Кіріспе

Secret Ceremony) – Джозеф Лозидің режиссерлік еткен, Элизабет Тейлор, Миа Фарроу және Роберт Митчемнің басты рөлдерде ойнаған 1968 жылғы британдық драмалық триллері.

Сюжет

Орта жастағы жезөкше Леонора қызының өліміне қатты күйзеліске ұшырады. Жалғыздыққа ұшыраған жас әйел Леонораны зиратқа ертіп барады да, онымен әңгімелеседі. Леонора Ценци мен оның қайтыс болған қызының ұқсастығына таңғалады. Леонораның марқұм анасына ұқсастығы Леонора портретті байқағаннан кейін айқын болады. 22 жастағы, бірақ жас көрініс пен мінез-құлық танытатын Ценси Леонораның қалуын сұрайды. Оның әпкелері Хилда мен Ханнаға Леонора шын мәнінде Ценцидің марқұм анасының туысы екендігі туралы өтірік айтылады. Бір күні Сенци үстелдің астынан табылды. Оның үшеуі Альберт келіпті. Ал Алберт оны зорлаған деп, Сэнси одан қорқады. Леонораның жанында болуы оның көңілінен шықпайды, ал Альберт оған Сенсидің ақыл-ойы тұрақсыз екенін және оны қайта-қайта азғыруға тырысқанын айтады. Бір күні жағажайда Сенси мен Альберт жыныстық қатынасқа түседі. Көңілі қалмаған Ценци өзін-өзі өлтіреді. Жерлеу кезінде Леонора кімге сену керектігін біледі. Жерлеу кезінде Альбертпен бірге үнсіз тұрғаннан кейін Леонора пышақ шығарып, оны пышақтайды. Фильм Леонораның пәтердегі жатын бөлмеде жатып, шыңырау шамының сымдарын қажырлылық туралы өлең айтып жатқанда, қажырсыз соққылай отырып аяқталады.

Өндіріс

Фильмнің негізі болған әңгіме Life en Español өткізген байқауда 5000 долларлық жүлде алды. Ол 1963 жылы Доре Шариге опцияланғанға дейін аргентиналық теледидар үшін түсірілген еді. 1969 жылдың қазан айында Роджер Эбертпен берген сұхбатында Митчем фильмнің түсірілімі ол келген кезде "қиын жағдайда болғанын" және оның қатысуы жағдайды жақсартпағанын айтты.

Фильм түсіру орындары

Фильмнің негізгі түсірілім орны Лондондағы Дебенхам Хаус болды. Басқа лондондық локациялар Паддингтондағы Сент-Мэри Мэгдалин шіркеуі, Кенсал Грин зиратындағы Молино монументі маңы және Паддингтондағы Чепстоу көшесі мен Сент-Стефен меуінің қиылысы болды. Ал қонақ үй мен жағажай сахналары Нидерландтың Нордвик қаласындағы Гранд Отель Хуис тер Дуин маңында түсірілді.

Сыни қабылдау

"Құпия рәсім" фильмі шыққаннан бері сыншылардың пікірін екіге бөліп отыр. "Айлық кино бюллетені" былай деп жазды: "Құпия рәсім" адамның жақсылық пен жамандық арасындағы күресіне арналған дуалистік көзқарасқа негізделген. Фильмнің шизофрениялық тақырыбына орай, екі саны – фильмнің сиқырлы саны: екі ана мен екі қыз, екі әпке, екі әке, екі жерлеу рәсімі, екі крещение (бірі нақты, екіншісі метафоралық – Леонора Ценчини өзінің қызы ретінде қабылдағанда) және ең бастысы, екі қасиетті орын. Көп жағынан, әсіресе, ақымақтыққа деген құштарлықты жасырын жарыққа шығару арқылы, "Құпия рәсім" көрерменге 1964 жылғы "Лилит" фильмін еске түсіреді, бірақ стилі толығымен Лоссейге тән, "Бұм!" фильмінің (1968) әсем толқындарынан кейін "Апаттың" (1967) кристаллды фрагменттеріне оралу, сонымен қатар актерлік құрамның керемет, күтпеген қызық мінездемелері бар". Рената Адлер "Нью-Йорк Таймс" газетінде бұл фильмнің "Апаттан" әлдеқайда жақсы" екенін және оның "әсем фетишизмі мен созылған мәтінінің астында адамдарға жеткілікті көмек көрсетілмейтін қайғылы оқиға жатыр" деп жазды, бірақ фильмде "кейбір көңілсіздіктер бар, бірақ олар шыдай беруге болатын" екенін мойындады. "Film Quarterly" журналының Эрнест Калленбах фильмнің не туралы екенін "білу қиын" екенін жазды, бірақ оның "басты ерекшелігі, егер болса, Лоссейдің әдеттегі жыныстық қатынасқа деген жиреніші және адамдар оны алу үшін бір-бірін қалай пайдаланатыны" екенін ойлады. Ол сондай-ақ Миа Фарроудың "сезімтал, бұзық және адамгершілік" ойынын жоғары бағалады. 30 жыл өткен соң "The Guardian" газетінің журналисі Джон Паттерсон "Құпия рәсімді" "жаңсылған материал" деп атаған Лоссей фильмдерінің қатарына қосты. "Чикаго Ридер" журналының журналисі Дейв Кехр фильмді режиссердің "фильм жасаушы ретіндегі ең жаман қасиеттерін" көрсететін фильм деп сынады: "Фильм суық, бірақ қорқытушы емес, шатастырады, бірақ күшті емес". "The Radio Times Guide to Films" бұл фильмге 5 жұлдыздан 2 жұлдыз берді, былай деп жазды: "Бұл көңілді жаңылысқан мелодрама тез арада нимфоманиямен ауырған Миа Фарроу Лондон автобусында кездескен жезөкше Элизабет Тейлорды өзінің орынбасары анасы ретінде қабылдағаннан кейін, жыныстық психоз бен күдікті психологияның қорқынышты үйлесіміне айналады. Фарроудың әкесі Роберт Митчемнің оралуы "60-шы жылдардың шайқалы готикасына" лайықты, ерекше соңғы сахнаны сыйлайды. Ашулы, бұрмаланған және мақтанғаныш". Лесли Хэлливелл: "Режиссердің жанкүйерлері үшін "Ақыл орнынан қозған" мелодрамасы".