Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хардкнотт асуы – Лейк Дистрикт ұлттық паркі, Камбрия, Англиядағы Эскдейл және Даддон аңғары арасындағы тау асуы. Орталық Лейк Дистрикттен Батыс Камбрияға дейінгі ең тікелей бағытты ұсынатын асфальтталған жол, Солтүстік Йоркширдегі Розедейл Шимни Банкпен бірге Англиядағы ең тік жол атанымымен бөліседі. Оның ең жоғары көлбеуі 1:3 (шамамен 33%). Асу, өзінің атымен аталатын Hard Knott төбесінен алған, ал төбе атауы ескі норвег тіліндегі harthr (қатаң) және knutr (қалың төбе) сөздерінен шыққан.
Hill pass in the Lake District, Cumbria, England
Hardknott Pass is a hill pass between Eskdale and the Duddon Valley in the Lake District National Park, Cumbria, England. The tarmac surfaced road, which is the most direct route from the central Lake District to West Cumbria, shares the title of steepest road in England with Rosedale Chimney Bank in North Yorkshire. It has a maximum gradient of 1 in 3 (about 33%). The pass takes its name from the nearby Hard Knott fell, whose name is derived from the Old Norse harthr (hard) and knutr (craggy hill).
География
Бір жолақты жол батыстағы Eskdale-ден шығыстағы Wrynose Pass-тің жиегіне дейін созылады. Батыс жағында Хартер Фелл және Хардкнот римдік бекінісінің қалдықтары (теңіз деңгейінен жоғары) орналасқан. Hardknott Pass ең жоғары нүктесінде орналасқан. Өткелдің шығыс жағында 1860 жылдары салынған және Ұлттық Трастқа тиесілі Кокли Бек шаруашылығы орналасқан. Hardknott-тан басталатын бағыт шығысқа қарай Wrynose Pass және Ambleside-қа қарай жалғасады. Бұл өткел Ұлыбританиядағы ең қиын жолдардың бірі деп есептеледі. Қыс мезгілінде мұз қатудан жол көлік құралдары үшін өтпес болып қалады. Жол ережелерінде көрсетілгендей, өткелге көтеріліп келе жатқан көліктерге басымдық беріледі. Еуропалық велосипед жарыстарының тау кезеңдерінен, оның ішінде Тур де Франс және Джиро д'Италиядан тік, қиын 1:3 еңістері бар. Бұл жыл сайынғы Fred Whitton Challenge-тің бөлігі, ол көлдер аймағында 112 миль (180 км) қашықтықты қамтиды. 2019 жылы "Англиядағы ең қиын көтеріліс" деп аталған Eurosport деректі фильміне түсу үшін алты апта дайындықтан өткен "орташа" велосипедші жолды аяқтауға қол жеткізе алмады.
A single track road runs between Eskdale in the west to the edge of the neighbouring Wrynose Pass in the east. On the western side is Harter Fell and the remains of Hardknott Roman Fort ( above sea level). The Hardknott Pass stands at a maximum elevation of At the eastern end of the pass is Cockley Beck farm, built in the 1860s and owned by the National Trust. The route from Hardknott leads eastward towards the Wrynose Pass and Ambleside. The pass is described as one of the most challenging roads in Britain. The pass is often closed in winter due to ice that makes the route impassable for vehicles. Traffic ascending the pass has priority as advised by the Highway Code. The challenging 1 in 3 gradients, steeper than the mountain stages of European bicycle races including the Tour de France and the Giro d'Italia, It is part of the annual Fred Whitton Challenge, a 112 mile (180 km) ride around the Lake District. An "average" cyclist who was trained over six weeks for a 2019 Eurosport documentary called England's Toughest Climb failed to complete the route.
Тарих
110 жылы римдіктер өздерінің Амблсайд пен Кендалдағы гарнизондарымен Ревенгласдағы жағалаудағы бекініс пен моншаларды байланыстыру үшін асу үстінде жол салды. Римдіктер бұл жолды "Оныншы жол" деп атады. 5 ғасырдың басында римдіктер Британиядан кеткеннен кейін жол тозып, қорғасын мен ауыл шаруашылығы өнімдерін тасымалдау үшін қолданылатын, төселмеген ат арбасы жолына айналды. Ерте орта ғасырларда ол Уэйнгейт ("арба жолы") немесе Уэйнскарт ("арба өтпесі") деп аталды: 1138 жылы монахтар тобының өгіз арбасымен осы жолмен өтіп кеткені туралы жазба бар. Хардкнотт асуы мен оның айналасындағы аймақ Эск пен Даддон өзендерінің бастауында орналасқан Миллом иелерінің билігінде болды. 13 ғасырда Миллом иелері Фернесс аббаттығының монахтарына жайылым және аң ауру құқықтарын берді, олар монастырлар таратылғанға дейін (1536–41) осы құқықтарды сақтап келді. 1880 жылдары қонақ үй иелерінің бірлестігі, Англия көлдері қауымдастығы, жолды жақсартуға қаржы жұмсады, мақсаты – атпен жүретін туристерді көбірек тарту. Бірақ 1891 жылы бұл жоспар "күтілгендей сәтті болмады" деп бағаланды. Дегенмен, бұл маршрут велосипедшілер мен алғашқы автокөлік жүргізушілердің арасында танымал болды, Велосипедшілер клубының 1911 жылғы Солтүстік-Батыс Англия бойынша нұсқаулығында ескі көліктік жол "Батысқа қиын, ал Шығысқа азапты" деп сипатталды. Хардкнотт және Виноуз асуларынан алғашқы автокөліктер 1913 жылы Эскдейл жағынан өтті. 1936 жылы Камберленд жолдары комитеті жолды моторы бар көліктер үшін қолжетімді ету үшін жаңа жол төсеу және басқа да жақсартулар жасау туралы ұсынысты қарастырды, бірақ қабылдамады. Алайда, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде соғыс басқармасы осы аймақты танктерді сынау үшін пайдаланды, бұл жолдың бетін толығымен қиратты. Соғыстан кейін зақымдар жөнделіп, жол асфальтталды. Жергілікті билік автомобильдерге жолды ашудан бас тартқаннан кейін он жыл өткен соң, соғыстың салдарынан Амблсайд пен Эскдейл арасында алғаш рет тікелей автокөлік қатынасы құрылды. Римдік және қазіргі заманғы жолдардың бағыттары толық сәйкес келмейді. Римдік жол асудың батыс жағындағы қазіргі жолдан солтүстікке қарай, ал шығыс жағында оңтүстікке қарай орналасқан.
A road over the pass was built by the Romans around AD 110 to link the coastal fort and baths at Ravenglass with their garrisons at Ambleside and Kendal. The Romans called this road the Tenth Highway. The road fell into disrepair after the Romans left Britain in the early 5th century, becoming an unpaved packhorse route used to transport lead and agricultural goods. By the early Middle Ages, it was known as the Waingate ("cart road") or Wainscarth ("cart pass"): there is an 1138 record of a party of monks traversing it in an oxcart. Hardknott pass and its surrounding area fell within the domain of the Lords of Millom, being situated between the headwaters of the Esk and Duddon. Grazing and hunting rights were given to the monks of Furness Abbey by the Lords of Millom in the 13th century, which they held until the Dissolution of the Monasteries (1536–41). In the 1880s an association of hoteliers, the English Lake District Association, financed improvements to the road in the hope of encouraging tourist excursions by carriage; by 1891 the scheme was judged to be "not the success that was anticipated". Nevertheless, the route had some popularity with cyclists and early motorists, with the Cyclists' Touring Club 1911 Guide to North West England describing the old coach road as "difficult going West, cruel coming East". The first motor vehicles were taken over the Hardknott and Wrynose passes, from the Eskdale side, in 1913. In 1936, the Cumberland Highways Committee considered, and rejected, a proposal to make the pass more accessible to motorised vehicles by laying down a new road surface and making other improvements. However, during the Second World War the War Office used the area for tank training, completely destroying the existing road surface. After the war the damage was repaired and the road tarmaced. A decade after the local government had rejected opening the highway to vehicles, the war's legacy had inadvertently created a direct motor route between Ambleside and Eskdale for the first time. The courses of the Roman and modern roads are not identical. The Roman highway is to the north of the modern road on the western side of the pass and to the south on the eastern side.