Кіріспе
Ишигаки Рин (石垣 りん) – жапон ақыны, ең әйгілі туындысы – "Nameplate" өлеңі. Ол "банк қызметкері ақыны" деп белгілі болды, себебі барлық шығармаларын Жапонияның Өндіріс банкінде клерк болып жұмыс істеген кезінде жазған, ал оның туындылары жұмыс берушісінің хабарламаларында жиі жарияланған. Досы және замандасы Ибараги Норико сияқты, ол қоршаған ортаның жойылғаны, соғыс және ядролық энергияға ашық сын айтқан. Оның кейбір өлеңдері жапон тілі оқулықтарында пайдаланылады, сондықтан ол Жапониядағы ең танымал заманауи ақындардың бірі.
Ishigaki Rin (石垣 りん) was a Japanese poet, most famous for her poem "Nameplate." She was known as the "bank clerk poet" because all of her writing was done on the side of her job as a clerk at the Industrial Bank of Japan, and her work frequently appeared in her employer's newsletter. Like her friend and contemporary Ibaragi Noriko, she was openly critical of environmental devastation, war, and nuclear power. Some of her poems are used in Japanese language textbooks, and she is therefore one of the best known contemporary poets in Japan.
Өмірбаян
Ишигаки 1920 жылы Токиодағы Акасака ауданында дүниеге келген. 1934 жылы орта мектепті бітіргеннен кейін ол Жапония Индустриалдық банкіне жұмысқа орналасып, 1975 жылға дейін сонда жұмыс істеді. Бұл кітабы 1969 жылы жыл сайын берілетін H мырза сыйлығын (H shi sho, H氏賞) жеңіп алды, ол өткен жылы жарық көрген жас жапон ақынының ең үздік поэзия кітабына тағайындалады. Сол кезде Жапонияда әйелдердің толық уақыт жұмыс істеуі сирек болатын, сондықтан оны кейде «банк кызметкері-ақын» деп атап кеткен. Ол өзінің төрт өлеңдер жинағын жариялады, сондай-ақ өзінің және басқа авторлардың туындыларын қамтитын екі антологияны редакциялады, ал өзінің ой-пікірлерін білдіріп, өмірбаянын баяндаған бірнеше кітап жазды. Оның ең танымал туындысы – «Ата-жөні». Бұл туынды ауруханадағы палатада және қанағаттануға лайық қонақ үйде болған екі оқиғаға негізделген. Осы екі бөлменің кіреберісінде оның есімі құрметті «Сама» және «Доно» сөздерімен бірге жазылған. Мұндай жағдай жиі кездеседі, көптеген адамдар оған мән бермейді немесе қажетсіз деп санайды, бірақ осы құрмет көрсетулер оны мазалады. Ол «Мен тұратын жерге / өзімнің атымды өзім жазуым керек» деген жолмен өлеңін бастады, содан кейін екі тәжірибесін айтты. Егер ол біреуге өзінің атын жазуға рұқсат берсе, онда ол құрметті сөздер қосылуына қарсы бола алмайды. «Содан кейін мен оны жоққа шығара аламын ба?» – деп ойлады. Бірақ ол өзіне ешқандай құрмет көрсетулерді қабылдамайтынын мәлімдеді. «Сондай-ақ, рухыңыздың негізін қалайтын жерде / өзіңіздің атыңызды өзіңіз көрсетуіңіз керек / Ишигаки Рин / мен үшін осылай дұрыс». Кейіннен ол кітаптарының бірінің соңында: «Мен бір туынды жасау үшін дүниеге келдім, ол – «Ата-жөні»» деп жазды.
Өлең кітаптары
Менің алдымдағы қазан, күшіндегі от, 1959 жыл. 1-кітап: "Менің алдымдағы таба, қазан, жанып тұрған от"
Есімдер тақтасы және басқа туындылар, 1968 жыл. 2-кітап: "Есімдер тақтасы және басқа туындылар"
Өмірбаян, 1979 жыл. 3-кітап: Өмірбаян
Жұмсақ сөздер, 1984 жыл. 4-кітап: Жұмсақ сөздер
表札など, 1968. 2nd book: Nameplate and other works
略歴, 1979. 3rd book: Curriculum Vitae
やさしい言葉, 1984. 4th book: Tender words