Кіріспе
Лондон монстры – 1788 және 1790 жылдар аралығында Лондонда әйелдерге шабуыл жасады деген күдікпен айыпталған шабуылшы. Оның ерекше белгісі – пикеризм, яғни құрбандарды пышақ, штырғы немесе инемен қағу немесе шаншу.
The London Monster was the name given to an alleged attacker of women in London between 1788 and 1790. The attacker had a signature behaviour of piquerism, the pricking or stabbing of victims with a knife, pin or needle.
Тарих
Жаратылыс туралы алғашқы хабарлар 1788 жылы пайда болды. Жәбірленушілердің айтуынша (олардың көпшілігі бай отбасылардан еді), ірі денелі бір ер адам оларды қуа жетелеп, дөрекі сөздер айтып, жамбасқа пышақтап жарақаттаған. Кейбір хабарламаларда шабуылшының тізесіне пышақ байлап алғаны айтылған. Тағы бір деректерде ол болашақ құрбандарды жалған гүл шоғының иісін сезуге шақырып, гүлдердің ішінде жасырылған өткір ұшымен бетін жаралаған көрінеді. Барлық жағдайда күдікті шабуылдаушы көмек келмес бұрын қашып кетіпті. Кейбір әйелдердің киімдері кесілген, ал басқалары ауыр жарақат алған. Екі жылдың ішінде хабарланған құрбандардың саны 50-ден асып кетті. Баспасөз көп ұзамай маниякты "Жаратылыс" деп атады. Шабуылшының сипаттамалары мүлдем әртүрлі болды. Кейбір ер адамдар тіпті "Жаратылыс жоқ" клубын құрып, өздері Жаратылыс емес екендерін көрсету үшін клуб белгісін лапельдеріне тағып жүрді. Лондондықтар 40 жыл бұрын орталық Лондонда құрылған детективтер тобы – "Боу-стрит Руннерс" аталғандардың осы кісіні ұстай алмағанына ашуланды. Әлеуметтік жәрдемші Джон Джулиус Ангерштейн қылмыскерді ұстағанға 100 фунт стерлинг сыйлық беруге уәде берді. Қарулы еріктілер қалада қарауылды бастады. Әдемі әйелдер юбкаларының астына мыс саяларды кие бастады. Негізсіз айыптаулар мен күдікті адамдарға жасалған шабуылдар болды. Жергілікті қалта ұрылары мен басқа да қылмыскерлер үрейді өз пайдаларына пайдаланды: олар біреудің бағалы заттарын ұрлап, оны көрсетіп, "Жаратылыс!" деп айқайлап, содан туындаған дүрліктің арасында қашып кетті.
Ринвик Уильямстың тұтқындалуы
1790 жылдың 13 маусымында Энн Портер өзіне шабуыл жасаған адамды Сент-Джеймс паркінде көріп қалғанын мәлімдеді. Оның сүйіктісі Джон Коулман сол адамды іздеп жүрді, ал шабуылшы оның қуып жететінін сезді. 23 жасар гүл сатушы Ринвик Уильямс үйіне келгенде, Коулман оны әйелді қорлағаны үшін айыптап, дуэльге шақырды. Ақырында ол Уильямсты Портермен таныстырды, оны көргенде Портер есінен танды. Уильямс өзінің кінәсіз екенін айтты, бірақ үрейлі ахуалда бұл бекер болды. Ол Портерге бір рет жақындасқанын, бірақ басқа шабуылға алибисі бар екенін мойындады. Сотта Уильямсқа "Қанды кодексте" адам өлтіруге талпынудан да ауыр жаза қарастыратын – киім-кешекті бүлдіру қылмысы тағылды. Сот барысында көрермендер айыптау тарапының куәгерлерін қолдап, қорғау тарапын сөккен. Шабуылға ұшырағандардың бірі өзіне ешқандай шабуыл жасалмағанын мойындады. Сот Уильямсқа жаңадан сот отырысын ұсынды. Жаңа сотта Уильямстың қорғаушы адвокаты ирланд ақыны Теофилус Свифт болды, ол Портердің сыйақы алу үшін жасаған схемасын айыптады, себебі Портер сыйақы ақшасын алған Коулманға үйленген еді. Көптеген жәбірленушілердің сөйлегендері өзара қайшы болғанына және оның жұмыс берушісі мен әріптестері оның ең танымал шабуылға алибисі болғанын растағанына қарамастан, Уильямс үш айып бойынша кінәлі деп танылды және әрқайсысы екі жылдан, барлығы алты жылға бас бостандығынан айырылды. 1796 жылдың желтоқсан айында ол босатылды. Тарихшылар Уильямстың кінәлі болғанын болжады және тіпті "Лондон жындысының" бар-жоғына күмән келтірді. "Жынды" сияқты шабуылдар туралы хабарлар көп жылдар бойы келіп түсіп, Уильямс түрмеде отырғанда азайды. Бірнеше шабуылшы бастапқы шабуылшыны еліктегендіктен, "Лондон жындысы" бірінші көшірме жасалған қылмыстың бірі саналады. Ол сондай-ақ бір ғасырдан кейін Лондонда бірнеше әйелдерді өлтірген және осыған ұқсас медиа жарияланымдары мен баспасөз сенсациясын алған Джек-Жарқаумен салыстырылды.