Горацио Гувернёр Райт: Американ генерал және инженері
Horatio Wright
Горацио Райт (1820-1899) – генерал армиясы АҚШ, Азамат соғысында VI корпусының басшысы. Вашингтон қаласын қорғады, Петерсбергтің қорғанысын бұзды. Инженерлік жобалармен айналысты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Құрама Штаттары армиясының генералы (1820–1899)
United States Army general (1820–1899)
Хорацио Гувернер Райт (6 наурыз 1820 – 2 шілде 1899) – азамат соғысы кезіндегі Одақ армиясындағы инженер және генерал. 1864 жылдың мамыр айында генерал Джон Седжвиктің қазасынан кейін ол VI корпустың басшылығын қабылдады. Осы қызметте ол Вашингтон қаласының төңірегіндегі бекіністерді салуға жауапты болды, ал Оверленд науқанында Петербургтегі Конфедерация қорғанысын бұзып өткен алғашқы әскерлерге қолбасшылық етті. Соғыстан кейін ол Бруклин көпірі және Вашингтон монументін аяқтау сияқты бірқатар инженерлік жобаларға қатысты, сондай-ақ АҚШ Армиясының инженерлік корпусының бас инженері қызметін атқарды.
Horatio Gouverneur Wright (March 6, 1820 – July 2, 1899) was an engineer and general in the Union Army during the American Civil War. He took command of the VI Corps in May 1864 following the death of General John Sedgwick. In this capacity, he was responsible for building the fortifications around Washington DC, and in the Overland Campaign he commanded the first troops to break through the Confederate defenses at Petersburg. After the war, he was involved in a number of engineering projects, including the Brooklyn Bridge and the completion of the Washington Monument, and served as Chief of Engineers for the U. S. Army Corps of Engineers.
Ерте өмір
Райт Коннектикут штатының Клинтон қаласында Эдвард пен Нэнси Райттың ұлы болып дүниеге келді. 14 жасында Вермонттағы (қазіргі Норвич университеті) Алден Партридждің әскери академиясына түсті. 1837 жылы Вест-Пойнтқа оқуға қабылданды және 1841 жылы АҚШ Әскери академиясын 52 түлектің арасында екінші болып инженерлік білімімен аяқтады. Келесі бірнеше жыл бойы Вест-Пойнтта инженерлік және француз тілдерін оқытты. 1846 жылы Флоридаға жіберілді, онда он жыл бойы Сент-Огастин портын және Ки-Уэсттің қорғанысын, соның ішінде Форт-Джефферсонды дамытумен айналысты. 1855 жылы капитандық шеніне көтеріліп, келесі жылы инженерлер полковнигі Джозеф Г. Тоттеннің көмекшісі қызметін атқарды. Осы кезеңде ол 15 дюймдік зеңбіректерге арналған темір шассилерді және темірдің сапалық сипаттамаларын зерттеу үшін құрылған әскери комиссияның мүшесі болып тағайындалды. Кейіннен, комиссиядағы жұмысына сүйене отырып, "Қорғанысқа арналған темір өндірісі туралы есеп" (1871–72 жылдары жарияланған) атты еңбекті жазды.
Wright was born in Clinton, Connecticut, son of Edward and Nancy Wright. When he was 14 he entered Alden Partridge's military academy in Vermont (now Norwich University). In 1837 he entered West Point and graduated second in his class of 52 from the United States Military Academy in 1841 with a commission in the engineers. He taught engineering and French at West Point over the next several years. He was sent to Florida in 1846, where he spent ten years working on the harbor of St. Augustine and the defenses of Key West, including Fort Jefferson. In 1855, he was promoted to the rank of captain and served as assistant to Chief of Engineers Colonel Joseph G. Totten the following year. During this time, he was appointed as a member of a military committee to study iron carriages for the construction of naval guns and ordnance specifications of the 15 inch gun. He later co wrote Report on Fabrication of Iron for Defenses (published in 1871–72) based on his time on the board.
Азамат соғысындағы қызмет
Соғыс басталғаннан кейін Райт 1861 жылғы 20 сәуірде Конфедерация күштері оны пайдалануына жол бермеу үшін Госпорт әскери-теңіз базасын (кейін Норфолк әскери-теңіз базасы деп аталды) эвакуациялау және қиратуға қатысты. Ол осы әрекет кезінде тұтқындалды, бірақ төрт күннен кейін босатылды, өйткені Вирджиния әлі Конфедерацияға қосылмаған және демек, АҚШ-пен соғыста болған жоқ. Райт Вашингтон қаласының төңірегінде бекіністер салуды бастады, содан кейін генерал-майор Сэмюэл П. Хайнцельманның қол астында Солтүстік-Шығыс Вирджиния департаментінің 3-ші дивизиясына тағайындалды. 1861 жылғы 21 шілдеде Булл-Ран шайқасының бірінші күнінде 3-ші дивизияның бас инженері қызметін атқарған Райт тамыз айында майор болып тағайындалды. Келесі айда еріктілердің бригадир генералына көтерілген Райт генерал-майор Томас У. Шерманның 1861 жылғы қарашада Порт-Рояльға (Оңтүстік Каролина) қарсы экспедициясына бас инженер болып тағайындалды. Оның 1862 жылғы ақпаннан маусымға дейін Флорида жағалауындағы Джексонвилл, Сент-Огастин және басқа да әскери нысандарға қарсы операцияларды басқарудағы табыстары оны еріктілердің генерал-майоры және 1862 жылғы тамызда Огайо департаментінің командирі етіп тағайындауға әкелді, ал 1863 жылғы наурызда жаңа құрылған Огайо армиясының командирі етіп тағайындалды. Осы қызметінде ол 1862 жылы Конфедерация генералы Брэкстон Брэггтың Кентуккиге басып кіруін тойтаруда маңызды логистикалық рөл атқарды. Оның генерал-майор болып тағайындалуы Сенат тарапынан бекітілмеді және 1863 жылғы наурызда күшін жойды. Бригадир генерал ретінде ол департаментке басшылық етуге лайықты емес деп есептелді және оны алмастыру үшін генерал-майор Амброуз Бернсайд жіберілді. Бернсайдқа бағынышты Райт Батыс Кентукки округінің командирі қызметін қысқа мерзімге атқарды, содан кейін Шығысқа оралды. Райт 1864 жылғы 6 тамыздан 16 қазанға дейін генерал-майор Филипп Х. Шериданның Шенандоа аңғарындағы науқаны кезінде VI корпустың құрамына қайтадан басшылық етті. Райт 19 қазанда генерал Шеридан келгенге дейін Седар-Крик шайқасын басқарды. Петерсбургті қоршауда VI корпус 1865 жылғы 2 сәуірде Конфедерация қорғанысын бұзған бірінші бөлім болды. Содан кейін Шериданның басшылығымен 1865 жылғы 6 сәуірде Сейлерс-Крик шайқасында Конфедерация күштерін жеңіп, генерал-лейтенант Ричард С. Юэлл және генерал-майор Г.В. Кастис Ли (Роберт Э. Лидің ұлы) сияқты көптеген конфедерациялық әскерлерді тұтқынға алды. Петерсбургтегі әрекеттері үшін Райт тұрақты армияда генерал-майор шеніне ие болды.
After the start of the war, Wright took part in the evacuation and destruction of the Gosport Navy Yard (later named the Norfolk Navy Yard) on April 20, 1861, to prevent its exploitation by Confederate forces. He was captured during this action, but was released four days later as Virginia had not yet joined the Confederacy and therefore wasn't at war with the United States. Wright began constructing fortifications around Washington, D. C., before being assigned to the 3rd Division of the Department of Northeast Virginia under Maj. Gen. Samuel P. Heintzelman. Serving as Chief Engineer of the 3rd Division during the First Battle of Bull Run on July 21, 1861, Wright was promoted to major in August. Promoted to brigadier general of volunteers the following month, Wright was assigned as Chief Engineer to Maj. Gen. Thomas W. Sherman's November 1861 expedition against Port Royal, South Carolina. His successes while commanding Union troops in operations against Jacksonville, St. Augustine, and other military targets on the Florida coast from February to June 1862 led to his appointment as major general of volunteers and commander of the Department of the Ohio in August 1862, and commander of the newly created Army of the Ohio in March 1863. In this command he played a major logistical role in the repulse of Confederate General Braxton Bragg's invasion of Kentucky in 1862. His appointment as major general was not confirmed by the Senate and was revoked in March 1863. As a brigadier general, he was not considered eligible to command a department and Maj. Gen. Ambrose Burnside was sent to relieve him. Reporting to Burnside, Wright remained briefly as the commander of the District of Western Kentucky before returning to the East. Wright commanded the VI Corps again during Maj. Gen. Philip H. Sheridan's Shenandoah Valley campaign from August 6 to October 16, 1864. Wright directed fighting at Cedar Creek on October 19 before General Sheridan's arrival. In the Siege of Petersburg, the VI Corps was the first unit to break through the Confederate defenses, on April 2, 1865. Subsequently, operating under the command of Sheridan, it defeated Confederate forces at Sayler's Creek on April 6, 1865, resulting in the capture of a large number of Confederate soldiers, including Lt. Gen. Richard S. Ewell and Major General G. W. Custis Lee, son of Robert E. Lee. For Wright's actions at Petersburg he was promoted to a brevet major general in the regular army.
Ұрсақтан кейінгі
Қайта құру кезеңінде Райт 1865 жылдың шілдесінен 1866 жылдың тамызына дейін Техас армиясына басшылық етті. 1866 жылдың қыркүйегінде ерікті қызметтен кеткенге дейін, ол қараша айында инженерлер подполковнигі болып тағайындалды. Ол Бруклин көпірі және Вашингтон монументін аяқтау сияқты бірнеше инженерлік жобаларға қатысты. 1879 жылдың наурыз айында полковник болып жоғарылатылған Райт, кейіннен 1879 жылдың маусым айында бригадалық генерал ретінде инженерлер бастығы болып тағайындалды. 1884 жылдың 6 наурызында ол осы шенде зейнетке шығып, 1899 жылы қайтыс болғанға дейін Вашингтон қаласында тұрды. Ол Вирджиния штатының Арлингтон қаласындағы Арлингтон ұлттық зиратына VI корпусының ардагерлері орнатқан обелиск астына, өзі аяқтаған Вашингтон монументіне қарайтын жерге жерленді. Кентукки штатындағы Форт Райт қаласы, 1862 жылдың жазында Конфедерация Кентуккиге шабуыл жасаған кезде Райттың атымен аталған жер бекінісіне байланысты аталды. Бесбұрышты бекініс ретінде жоспарланған, бірақ ешқашан аяқталмаған. Жер бекінісі 1880 жылдары жол құрылысы барысында қиратылды. Нью-Йорк штатындағы Фишер аралының батыс жағындағы Форт Х. Г. Райт та оның құрметіне аталған.
During Reconstruction, Wright commanded the Army of Texas from July 1865 to August 1866. He was promoted to lieutenant colonel of engineers in November, before leaving volunteer service in September 1866. He was involved in a number of engineering projects including the Brooklyn Bridge and the completion of the Washington Monument. Promoted to colonel in March 1879, Wright was later named Chief of Engineers as a brigadier general in June 1879. He retired at that rank on March 6, 1884, and lived in Washington, D. C., until his death in 1899. He was buried at Arlington National Cemetery, in Arlington, Virginia under an obelisk erected by veterans of the VI Corps, facing the Washington Monument he completed. The city of Fort Wright, Kentucky, is named for an earthwork structure (named for Wright) that was planned during the Confederate invasion of Kentucky in the summer of 1862 while Wright was in command of the Department of the Ohio. Designed to be a five sided fortification, it was never completed. The earthwork was destroyed in the 1880s by road construction. Fort H. G. Wright on the western tip of Fishers Island, New York, is also named in his honor.