайда, мәселе жария болғаннан кейін Питт Элеонораға ұсыныс жасағанын жоққа шығарды, бұл оның әкесінің ашуын тудырды. Оның орнына 1799 жылы Букингемширдің 4-ші графы Роберт Хобартқа үйленді, ал Питт ешқашан үйленбеді. Катарина Изабелла Иден (1778–1810), Николас Ванситтартқа, 1-ші Бексли баронына үйленді. Үйдің ұлдарының арасында 1859 жылы 8-ші Лидс герцогы болған Джордж, ең үлкені, және кейіннен «Таймс» газетіне түрлі саяси және әлеуметтік мәселелер бойынша хаттарымен танылған Сидней болды. Ол Ұлы ашаршылық кезінде Ирландиядағы жұмыс үйлері туралы жазды және Қырым соғысы кезінде Флоренс Найтингейлмен бірге Скутариде болды. Каролина Иден (1781–1851), Шоттесбруктан Артур Ванситтартқа (1775–1829) үйленді, ол Канаданың Манитоба штатындағы Ред-Ривер колониясын кедей шотланд эмигранттары үшін ашуға зор үлес қосты. Лорд Окленд 1814 жылдың мамыр айында қайтыс болды, ал оның орнына 1839 жылы Окленд графы атанған екінші, бірақ ең үлкен баласы Джордж келді. Леди Окленд 1818 жылдың мамыр айында қайтыс болды.