Джованни делле Банде Нере: Италия Круизерінің Тарихы
Italian cruiser Giovanni delle Bande Nere
«Джованни делле Банде Нере» – II Дүниежүзілік соғысындағы итальяндық жеңіл крейсері. Француз эсминецтеріне қарсы жылдамдық пен қару-жараққа баса назар берілді, 1942 жылы сүңгітілді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джованни делле Банде Нере - Италияның II дүниежүзілік соғыс кезінде Регия Маринада қызмет еткен жеңіл крейсер. Ол 16 ғасырғы кондотьероның және Медичи әулетінің мүшесінің есімімен аталған. Келі 1928 жылы Кастелламмаре ди Стабиадағы Cantieri Navali di Castellammare di Stabia кеме жасаушылығында салынды, 1930 жылдың 27 сәуірінде суға түсірілді және 1931 жылы құрылысы аяқталды. Оның үш әпкесінен айырмашылығы, кеменің жасалу сапасы мен сыртқы түрі жоғары бағаланбады. 1942 жылдың 1 сәуірінде британдық теңізшілердің шабуылынан батып қалды. "Гюссано" типіндегі крейсерлер француздың жаңа үлкен эсминецтеріне қарсы тұру үшін жылдамдық пен қару-жараққа басымдық беріп, қорғаныстан бас тартты.
Giovanni delle Bande Nere was an Italian light cruiser of the , which served in the Regia Marina during World War II. She was named after the eponymous 16th century condottiero and member of the Medici family. Her keel was laid down in 1928 at Cantieri Navali di Castellammare di Stabia, Castellammare di Stabia; she was launched on 27 April 1930, and her construction was completed in 1931. Unlike her three sisters, the finish and workmanship on the vessel were not rated highly. She was sunk on 1 April 1942 by the British submarine
The Giussano type of cruiser sacrificed protection for high speed and weaponry, as a counter to new French large destroyers.
Дизайн
Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Италия Корольдік теңіз флоты жеңілген неміс және австро-венгрлік флоттардан жеңіл крейсерлер тобын алды. Ол кезде Италия теңіз командасы осы кемелерге қанағаттанды, себебі олар соғыстан кейінгі кезеңдегі барлаушы крейсерлеріне қосымша болды. Француз теңіз флоты он екі үлкен эсминец құрастыруды бастағаннан кейін, итальяндық команда төрт «Giussano» класты эсминецке тапсырыс берді. «Giussano» класты кемелер француз эсминецтерін артық қару-жарақпен және жоғары жылдамдықпен басып озу үшін жоспарланған, бірақ бронялық қорғаныстан бас тартылды. «Джованни делле Банде Нере» кемесінің жалпы ұзындығы болды, ені ал эми суға бату тереңдігі . Кеме стандартты жүктемеде тұңғыр, ал толық жүктемеде тұңғыр. Кеме корпусының алғашқы үштен бір бөлігін алып жатқан ұзын қабырғалық палубадан кейін, қалған бөлігі бойына созылатын негізгі палубаға дейін төмендеді. Салмақты азайту үшін кеме корпусы өте жеңіл салынған. Үстінжағында алдыңғы жағында үш аяқты мачтасы бар үлкен бақылау мұнарасы және арт жағында кішкентай қосалқы мұнара орналасқан. Онда екі барлау ұшағын тасымалдауға болатын әуе шаңғысы орнатылған, бастапқыда CANT 25 су ұшақтары қолданылған, бірақ кейін IMAM Ro.43 ұшақтарымен ауыстырылды. Кеме экипажы 520 офицер мен сарбаздан тұрды. Оның күштік қондырғысы алты маймен жұмыс істейтін Yarrow қазандығымен қуаттандырылған екі Беллуццо турбинасынан тұрды, олар екі кең аралық түтіктерге бағытталған. Жүйе қозғалтқыштар мен қазандықтарды екі жеке жұпқа бөлетін машиналардың біртұтас жүйесімен жабдықталған. Қозғалтқыштар қуатына ие болды және ең жоғары жылдамдыққа жеткізді. Теңіз сынақтары кезінде ол жылдамдыққа жетті, бірақ қызметте теңізде жылдамдықты сақтай алды. «Джованни делле Банде Нере» кемесі төрт мұнарада орналасқан сегіз 53 калибрлі Mod 26 зеңбірегінен тұратын негізгі батареямен қаруланған. Мұнаралар алдыңғы және артқы жағында бірінен соң бірі орналасқан. Ұшаққа қарсы қорғаныс 6 47 калибрлі зеңбірек батареясымен, қос орналастырудағы сегіз /54 зеңбірегімен және қос орналастырудағы сегіз зеңбірекпен қамтамасыз етілді. Оның қарулануын орталық палубадағы екі қос ұшырғышта орналасқан төрт торпеда түтігі толықтырды. Кемедегі броньдық белдеудің қалыңдығы болды және қозғалтқыш бөлімдері мен оқ-дәрі қоймаларын қамтитын кеме корпусының ұзындығымен шектелді. Белдеудің екі шеті де көлденең бөлімдермен жабылып, бірдей қалыңдықтағы броньдық қақпақпен жабылған. Белдеудің ішкі жағында негізгі белдеуге енген снаряд сынықтарын тоқтатуға арналған қалыңдықтағы ішкі бөлім орналасқан. Басты мұнаралар бронялық қорғаныс алды, ал бақылау мұнарасы броньды плитамен жабдықталған.
In the aftermath of World War I, the Italian Regia Marina (Royal Navy) received a group of light cruisers from the defeated German and Austro Hungarian fleets. At the time, the Italian naval command was satisfied with these vessels as a supplement to their existing scout cruisers in the immediate postwar era. After the French Navy began building twelve large destroyers of the and es, the Italian command responded by ordering the four s. The Giussanos were intended to overpower the new French destroyers with superior armament and very high speed, at the expense of most armor protection. Giovanni delle Bande Nere was long overall, with a beam of and a draft of She displaced at standard displacement and up to at full load. The ship had a long forecastle deck that extended for the first third of the hull, before stepping down to the main deck that continued for the rest of the ship's length. Her hull was very lightly built to save weight. Her superstructure consisted of a large conning tower forward that incorporated a tripod mast and a smaller, secondary tower aft. She was fitted with an aircraft catapult on her forecastle, and could carry two reconnaissance aircraft; she initially carried CANT 25 seaplanes, but these were later replaced with IMAM Ro.43. She had a crew of 520 officers and enlisted men. Her power plant consisted of two Belluzzo geared steam turbines powered by six oil fired Yarrow boilers, which were ducted into two widely spaced funnels. The propulsion system was arranged on the unit system of machinery, which divided the engines and boilers into two separate pairs. Her engines were rated at and produced a top speed of During her sea trials, she reached a top speed of from , though in service she could only maintain a speed of at sea. Giovanni delle Bande Nere was armed with a main battery of eight Mod 26 53 caliber guns in four gun turrets. The turrets were arranged in superfiring pairs forward and aft. Anti aircraft defense was provided by a battery of six 47 cal. guns in twin mounts, eight /54 guns in twin mounts, and eight guns in twin mounts. Her armament was rounded out by four torpedo tubes in two twin launchers on the main deck amidships. The ship's armor belt was thick, extending only for the length of the hull that contained the propulsion machinery spaces and the ammunition magazines. The belt was closed on either end by transverse bulkheads and was capped by an armor deck of the same thickness. Inboard of the belt, an thick inner bulkhead was intended to catch shell fragments that penetrated the main belt. The main battery turrets received of protection, and her conning tower received of armor plate.
Қызмет
Джованни делле Банде Нере кемесі Кастелламмаре ди Стабияның Корольдік кеме жасау зауытында (Regio Cantiere di Castellammare di Stabia) салынды; оның қазығы 1928 жылдың 31 қазанында қаланды, бұл сыныптың құрылысын бастаған соңғы кеме болды. Ол 1930 жылдың 27 сәуірінде суға түсірілді, ал кемедегі жұмыстар 1931 жылдың сәуірінде аяқталды. Испания Азамат соғысы кезінде Джованни делле Банде Нере Батыс Жерорта теңізінде, соғысқан тараптарға қару-жарақ жеткізуді тоқтатуға бағытталған бейтарап бақылау тобының бір бөлігі ретінде жұмыс істеді. Онжылдықтың соңында кеме Оқу командасымен қызмет етті.
Giovanni delle Bande Nere was built at the Regio Cantiere di Castellammare di Stabia (Royal Shipyard of Castellammare di Stabia); her keel was laid down on 31 October 1928, the last member of the class to begin construction. She was launched on 27 April 1930, and work on the ship was completed in April 1931. During the Spanish Civil War, Giovanni delle Bande Nere operated in the western Mediterranean as part of the non intervention patrols intended to block arms shipments to the warring factions. Later in the decade, the ship served with the Training Command.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1940 жылдың 10 маусымында Италия Ұлыбритания мен Францияға соғыс жариялап, Германия тарапында Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысты. Осы кезде Джованни dalle Bande Nere екінші эскадрильяның екінші дивизионына, өзінің бауырласы итальяндық крейсер Бартоломео Colleoniмен бірге бекітілді. Ол контр-адмирал Фердинандо Casardi басшылығымен дивизияның флагманы болды. Екі кеме Сицилияның Палермо қаласына ауыстырылды. 10 маусым күні кешке олар Сицилия бұғазында мина орнатуға шықты. 22 маусымда екі крейсер Сардиния аймағында француз кемелерін іздеуге бағытталды, бірақ екі күннен кейін француз кемелерін таба алмағандықтан портқа оралды. Ай соңында Франция Вилла Инциза келісіміне қол қойып, соғыстағы қатысуын тоқтатты. Осының нәтижесінде Джованни dalle Bande Nere және Бартоломео Colleoni Сицилияның шығысындағы Аугустаға ауыстырылды. 2-3 шілдеде кемелер тағы бір іздеу жүргізді, бірақ британдық кемелерді таба алмады. Келесі күні Италия Ливиясындағы Триполиден Италияға бағытталған конвойды сүйемелдеді. 7 шілдеде Джованни dalle Bande Nere және Бартоломео Colleoni Ливияның Бенгази қаласына бағытталған үлкен конвойдың эскорты ретінде теңізге шықты. Конвойға бес жүк кемесі мен бір жолаушылар лайнері кірді, олардың бортында шамамен 2200 адам, 72 танк, 237 басқа да көлік құралы, сондай-ақ көп мөлшерде жабдық пен отын тасымалданды; бұл Египетке жоспарланған шабуылды күшейту үшін арналған. II дивизия, 10-шы эсминец эскадрильясымен бірге (итальяндық Maestrale, Libeccio, Grecale және Scirocco эсминецтерінен тұрады) және торпедалық катерлер – итальяндық Pegaso, Orione, Orsa, Procione, Abba және Pilo конвойдың жақын эскортын құрады. Италия флотының маңызды бөлімдері конвойдың құрамында теңізде болды, оны британдықтар тоқтатуға тырысты. 9 шілдедегі Калабрия шайқасында II дивизияның кемелері конвойдың зақымсыз портқа жеткеніне көз жеткізуге міндеттелді. Конвой келесі күні Бенгазиге жетті, бірақ Джованни dalle Bande Nere және Бартоломео Colleoni британдық авиацияның Египеттен жасаған шабуылдарынан қашу үшін Триполиге көшті. Италия теңіз командасы екі крейсерді Солюм жағалауындағы британдық позицияларын бомбалауға жіберуді қарастырды, бірақ бұл идеядан бас тартты; олардың орнына Додеканестегі Портолагоға жіберуге шешім қабылданды. Одан олар Эгей теңізіндегі британдық конвойларын шабуылдауға тиіс болды.
On 10 June 1940, Italy declare war on Britain and France, entering World War II on the side of Germany. At that time, Giovanni dalle Bande Nere was assigned to II Division of II Squadron, along with her sister ship Italian cruiser Bartolomeo Colleoni. She served as the divisional flagship under Rear Admiral Ferdinando Casardi. The two ships were moved to Palermo, Sicily, and on the evening of 10 June, they sortied to lay mines in the Strait of Sicily. On 22 June, the two cruisers departed to search for French ships that were reportedly west of Sardinia, but they returned to port two days later, having failed to locate any French vessels. By the end of the month, France had signed the Armistice of Villa Incisa, ending their participation in the war. As a result, Giovanni dalle Bande Nere and Bartolomeo Colleoni were moved to Augusta in eastern Sicily. On 2–3 July, the ships carried another sweep that failed to locate any British ships, and the next day they covered a convoy from Tripoli in Italian Libya to Italy. On 7 July, Giovanni dalle Bande Nere and Bartolomeo Colleoni sortied as part of the escort for a large convoy sailing to Benghazi in Libya. The convoy consisted of five freighters and a passenger liner that were carrying some 2,200 men, 72 tanks, 237 other vehicles, and a large amount of supplies and fuel; these were intended to fortify the planned invasion of Egypt. II Division, along with the 10th Destroyer Squadron (which consisted of Italian destroyer Maestrale, Italian destroyer Libeccio, Italian destroyer Grecale, and Italian destroyer Scirocco) and the torpedo boats Italian torpedo boat Pegaso, Italian torpedo boat Orione, Italian torpedo boat Orsa, Italian torpedo boat Procione, Italian torpedo boat Abba, and Italian torpedo boat Pilo, formed the convoy's close escort. Significant elements of the Italian fleet were at sea as part of the convoy, which the British attempted to intercept. In the ensuing Battle of Calabria on 9 July, the ships of II Division were assigned to make sure the convoy arrived in port undamaged. The convoy arrived in Benghazi the next day, but Giovanni dalle Bande Nere and Bartolomeo Colleoni soon moved to Tripoli to avoid attacks from British aircraft based in Egypt. The Italian naval command considered sending the two cruisers to bombard British positions on the coast at Sollum, but decided against it; instead, they were to be sent to Portolago in the Dodecanese. From there, they were to attack British convoys in the Aegean Sea.
Спада түбегінің шайқасы
Джованни Далле Банде Нере мен Бартоломео Коллеони 17 шілде күні кешке Триполиден шығып, Криттің солтүстігіне, Эгей теңізіне қарай жүзіп кетті. 19-сы күні төрт британдық эсминец, , , және аймақтағы су асты кемелеріне қарсы патрульге жіберілді, ал австралиялық жеңіл крейсер мен британдық эсминец Афина шығанағын іздестірді. 19 шілде күні сағат 06:00-де италиялықтар төрт британдық эсминецті батыс Криттегі Спада мүйісінен шамамен алыстады; Сидней мен Хавок солтүстікке қарай болды. Британдық кемелер Сиднейге бірден сигнал беріп, жоғары жылдамдықпен қашу үшін бұрылды. Касарди өзінің кемелеріне қашқан британдық кемелерді қууға бұйрық берді, өйткені олар шабуыл жасауға үміттенген конвойдың сүйемелдеушілері деп сенді. 06:27-де итальян крейсерлері эсминстерге оқ ашты, бірақ жылдам эсминстер зақымданбай қашықтықта қашып құтыла алды. Осы уақытта грек жүк кемесі екі топтың арасынан өтіп, тез арада сол аймақтан кетіп қалды. Касарди британдықтарды соқырлықпен қуып, өзінің барлау ұшақтарын ұшырмауға шешім қабылдады (теңіздің күйіне байланысты және оларды ұшыруды баяулатқысы келмегендіктен), сондай-ақ оған аймақтағы ешқандай құрлықтағы ұшақтар қолдау көрсетпеді. Нәтижесінде олар Сиднейдің сол жерде екенін білуге мүмкіндігі болмады, ал ол оқиға орнына шамамен 07:30-да келіп, оқ атуды ашқанда, итальяндықтарды толығымен таң қалдырды. Австралиялық крейсер тұманның ортасында шамамен қашықтықтан оқ ашты; ол дереу Giovanni dalle Bande Nere-ге артқы түтікшесіне жақын түсті. Бұл оқ палубада төрт адамды өлтіріп, тағы төртеуін жарақаттады. Италиялық крейсерлер тез арада атысқа қайтады, бірақ тұманның ішінде нысананы табу қиын болды, өйткені олар тек Сиднейдің оқтан шыққан жарығын нысанаға алды. Сонымен қатар, олар қатты теңізде қатты қисайды, бұл олардың қаруларын дұрыстауын қиындатты. Сиднейдің капитаны Коллинз Хавокты басқа эсминдерге қосылуға жіберді, Коллинз крейсерлерге торпедалық шабуыл жасауға бұйрық берді. Казарди кемелерін оңтүстікке, содан кейін оңтүстік-батысқа қарай бұрып, Криттен алыс, тығыз қатынас жоқ суларға қарай қозғалды. Итальяндықтар кері шегінгенде, Сидней екі крейсердің арасында атысты ауыстырды, бірақ ол Bartolomeo Colleoni-ге отын бағыттады, өйткені ол әдетте жақын болды. 08:24-де Сидней Бартоломео Коллеониді 152 мм снарядтар сальвасымен қатты зақымдады. Соңғысы артта қалды, бұл эсминстерге тиімді қашықтыққа кіруге мүмкіндік берді, ал британдық кемелер Бартоломео Коллеониді тез бейтараптандырды. Бір эсминец оны торпедамен ұрып, мұртынан жарып жіберді. Көп ұзамай Казарди сағат 08:50-де оған көмекке келу үшін айналып кетті, бірақ жағдайдың үмітсіз екенін тез анықтады, сондықтан ол батысқа қарай бұрылып, жоғары жылдамдықпен қашып кетті. Сидней, Герой және Хасти Джованни делле Банде Нереді қуып жету үшін бұрылды, ал қалған эсминдер Бартоломео Коллеониді аяқтады, содан кейін аман қалғандарды жинады. Оларды қуып жету кезінде Сидней Джованни делле Банде Нереге бір рет соққы берді, бұл төрт адамды өлтіріп, тағы он екі адамды жарақаттады, ал жауап ретінде Джованни делле Банде Нере Сиднейді бір рет соққы берді. 09:37 шамасында итальяндық крейсер Сиднейден жеткілікті алысқа кетіп, оны қуып шығуды тоқтатты. Содан кейін Джованни делле Банде Нере Бенгази портына оралды.
Giovanni dalle Bande Nere and Bartolomeo Colleoni left Tripoli on the evening of 17 July and sailed to the north of Crete, bound for the Aegean. On the 19th, the four British destroyers , , , and were sent on an anti submarine patrol in the area, while the Australian light cruiser and the British destroyer searched the Gulf of Athens. At around 06:00 on 19 July, the Italians spotted the four British destroyers off Cape Spada of western Crete, which were some away; Sydney and Havock were around to the north. The British ships immediately signaled Sydney and turned to flee at high speed. Casardi ordered his ships to pursue the retreating British ships, believing them to be part of the escort for a convoy he hoped to attack. At 06:27, the Italian cruisers opened fire on the destroyers, but the faster destroyers were able to pull out of range without having been hit. At around this time, a Greek freighter passed between the formations but quickly withdrew from the area. Casardi pursued the British blindly, deciding not to launch any of his reconnaissance aircraft (both because of the sea state and not wanting to slow down to launch them), and he was also not supported by any land based aircraft in the area. As a result, they had no way to know that Sydney was in the area, and when she arrived on the scene at around 07:30 and opened fire, it took the Italians completely by surprise. The Australian cruiser had opened fire from a range of about while in the middle of a fog bank; almost immediately, she hit Giovanni dalle Bande Nere near her aft funnel. This hit killed four men on the deck and wounded four more. The Italian cruisers quickly returned fire, but had difficulty locating the target in the fog, as they only had Sydneys muzzle flashes to aim at. They also rolled badly in the heavy seas, which further hampered their gun laying. Captain Collins of Sydney detached Havock to join the other destroyers, Collins ordered to make a torpedo attack on the cruisers. Casardi responded by turning his ships south and then southwest to move to less restricted waters further from Crete. As the Italians withdrew, Sydney alternated fire between the two cruisers, depending on which was more visible, but she focused her fire on Bartolomeo Colleoni, as she was generally closer. At 08:24, Sydney struck Bartolomeo Colleoni with a salvo of 152 mm shells that inflicted serious damage. The latter fell behind, which allowed the destroyers to enter effective range, and the British ships quickly neutralized Bartolomeo Colleoni. One of the destroyers hit her with a torpedo that blew off her bow. Shortly thereafter, Casardi circled back at 08:50 to attempt to come to her aid, but quickly determined that the situation was hopeless, so he turned back to the west and fled at high speed. Sydney, Hero, and Hasty turned to pursue Giovanni delle Bande Nere while the remaining destroyers finished off Bartolomeo Colleoni and then picked up survivors. During the pursuit, Sydney hit Giovanni delle Bande Nere once, which killed four men and wounded another twelve, and in response, Giovanni delle Bande Nere hit Sydney once. By 09:37, the Italian cruiser had pulled far enough away from Sydney that she broke off the chase. Giovanni delle Bande Nere thereafter returned to port at Benghazi.
Кейінгі операциялар
Джованни делле Банде Бере 4 желтоқсанда 4-ші дивизияға қосылды және келесі айларда Солтүстік Африкаға бірнеше конвойды сүйемелдеді, оның ішінде жылдам жолаушылар кемелерімен операциялар жүргізді. Осы кезеңде британдық конвойларды Мальтаға тоқтатуға да қатысты. 1941 жылдың 8 мамырында Джованни делле Банде Нере Мальта мен Египетке бағытталған "Тигр" операциясы конвойына қарсы шабуылға қатысты. Британдықтар Жерорта теңізі арқылы Александрияға танктер мен "Хокер Харрикейн" истребительдерін тасымалдайтын бес жылдам сауда кемесін жіберді, сонымен қатар Александриядан Мальтаны жабдықтау үшін тағы бір конвойды Орталық Жерорта теңізі арқылы жіберді. Италиялық эскадрильяға итальяндық крейсер Луиджи Кадорна, итальяндық крейсер Луиджи ди Савойя Дука делли Абруцци және итальяндық крейсер Джузеппе Гарибальди, сондай-ақ бес эсминец кірді. Италиялықтардың білмегені, британдық конвойды басқа кемелермен бірге линкор сүйемелдеді; екі тарап үшін де сәттілікке ие болды, олар нашар ауа-райында кездеспеді. 1941 жылдың маусым айында Джованни делле Банде Нере және оның бауырлас итальяндық крейсері Альберто ди Джуссано Триполи маңында қорғаныс миналық даласын құрды. Бұл миналық дала кейіннен британдық крейсер мен эсминецті батырып, желтоқсан айында крейсерлерге зақым келтірді. Италиялық крейсерлер шілде айында Сицилия бұғазында қосымша миналық далалар салды. Джованни делле Банде Нере 20 қазанда Арнайы теңіз күштерінің флагманы болды. Желтоқсан айында Италия жоғарғы командасы Солтүстік Африкаға жылдам жабдықтау миссияларын жүргізу үшін жеңіл крейсерлер мен эсминецтерді пайдалануға шешім қабылдады. 9 желтоқсанда Джованни делле Банде Нере және 4-ші дивизияның қалған бөлігі – оның бауырлары Альберто ди Джуссано және итальяндық крейсер Альбертико да Барбиано – әрқайсысы отынмен және басқа да жабдықтармен бірге жіберілді. Олар сол күні таңертең Палермодан жолға шықты, бірақ келесі күні таңертең Сицилия мен Тунис арасындағы жолдың жартысына жеткенде, Мальтадан келген барлау ұшағы оларды байқады. Содан кейін олар британдық торпедолық бомбалаушылардың әуе шабуылына түсті, бұл оларды әрекеттен бас тартып, Палермоға қайтуға мәжбүр етті. 12 желтоқсанда келесі әрекет жасалмас бұрын Джованни делле Банде Неренің қозғалтқыштарында ақаулар пайда болды, сондықтан қалған екі крейсер онысыз жолға шықты. Бұл жолы екі крейсерді британдық эсминецтер тобы тоқтатып, екеуі де батып кетті. 1942 жылдың 3 қаңтарында Джованни делле Банде Нере 8-ші крейсер дивизиясына ауыстырылды. Ақпан айында ол Корфу мен Мессинадан Триполиге конвойлерді сүйемелдеген K7 операциясына қатысты.
Giovanni delle Bande Bere joined the 4th Division on 4 December, and over the following months she escorted several convoys to North Africa, including operations with fast passenger liners. She also participated in attempts to block British convoys to Malta during this period. On 8 May 1941, Giovanni delle Bande Nere took part in attack against the Operation Tiger convoy to Malta and Egypt. The British sent a convoy of five fast merchant ships carrying tanks and Hawker Hurricane fighters across the Mediterranean to Alexandria, while at the same time running another convoy from Alexandria to supply Malta in the central Mediterranean. The Italian squadron also included the light squadrons Italian cruiser Luigi Cadorna, Italian cruiser Luigi di Savoia Duca degli Abruzzi, and Italian cruiser Giuseppe Garibaldi, along with five destroyers. Unknown to the Italians, the British convoy was escorted by the battleship , along with other vessels; luckily for both sides, neither encountered the in bad weather. In June 1941, Giovanni delle Bande Nere and her sister Italian cruiser Alberto di Giussano laid a defensive minefield off Tripoli. This minefield later sank the British cruiser and the destroyer and damaged the cruisers and in December. The Italian cruisers laid additional minefields in the Strait of Sicily in July. Giovanni delle Bande Nere became the flagship of the Special Naval Force on 20 October. In December, the Italian high command decided to use light cruisers and destroyers to conduct high speed resupply missions to North Africa. On 9 December, Giovanni delle Bande Nere and the rest of 4th Division—her sisters Alberto di Giussano and Italian cruiser Alberico da Barbiano—were sent with of fuel and of other supplies apiece. They departed from Palermo]that morning, but had only gotten about halfway between Sicily and Tunisia by the next morning, when they were spotted by reconnaissance aircraft from Malta. They then came under air attack from British torpedo bombers, which forced them to abandon the attempt and return to Palermo. Giovanni delle Bande Nere's engines developed problems before the next attempt was made on 12 December, so the other two cruisers proceeded without her. This time, the two cruisers were intercepted by a group of British destroyers and were both sunk. On 3 January 1942, Giovanni delle Bande Nere was transferred to the 8th Cruiser Division. In February, she was part of the escort force for Operation K7, which saw convoys from Corfu and Messina to Tripoli.
Сирттің екінші шайқасы
1942 жылдың 21 наурызында итальяндық «Платино» су асты кемесі Александриядан батысқа қарай бет алған MW.10 британдық конвойын анықтады. Конвойдың мақсаты Малтаға жабдықтау материалдарын жеткізу болатын. 21 наурыз күні итальяндық әскери-теңіз күштері – «Супермарина» конвойды тоқтату үшін Джованни делле Банде Нере крейсерін қоса алған крейсерлер тобын белсендірді. Эскадраға итальяндық «Гориция» және «Тренто» ауыр крейсерлері, сондай-ақ төрт эсминецтің сүйемелдеуі кірді. Кемелер Мессинада орналасқан және вице-адмирал Анджело Паронаның басқаруында болды. Олар Тарантодан шыққан итальяндық «Литторио» жылдам соғыс кемесімен және тағы төрт эсминецпен кездесуі тиіс болды. Британдықтар «Литторио» тобының шығып кеткенін біліп, олардан аулақ болу үшін оңтүстікке қарай сәл бұрылды, бірақ крейсерлер тобының келуі оларды таңқалдырды (бірақ британдықтар итальяндық кемелерді бірінші болып байқады). Сырт шайқасының екінші кезеңінде Парона солтүстікке бұрылып, одан соң оң жаққа үлкен шеңбер жасады, соңынан сағат 14:56-да оларды қарсы алуға кеткен конвойдың сүйемелдеуші кемелеріне атуға бұйрық берді, бірақ бұл алыс қашықтықта болды. Екі тарап та көзге түспеді, бірақ Джованни делле Банде Нере британдық крейсерлердің арасынан өтіп, Парона сағат 15:15-те шайқасты тоқтатқанға дейін. Содан кейін итальяндық эскадрильялар крейсерлермен бірігіп, сағат 16:37-де Малтаға жолды бөгеу мақсатымен конвойдың сүйемелдеуші кемелеріне тағы да жақындады. Сағат 16:43 шамасында Джованни делле Банде Нере екінші рет «Клеопатра» және «Эвриалус» кемелерімен қақтығысты, соққы беріп, біріншісінің радио байланысын тоқтатты және он бес теңізшіні қаза қылды. Бірден кейін «Литторио» шайқасқа қосылды, бұл британдық крейсерлер мен эсминецтерді кері шегінуге мәжбүр етті, бірақ итальяндықтар тығыз түтін жабынында конвойды көре алмады. Қараңғылық жақындағанда, итальяндық флот түнгі шайқастан аулақ болу үшін бұйрық алғандықтан, шайқасты тоқтатты. 23 наурызда портқа қайтып бара жатқанда итальяндық флот қатты дауылға тап болды, нәтижесінде Джованни делле Банде Нере зақымдалды. Кеме Мессинаға оралғаннан кейін оны жөндеу үшін Ла Специяға жіберу туралы шешім қабылданды. Ол 1 сәуірде итальяндық «Авиэре» эсминесі мен итальяндық «Либра» торпедалық қайығының сүйемелдеуімен жолға шықты. Кемелер Стромболиден оңтүстік-шығысқа қарай он бір шақырым жерде британдық су асты кемесімен кездесті; «Урге» Джованни делле Банде Нереге екі торпедамен соқты, бұл оған ауыр зақым келтірді. Корпусы екі бөлікке бөлініп, кеме тез батып кетті.
On 21 March 1942, the Italian submarine Italian submarine Platino detected the British convoy MW.10 sailing west from Alexandria. The convoy had sailed the day before to carry supplies to Malta. On the evening of 21 March, the Italian naval command—the Supermarina—activated a group of cruisers that included Giovanni delle Bande Nere to try to intercept the convoy. The squadron, which also included the heavy cruisers Italian cruiser Gorizia and Italian cruiser Trento, along with an escort of four destroyers, was based at Messina and was under the command of Rear Admiral Angelo Parona. The ships were to rendezvous with the fast battleship Italian battleship Littorio and another four destroyers, which had sailed from Taranto. The British were aware of the departure of the Littorio group, and they turned slightly south to try to avoid them, but the arrival of the cruiser group surprised them (though the British spotted the Italian ships first). In the ensuing Second Battle of Sirte, Parona made a dilatory approach, first turning north and then describing a large circle to starboard before eventually ordering his ships to fire at 14:56 at the convoy escort that had steamed to engage them, albeit at very long range. Neither side scored any hits, though Giovanni delle Bande Nere straddled the British cruisers and before Parona broke off the engagement at 15:15. The Italian squadrons then formed up, with the cruisers in the lead, and at 16:37, they again closed with the convoy escort in an attempt to block their route to Malta. By 16:43, Giovanni delle Bande Nere had engaged Cleopatra and Euryalus for the second time, and she scored a hit on the former, disabling her radio and killing fifteen men. Soon thereafter, Littorio joined the engagement, which forced the British cruisers and destroyers to fall back, but the Italians still could not see the convoy in the heavy smoke screens. As darkness approached, the Italian fleet broke off, having been ordered to avoid a night engagement. While withdrawing to port on 23 March, the Italian fleet encountered severe storms, and Giovanni delle Bande Nere suffered damage. After the ship returned to Messina, it was decided to send her to La Spezia for repairs, and she departed on 1 April, with the destroyer Italian destroyer Aviere and the torpedo boat Italian torpedo boat Libra as escorts. The ships were intercepted by the British submarine about eleven miles to the southeast of Stromboli; Urge hit Giovanni delle Bande Nere with two torpedoes, which inflicted serious damage. Her hull broke into two sections, and she quickly sank.
Ашылу
2019 жылдың 9 наурызында Италия әскери-теңіз күштері итальяндық мина тазартушы Vieste кемесі Giovanni delle Bande Nere кемесінің құлау орынын тапқанын хабарлады. Vieste, құлау орынын іздеу үшін Hugin 1000 және Multipluto 03 қашықтан басқарылатын аппараттарды (ROV) пайдаланды. ROV-тар құлау орынының суреттерін түсірді, олар кеме батқан кезде үш бөлікке бөлінгенін көрсетті. Суреттерде көрініп тұрғандай, крейсердің кем дегенде бір бөлігі судың түбінде сол жағына қарай жатыр.
On 9 March 2019, the Italian Navy reported that the minesweepers Italian minesweeper Vieste had discovered the wreck of Giovanni delle Bande Nere. Vieste used remotely operated vehicles (ROV) Hugin 1000 and Multipluto 03 to search for the wreck. The ROVs obtained images of the wreck that confirm the ship broke into three sections as it sank. From photos shown, at least part of the cruiser lies on its port side at a depth of of water.