Михал Рола-Жымерский – польский маршал, коммунистический лидер и агент НКВД. Подробная биография, карьера и роль в истории Польши. Польша, коммунизм, история.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Польша маршалы
Marshal of Poland
Михал Рола Жимиерский (4 қыркүйек 1890 – 15 қазан 1989) – жоғары дәрежелі польшалық коммунистік партия жетекшісі, коммунистік әскери қолбасшы және НКВД құпия адамы. Ол Польша маршалы қызметіне тағайындалды және 1945 жылдан өліміне дейін осы лауазымда болды.
Michał Rola Żymierski (; 4 September 189015 October 1989) was a Polish high ranking Communist Party leader, communist military commander and NKVD secret agent. He was appointed as Marshal of Poland, and served in this position from 1945 until his death.
Ерте өмір
Рола Жимиерски Михаль Лыжвински ретінде Австрия үкімшілігі тұсында Краковта теміржол кызметкері Войцех Лыжвинскинің отбасында дүниеге келді. Ол "Zarzewie" ұйымына қосылып, кейін Польшаның атқыштар жасағына қатысты. 20 жасында 1910 жылы Ягеллон университетінің құқық факультетіне түсті, бірақ бір жыл өткен соң әскерге шақырылды.
Rola Żymierski was born Michał Łyżwiński in Kraków under the Austrian Partition, to the family of railway clerk, Wojciech Łyżwiński. He joined the Zarzewie and later joined the Polish Rifle Squads. At the age of 20, he enrolled at the law faculty of the Jagiellonian University in 1910, but was drafted a year later.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
1914 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, ол Польша легиондарына қосылды. Бастапқыда 1-бригаданың рота және батальон командирі болып қызмет етті. Жимиерский Ласки және Аниэлин шайқастарында, сондай-ақ Демблин бекінісі маңында шайқасты, онда 1914 жылдың 23 қазанында ауыр жарақат алды. 1915 жылдың жазында майор шеніне көтерілгеннен кейін, ол Польша әскери ұйымының командирі болды. 1917 жылғы Ант дағдарысынан кейін ол австро-венгр армиясынан подполковник шенімен отставкаға шығып, Краковқа оралды, онда Краков сауда мектебін бітірді. Кейіннен ол Польшаның қосымша корпусындағы 2-ші жаяу әскер полкінің командирі болды. 1918 жылдың ақпан айында Брест келісіміне қол қойылғаннан кейін, ол 2-ші легион бригадасының көтерілісін және Рараньча шайқасында майданды бұзуын бастады. Содан кейін ол бұл құраманың басшылығын генерал Йозеф Галлерге тапсырды. Майдан өткеннен кейін, ол полковник шеніне көтеріліп, Ресейдегі поляк екінші корпусының штаб бастығы болды. 1918 жылдың мамырында Каниов шайқасынан кейін корпусты немістер қарусыздағаннан кейін, ол Ресейдегі Польша әскери ұйымында басшылық лауазымдарда қызмет етті. Ол 4-ші поляк атқыштар дивизиясының 2-ші жаяу әскер полкінің командирі болды.
When World War I erupted in 1914, he joined the Polish Legions. He initially served as a company and battalion commander of the 1st Brigade. Żymierski fought in the Battle of Laski and Anielin and in the vicinity of the Dęblin Fortress, where on October 23, 1914 he was seriously wounded. In the summer of 1915, after his promotion to the rank of major, he served as commander of Polish Military Organisation. After the Oath Crisis of 1917, he retired from the Austro Hungarian army with rank of lieutenant colonel and returned to Kraków, where he graduated from the Kraków Trading School. He later became the commander of the 2nd Infantry Regiment in the Polish Auxiliary Corps. In February 1918, after the signing of Treaty of Brest, he was the initiator of the rebellion of 2nd Legion Brigade and its breakthrough through the front during the Battle of Rarańcza. Then he handed over the command of this formation to General Józef Haller. After the front had passed, he became the chief of staff of the Polish II Corps in Russia following his promotion to the rank of colonel. After the corps was disarmed by the Germans after the Battle of Kaniów in May 1918, he served in command positions in the Polish Military Organization in Russia. He was the commander of the 2nd Infantry Regiment in the 4th Polish Rifle Division.
Польша-Кеңес соғысы
1918 жылы қайта құрылған Польша армиясына қосылды. 1919 жылдың наурыз айында Цьеханув әскери округінің командирі болып тағайындалды. 1919 жылдың тамызында Бірінші Силезия көтерілісінің басталуына орай, ол Силезия көтерілісі жөніндегі Жоғарғы Бас қолбасшылықтың бөлімшесінің басшысы болып тағайындалды, оның міндеті Жоғарғы Силезиядағы көтеріліс әрекеттерін басқару болды. Польша-Совет соғысы кезінде Березина өзені маңындағы фронттың бір бөлігін басқарды. Ол 2-ші бригаданың, содан кейін 2-ші Легиондық жаяу әскер дивизиясының командирі болды. Осы соғыс кезеңіндегі көрсеткен ерлігі үшін Virtuti Militari V класымен марапатталды.
In 1918, he joined the reborn Polish Army. In March 1919, he was appointed commander of the Ciechanów Military District. In August 1919, in connection with the outbreak of the First Silesian Uprising, he became the head of the branch of the Supreme Command for the Silesian Uprising with the task of managing the insurgent action in Upper Silesia. During the Polish Soviet War, he took over a section of the front near the Berezina River. He served as the commander of the 2nd Brigade and then the 2nd Legions Infantry Division. For his performance during this phase of the war, he was awarded the Virtuti Militari V class.
Соғыстан кейінгі кезең
Соғыстан кейін ол Парижге жіберілді, онда Сен-Сир әскери арнайы мектебін бітірді. Содан кейін француз бас штабында тағылымдамадан өтті. Қайтып оралғаннан кейін генерал шеніне көтерілді. Жимиерский Варшавада Польша армиясының әкімшілік басшысының орынбасары болып қызмет етті. Жимиерский Қару-жарақ жөніндегі армиялық басқарманың бастығының орынбасары болып тағайындалды, онда ол әскери істер министрлігіне қаржы және әскери техника сатып алу мәселелері бойынша жауапты болды. "Жоғары басшылықтағы өте жақсы офицер, талантты, өте адал, өте белсенді, офицерлер корпусының тамаша тәрбиешісі, өте жақсы әкімші, үлкен бастамашылдығы бар". 1926 жылғы төңкеріс кезінде ол Станислав Войцеховскийдің демократиялық жолмен сайланған үкіметін қорғады. Төңкерістен кейін, 1927 жылы, маршал Юзеф Пилсудскийдің жаңа санация режимі оны пара алу және талан-таражға салумен айыптады. Ресми тергеуден кейін ол әскери соттың алдында қаралып, қарапайым сарбазға төмендетілді, әскерден шығарылды және бес жылға бас бостандығынан айырылды. Кароль Попиел кейіннен Жимиерскийді сыбайлас жемқорлықпен айыптауы Юзеф Пилсудскийдің саяси кек алуы екенін және Владыслав Сикорскийді жанама түрде беделсіз ету мақсатында жасалғанын мәлімдеді. 1931 жылы босатылғаннан кейін Жимиерский Францияға кетті. Ол Кеңес Одағының құпия қызметіне тартылып, Франко-Польша одағы туралы ақпарат жеткізгені үшін жақсы жалақы алатын құпия агентке айналды. Польшаның Коммунистік партиясына қосылды. 1938 жылы Ұлы тазалау кезінде Сталин Польша коммунистік партиясын (КПП) таратуды бұйырғанда, оның Мәскеумен құпия байланысы үзілді. "Рола" псевдонимімен нацистік Германияның Гестапо құпия полициясымен кеңес өкілдері арасында байланыс жасады. 1943 жылы Кеңес үкіметінің бұйрығымен коммунистік және Кеңес тарапынан қолдауға ие болған Гвардия Лудованың қолбасшысының орынбасары, ал 1944 жылдан бастап Армия Лудованың қолбасшысы болып тағайындалды. Коммунистер қолдаған Польшаның Ұлттық азаттық комитеті оны генерал шеніне көтерді және Кеңес Одағымен бірге соғысқан Польша армиясының бас қолбасшысы болды. Польша Республикасының Уақытша үкіметінде (Rząd Tymczasowy Rzeczypospolitej Polskiej, 1945 жылдың қаңтар-маусым аралығында) Қорғаныс министрі болды. 1945 жылдың 3 мамырында Польша маршалы шеніне көтерілді. 1946 жылдан бастап Жимиерский Мемлекеттік қауіпсіздік комиссиясының басшысы болды. Ол бұрынғы қарсылық күресшілеріне, поляк 2-ші корпусының мүшелеріне және коммунистік емес саясаткерлерге қарсы репрессияларға, сондай-ақ Польшаның бостандық және тәуелсіздік күресшілеріне қарсы поляк армиясын орналастыруға, сондай-ақ ОУН УПА-ға қарсы "Висла" операциясы кезінде украиндық отбасыларды тұтқындауға жауапты болды. 1949 жылға дейін ол Ұлттық қорғаныс министрі лауазымын да атқарды. Осы жылы оның орнын Польшада туған Кеңес Одағының маршалы Константин Рокоссовский басты. Ол Польша маршалы атағын алып, 1956 жылға дейін осы лауазымда болды. Польшада Болеслав Бирут ұйымдастырған сталиндік тазалаулардың салдарынан Жимиерский 1952 жылы тұтқындалды. Алайда, ол 1955 жылы ешқандай айып тағылмай босатылды. 1956 жылы Польша үкіметі оны оңалтты. Польшадағы сталиндік режим аяқталғаннан кейін ол әртүрлі лауазымдарды атқарды, соның ішінде Польша Ұлттық Банкінің 1956-1967 жылдар аралығында бас директорының орынбасары және ZBoWiD (Польшалық соғыс ардагерлерінің ұйымы - Бостандық және демократия үшін күресушілер қоғамы) құрметті төрағасы болды. Ол сондай-ақ Польша Біріккен Жұмысшылар партиясының мүшесі болды және Войцех Ярузельский Польшада әскери жағдайды енгізгеннен кейін Жимиерский оның Орталық комитетінің және Ұлттық бірлік фронтының мүшесі болды. 1989 жылдың 15 қазанда Варшавада қайтыс болды және Польша маршалы шеніне ие болған соңғы адам болды. Ол Варшавадағы Повузки әскери зиратында толық әскери құрметпен жерленді. Жимиерскийдің қабірін екі рет белгісіз адамдар қорлады.
After the war, he was sent to Paris, where he graduated from École spéciale militaire de Saint Cyr. He then completed an internship at the French General Staff. Upon his return, he was promoted to General. Żymierski served in Warsaw as the Deputy Chief of Administration of the Polish Army. Żymierski was appointed deputy head of the Army Administration for Armaments, where he was responsible for finances and purchases of military equipment at the Ministry of Military Affairs. "A very good officer of the General Staff in the higher commands, talented, very dutiful, very active, excellent educator of the officer corps, very good administrator, with great initiative." During the 1926 coup d'état, he defended the democratically elected government of Stanisław Wojciechowski. After the coup, in 1927, the new sanacja regime of Marshal Józef Piłsudski charged him with bribery and embezzlement. Following an official investigation, he was court martialled and demoted to private first class, expelled from the army and sentenced to five years in prison. Karol Popiel later claimed that accusing Żymierski of corruption was a kind of political revenge on the part of Józef Piłsudski and was supposed to indirectly discredit Władysław Sikorski. Upon his release in 1931, Żymierski went to France. He was recruited by Soviet intelligence and became a well paid secret agent delivering information about the Franco Polish alliance. He joined the Communist Party of Poland. His secret engagement with Moscow was discontinued when Stalin ordered the dissolution of the Polish Communist Party (KPP) in 1938 during the Great Purge. Under the pseudonym "Rola", he engaged in the Soviet dealings with Nazi German Gestapo secret police. In 1943, by Soviet executive order, he was named the deputy commander of the Communist and Soviet backed Gwardia Ludowa, and from 1944, the commander of Armia Ludowa. He was promoted by the Communist backed Polish Committee of National Liberation back to the rank of General and became the commander in chief of the Polish Army fighting alongside the Soviet Union (the Polish Armed Forces in the East). He was Minister of Defence in the Provisional Government of the Republic of Poland (Rząd Tymczasowy Rzeczypospolitej Polskiej, January–June 1945). On 3 May 1945, he was promoted to the rank of Marshal of Poland. From 1946, Żymierski served as head of the Commission of State Security. He was responsible for repressions against the former resistance fighters, members of the Polish 2nd Corps and non communist politicians, as well as for the deployment of the Polish Army against Poland's Freedom and Independence fighters; and the roundup of Ukrainian families in Operation Vistula against the OUN UPA. Until 1949, he also held the post of Minister of National Defence. In this year, he was replaced by the Polish born Soviet Marshal, Konstantin Rokossovsky, who received the rank of Marshal of Poland and held his office until 1956. As a consequence of Stalinist purges organised in Poland by Bolesław Bierut, Żymierski was arrested in 1952. However, he was released in 1955 without any charges. He was rehabilitated by the Polish government in 1956. After the end of Stalinism in Poland, he held various posts, including deputy head of the National Bank of Poland (between 1956 and 1967) and the honorary head of the ZBoWiD (Society of Fighters for Freedom and Democracy, an organisation of Polish war veterans). He was also a member of the Polish United Workers' Party and, after Wojciech Jaruzelski's introduction of martial law in Poland, Żymierski also became a member of its Central Committee and of the Front of National Unity. He died in Warsaw on 15 October 1989 and was the last person to hold the rank of Marshal of Poland. He was buried with full military honors at Powązki Military Cemetery in Warsaw. Żymierski's grave was desecrated twice by unknown perpetrators.