Америка Азамат Соғысы: 1862 ж. Вирджиниядағы White Oak Swamp шайқасы, Seven Days Battles ұрысының бөлігі. Союз әскерінің қарсыласуы, Джексон дивизиясымен артиллериялық дуэль.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Азаматтық Соғысындағы шайқас
Battle in the American Civil War
Ақ дуба батпағы шайқасы 1862 жылдың 30 маусымында Вирджиния штатының Хенрико округінде Америка Азаматтық Соғысының Жеті күндік шайқасының (Тұяқ аралы науқаны) бір бөлігі ретінде болды. Потомак армиясы Джеймс өзеніне оңтүстік-шығысқа қарай шегінген кезде, генерал-майор Уильям Б. Франклиннің басқаруындағы артық күштері генерал-майор Томас Дж. "Тас қабырға" Джексонның дивизияларын Ақ дуба көпірінен өтуден тоқтатып, артиллериялық қақтығысқа алып келді, ал Глендейл шайқасы Фрейзер фермасының маңында үш шақырымға (3 км) оңтүстікке қарай қызу жүрді. Ақ дуба батпағы, әдетте, Глендейл шайқасының бір бөлігі деп есептеледі. Бұл Уильям Б. Франклиннің VI корпусының қарсылығының арқасында Джексон генерал Роберт Лидің бұйрығымен Глендейлдегі Одақ армиясына жасалған біріккен шабуылға қосылуына кедергі келтірді, нәтижесі шешілмеді, бірақ Одақ армиясы құрылудан сақталды және Малверн төбесінде берік қорғаныс позициясын алды.
The Battle of White Oak Swamp took place on June 30, 1862, in Henrico County, Virginia, as part of the Seven Days Battles (Peninsula Campaign) of the American Civil War. As the Union Army of the Potomac retreated southeast toward the James River, its rearguard under Maj. Gen. William B. Franklin stopped Maj. Gen. Thomas J. "Stonewall" Jackson's divisions at the White Oak Bridge crossing, resulting in an artillery duel, while the main Battle of Glendale raged two miles (3 km) farther south around Frayser's Farm. White Oak Swamp is generally considered to be part of the larger Glendale engagement. Because of this resistance from Brig. Gen. William B. Franklin's VI Corps, Jackson was prevented from joining the consolidated assault on the Union Army at Glendale that had been ordered by General Robert E. Lee, producing an inconclusive result, but one in which the Union Army avoided destruction and was able to assume a strong defensive position at Malvern Hill.
Әскери жағдай
Жеті күндік шайқастар 1862 жылғы 25 маусымда Оук Гроув шайқасында Одақтың шабуылымен басталды, бірақ Макклеллан Лидің 26 маусымда Бивер Дам Крикке, 27 маусымда Гейнс Миллге, 27 және 28 маусымда Гарнетт пен Голдинг фермаларындағы шайқастарға, ал 29 маусымда Савидж стансасында Одақтың артқы күзетшісіне шабуыл жасауымен бастаманы тез жоғалтты. Макклелланның Потомак армиясы Джеймс өзеніндегі Харрисонның қонысының қауіпсіздігіне қарай шегінуін жалғастырды. Макклеллан армиясының көп бөлігі 30 маусымның түскісіне дейін Уайт-Ок батпағын кесіп өте алды. Армияның үштен бірі Джеймс өзеніне жетті, ал қалғаны әлі де Уайт-Ок батпағы мен Глендейл арасында жол жүріп жатты. Ли өзінің Солтүстік Вирджиния армиясына кері шегініп келе жатқан Одақ күштеріне жиналуға бұйрық берді, олар нашар жол желісінде қиын жағдайға түсті. Стоунволл Джексонға Уайт-Ок батпағы арқылы өту кезінде Одақтың артқы күзетшісіне қысым көрсетуге бұйрық берілді, ал Ли армиясының ең ірі бөлігі, шамамен 45 000 адам, Глендейлде Потомак армиясына шабуыл жасап, оны оңтүстік-батысқа қарай 3 шақырымдай жерде екіге бөлуге тиіс болды. Стоунволл Джексон Шенноа аңғарындағы сәтті науқанымен атақ алды, бірақ Лидің басшылығымен жеті күндік шайқаста нашар өнер көрсетті. Ол науқан мен аңғардан сапардан шаршаған болуы мүмкін, Механиксвиллге (Бивер Дам Крик) кеш келді және адамдарына түнде шайқастың дыбысын естуге болатын жерде бивак жасауға бұйрық берді. Ол Гейнс Миллде де кеш келді және дезориентацияға түсті. Савидж стансасында да кешікті. Лидің Глендейлдегі шабуылға қолдау көрсетуі оған тағы бір мүмкіндік береді. Джексон мен Ли 30 маусым күні таңертең Савидж стансасында жеке кездесті, Лидің нақты бұйрықтары жазылмаған, бірақ олар Джексонға Уайт-Ок батпағына қарай жүріп, ондағы Одақ күштеріне қарсы тұрып, Глендейлдегі артқы күзеттің қалған бөлігін нығайтуға кедергі жасау үшін шабуыл жасауды көздегендігі белгілі болды. Соңғы Одақ бөлімшесі оңтүстікке қарай Уайт-Ок батпағы арқылы өтіп, Джексонның нысанасы VI корпус, Бригадир генерал Уильям Б. Франклиннің басшылығында, Бригадир генералдар Уильям Ф. "Балди" Смит пен Израиль Б. Ричардсонның дивизияларынан тұрды. Инженерлеріне көпірді қайта құруды бастауға бұйрық бергеннен кейін, Джексон полковник Томас Т. Мунфордтың 2-ші Вирджиния кавалериясына батпақты кесіп өтіп, бомбалау кезінде тасталған Одақтың бірнеше қаруларын басып алуға нұсқау берді. Адамдар мен аттар судың белдеріне дейін жететін және қоқыстармен толы суды аралап өтіп жатқанда, Джексон мен генерал-майор Д. Хилл жеке барлау жүргізу үшін өзенді кесіп өтті. Одақтың артиллериялық снаряды атқа отырған генералдардың жанынан бірнеше фут қашықтықта жарылды, бірақ ешқайсысы жарақат алмады. Джексон Одақтың артиллериясы мен жаяу әскерінің позицияны нығайтып жатқанын және Федералды мергендердің оның инженерлеріне көпірде үлкен қиындықтар тудыратынын көрді. Ол бұл жерде қарсы шабуыл жасау мүмкін емес екенін түсінді. Мунфорд өзінен төмен қарай жарты шақырым жерде жаяу әскердің өтуіне қолайлы фордты (Фишер Форды) тапқанын хабарлады. Бригадир генерал Уэйд Хэмптон жаяу әскерге арналған қарапайым көпір салуға болатын жақын жерді тапты. Джексон оған көпір салуды бұйырды, бірақ артиллериясын кесіп өтпесе, шабуыл жасау мүмкін емес деп шешті. Артиллериялық дуэль батпақтың бойымен 40-тан астам зеңбірекке дейін өршитін, ал Глендейлдегі шайқас 5 шақырымнан аз жерде жүріп жатқанда, Джексон үлкен емен ағашының астында бір сағаттан астам ұйықтады.
The Seven Days Battles began with a Union attack in the minor Battle of Oak Grove on June 25, 1862, but McClellan quickly lost the initiative as Lee began a series of attacks at Beaver Dam Creek on June 26, Gaines's Mill on June 27, the minor actions at Garnett's and Golding's Farm on June 27 and June 28, and the attack on the Union rear guard at Savage's Station on June 29. McClellan's Army of the Potomac continued its retreat toward the safety of Harrison's Landing on the James River. Most elements of McClellan's army had been able to cross White Oak Swamp Creek by noon on June 30. About one third of the army had reached the James River, but the remainder was still marching between White Oak Swamp and Glendale. Lee ordered his Army of Northern Virginia to converge on the retreating Union forces, bottlenecked on the inadequate road network. Stonewall Jackson was ordered to press the Union rear guard at the White Oak Swamp crossing while the largest part of Lee's army, some 45,000 men, would attack the Army of the Potomac in mid retreat at Glendale, about 2 mile (3 km) southwest, splitting it in two. Stonewall Jackson had acquired fame for his brilliant campaign in the Shenandoah Valley, but had performed poorly so far under Lee's command in the Seven Days. Perhaps too fatigued from his campaign and travel from the Valley, he arrived late at Mechanicsville (Beaver Dam Creek) and inexplicably ordered his men to bivouac for the night within clear earshot of the battle. He was late and disoriented at Gaines's Mill. He was late again at Savage's Station. The upcoming action in support of Lee's assault at Glendale would offer him another opportunity. Jackson and Lee met privately on the morning of June 30 at Savage's Station and Lee's exact orders were not recorded, but they apparently were for Jackson to march to White Oak Swamp and engage the Union forces there to prevent them from reinforcing the remainder of the rear guard at Glendale. The last Union unit to travel south through White Oak Swamp, and thus Jackson's target, was the VI Corps under Brig. Gen. William B. Franklin, consisting of the divisions of Brig. Gens. William F. "Baldy" Smith and Israel B. Richardson. After ordering his engineers to begin rebuilding the bridge, Jackson directed Col. Thomas T. Munford's 2nd Virginia Cavalry to cross the swamp and capture some of the Union guns abandoned during the bombardment. As the men and horses waded through water that was belly deep and fouled with debris, Jackson and Maj. Gen. D. H. Hill crossed the river to perform a personal reconnaissance. A Union artillery shell exploded only a few feet away from the generals mounted on horseback, although neither was injured. Jackson saw that Union artillery and infantry was reinforcing the position, and that Federal sharpshooters would play havoc with his engineers on the bridge. He realized that this was not a place that he could make an opposed crossing. Munford reported that he found a ford (Fisher's Ford) a quarter of a mile downstream that would be suitable for the infantry to cross. Brig. Gen. Wade Hampton found a closer point at which a simple bridge could be built for infantry. Jackson ordered him to build the bridge, but took no specific action to cross the swamp, having decided that it was infeasible to attack if he could not cross his artillery. While the artillery duel across the swamp escalated to over 40 guns, and while the battle at Glendale raged less than 3 mile (5 km) away, Jackson sat beneath a large oak tree and fell asleep for over an hour.
Салдары
Джексонның әрекетсіздігінен кейбір бөлімдер кешке Франклин корпусынан бөлініп, Глендейлдегі Одақ әскерлерін күшейтуге мүмкіндік алды. Джексон Лиге өз жағдайы туралы хабарламады, ал Ли Джексонды табу үшін ешкімді жібермеді, себебі өзгеріс енгізуге тым кеш болған еді. Джексонның армиялық қанаты мен Франклин корпусы ондаған мың сарбаздан тұрғанмен, Уайт-Оак батпағындағы шайқас жаяу әскердің қатысуын қамтымады және көбінесе артиллериялық дуэльмен шектелді. Конфедерация 3 артиллеристі қаза қылды және 12-сі жараланды, бірақ Одақ әскерінің қаза тауып, жараланғандарының нақты саны белгісіз; тарихшы Брайан К. Бертон Одақ тарапынан 100-ге жуық қаза болғанын болжайды, ең көп шығын 5-ші Нью-Гэмпширде тіркелді, онда 5 адам қаза тауып, 9-ы жараланды. Ли Джексонның шайқастағы іс-қимылын ешқашан сынаған жоқ. Конфедерация артиллериясының көрнекті қолбасшысы және соғыстан кейінгі тарихшы Эдвард Портер Александр Глендейл мен Уайт-Оак батпағындағы зор мүмкіндіктердің жоғалғанына өкініш білдірді: "Бір жазғы түстен кейін генерал Лидің қолындағы зор мүмкіндіктерді еске алғанда, біздің Стоунволл Джексон оларды жоғалтты деп ойлағанда, көз жасыңа шөлдеу жеткілікті".
Jackson's inaction allowed some units to be detached from Franklin's corps in late afternoon to reinforce the Union troops at Glendale. Jackson did not inform Lee of his situation and Lee did not send anyone to find Jackson until it was too late to make a difference. Although Jackson's wing of the Army and Franklin's corps comprised tens of thousands of men, the action at White Oak Swamp included no infantry activity and was limited to primarily an artillery duel. The Confederates lost 3 artillerymen killed and 12 wounded, but there is no exact record of the number of Union casualties; historian Brian K. Burton estimates as many as 100 Union casualties, with the highest losses in the 5th New Hampshire, which had 5 men killed and 9 wounded. Lee never criticized Jackson's performance in the battle. Edward Porter Alexander, the prominent Confederate artillery commander and postwar historian, lamented about the great lost opportunity at Glendale and White Oak Swamp: "When one thinks of the great chances in General Lee's grasp that one summer afternoon, it is enough to make one cry to think that our Stonewall Jackson lost them."