Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық композитор
Italian composer
Винченцо Беллавере (сондай-ақ Bell'haver, Bell'aver, Belaver) (шамамен 1540–1541 – 29 тамыз 1587) – Венеция мектебінің итальян композиторы. Венеция мектебінде аса ірі тұлға болмаса да, ол мадригалдардың шебер композиторы болды және Венецияның көп дауысты әуендік стилінде бірнеше шығарма жазды.
Vincenzo Bellavere (also Bell'haver, Bell'aver, Belaver) (c.1540 1541 – 29 August 1587) was an Italian composer of the Venetian School. While a fairly minor figure in the Venetian School, he was a competent composer of madrigals and wrote a few works in the grand Venetian polychoral style.
Өмірбаян
1567 жылы Падуада Крозиери соборында органшы болып жұмыс істегенге дейін ол туралы ештеңе белгілі емес. Сол жылы ол собордың бірінші органшысының беделді лауазымын алуға тырысты. 1568 жылы ол Венециядағы Сан-Рокконың Ұлы мектебінде (Scuola Grande di San Rocco) бас органшы лауазымын иеленді, бұл лауазым Сан-Марко соборынан кейін екінші дәрежелі еді; ол 1584 жылға дейін осы қызметте болды, содан кейін Падуаға оралып, бұрын жеңіліске ұшыраған собордағы лауазымын алды. 1585 жылдың желтоқсан айында Падуадағы жұмысынан, себебізсіз қатыспағаны үшін босатылды, бірақ ол Венецияға Санто-Стефано шіркеуінің органшысы болу үшін қайта оралды. 1586 жылы ол Сан-Марко соборында бірінші органшы болды, бұл лауазымды Андреа Габриели босатқан еді; осылайша ол екінші органшы болған Джованни Габриелимен бірге бірінші органшы болды. Өкінішке орай, Беллавере осы лауазымды тоғыз ай ғана атқарғаннан кейін қайтыс болды. Беллавере талантты композитор болған және мансабы уақытында тоқталмаса, Венеция мектебінің көрнекті өкілі болуға мүмкіндігі болған еді; мүмкін, ол жас кезінде қайтыс болған, бірақ оның жасы туралы нақты мәліметтер жоқ.
Nothing is known about him prior to his appearance in Padua in 1567 as an organist at Crosieri Cathedral. That same year he tried to gain the prestigious job as first organist of the cathedral there. In 1568 he acquired the position of primary organist at the Scuola Grande di San Rocco, a Venetian establishment almost as prestigious as St. Mark's; he held this post until 1584 at which time he returned to Padua to take the post at the cathedral that he at first failed to win. In December 1585 he was fired from his job in Padua, probably because of an unexcused absence, but he returned to Venice to become organist of yet another Venetian church, Santo Stefano. In 1586 he became first organist at St. Mark's, the position just vacated by Andrea Gabrieli; thus he was first organist alongside Giovanni Gabrieli, who was second organist. Unfortunately Bellavere died after only holding this post for nine months. Bellavere was a talented composer and could have become a major member of the Venetian school, had his career not been cut short; possibly he died fairly young, though reliable information on his age is missing.
Шығармалары
Беллавер клавиатуралық шығармалардан өзге (органшы болғандықтан), хорлық шығармалар, әсіресе Андреа Габриелини еске салатын жеңіл стильдегі мадригалдар, сондай-ақ төрт мотет және Магнификаттың екі үлгісін жазды. Оның соңғы туындыларында Джованни Габриелиниді мәшһүр еткен және Венеция мектебінің айрықша белгісі саналатын көп дауысты хор мен аспаптар тобының стилін қадамдық түрде қолдану байқалады.
Bellavere wrote, besides keyboard works (being an organist), choral works, notably madrigals in a light style reminiscent of Andrea Gabrieli, as well as four motets and two settings of the Magnificat. His last music shows a progressive use of the multiple choir and instrument group style that was to make Giovanni Gabrieli famous, and which is the hallmark of the Venetian School.