Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Телл Касиле – Израильдің Тель-Авив қаласында Яркон өзенінің жанында орналасқан археологиялық ескерткіш. 3000 жылдан астам ғасырларға созылған бұл жерде біздің заманымыздан бұрынғы 12 ғасырда палестиналықтар құрған порты қаласының қалдықтары сақталған. 1948 жылға дейін ол Әл-Шейх Муванис ауылының жерінде орналасқан еді, ол 1948 жылғы соғыста халқынан айырылды. Соғыс әлі жалғасып жатқан 1948 жылдың соңында, жаңадан құрылған Израиль мемлекеті бұл жерге алғашқы археологиялық рұқсат берді. Бүгінде ол 1953 жылы салынған Эрец-Исраил мұражайының аумағында орналасқан. Осы алғашқы қазбаларға дейін 1945-46 жылдары Джейкоб Каплан мен Роберт Хофф екі маңызды остраконды тапқан.
Tell Qasile is an archaeological site near the Yarkon River in Tel Aviv, Israel. Over 3,000 years old, the site contains the remains of a port city founded by the Philistines in the 12th century BC. Prior to 1948, it was on the village lands of Al Shaykh Muwannis, which was depopulated in the 1948 war. While the war was still ongoing, in late 1948, the site was given the first archaeological permit by the newly declared of state of Israel. Today it is located on the grounds of the Eretz Israel Museum, which was built in 1953. Prior to these first excavations, two important ostraca were discovered at the site in 1945 96, by Jacob Kaplan and Robert Hoff.
Тарих
1815 жылы ежелгі Ашкелонның қираған жерлерін қазып шығарғаннан кейін, леди Гестер Стэнхоуп Яффадан солтүстік-шығысқа қарай 19 шақырым жерде, Авги өзенінің (қазіргі Яркон өзені) жағасында орналасқан Эль-Хурби деп аталатын жерді қазуды ұсынды. Станхоптың серігі: "Бұл аймақта бұрын тығыз халық тұрғандығын көрсететін көптеген дәлелдер бар" деп мәлімдеді.
In 1815, after excavating the ruins of ancient Ashkelon, Lady Hester Stanhope proposed a dig at a site called el Khurby located 12 miles northeast of Jaffa on the banks of the Awgy River (today the Yarkon River). Stanhope's companion observed that “there were many proofs that this district was once highly populous.”
Бенджамин Мазар 1948 жылы Израиль мемлекетінен осы жерде қазба жұмыстарын жүргізуге алғашқы археологиялық зерттеу рұқсатын алды. Ол 1971 жылдан 1974 жылға дейін және 1982 жылдан 1990 жылға дейін осы қазба жұмыстарын басқарды. Қазба жұмыстары Филистия қаласының 150 жыл бойындағы дамуын көрсетті, оның негізі қаланғаннан бастап (XII қабаты) б.з.б. 11 ғасырының соңындағы өркендеу шағына (X қабаты) дейін.
Benjamin Mazar received the first archaeological exploration permit issued by the state of Israel to excavate there in 1948. He directed subsequent excavation at the site in 1971 to 1974 and again from 1982 to 1990. The excavations revealed the gradual development of the Philistine city over 150 years, from its founding (Level XII) to the peak of its growth (Level X) at the end of the 11th century BC.
Археологиялық табылған жерлер
Палестиналықтардың қасиетті аймағы қазба жұмыстары барысында бірінің үстіне бірі салынған үш ғибадатхана табылды. Ғибадатханалар күнде кептірілген саз кірпіштерден тұрғызылып, ақшыл түсті жабынмен қапталған. Қабырғалардың бойымен төменгі орындықтар орнатылған. Едендерде көптеген құрбандық заттары мен культ ыдыстары табылған, олар негізінен "бама" маңында және ғибадатханалардың қойма жайларында шоғырланған. Көшенің солтүстік жағында тұрғын үйлер тобы, ал оңтүстік жағында шеберханалар мен қоймалар ашылды. Үйлер бірдей үлгіде салынған – олар шаршы пішіндес, әр пәтердің ауданы шамамен 100 шаршы метрді құрайды. Әр пәтер екі тіктөртбұрышты бөлмеден тұрады, олардың арасында аула орналасқан.
The sacred area of the Philistine city was unearthed to reveal three temples, built one on top of the other. The temples were constructed with walls of sun dried mud bricks covered with light colored plaster. Low benches were built along the length of the walls. Many offering and cult vessels were found on the floors, concentrated mainly around the "bamah" and in the storage alcoves of the temples. A residential block was found on the north side of the street, while in the south side workshops and storehouses were unearthed. The houses were built to a standard plan they were square, with an area of approximately 100 square meters per apartment. Each apartment comprised two rectangular rooms with a courtyard separating them.
Карауансарай
1980 жылдары жүргізілген қазба жұмыстары Аббасид дәуіріне жататын үлкен аула ғимаратын ашты. Қазба жұмыстарын жүргізгендер ғимаратты IX-XI ғасырлар аралығында салынған деп санайды, бірақ осы жерде одан бұрынғы (Умайялықтар) және кейінгі (крестшілер) кезеңдерге жататын қоныстар да табылды. Қазба жұмыстарының нәтижесінде ғимараттың шамамен 28 метрге 28 метрдей болғаны анықталды. Солтүстік қабырғасының ортасында төселген кіреберіс аулаға алып шықты, аула қиыршық таспен төселген. Ауланың шығыс және батыс жағында бағаналармен тірелген аркадалар орналасқан. Ауланың солтүстік-батыс бұрышында баспалдақ қалдықтары табылды. Аула бойында бірнеше шағын бөлмелер ашылды.
Excavations in the 1980s revealed a large courtyard building, dating from the Abbasid era. The building has been dated by its excavators to a period between the ninth and eleventh century, though both earlier (Umayyad) and later (Crusader) occupations of the site were found. From the excavated parts, it is estimated that the building was 28 meters square. A paved entrance in the middle of the north wall led to a courtyard, paved with gravel. The courtyard had arcades on the east and west sides, supported by columns. In the northwest corner of the courtyard were the remains of a staircase. Several small rooms lining the courtyard were exposed.