Кіріспе

Де-Мойн қаласындағы (Айова штаты) өнер мұражайы

Де-Мойн өнер орталығы – сурет, мүсін, қазіргі заманғы өнер және аралас техникадағы туындылардың мол жинағы бар өнер мұражайы. Ол 1948 жылы Айова штатының Де-Мойн қаласында құрылған.

Тарих

Өнер орталығының тамырлары 1916 жылға дейін жетеді, осы жылы Де-Мойн көркемөнерлер қауымдастығы қаланың орталық бөлігіндегі Де-Мойн өзенінің жағасында орналасқан Де-Мойн қалалық кітапханасында көрме алаңын ашты. Жыл сайын бірнеше көрме ұйымдастырылып, қауымдастықтың тұрақты коллекциясына суреттер мен мүсіндер сатып алынды. 1938 жылы DMAF өз коллекциясын Уолнат көшесіндегі ғимаратқа көшірді. Джеймс Д. Эдмундсонның сенім қорынан ірі сома ақша түскеннен кейін 1943 жылы тұрақты ғимаратты салу жоспарлау басталды. 1945 жылы DMAF Des Moines Art Center болып қайта құрылды. Қаланың Гринвуд паркіндегі Гранд-авеню бойындағы жер арнайы таңдалды. Құрылыс 1945 жылы басталды, ал мұражай 1948 жылы есігін ашты, содан кейін 1968 және 1985 жылдары қосымша қанаттар салынды. 2009 жылы Өнер орталығы өзінің қызмет аясын кеңейтіп, қаланың Батыс Gateway паркінде орналасқан Pappajohn мүсіндер паркін басқаруды қолға алды.

Жинақ

Тұрақты коллекцияға енген суретшілер: Эдвард Хоппер, Джаспер Джонс, Энди Уорхол, Анри Матисс, Клод Моне, Фрэнсис Бэкон, Джорджия О’Кифф, Герхард Рихтер, Клас Ольденбург, Мэри Кассат, Огюст Роден, Грант Вуд, Дебора Баттерфилд, Пол Гоген, Ева Гессе, Ронни Лэндфилд, Рой Лихтенштейн, Джордж Сегал, Марк Ротко, Джон Сингер Саргент, Джозеф Корнелл және Такаши Мураками. Коллекциядағы кейбір картиналар олар бейнелейтін суретшінің және/немесе ағымның белгілі бір мысалдары болып табылады. Мұндайларға Эдвард Хоппердің 1927 жылғы «Автомат» картинасы жатады, ол пошта маркасында және Time журналының мұқабасында жарияланған, Стантон Макдональд Райттың «Синхромиясы» – суретші мен ағым туралы көптеген еңбектерде қолданылған, ал Фрэнсис Бэконның 1953 жылғы «Папа Иннокенттің портреті» суретшінің ең танымал туындысы саналады және Роберт Хьюздің 1980 жылдардың басындағы BBC «Жаңалықтың соққысы» атты телесериалында көрсетілген.

Мекемелер

Үлкен негізгі галерея жыл бойы бірнеше көрмелерді ұсынады, олардың көпшілігі бірден үш айға дейін көрсетіледі. Бұл көрмелерге халықаралық деңгейде танымал суретшілердің жеке көрмелері, басқа мекемелерден келген көшпелі көрмелер және белгілі бір тақырып бойынша ұйымдастырылған топтық көрмелер кіреді. Музейдің қалған бөлігінде тұрақты коллекциялар әртүрлі форматта ұсынылады, оның ішінде қысқа мерзімді графика және фотосурет көрмелеріне арналған шағын кеңістіктер, видео галереясы және хронологиялық және тақырыптық принцип бойынша ұйымдастырылған ұзақ мерзімді инсталляциялар бар. Аумақта сыртқы мүсіндер мен гүлзар да орналасқан. Мұражайдың барлық жағынан сыртқы шағылыстыратын бассейнмен қоршалған. Мұражайдың бастапқы қанатының архитектурасы 1945 жылы Элиел Саариненмен модерн және арт-деко стильдерінің үйлесімінде жобаланып, 1948 жылы аяқталды. Екінші қосымша, бастапқыда ірі масштабты мүсіндерге арналған, 1966 жылы И.М. Пейдің модернистік стильде жобалап, 1968 жылы аяқтады. Аңыз бойынша, Пей гүлзарға қарап тұрған оңтүстік терезелерді "PEI" деп оқылатындай етіп жасаған, бірақ ол бұл туралы мәлімдеме жасаған жоқ. Үшінші қанатты Ричард Мейер жобалаған және 1985 жылы аяқталды. Бұл қанат мүмкіндігінше көп табиғи жарық кіргізу үшін жобаланған. Өнер орталығында сондай-ақ мейрамхана мен сыйлық дүкені бар. Музейдің үлкен студиялық бағдарламасы аясында семинарлар, кинофестивальдер мен лекциялар тұрақты түрде өткізіледі, барлық жастағы студенттерге арналған сабақтар ұсынылады.